woorden

Hello evrybody,

Deze week moest ik voor het werk tot bij poverello rijden.

Poverello is een organisatie waar daklozen iets kunnen komen eten en drinken.

Collega’s van mij waren de dag voordien bakken met sandwiches gaan afzetten, en ik kon nu terug die lege bakken gaan halen.

Het was koud en dus zette ik de verwarming in de wagen iets hoger.

Ik kwam op het adres aangereden.

Een afgelegen straatje in het kwartier van het Vossenplein in Brussel.

Een kleine deuropening, met daarboven “Poverello” wist mij te vertellen dat ik op het goede adres was.

Ik stapte naar binnen, en aan de deur zat een oude man.

-Dag menier.

-Dag meneer, ik kom van de kamer en kom die plastieken bakken terughalen die ze hier gisteren afgezet hebben.

-De koamer menier??

-Euh…..je het parlement hé.

-Ha ja, die mannen.

Awel ge meugt hier de koer over en dan den trap op.Doar vroagt ge da ne kier on den diene in de refter.

Ik stap de koer over en duw boven een trap een deur open die mij toegang verschaft aan een refter.

Ik keek in de zaal, en voelde mij als een indringer op een plaats waar ik niet thuishoorde.

Sommige mensen zaten een kop koffie te drinken.

Anderen zaten de sandwiches te eten met kip curry om 9u30 ’s morgens.

Het waren dan nog de sandwiches die van bij ons kwamen, zeer goed herkenbaar aan de verpakking die opgefrommeld naast hem op tafel lag.

Anderen zaten in een druk gesprek, en sommigen lagen te slapen op hun arm die dienst deed als kussen op tafel.

De anderen keken mij vragend aan.

Ik stond daar in de deuropening genageld.

Ze zullen hun wel de vraag gesteld hebben wat een onnozel manneke met een kostuumeke en ne plastrong onder zijn kin daar kwam zoeken.

De persoon achter de toog vroeg mij of hij mij kon helpen.

-Euh ik kom achter die bakken die ze gisteren afgezet hebben.

-Volg mij maar ze staan vanachter.

We liepen tussen de tafels en het menselijk leed, naar die plastiek bakken die enige voeding hadden gebracht.

We namen de bakken op en liepen terug naar de eetzaal.

Bij de deur zette ik de bakken af om ze te kunnen openen.

De persoon die me vergezelde vroeg of ik een tas koffie wou.

-Wilt ge een sjat café menier?

-Euh……wel ik ben…..

Ik ging zeggen dat ik nogal gehaast was, maar dat was maar een uitvlucht.

Een persoon aan tafel dicht bij den toog had mijn komen en gaan gade geslagen.

-Menier es toch ni gepreseird?

-Euh….nee ik heb nog wa tijd.

-Awel pakt aa dan een sjat kafé, profiteirt ervan ’t es toch ver niks.

De persoon achter den toog keek me lachend aan, terwijl ik dan maar van ja knikte.

Ik schoof de bakken opzij om de doorgang vrij te maken en zette mij aan tafel bij dat oude mannetje die het gesprek over de sjat kafé was aangegaan.

Een tas koffie met een uitgepakt stuk suiker werd mij voorgeschoteld.

Ik dierf geen koffielepel of melk vragen, want ik kende hun gebruiken niet.

-Lot et aa smoaken.

-Bedankt.

-get e schuun kostuum oen.

-Euh…..ja mor et es e kostum van maanen boes zenne.

-A ge zaat gelaak ikke dan hahahahaha, maan kostum es uk ni van maa.

Ik hem et uk gekreigen.

Ik moest er in feite wel mee lachen hoe hij in zijn situatie nog aan zelfspot kon doen.

En ook op zijn gezicht kwam een lach.

In feite kon het hem weinig schelen wat ik aanhad en nog minder wat hij aanhad.

Wat hij zocht was een gesprek, een paar woorden.

Er was wel volk genoeg in de refter, maar waarschijnlijk waren dat mensen die er elke dag kwamen, en was hij opzoek naar andere woorden.

Ik probeerde hem zo goed mogelijk in zijn dialect te woord te staan, om mijn uiterlijk tegenover hem te doen vergeten.

-Ik em aa collega’s hier gisterenoavend zien toekommen mey ons eten.

-Ha ja?

-Ja,’t was giene kak zenne, azuu een schicke voiture.

-Ja, nen BMW zekerst?

Ik wist het zeker dat het dat was, omdat we met niets anders rijden.

-Da weit ik ni zenne, ’t was zuu ne grijze met twie kadés met uuk e schuun kostuum gelaak  da van aa.

-Ja, we hemmen allmoel ’t zelfde kostum en dezelfde voiture, mor daanen auto es uk ni van ons zenne.

-Allei, ik huur et al, ge zaat uk ne wriee sukkeleir.

De lach verscheen terug op zijn gezicht.

Hij wist zeer goed wat hij vertelde en op welke moment hij het moest zeggen om mij in verlegenheid te brengen.

Ik dierf niks over hem vragen, want dat zou misschien ongepast zijn.

Maar ik voelde dat hij zich goed in zijn vel voelde bij de woorden die hij me toesprak.

-Edde giene kou met zuu een hemmeke en zuu nen dunne frak over?

-Och, ik zit veel in den auto, en doar zet ik de chauffage op hé.

-Allé ’t es een voiture met alles erop en eroen!

-Ja zuu kunt ge het wel zeggen.

-Dor stoet toch nog gien televiese is zekerst???

-Euh……er zijn er met tv in ja.

-Hoe??....Ge za ma ver de zot on taven zeikerst ??

-Euh…..nee.

De lach verscheen weer op zijn gezicht!

-Ik weit da wel zenne gamin dat da bestoet.

Hij keek mij aan, en ik keek hem ook voor de eerste keer recht in de ogen.

Hij zette een grijns rond zijne mond, en riep naar de man achter de toog.

-Zet ons nog ne kier twie kafés.

De man achter de toog keek me aan.

-Ver a uk nog ne kafé menier?

-Ja, zet ver menier uk nog ne kafé want aa es wriedig gepreseerd.

Hij had in mijn plaats geantwoordt, maar zijne lach deed me telkens deugd.

Ik keek af en toe eens rond mij zonder echt de aandacht te willen trekken.

Sommige bleven verder slapen tussen de kruimels die ze hadden achtergelaten.

Anderen keken in mijn richting.

Sommigen met een vragende en vage blik.

Anderen vriendelijk knikkend, en een slordige geklede vrouw trok zelfs een knipoog naar mij.

Ik lachte en knikte dan maar vriendelijk terug.

Waarop ik mij terug naar mijn gastheer draaide.

-Allé, santé ’t es iene van mij.

We nipten aan onze tas, en ik keek naar de andere tafel waar iemand gebruikt maakte van de warme tas om zijn handen te warmen.

Toen mijn tas leeg was duwde ik ze iets verder op tafel.

Het was tijd om afscheid te nemen, maar ik wist niet juist hoe.

Maar de persoon kon waarschijnlijk mijn gedachten lezen.

-Allé ’t es de moment om te goen werken as ge gepreseird zet.

-Bach, echt gepreseird ben ne kik ni, mor maanen boes moe maa toch af en toe ne kier zien hé.

-Joat jongen, en profiteird ervan zuulang da ge kunt werken!

