*❀*¸¸.•*¨*❀*Herfst *❀*¸¸.•*¨*❀*

Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot, 
zich tonen zal en durven te genezen
van de steeds naderende duidelijker dood.

Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover
verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid.

Ik heb mezelf nog van geen ding bevrijd

en er is haast geen tijd meer voor mij over.

Er ruist een hoge ruime wind

door de recht opgerezen bomen:

aan het zwarte water is een hert gekomen,

en door het oevergras schijnt laag de zon...

Dit is het enig antwoord, dat ik vind,

dat mij bevrijden zou, zo ik t vertalen kon.

Maria Vasalis,

Groetjes Chrisje