Naar de concertzaal.
Het “oude stijl” gebouw was indrukwekkend. Zeker in de gangen en randvertrekken.
Uitpakken, opbouwen, anderhalf uur repetitie. Het “zat” goed.
Stijlvol in uniform naar het podium.
Met RED FLAG ODE had dirigent Wilfried het publiek direct “in de hand”. De interactie tussen orkest en publiek was heel goed bij dit eerste concert.
De ongeveer 1100 toeschouwers reageerden beleefden, gedisciplineerd. En heel enthousiast bij de iets bekendere nrs. Zeker ook bij de solistische optredens. Na het concert zelfs fotootjes nemen van onze “artiesten”, op het podium. Handtekeningen vragen durfden zij net niet.
Na het concert vernemen wij dat het concert in Nanjing niet doorgaat.. Algemene verwondering ………, zo enkele uren van tevoren. In China is dus alles mogelijk.. Flexibel zijn noemen zij dat.
Maandag andere planning.
Verhuizen naar Nanjing, ondanks er daar geen concert meer was.
Onze derde bus een uur vertraging bij vertrek.
De 300 km van Sjanghai naar Nanjing waren geen probleem, behalve bij de tolkantoren.. Daar was het, door alle voertuigen, dringen zoals een grote bende kinderen die een bus bestormen om er eerst op te zitten.
Met vertraging toch 3 excursies gedaan in Nanjing. Ten eerste de oude stadswallen (fotootjes maken), gevolgd door oude Chinese tuinen met veel stenen. Als laatste een demonstratie van de 600 jaar oude opera en zelfs op het podium met de flink geschminkte acteurs, voor de foto’s.
Ondertussen hebben wij er al een aantal busritten, door de stad, opzitten.
Dit is dus een attractie op zich.hoe de stadswegen niet met doden bezaaid liggen is voor ons een raadsel. Aan een rood licht wordt wel (?) nog gestopt. Maar voor de rest is het”jungel”. De wet van de sterkste en de durver. Links, rechts, achter, voor, het kleinste gaatje, daar vliegt men in om te vorderen. Millimeterwerk. Daar tussendoor laveren brommers, fietsers, voetgangers, op leven en dood, En toeteren, toeteren, toeteren…..
Nog effe omhoog kijken op een kruispunt. Een spinneweb van massa’s draden, zig zag over het kruispunt. Hoe nog iets electronisch werkt, is alweer een raadsel.
De hotels waren normaal. Alleen hadden wij in de voorbereiding vernomen dat er ook Europees eten zou zijn. Dat hebben wij dus niet. Sommigen hadden daar geen moeite mee. Voor anderen was het toch kiezen en neuzen ….. De Mac Donalds is voor hen een welgekomen afwisseling.
De eerste drie dagen hebben wij nog niet veel muzikaals te vertellen. Alleen dat het zondagavond in de Concert Hall een super concert geweest is, nog beter dan in Riemst. De zaal leende zich ook tot een goede prestatie. Het publiek en de concentratie deden de rest.
Wij hebben China al voor een heel klein stukje gezien. Men holt zichzelf voorbij. Maar toch heel veel respect voor wat er zichtbaar gepresteerd wordt, met veel mankracht dag en nacht.
Iedereen is supervriendelijk.
Wij zijn op SAFARI is misschien de juiste benaming van deze reis.
Dinsdag verhuis naar Yangzhou.
Ongeveer 3 uur bus. Als excursie stadswandeling en andere Chinese tuin en traditionele gebouwen.
Het concert was moeilijk. Het orkest werd fel gedempt door de structuur van het podium. De open coulissen zorgden voor veel klankverlies. Desondanks een goed concert.
Weer 1000 toeschouwers en spontaner dan in Shanghai.
Wij kunnen nu al zeggen dat deze reis heel veel van onze krachten zal gevergd hebben en een ervaring rijker. De meeste volwassenen uit de groep spreken van de reis van hun leven door alles wat te zien is, met steeds fris maar mooi weer.
Oudejaarsdag. Woensdag naar Suzhou.
Verwarring bij onze Chinese begeleiding. Concert, geen concert ?????
Uiteindelijk werd het een hofkapel optreden langs een winkelcentrum. De Chinezen hebben hun ogen uitgekeken met de cramion en kuskesdans door de rest van het orkest. Maar wij hadden toch liever het concert gedaan, daarom waren wij hier.
Overdag bezoek aan zijdemuseum met modeshow. ’s Avonds feeërieke boottocht op de wateren van het Venetië van China. Heel mooi.
Nieuwjaarsdag. Wij reizen verder naar Changzhou. Een indrukwekkende vrij nieuwe stad, voor wat wij gezien hebben. Het middageten in dit hotel was goed, zelfs met frietjes (om te proeven of bijbestellen en betalen).
Straks hopelijk een goede zaal
Nog even een paar verkeerssfeerbeelden.
Bij het binnenrijden van deze stad gezien, maar ’t is overal hetzelfde.
De 4 rijvakswegen (aan beide kanten van de middenberm) zijn nooit leeg.
De vele honderden voetgangers moeten toch oversteken. Hoe doen zij dat? Gewoon op het voetpad van rijvakstreep naar rijvakstreep springen en alle verkeer voor en achter zich laten doorrazen. Dus met honderden !
Amaai als de school uit is (gezien!!!!). Daar zijn geen woorden voor. De straten volledig toe.
Nog zo eentje. Onze 2 bussen draaien (zonder hulp) volledig om op een kruispunt (zonder rotonde) waar er langs de 4 zijden eigenlijk een fille is en alle vervoer op dat kruispunt aandringt om er over te komen. Straffe gasten, onze chauffeurs.