Ik had goesting om hem zoveel vragen te stellen, want blijkbaar had hij al een ganse tijd geen werk meer.

En er zou ook wel een reden zijn waarom hij hier tussen de daklozen huisde.

Ik zette mij recht en kek hem nog eens in de ogen.

Hij stak zijn hand uit:

-Au revoir gamin, en ge moet mor ne kier binnenspringen as ge van passeuge zaat

Ik gaf hem een hand, en hij nam het mijne

We keken elkaar aan, en hij kneep eens in mijn hand terwijl hij het schudde zoals ik nog nooit van een parlementair een hand had gekregen.

Hij liet zijn leed niet zien, maar wou me wegsturen met een lach op zijn gezicht.

Hij toverde zijn mooiste lach waar wel een paar tanden ontbraken, maar die zeker gemeend was.

Ik keerde mij nog eens naar de zaal en wenste iedereen een goede dag.

De mensen die wakker waren stuurden een antwoordt door te knikken of ook met een lach.

Ik sleurde mijn bakken buiten, en in de wagen kreeg ik plots een krop in de keel.

Ik moest naar het werk rijden waar ze zaten te zeuren over alles en nog wat, en waar een zuur gezicht vaak de weerspiegeling is van hun ongenoegen.

En hier heb ik armoede en leed verlaten terwijl de mensen me vergezelden met hun mooiste lach.

De wereld zit toch eigenaardig in elkaar!

Ik wist verdomme zelf niet hoe gelukkig ik was.

Ik had een moment achter de rug waar woorden nog echt een waarde hadden.

Misschien omdat die mensen niets anders meer hebben.

Een woord die ze zelf kunnen vormen, want al de rest krijgen ze om te overleven.

Voor de zoveelste maal heb ik de waarde van woorden en van een lach leren kennen.

Maar één zaak weet ik zeker!

De volgende maal breng ik hun eten, en ga ik terug achter de bakken.

Hoe koud het ook voor een dakloze is.

Je kan niet geloven hoeveel warmte zo iemand uitstraalt.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Tussen twee ritten kom ik rap ne keer schrijven,want anders gaat het er nimeer van komen )

De puberteitsjaren,dat is zo een raar periode in ne mens zijn leven hé!
Bij den ééne duurt dat twee jaar,en gelijk bij mij duurt dat meer dan twingtig jaar.
Ne mens let daar niet altijd zelf op als hem dat overkomt,maar de anderen zeggen u dat wel hé!
Bij mij hebben ze gezien dat ik in mijn puberteitsjaren zat,omdat ik van lektuur veranderd was.
Ik had jaren suske en wiske en jommeke gelezen,en plots zat ik in de playboy en de kwik te lezen.
Da was naar schijnt den eerste stap.
De puberteit is ook de stap naar het volwassen zijn!!

Dus ben ik op mijn 12j ook maar beginnen roken hé!
Als ik de meiskes op straat tegen kwam,ging ik ook anders gaan lopen en praten.
Als er zo een chick mokske naar mij kwam,trok ik mijn schouders achteruit.
Ik duwde dan mijn borst vooruit,en probeerde zoveel mogelijk lucht in te ademen om mijn spieren te doen zwellen!
Ja dat is nog ni gemakkelijk lopen zo zenne.
Nee ge moet er echt iets voor over hebben he. )))
Mij hadden ze wijsgemaakt dat ook het sexuele leven verandert in de puberteit.
En ik had just op diene moment in de kwik gelezen,dat ge de sexualiteit van de man kon vergelijken door naar zijn schoenen te kijken.
Awel daar is niks van gelogen zenne!!
Nee nee,in die periode zijn mijn voeten zo gaan groeien dat mijnen teen door mijnen tip van mijne schoen sprong.
Wat het gevaarlijkste is met de puberteit,is dat ze ne mens vanalles proberen wijs te maken.

Mij hadden ze gezegd dat ge als puber nen baard in uw keel krijgt en daarvan een zwaar stem overhoud.
Jawadde,ik heb mij zo ne keer proberen te scheren al den binnenkant van mijn keel om dienen baard kwijt te zijn,maar dat deed lelijk zeer zenne.
T'een eerste heeft dat scheerschuim ne zeer slechte smaak,en als ge u zo voor den eerste keer scheert moogt ge zeker zijn dat ge in uw tong snijd!
Ik had mij op ne keer zo goed geschoren,dat zelfs mijn amandels aan mijn scheermeske hingen.
Ja als puber moet ge serieuse begeleiding krijgen hoor.
Maar ook dat was geen probleem,want mijne pa heeft mij tijdens mijne puberteit wreed goed begeleid ))))
Hij had een hand rechts en ook één links om mij op het rechte puberteitspad te houden ))
In feite is de puberteit een groeiproces!!!
En daar hebben ze wel gelijk in!!
Ik had zo van die momenten,dat ik nog maar een vrouw zag,en dat ik al begon te groeien )))

Een geluk dat de puberteit maar een paar jaar duurt,of we liepen hier allemaal als reuzen rond )))

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Ik heb zopas ne keer naar den Busch gebeld voor hij vertrok.

Ja, na mijn laatste ontmoeting met hem zijn we dikke kameraden geworden hé.

’t Is toch ongelooflijk hoe een kieken voor enig contact kan zorgen tussen de president van de states naaits en een chauffeurke van den boerenbuiten hé.

Ik moest hem deze morgen nog ne keer bellen om just te zien of hij nu zes of twaalf eieren moest hebben hé.

Ja, dat scheelt niet alleen 1€, maar ’t is ook een ander karton hé.

Riiiiiiiiing………riiiiiiiiiiiiing…………..riiiiiiiiiiiiiing.

-Hello de president speaking.

-Hallo mister Busch, her eist mister chauffeurke from Deftinge plage.

-Euh….who you say?

-Euh…..awel you renember yesterday your stopping for maai chicken on the street.

-How yes, aai renember you.

-Today you holiday is finisch in Belgium, en aai wilt tel you for e good trip.

-Thanks you verrymatch.

-Euh en aai wil ask you for de egs dat aai most send you on the white house.

Is it six on twelf egs that you wil every week.

-If you wil you can send e box of 24 egs every week.

Six for my, six for maai wives, six for my dochter en six for de dog.

-Yes yes aai doe dit.

But aai heave just six chikken, en aai going toe cherche 20 other chikkens for you.

-Thanks, you are verry naaice.

If you wil you can coming in holiday toe Amerika.

-My……????

-yes you en your chicken hé.

-How thanks your verry match mister president.

-Chauffeurke aai mot going naaw, want aai moest take de bagages en my wives can not closet de bags alone.

-Yes yes, aai aindestain.

Aai sie you later in de states, en aai wisch you e verry good day.

-Thanks chauffeurke, en god bless you.

Voila dat is ook weeral gedaan zie.

In het vervolg mag ik 24 eiers sturen naar Busch in plaats van zes.

Ja ja, ’t zal in ’t groot te doen zijn J)))

En ik ben toch wel uitgenodigd om naar Amerika te gaan ook zekerst!!

Op vakantie bij den Busch, da gaat ginder nog wa worden zie.

Allee, ik ben er mee weg want ik moet eieren gaan rapen hé.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Potverdekke, ’t was weer mijnen dag zenne!

Deze morgen was ik met gans die historie van Busch al vroeg de baan op.

