Eind maart 2004

 Ik word opgebeld door VTM dat ik werd geselecteerd. 

                                                 

Er blijven nog  60 kandidaten over.

Twee dagen later zijn Raf en Réjane zo vriendelijk om met
mij naar Zaventem mee te rijden.

Wij worden er zeer vriendelijk ontvangen door Gorick
en door Katrien (Katrien is het meisje dat mij opgebeld heef).
Ze heten ons van harte welkom.

Wij zijn wat vroeg en krijgen een koffietje terwijl de twee
kandidaten voor ons hun auditie doen.

Die heer die juist voor mij aan de beurt is, dat is een hele rare:
als hij tegen iemand spreekt doet hij zijn zéér grote zwarte
zonnebril af (een bril, juist om op een moto te rijden.)

Wanneer hij gedaan heeft met spreken zet hij die bril terug op.
                                     
                                                      

Raf is er zeker van dat het goed wordt. Ik ben heel rustig want
ik geloof er nog steeds niet in. Réjane is zenuwachtig en blijkt
op hete kolen te zitten.

Jambers kom uit zijn bureau en paradeert daar hoogmoedig voorbij.
Ik zeg hem luidop goedendag en hij spreekt terug zonder iemand
anders een blik waardig te gunnen.

Raf is aan het babbelen met Gorick.
Hij meent te weten wie de regisseur zal zijn, alhoewel aan niemand 
iets meer wordt gezegd dan hoogstnodig.

Intussen is er weer iemand anders binnengekomen, eveneens
voor super senioren.

Wij maken kennis, echt een lieve meneer. 
 

         

  

 Na een uur wachten is het mijn beurt.     

Ik ga met Gorick mee naar de kelder, daar zit Peter, Liesbeth
en ook Gorick blijft er bij.

Er wordt mij van alles gevraagd over famillie, gewoontes
en zo meer die vragen werden gesteld door Peter.

Na dat alles moet ik een lied zingen en een verhaal vertellen.

Ik zing “Milord” van Edith Piaff in de Nederlandse versie,
daarna  breng ik die monoloog van “Germaine”.

Mijn gevoel is dat ik goed heb gepresteerd. Ik heb in elk geval
mijn best gedaan en bij het naar buiten gaan zegt Peter: u hebt mij overtuigd. 
                                                                              
Ik ga weer naar boven om Raf en Réjane te zeggen dat ik klaar ben.

Réjane vraagt of ik misschien slaag heb gekregen! …..

Mijn mascara is doorgelopen en mijn ogen zijn zwart gekleurd.  
      
  Emotie zeg ik, ik had over mama gesproken.
                                                   
Wij rijden blijgezind naar huis   

 In de auto bel ik Georges op en zeg dat ik een goed gevoel  heb overgehouden aan de geleverde prestatie