Volgorde

Volgorde
Carry en ikzelf
Antoine en ikzelf
Grime
Anneke
Antoine en de Lou
Microman
Aankomst rest van het gezelschap
Aankomst Gent
Optreden in het Publiektheater Gent
persberichten
| |||||||
De krantenkoppen
Het Nieuwsblad en De Gentenaar, hetzelfde artikel
| ||||
|
Dolgelukkig allemaal

Staande ovatie voor senioren in Chateau Bravoure
![]() |
| © WKB |
Woensdag 21 september 2005 03:25:09
Staande ovatie voor senioren in Chateau Bravoure
ANTWERPEN - Donderdagavond ging in de Zuiderkroon Chateau Bravoure in première, de revueshow waar twaalf 55-plussers een maand keihard aan werkten. Hun inspanningen werden alvast dik beloond: op een paar schoonheidsfoutjes na verliep de show van een leien dakje. Daverend gelach en een staande ovatie vielen de jonge heren en dames dan ook te beurt.
Uiteindelijk treden de sterren uit de gelijknamige TV-serie met z'n tienen op in het poëtisch revuespektakel, maar dat kan de pret alleszins niet deren. In niet minder dan 30 acts krijgt de toeschouwer een opeenstapeling van zang, dans, sketches en verhalen voorgeschoteld.
De revue aankondiging
Foto Dina TersagoZe dweepten met James Dean en Marilyn Monroe.
Ze zetten hun eerste danspassen op Glenn Miller en Elvis.
Ze droegen de eerste jeansbroeken en bikini’s.
Ze kochten de eerste auto’s en haalden de eerste koelkasten en platenspelers in huis.
Ze zijn geboren in de jaren ‘20, ‘30 en ‘40. Anno 2004 zijn het allesbehalve
oude besjes en kreupele knarren. In ‘Château Bravoure’ laten onze tantes en nonkels
zich op een onnavolgbare manier kennen. Actief, energiek en artistiek.
"Château Bravoure’ is het verhaal van 6 jonge dames en 6 zes jonge heren van
gemiddeld 65 jaar. Met een jeugdig enthousiasme zwoegen ze samen één maand lang
aan dat ene moment van glorie: een avondvullende revue in de Antwerpse Bourlaschouwburg.
In tien afleveringen volgen de kijkers het relaas vanaf de zenuwslopende auditie,
waarbij uit dertig genomineerden twaalf finalisten worden gekozen,
tot en met de enige echte galavoorstelling.
Eén maand lang halen ze alles uit de creatieve kast. Zang, dans, cabaret, muziek…
Dertig dagen lang kneden ze hun talent tot een onvergetelijk spektakel,
ondersteund door regisseur Carry Goossens en door gastdocenten
als Guy Van Sande, An Nelissen en David Davidse.
Maar er is meer: in en om het kasteel van ‘Château Bravoure’ spelen zich niet alleen
de repetities af. De hoofdrolspelers zorgen er ook voor hun eigen kost,
organiseren hun eigen leven.
Een leven waarin ze allemaal een berg ervaringen achter de rug hebben:
op de planken maar ook ernaast. Vandaag hebben ze niets meer te winnen of te verliezen.
De boterhammen zijn verdiend, de kinderen opgevoed. Nu zijn zij aan zet.
Met hart en ziel storten ze zich op hun taak. Het is erop en erover.
Ook al wil het lichaam soms niet zo snel meer mee, de geest blijft jong en gedreven.
Gastvrouw Dina Tersago volgt het allemaal op de voet en registreert mee
de vreugde en het verdriet, de romances en spanningen, de hilariteit en plankenkoorts.
Wie ontpopt zich tot dé ster? Wie haakt af? Halen ze de première?
En hoe reageren familie en publiek?
‘Château Bravoure’ brengt verrassende televisie, met in de hoofdrol twaalf opa’s en oma’s
zoals u ze nog nooit zag. Twaalf mensen die bewijzen dat –zoals één deelneemster het uitdrukte
‘oud zijn niet betekent dat je alleen nog achter sanseveria’s kan zitten’.
En een verlaten kasteel
Een verlaten repetitielokaal
Een verlaten zaal
Marleen sloot het rijtje af

Marleen is een in Haacht wonende weduwe van 57 jaar. Ze heeft 4 kinderen en 3 pleegkinderen, waarvan er nog 2 thuis wonen. Ze heeft gewerkt als logistieke bediende in o.a. gevangenissen. Als bezige bij zit ze in tal van verenigingen waaronder de fanfare, harmonie, toneel,...
Haar levensmotto: “Ik dans… !”
“Als een witte raaf ben ik aan het avontuur van Château Bravoure begonnen, met als droom meedoen in een revue. Een maand lang, zang, drumact en acteerlessen in mekaar steken, maakten het boeiend. Een spannend en vermoeiend avontuur dat ik kan opbergen in mijn rugzak vol levenservaringen. Later, als ik oud ben, en knus in mijn schommelstoel zit, open ik nog eens deze rugzak vol herinneringen en zal ik alles met plezier herbeleven.”
1 reactie op dit bericht
goed dat