Toen ik mijnen eerste rit achter de rug had, en terug naar de wetstraat reed, hoor ik daar toch wel lawaai in mijne koffer zekerst!

Maar bon, ik kon niet direct mijne wagen aan de kant zetten, en was dan maar doorgereden tot op de koer waar de wagens geparkeerd worden.

Ik leg de motor stil, en er kwam nog lawaai vanonder het kofferdeksel.

Ik stap uit en doe de koffer open!

Miljaar!!!!!!!

Mijn zes kiekens zaten in de koffer!!

-Awel wa kom de gijlen hier doen???

-Wij kot willen ook kedeik Busch ne keer kot zien.

-Jamaar hela, ten eerste moogt ge niet in mijne koffer zitten.

Ten tweede staan er dranghekkens en geene kiekendraad.

En ten derde is het niet de gewoonte dat een kieken naar Busch gaat kijken.

Euh……hoewelJ-)))))

-Kotkedeik wij willen naar Busch gaan kijken en daarmee uit.

-ppffffffffffff   jawadde, dat is toch altijd iets als gijlen uw goesting niet krijgt hé.

Allee, ik met mijn kiekens naar buiten en mij daar op den hoek van de wetstraat gezet om de colonne met Busch en aanhang te zien paseren.

Iets later komen daar de eerste motards aangereden, gevolgd door de zwarte limousines.

Door al die siréne’s hadden mijn kiekens daar toch wel ne schrik gepakt zekerst.

In plaats van daar achter dat hekken te blijven staan, lopen die kiekens daar toch wel de straat op zekerst!

Uit schrik legt er daar een kieken een ei op ’t straat, en diene motard rijd daar al slibberen over zeg!

Den diene vliegt daar met zijne moto recht het warandepark binnen met een omlet aan zijn banden.

Die mannen dachten daar direct aan nen aanslag, en al die scherpschutters hadden mijn kiekens in hun lens.

Ondertussen vlogen de pluimen daar zo in het rond dat diene chauffeur van de limousine van Busch moest stoppen om nog iets te zien.

Den Busch die dat nog nooit gezien had draait daar toch wel zijn ruit af zekerst.

-Hey peopel wats the mother…..of zo iets

Ik wou natuurlijk ook iet zeggen tegen de president van de states naaits hé.

-Hello mister president, aai chauffeurke from Deftinge in Belgium.

-Hello men how are you doe

-Euh….verry good en may chicken to

-How is it your chicken on the street.

-Yes mister president, that’s zaain main six chicken, en sie coming only for you.

-How that’s is verry naais.

-Yes if you wil aai can give you six egs evry day.

-How that is verry good, you can send it to de white house in de states naaits.

-Awel that is verry good mister president, aai ask on maai facteur if hie wil send maai egs in expres to your white house in de states naaits.

-Verry good men, aai sie you later on the gater!

-Sie you tou on the gater sir.

Allee den diene stapt daar weer in, en ze waren er direct mee de pist in, want ze hadden al time genoeg verloren hé.

Maar daarmee kan ik nu toch mijn eiers uitvoeren naar de states naaits hé.

Euh……allee als ze op de police bureau mijn kiekens vrijlaten hé, want ze zijn opgepakt voor ordeverstoring he.

Maar die zullen er hun wel uitkakelen hoor.

Ja ne mens kan nogal wa tegen komen héJ))))

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Toen op nen dag mijne gebuur Ali verhuist was,kwam er een ander land in hun appartement wonen!
Een ander land,dus automatisch een ander cultuur hé!

Ik had al gezien dat die mensen niet veel buiten kwamen uit hun appartement!
Maar ge zijt dan toch wel nieuwsgierig wie er komen wonen is hé!
Kwestie van uw geburen te kennen en er goed mee te staan hé.
Beneden waar vroeger "Ali-mentation "woonde was het ne viswinkel geworden,maar dat had niks te zien met de mensen boven in het appartement.
Ik was uit curieusiteit ne keer gaan kijken naar de namen op hun bel,want daar kunt ge veel uit afleiden hé!
Op hun bel stond "mr Iglo en madam Artic"
Ikke direkt in mijnen atlas gedoken om ne keer te zien in welk land ze die namen gebruikten,maar toch wel niks gevonden zekers!!
Dat maakte mij alleen nog curieuzer!!
Op nen dag moest ik het weten!!
Ikke een doos pralines gekocht,en ne keer gaan bellen om zogezegd kennis te maken hé!!
Komt er daar ééne opendoen ,gekleed in een kostuum van nen ijsbeer!
-Euh.....dag meneer,ik ben uwe gebuur en kom ne keer kennis maken!
-Bbrrrr gij rap binnen komen bbrrrrr anders bbrrr binnen te warm worden!!
-Euh......te warm???
Den diene trekt mij daar binnen met ne snok zeg!!
Ik was nog maar binnen of ik zat daar te bibberen van de kou!!
Overal stonden er diepvriezers met de deur open,en een aircoinstalatie met den thermostaat op -30!!
Mijne moustache was ondertussen al bevrozen,en veel dingen aan mijn lijf begonnen te krimpen!!
-Gij bbbrrrrrr gebuurrrr zijn??
-Euh......brrrrr ja bbrrrrr ikke naast u brrrrr wonen.
T'is ongelooflijk hoe rap ge die mannen hun taal kent hé )))
In hunne living hadden ze zo nen iglo gemaakt!!
Ondertussen had die madam mij daar ook een berevel over mijn schouders hangen,want ik begon wat blauw te zien op mijne bleke kant ))
-Euh.......brrrrr ik bbrrrrr heb pralines bbbrrr meegebracht van brrrrrr Leobbrrnidas.
-Hoe gij bbrrrrr noemen???
-bbrrrrrrr Ikke noem bbrrrrrr chauffeurke bbrrrr
-Gij bbrrrrrrr welkom bbrrrrr zijn.Zet u bbrrrrr ik bbrrr iets te bbrrrr drinken halen.
-Euh.....bbrrrr ja dat is bbrrrr een goed gedacht bbrrrrr.
Den diene komt daar toch af met een blik ice-thé zekers!!!
Ja als ge dat niet gewoon zijt is dat t'één en t'ander zenne.
Dat waren eskimo's,die in nen diepvriesboot hier kwamen asiel zoeken.
Ondertussen was den helf van mijne ice-thé al uit mijn blik gebibberd,en den ééne keer dat ik had willen drinken was da blik toch wel aan mijn lippen gevrozen zekers!!!
-Chauffeurke,bbrrrr wij bbrrrr u uitnodigen brrrr om te blijven bbbrrrr eten!!
-Euh.....dat is lief bbrrrrr
Ja t'is een manier om de cultuur te leren kennen hé!!
Den diene pakt daar een zaag,en zaagt daar een rond stuk uit zijne planché!!(houten vloer)
Hij zet hem daar met een vislijn boven da gat,en na enige tijd haalt hij daar toch wel ne vis boven zekers!!!
Ik moet wel zeggen dat het gemakkelijker ging als bij hun,want hier was diene vis uit de frigo van de winkel eronder gevist,en dus ook al gekuist hé ))).
Zijn vrouw heeft ons daar rap ne koude schotel gemaakt,en ik moet zeggen t'is ne keer iets anders.
Toen we gedaan hadden met eten,vroeg hij om te blijven slapen!!!
-Euh.....hebt ge bbrrrrr een slaapkamer bbrrrr met chauffage bbrrrr??
-Bij ons bbrrrrr traditie zijn bbrrrrr gij bij bbrrrr vrouw bbrrrr mogen slapen!!!
-Allee gij???Ha vaneigens dat ik ga blijven slapen!!
Terwijl diene man daar buiten moest slapen in de living,kropen wij gezellig met onze pyjama in echt berevel in diene iglo.
Awel ge zou denken dat da koud is hé,maar op een zeker moment begon da spel daar te smelten )))
Ja naar schijnt gebruiken zij de lichaamswarmte om hun te verwarmen hé!!
Awel als ge kunt tellen!! Twee lichamen van 36° dat is 72° hé!!!
S'morgens zijn we daar al dampen opgestaan )))
Diene man had al een lekkere tas levertraan klaar gezet,en er diende nog just afscheid genomen te worden en te bedanken voor de vriendelijke ontvangst .
Ik had weer heel wat cultuur opgedaan zie!!
Toen ik afscheid wou nemen,werd er mij nog verteld dat je dat doet door de neuzen tegen elkaar te wrijven.
Als buitenstaander moet ge nogal wa leren zenne als ge niet veel van hun cultuur kent.
Niet dat da neuswrijven zo moeilijk is,maar omdat ik nog een half uur aan die vrouw hare neus gevrozen was hé!! )))

Allee ik ben al curieus welke culturen er hier nog naast mij gaan komen wonen )))

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Als men over cultuur praat,heeft men het automatisch ook over andere landen,gebruiken,rituelen enz.....

De aantal landen op onze wereldbol,hebben evenveel verschillende culturen.
Ik heb ongeveer 30j in Brussel gewoont,en daar wonen heel veel landen samen ))
Awel ik heb daar ne keer al die verschillende culturen gesmaakt en geprobeerd,maar dat is ni simpel zenne!!

Naast ons woonde er iemand uit een ver land,en die hadden een heel speciaal cultuur.
Wij schrijven onze naam op onze pasport (identiteitskaart).
Maar bij hun werd dat op hun venster geschreven!!!
Zijne naam stond in groot in gebogen letters op het raam geschreven!!
"Ali-men-tation"!!
In hun land zijn er nu wel veel die dezelfde naam hebben,en als ze dan verhuizen moeten ze niet altijd diene naam op de venster varanderen hé ))).
Naar het schijnt heeft hun cultuur veel met godsdienst te maken!
Zo is er een periode,die ze de ramadam noemen.
Awel dat is wat anders als onze cultuur zenne!
Pasen is daar niks tegen vergeleken zenne.
Eerst en vooral is dat een triestige periode voor deze die een voedingswinkel open houden hé!
Ja binnen de maand moeten die mannen gaan doppen,want hun zaak is failliet!
Ja naar schijnt mogen ze niet eten na zonsopgang,geen alkohol drinken,de liefde niet bedrijven enz.....
Ze moeten wel 5x bidden per dag.
Dus den diene die daar zijn voedingszaak opent van 8u tot 18u verkoopt niks hé ))
Na zonsondergang is het dan weer feest!!
Ge gaat mij vragen hoe weet gij dat allemaal zonder op te zoeken op internet?
Awel omdat ik er naast woonde hé!
Nee..nee,ik was niet uitgenodigd ))
Maar wij konden toch niet slapen van het lawaai ))
Ik moet zeggen dat wij met onze cultuur tegenover die mannen ver achterstaan!!
Ons doen ze met pasen geloven dat er daar een paasei uit een klok valt die in Rome vertrokken is!!
Awel den diene die ooit een klok boven zijne hof heeft zien hangen waar eieren uitvallen mag het mij eens laten weten!
Bij hun bestonden er geen eieren in chocolat!!
Naar schijnt zitten die mannen ginder af en toe ne keer met ne warme zomer,en zouden hun eieren smelten hé!!
Nee zij houden zich aan bepaalde rituelen in hun cultuur!
Bij hun valt er met de ramadan een schaap uit de lucht!!
Wij dachten eerst dat hun klein kinderen in die periode meer aan het bleiten waren!!
Ik was ne keer gaan bellen om te vragen of hun 36 klein mannen soms niet allemaal tezelvertijd ziek waren,want da was wel een serieus gebleit zenne ))
Ik belde en Ali kwam de deur open doen!
Den diene was nog maar just uit zijn bedde om 14u want hij kwam daar open doen in zijn slaapkleed!
-Euh.....dag Ali,ik kom ne keer vragen of de kindjes niet ziek zijn??
-Goededak chaufoerke,waarom gij denk dat Ali en youssef en Mohamed en Aischa en Mousseff en Moustaffa en Ali-mentation ziek zijn??
-Euh....awel ik hoor daar een gebleit in mijne living,en ik dacht zo,die klein mannen moeten met wreed veel krampen zitten.
-Ha ikke weet watte gij hoeren!!Maar datte de kindjes niet zijn.
-Nee??
-Nee Chaufoerke,kij moet binnen kom ikke u toon!!
Allee ikke mee naar binnen!
-Wij juist an slachten zijn voor ramadam.
-Oei!!!Dan zullen ze wel wreed ziek zijn!
-Ha hahahaha nee wij niet kind slacht,maar schaap.
Jawadde!!!
Dat had ge moeten zien zie!!
Die mannen zitten daar met 57 in een klein kamerke op een vliegend tapijt )
Ze snijden da schaap de keel over,en hangen het dan met de achterpoten omhoog in de plaats van hunne luster.
Dan wordt dat in stukken gesneden,en den afval proper in vuilniszakken gestoken.
Er wordt muntthé gedronken,en grote schotels met couscous doen de ronde.
Vermits er geen bestek genoeg is voor iedereen,mag iedereen met zijn handen eten.
Als ge zo in een famille valt waar ze een schoon dochter hebben,dan willen ze dat ook laten zien!
Die dochter komt daar in haren bloten buik nen buikdans doen.
Toen ze zo met hare nagelbuik voor mijne neus stond te zwieren,begon mijnen thé wreed over te broebelen ))
Allee als ik daar mijnen eigen buik goed had gevuld,was het tijd om te vertrekken.
-Awel Ali ik ben blij dat het goed gaat met de kindjes,en als ge zo nog ne keer een feest geeft met een dood schaap en ne levendige buik moogt ge mij altijd roepen hé!
-Chaufoerke gij welkom zijn,en ikke nog jonge dochter heb die ook schoon buik zal krijg,en die nog moet trouw!!
-Allee gij???En hoe oud is ze Ali??
-Dochter nu al bijna 15j zijn!
-Euh.......ja...euh ik ga toch nog een jaar of tien wachten zenne Ali want ik zit nog met mijne grote kuis hé!
-Jamaar dochter goed kunnen kuisen en koken al!
-Euh....ja ja...ik moet eerst nog nen trouwcadeau gaan zoeken hé!
-Chaufoerke gij slimme zijn,ikke u al zien staan als schoonzoon in winkel!
-Euh....allee nu ben ik de pist in zenne.

PPffffffffffffffff jawadde den diene bleef daar maar aandringen hé!!
T'was wel een schoon dochter dat hij had zenne,maar ik mocht hun cultuur niet veranderen hé!!
Ziet ge mijne naam daar al op die venster van hunne winkel staan??
"Chauffeurke -mentation"!
Nee dat kan ik ze niet aandoen hé!
Met zo ne naam op uw raam komt er zekers niemand meer binnen ))))

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Gisteren was ik ne keer gaan wandelen in het dorp!
Met zo'n koud weer en temidden van de week ziet ge daar niveel volk rondlopen natuurlijk.
Geene mens om tegen te klappen, niemand die u goeiendag zegt.
Ppfffffffffffff azo een triestig dorp dat da is waar ik woon!
Ik was dan maar verder naar het kerkhof geweest, en ne keer tot aan de zerk van mijne vriend Rogéke gegaan.
Zijne steen lag er bevroren bij, en er stond nog een rieten mandje als enig aandenken aan één of ander bezoek.
Ik keek naar zijne foto op de grafzerk, en da wil toch wel lukken dat er daar telkens nen traan onder zijn oog hangt.
Pppfffffffffff en ik die al tegen geen verdriet kan!!
In de lente is het nen druppel ochtendnevel, in de zomer nen traan van zonnecondensatie, en in de herfst nen regendruppel.
Telkens veeg ik dan diene traan van zijne gezicht om da verdriet te wissen hé!
Gisteren wou ik dat ook doen, maar dienen druppel was daar toch wel aangevroren zekerst!!

-Wat staat gij hier te doen chauffeurke??
-Euh.....awel dienen traan van uwe foto vegen hé Rogéke!!
-En gaat het?
-Euh......ha precies ni want hij plakt met da vriesweer serieus vast.
-Ja, chauffeurke er zijn zo van die perioden waar ne mens meer verdriet heeft dan andere dagen hé.
-Ha ja????
-Ja, tijdens mijn leven had ik ook soms verdriet, maar daar was het mijn verdriet, en zag ik niet altijd dat van een ander.
En nu ik hier onder mijne grafzerk lig moet ik niet meer aan mij denken, maar zie ik het verdriet van een ander hé!
-Jawadde, da moet daar triestig zijn Rogéke!!
-Wij voelen hier ook de rust en de lach van een ander hé.
-Ja ge hebt het mij al verteld!
-En hoe is het met u chauffeurke?
-Euh.....awel,.....goed en ni goed....!
-Wat is dat voor een antwoordt?
-Awel ja, ik heb ook verdriet.
-Verdriet, en ge leeft nog?
-Euh.....ja vaneigens!
-Ja, dat is soms nog erger, want ik zie hier wel het verdriet maar voel het niet.
-Ja manneke, 't leven is ni simpel hé.
-Chauffeurke, het leven is niet simpel omdat men het zo wil of niet wil.
Waar ik hier lig, heb ik niks meer te willen.
Het leven kan mooi zijn, en uit alles moet men een les trekken, zowel uit de goede als uit de slechte zaken.
-Ja Rogéke, 't is toch niet altijd gemakkelijk zenne.
-Nee ik weet het chauffeurke!
En weet ge wat er nog erger is bij u!
Gij leeft in twee werelden!
-Hoe, ik leef in twee werelden...????
-Ja chauffeurke, ge leeft in uwe wereld als Erwin, en in nen virtuele wereld als chauffeurke.
-Ha ja, dat is waar.
-Als ge als Erwin verdriet hebt dan is dat al heel erg, maar als ge als chauffeurke verdriet hebt, dan hebt ge twee maal verdriet want uw virtueel persoon is een onderdeel van uwe echte persoon.
-Euh.......mmm....ja zekerst.
-Daarmee wil ik zeggen dat ge kunt verdriet hebben en ook kwetsen.
En dat in welke wereld je ook leeft.
Behalve in de wereld waar ik hier lig, maar daar streeft niemand naartoe.
Zou het dan niet beter zijn van zoveel mogelijk vreugde en vriendschap te brengen in al deze werelden waar er nog leven is!
-Euh......awel vaneigens Rogéke, ge hebt weer eens gelijk.
Awel ik ga dat ne keer direkt gaan schrijven zie, en zeggen dat ik nog just in ne wereld van vreugde en vriendschap wil leven of dat ik anders rap den hof zal af zijn.

Ondertussen was de zon met een straal door de wolken gekomen, en hoe eigenaardig het soms kan lopen, de druppel op Rogéke zijn wang was ontdooit.
Ik veegde hem af, en dat geeft me steeds een raar gevoel.
Rogéke is er niet meer, en het enigste dat ik nog kan is zijne foto schoon houden en zijne grafzerk sieren.
Het zijn die momenten waar ik ook verdriet heb, maar op een ander manier.
Virtueel heb ik verdriet omdat ik mensen zou kunnen verliezen terwijl ze er nog zijn.
Maar hier heb ik verdriet omdat ik iemand kwijt ben die nooit meer terugkomt.

Ik stap dan telkens via een veldbaantje naar huis omdat de mensen mijn tranen niet zouden zien.
Maar telkens weer heb ik zoveel bijgeleerd.
Bedankt Rogéke

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Jawadde, ik heb deze nacht weer wreed gedroomd!!
Gisteren had ik voor het slapen gaan een glas warme melk gedronken met een blad sla!
En dan droom ik steeds van een koe of van een schildpadJ))
Ja vraag mij niet hoe dat komt, want nen droom daar krijgt ge toch geen verstand aan hé.

Awel deze nacht was het van een schildpad dat ik heb gedroomd.

Ik lag daar zo schoon in mijne pyjama te ronken (snurken) dat mijn twee motten van colére al een ganse mouw hadden opgefret (opgeten).

Tussen slaap en droom, komt er mij daar toch wel een scchildpad uit mijne winterslaap halen zekerst!!

-Chauffeurke slaapt gij al???

-Snurk….ronk…..geeuw……snurk…….pffwiet…….prot……snurk……

-CHAUFFEEUUUUUUUURKE!!!!!!!!!!!!!!!

-Help…….niet schieten…..want ik….ik….ik lig hier in mijne pyjama en heb mijne portefeuille en mijne portemoné en mijne revolver niet mee!!!!

Potverdekke ik dacht dat ik overvallen werd, maar t’was gewoon mijn schildpad die aan mijn bedde stond om te mogen meereizen in mijnen droom.

Allee zeg, zelfs in uwen droom kan ne mens nimeer op zijn gemak liggen hé!

Ik dus op die schildpad hare rug gekropen om op avontuur te vertrekken in mijnen droom.

Pppffffffffffff jawadde zeg, da ging daar niks vooruit zenne!!

Azo traag!!

Als ik daar nen deftige droom moest mee door reizen, dan moest ik zeker twee dagen slapenJ))

Allee na ne zekere tijd waren we door de droomtijd in de middeleeuwen beland.

Amai mannekes, azo een miserie, dat da daar was!!

We waren dan nog just in een gevecht van ridders terecht gekomen, waar ze aan het vechten waren dat de stukken eraf vlogen.

Toen ik daar op de rug van mijn schildpad naast ne ridder reed die just van zijn paard geschoten was, vroeg ik eens wat er gaande was.

-Euh….zeg Winnetou,kunt gij mij zeggen welke film ze hier aan het draaien zijn???

-Het is hier dikken ambras chauffeurke!

De drie kasteelheren hebben den oorlog uitgeroepen. Koning Di Flupo wou Brussel-Halle-Vilvoorde niet splitsen.

En Koning Karel de Klucht wou dat wel.

Ondertussen was Koning Bert den Bleiter in een colére geschoten omdat Prinse Freya de eerste hem had afgewezen.

-Amai, zeg!!

Ondertussen vlogen de lansen en de pijlen langs mijn oren.
In volle galop reed ik met mijn schildpad het strijdgewoel in.

Terwijl ik daar een gevecht aan het leveren was op leven en dood, dacht ik in mijnen droom het land te verdedigen.

Ik nam mijn schildpad als schild, en vocht gelijk zorro mij had geleerd.

T’was wel een ongelijke strijd, want die ridders vochten daar met scherp geslepen zwaarden, terwijl ik in mijn slaapkamer just ne kapstok en een breinaald van mijn grootmoeder had kunnen meescheren (meenemen).

Hun pijlen schampten af op het schild van mijn schildpad, terwijl ik met mijn breinaald in ene zijn oor stak.

Ja ik peis dat ik daar tezelvertijd de piercing uitgevonden hebJ))).

Maar die ridders waren natuurlijk beter getraind dan ik hé!

Er was er daar ene die al ne knop van mijne pyjama geklopt had, en nen andere een grote scheur in mijn broek.

Na een half uurke dromen, lagen de gulden sporen te rapen op het slachtveld naast mijn bedde.

Toen den oorlog voorbij was, was er in feite niks veranderd.
Maar t’was wel wreed slecht weer geworden!

Ik had aan mijn schildpad gevraagd om wat op te schuiven, zodat ik ook onder haar schild kon kruipen om te schuilen.

Na wat geduw en gewring, zaten we daar met ons tweetjes onder één schild.

In mijnen droom zijn we daar de ganse winter blijven zitten, en t’is maar toen de eerste lente- stralen op ons schild schenen dat we weer wakker geworden zijn.

Ik keek naast mij, en zag zo ne rare kop met twee grote ogen en ne grote bek.

Amai zeg, is dat verschieten als ge zo naast een schildpad wakker wordt!!

Het slachtveld was ondertussen geruimd, en onder het schild gingen we op zoek naar wat te eten.

In een groentetuin vonden we sla en tomaten.

-Ja ik weet het wel dat ge dat in de lente niet in uwen hof vindt, maar t’is ook nen droom héJ)))

Wij zaten daar te fretten (eten) van die sla en die tomaten, tot we geene pap meer konden zeggen.

We waren zo dik geten, dat we tijdens onze jogging die ook al niet wreed vooruit ging, daar toch wel van nen berg waren gerold zekerst!!

Nu lagen we daar beneden op onze rug, en hoe we ook wiggelden en waggelden , we konden niet meer op onze poten geraken!

We lagen daar nu ondersteboven op onze rug in de middeleeuwen !!

Na een uurke met ons spel omhoog gelegen te hebben, en de zon in ons ogen te hebben gehad, komt er daar toch wel ne kleine snotter voorbijgelopen!

Het ventje keek ons aan, en verschoot van een schildpad te zien met twee koppen.

Ne kop van een schildpad en ne mensenkop.

Het ventje nam ons op, en keek naar ons aandachtig aan.

Vermits het in de middeleeuwen was, was het ventje doodarm en verbaast van wat hij zag.

Het ventje nam ons onder zijnen arm en wandelde tot aan zijn woonst die een krot was.

Het ventje gaf ons een stukje gras en een stukje sla, terwijl het daar zelf mager en vel over been zat.

Ik was ondertussen dat zwijgen moe, en was het ook beu van in mijnen droom al die miserie te moeten zien.

-Dag ventje!! Riep ik

 Het ventje keek ons verbaast aan met grote ogen gelijk de schildpad naast mij.

-K….k…ku..kunnen ju..jullie praten???

-Ja ventje, ik ben chauffeurke en dat is mijn schildpad waar ik momenteel onderdak gekregen heb.

En wie ben jij ventje, en waar zijn je ouders???

Het ventje keek ons triestig aan, en zijn ogen werden vochtig!

-Ik ben een gewoon ventje,mijn ouders zijn naar den oorlog gegaan en zijn nog steeds niet terug.Ik woon hier ondertussen in het vervallen krot….snik…te wachten tot ze terug zijn…..snik….

Ik keek naar de schildpad, en de schildpad keek naar mij.

We wisten dat zijn ouders nog heeeeeeel lang zouden wegblijven,

Ondertussen waren we in onzen droom in de winter beland, en zagen we het ventje al bibberend met flarden van kleren aan zijn lijf, terwijl wij daar warm onder ons schild zaten.

De feestdagen kwamen er aan, en het ventje staarde dagen lang door het raam op zoek naar……

Ik riep naar het ventje, want er schoot mij plots een idee te binnen.

-Ventje, draag ons naar het dorp en roep naar de mensen dat ge een sprekende schildpad hebt!

Het ventje keek ons aan, maar nam ons onder zijnen arm en begaf zich naar het dorp al roepen.

-Ik heb een sprekende schildpad!!

Mensen komt kijken ik heb een sprekende schildpad!

In dienen tijd kon ge op den brandstapel belanden als het niet waar was, of wreed veel geld verdienen als het wel waar wasJ))

De mensen stroomden toe op het marktplein, en keken verbaast naar het ventje met de schildpad.

-Awel leugenaar!! Laat uw schildpad eens spreken!!

De schildpad stak hare kop naar buiten, en ik leende haar mijn stem.

-Dag mensen allemaal!

Hoe gaat dat hier nog met u???

Ge bekijkt mij, precies of ge hebt samson gezien, maar ik ben een schildpad hé!

De mensen keken met grote ogen, en sommigen vielen zelfs op hun knieën.

-Toe schildpad, zeg nog ne keer iets!!

-Als ge mij nog iets wilt horen zeggen, gaat ge ne cent moeten gooien in het ventje zijn klak zenne.

Het ventje legde zijn klak op de grond, en de middeleeuws Euro’s vlogen in het rond.
Ik vertelde daar ondertussen een verhaaltje dat ik uit mijnen duim gezogen had, en het volk kwam ondertussen van einde en ver.

Toen de avond was gevallen keerden we terug naar het vervallen krot.

Het ventje zette ons naast zijn gevulde klak.

-Kijk ventje, je hebt genoeg geld om een mooie kerst door te brengen.
Ge koopt u nen middeleeuwse kerstboom, met ne middeleeuwse kerstal.
En ge brengt een zalige middeleeuwse kerstmis door.

Het ventje keek ons aan, maar zijn ogen waren nog steeds vochtig.

-Het is waar, ik kan nu alles kopen!

Maar daarmee heb ik mijn ouders niet terug, en zit ik hier met de feestdagen alleen.

Ik moest even slikken om een krop door mijn keel te krijgen, en zelfs de schildpad die zat gespannen in haar eigen huis.

Op dat moment wordt er op de deur van het varvallen krot geklopt!

Aan de deur stond een koets met een gezant van de koning.

-Ik heb gehoord dat ge een sprekende schildpad hebt!

Sprak de Heer tot het ventje.

-Ja meneer…

-De koning heeft uw ouders in het kasteel opgesloten om voor hem te werken omdat ze den oorlog verloren hebben.

Maar als ge mij die sprekende schildpad geeft, laten we uw ouders vrij.

Het ventje keek in onze richting, en ik knikte.

Het ventje nam ons van de tafel, en gaf ons aan de afgevaardigde van de koning.

Het ventje zat met de feestdagen met zijn ouders bij de kerstboom, en was van de armoede verlost.

Ik was ondertussen als schildpad bevorderd tot chauffeur van de regering.

Af en toe wordt ik wakker uit mijn droom, maar heel vaak zit ik nog achter het stuur, terwijl de middeleeuwen ondertussen al heeeeeeeeel ver achter ons liggen.

Maar of het nu een droom is of niet, vaak denk ik nog aan het ventje en aan mijn schildpad.

En dat is vaak in een droom, omdat je daar zoveel kunt verwezenlijken!

Ik wens ieder van u dan ook nog vele mooie dromen die in moeilijke tijden de realiteit overwinnen.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

De avond is gevallen, de rolluiken naar beneden.

De kerstboom staat statig en versierd op kerstmis te wachten, en de lichtjes zitten lichtgevend verscholen tussen het groen.

De nieuwe werkweek is in zicht, en vragend zat ik in mijn zetel naar het nieuws te kijken.

Wat zou ik vandaag nog doen, nog eens schrijven of de pc afsluiten.

Maar ik weet dat als ik de pc afsluit, dat het dan richting bed gaat.

Misschien nog wat vroeg, hoewel ik het nooit echt laat maak als het werk lonkt.

Ik kreeg zopas een mailtje, waar de woorden eenzaamheid en onzichtbaar instonden.

Velen zullen ondertussen al wel weten dat ik graag met woorden speel.

Misschien nog even een verhaaltje uit mijnen duim zuigen voor ik het klavier verlaat.

Deze avond loop ik van het klavier naar de keuken.

Op het menu stond tomatensoep op chauffeurke’s wijze.

Niet dat er iets speciaal aan is, maar ik moet steeds iets toevoegen om een tintje te geven waar ik mij in herken.

Ik zet de soep op een vuurtje en voeg er een doos krab en room aan toe.

Terwijl het staat te pruttelen, roept het scherm me soms terug om te melden dat er een mailtje binnen is.

Het is dan spurten naar de pc, omdat chauffeurke wreed curieus isJ)))

Het is één van de enige manieren van lichaamsbeweging die chauffeurke nog heeft.

In feite lees ik de woorden van mensen die onzichtbaar zijn.

Woorden die eenzaam op het scherm staan, en die soms een spiegelbeeld zijn van de mensen die ze geschreven hebben.

Ik probeer me in de plaats van de schrijver te zetten, en me in het geschreven moment in te leven.

Vaak zou ik mijn soep willen delen met deze onzichtbare schrijvers.

Maar wie weet zou mijne kant van het scherm wel gesmaakt worden?

Zou men mijn soep lusten??

En eens aan tafel, zou men dan nog een gesprek kunnen voeren zoals we dit via het scherm doen?

Ik ben iemand die me goed voel in een groep, maar wreed beschaamd ben met een persoon alleen.

Ja, zo zijn er ook mannenJ)))

Wie weet zou ik tussen twee soeplepels nog wel een gesprek kunnen voeren.

Misschien zit ik wel met een zichtbare persoon voor mij, maar worden mijn woorden onzichtbaar.

Ja, t’is raar hoe ne mens in elkaar zit hé.

Wie weet zou ik de persoon na het soepmenu laten plaats nemen in één van de zetels.

We zouden elkaar stil aankijken of misschien ook niet, want beschaamde personen praten met gebogen hoofd.

De eenzaamheid zou er wel niet zijn, omdat we met twee zouden zijn.

Maar als er geen woorden zijn, kan het ook met twee wreed stil zijn.

Men zou elk voor zich in een wereld stappen met vragen.

Men zou misschien wel willen onzichtbaar worden!

Men zou willen verlangen naar het scherm van de pc waar men een normaal gesprek kon voeren.

En toch zou men het zich misschien beklagen de grens niet te hebben overwonnen om van een virtueel gesprek over te stappen naar een menselijke stem.

Ondertussen is de soep klaar, en staat de kerstboom naar de feestdagen te wenken.

Tussen twee soeplepels zit ik mijn verhaaltjes te typen, en soms verlang ik om aan een tafel te zitten.

Een tafel waar onzichtbaar, zichtbaar wordt.

Het tweede bord soep staat er eenzaam, en ook de tweede lepel staat er verlaten in verzonken.

Het scherm zal me nooit zeggen of de soep lekker was.

Mensen bieden soms hun hulp aan, maar het is niet dat die ontbreekt in een mensenleven.

Ik heb hulp genoeg!!

Ik zet de borden in de vaatwas, en laat de droogkast zwieren.

Maar het is allemaal zo machinaal .

Machines praten niet!

Ze zouden beter praten, want voor een machine ben ik niet beschaamd.

Maar stel dat machines zouden praten, dan zouden we ons als robot gedragen.

We zouden niet meer beschaamd zijn, en ons een ijzeren handdruk geven.

We zouden ons een roestvrije zoen geven, en een licht zou in onze ogen verschijnen.

We zouden niet meer eenzaam zijn, maar we zouden het niet beseffen.

Een robot begint op een mens te trekken wat het uiterlijke betreft, maar het innerlijke is er niet.

Een robot heeft geen hart, en dus zou er veel ontbreken.

Hij zou niet met zijn hart praten, hij zou geen emotie kennen, hij zou nooit eenzaam of onzichtbaar zijn.

Ja, ik ben misschien best van een beetje beschaamd te blijven maar met een hart te schrijven.

Al was het maar om straks tegen mezelf te zeggen dat mijn soep lekker was.

Nee, een robot zal nooit aan mijnen duim komen zuigen.

En een robot zal nooit een verhaaltje verzinnen dat hem niet eerst is geprogrammeerd .

Daarom dat ik dan maar in de onzichtbare wereld van mijn fantasie blijf leven.

Groetjes chauffeurke

Hello evrybody,

Toen den ooievaar mij bij mijn ouders tussen de bloemkolen gesmeten had,was ik nog zo slecht niet gevallen ))).
Ge groeit en ge groeit,en na ne zekere tijd stelt iedereen zich de vraag hoelang ge onder het ouderlijk dak gaat blijven wonen!

-Chauffeurke sta ne keer op,ge zijt nu al 10j en ge kunt toch al alleen den trap afkomen en uw boterhammen klaarmaken hé!!
-Snurk.....ronk.....slaap....snurk....ronk....
-Chauffeeeeeeeeeeeeeeuuuuuuuuuuuurke!!!!!!!!!!
-Euh.....watte.....snurk.....wa gebeurt er????
-Dat ge moet opstaan kieken t'is tijd!!En maakt uw boterhammen klaar,want uw ma staat in de winkel!
-Ppfffffffffffff........jawadde als ze mij hier zo elke dag gaan wakker schudden,ga ik hier rap den hof af zijn zenne!!
-Chauffeurke neem uw boekentas en ga naar school,ge zijt weer al een half uur te laat!
-PPfffffff........ja zeg!!!
-Ja wie???
-Euh.......ja pa.
-Jamaar t'is precies weer tegen uw goesting???Als het u ni aanstaat kunt ge op een ander gaan wonen zenne!!

Toen ik bijna 15j was legde ik de schoolboeken neer!!
Mijn studies waren failliet,en ik was slim genoeg om de werkvloer op te stappen ))

-Pa vanaf volgende week (t'was op ne vrijdag) ga ik nimeer naar school!
-Wablief????????
-Awel dat ik nimeer naar school ga!!!
-Ik zal u hier ne keer ne patat op uw oor geven ,dat ge tot in t'school zult rollen kieken!!!
-Jamaar.....pa ik ken bijna alles,en de meester vroeg ook al waarom ik nog naar school kom!
-Awel als t'zo zit,en meneerke wil gaan werken die kunt ge zien dat ge maandag werk hebt of ge zet hier geene voet meer binnen!!!

Mijn moeder had in de winkel aan iedereen gevraagd of ze geen halve gast nodig hadden,en de maandag mocht ik als ganse gast beginnen )))
Toen ik 19j was,kreeg ik mijn eerste echte lief!!

-Zeg chauffeurke,hoe komt dat da gij s'avonds zo laat thuiskomt???
-Awel pa omdat ik met een lief zit hé!!!
-Wablief?????
-Awel dat ik kennis heb hé!!
-Kennis???Ge weet nog ni wat kennis is dommerik en ge komt hier over een lief klappen!
-Jamaar pa....t'is een schoon zenne en nog bijna ni gebruikt!!
-Schoon of ni schoon,werken moet ge doen inplaats van uwen tijd te verspelen met iet waar ge geen verstand van hebt!!
-Jamaar pa.....ik zie haar graag zenne!!
-Ha ja??? awel ga er dan maar bij wonen!!!!

Een jaar later was het van dadde ))))

-Pa !!!! Ik ga trouwen!!!
-Wablief?????
-Dat ik ga trouwen! En ge moet ne keer naar uw oren laten kijken want gij hoort echt ni goe zenne.
-Ik zal u ne keer ne patat op uw oor geven dat ge direkt zult getrouwd zijn dommerik!!!
-Jamaar pa ge zijt uitgenodigd zenne!!
-Uitgenodigd???Ge zijt nog groen achter uw oren en ge klapt van trouwen!
Awel ga er dan maar rap bij wonen ook!!

Den dag van den trouw,was ook den dag dat ik het huis verliet!

-Chauffeurke ge zegt niveel!!
-Nee pa...ik....ik
-T'zal wel lukken jongen!
-Ja pa......het doet zo raar dat ik hier morgen nimeer zal wonen.
-De deur staat altijd open jongen!!
-Danke pa.
-Chauffeurke maak u nu maar klaar want straks gaat ge zoals in t'school weer een half uur telaat zijn.
-Ja pa.....maar ik ben ni echt meer gehaast.

We keken elkaar aan,en terwijl ik jaren had moeten horen dat ik het huis zou moeten verlaten om elk geschil dat we hadden,wist ik nu maar al tegoed dat hij het nooit meende.
We gingen uit elkaar,en geen van ons beiden stond echt te springen om de deur achter ons toe te doen.

-Chauffeurke veel geluk en wees verstandig!!
En kom af en toe uw moeder eens bezoeken.

Dit laatste zei hij omdat hij mij dan ook zou terugzien.

Een paar jaar later stond ik terug voor zijn deur,en hij liet mij binnen zonder een vraag of een woord!

Vader en moeder bedankt voor de deur die steeds open stond!!!

Groetjes chauffeurke
-

Hello evrybody,

Toen ik 1m70 groot was,besloot ik het huis te verlaten!
Den ouderdom speelde op diene moment geen grote rol,want op 20 jarige leeftijd is men al twee jaar volwassen en weet men toch alles beter hé )))
Dus ik maar met mijn lege valiezen en een volle madam het huis verlaten )
Nog een sjance dat mijn ouders da weekend wat boodschappen hadden gedaan,en dat ze een paar kasten en stoelen en een bed en ne frigo en nen volle diepvriezer tussen hun boodschappen hadden om ons mee te geven!
Ja ze hadden mij gezegd dat ge van water en liefde kon leven,en dus was ik achter al dienen brol die ne mens echt nodig heeft vergeten te gaan hé ).
9 Maanden later was mijn madam leeg,en stond ons huis vol )))
Ja da kan rap veranderen hé ))
Just bij mij veranderde niks!!
Toen we zijn gescheiden,ben ik met dezelfde lege valiezen als dat ik gekomen was,terug naar mijn moeke getrokken.

De jaren gingen voorbij,en mijn 30j stond voor de deur!!
Of beter gezegd,ik stond weer voor de deur van mijn moeke!!
Ik was toen 1m73 en was drie cm gegroeid.
Het verstand was blijkbaar nog steeds hetzelfde,en ook was het nog steeds dezelfde deur die voor mij open stond!!

Toen ik 40j was,duwde ik de deur bij mijn moeke terug open,op het moment dat zij mij voor altijd verliet.
Ik stond daar weer met mijn lege valiezen,maar ik kon ze nu vullen met verdriet.
Maar dat zou mijn moeke zeker niet gewild hebben,en ik ruilde het verdriet voor wa meer verstand!
ppfffffff ze hadden mij altijd gezegd dat het verstand niet voor de jaren kwam,maar dat ik daarvoor tot 40j moest wachten,dat hadden ze mij nu toch ook kunnen zeggen hé!

Toen ik 45j ben geworden,zat ik alleen met de foto van mijn moeke op de schouw.
Ik had precies nog wa meer zagemeel omgeruild voor een beetje verstand,want ik had ook leren nadenken door omstandigheden.
De afwezigheid van mijn moeder had mij geleerd dat ik nu een deur geworden was voor mijn vader en voor mijn kinderen.
De deur waar je naar binnen gaat in een hart!
De deur waar je gaat bellen voor een woord.
De deur die je de steun en de doorzetting geeft in het leven!

Op een dag droomde ik!!
Ik droomde dat ik niet meer wist hoe oud ik was!!
Het moest tussen de 45j en de 99j geweest zijn.
Ik droomde dat ik ginder boven bij mijn moeke ging aankloppen,en dat er daar ééne  de deur kwam opendoen.
Da was de portier aan de hemelpoort waar we hier zoveel over praten.
Vermits het nen droom was,en ik nog niet dood was,mocht ik maar just ne keer kijken om waarde aan mijnen droom te geven.
Maar binnen mocht ik nog niet.
Ik zag mijn moeke zitten,en Rogéke en .....en......
Allee teveel volk om op te noemen!!

Toen ik ben ontwaakt lag ik in mijn bed naar het plafond te staren en liet ik mijn slaperig verstand eens werken.
Ik dacht aan de deur van het leven en mijn moeke die ze kwam openen.
Maar ik dacht ook aan al die mensen die het geluk niet hadden om ooit zo'n deur te vinden.
Ik dacht aan mijn kinderen,en ik die de deur voor ze opende.
Maar ik dacht ook aan al die kinderen die nooit het geluk hadden van zo'n deur te vinden.
Ik dacht aan al die mensen die op een dag aan een deur staan te kloppen,maar die voor een gesloten deur staan!
In feite had ik van mijnen droom weer iets geleerd!!
Mijn moeke stond tijdens haar leven ook vaak voor een gesloten deur.

In feite is er maar één deur die altijd open gaat!!
Maar deze kan men niet openen tijdens het leven,en men is niet gehaast om er te gaan kloppen omdat men niet weet wat er zich achter bevindt )))

Groetjes chauffeurke