Naar de inhoud

Chauffeurkes home

Wees welkom bij de mens achter het woord
akke.beakke.be

Archief

De mode volgen

Hello evrybody,

In den tijd dat ik nog ne snotter was, met nog minder verstand als nu, moest ik ook alles hebben wat ik wreed vond bij een ander.
Dat was just grote mode van die piercings!
Mijn grootmoeder had ne oorring in haar oor.
Mijn moeder had zo een diamantje in haar oor.
Mijne pa had zo ne ring aan zijn broek om zijn sleutels aan te hangen.
Diene stier in ons wei had ne ring in zijne neus omdat dat wreed in de mode was.
De duiven hadden ne ring aan hunne poot.
En mijnen bompa had ook ne ring aan zijne vinger,terwijl hij nog nooit op Quievrain of Barcelona gevlogen had.
En zelfs rond ons dorp hadden ze ne ring gelegd.
In feite was het just ik die geene ring of piercing had.
Maar als ik zo ne keer naar die prijzen was gaan kijken van die ringen dat ge aan uw oor of uwe neus moest hangen,dan was da toch nog niet zo goedkoop zenne.
Ja, dat was natuurlijk echt zilver of bijna echt goud hé.
Maar bij mij was da just om er wat wreed modieus uit te zien, en moest er daar niveel chichi aan gangen worden.
Ook de kosten van diene gaatjesprikker kon ne mens gemakkelijk besparen hé.
Mijne pa had in de garage zo een nijptang liggen om gaatjes mee in uwen broeksriem te knippen.
Ikke dus op zoek naar ne schone ring om mijn oor mee te versieren.
Awel, ik heb dat nog rap gevonden.
In de winkel bij mijn ouders stonden er pakken waspoeder, en als ge vijf pakken kocht,kreegt ge gratis en voor niks ne schone sleutelhanger.
Awel en dat was zo met ne ring aan hé.
Ikke zo ne sleutelhanger van Mickey- Mousse gepakt, en met die nijptang voor de spiegel gaan staan.
Allee, zo ne keer goed gemikt om diene rind een schoon plaatske te geven, en die tang toegenepen.
Jawadde, miljaar!!!!!!!!!!!!
-Waaiw aaaaaaaaaiiiiiiii yodelodahiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeee yodelodehaaaaaaaaaaiiiii.

Ja, als ge u zo een gat in uw oor nijpt dan kunt ge ook wreed schoon yodelen hé.
Amai mijne frak zeg!!
Ik zat daar nu met een gat in mijn oor, waar ik niet alleen diene sleutelhanger kon aanhangen, maar gans da pak waspoeder.
Allee, ik dan maar diene sleutelhanger in da gat hangen, en de rest opgevuld met watte en wcpapier.
Awel, als ge u dan ne keer in de spiegel bekijkt, dan ziet ge direkt dat het onnozel is van zoveel kosten te doen als ge het zelf kunt doen hé:-) )))
Ik was wreed fier dat ik ook zo gratis ne piercing had, dat ik dat direct wou laten zien hé.
Ik zonder iets te zeggen zo wat in de winkel rondgelopen, en de mensen hadden dat direct gezien hé.
Azo verbaasd dat die naar mij aan 't kijken waren.
Toen ik aan de kassa passeerde had mijne pa dat ook gezien zeg.
Den diene komt daar naar mij gestapt!!!!

-Awel kieken, wat is dat daar aan uw oor???
-Ha ne piercing hé pa!!
-Ne watte???
-Ne piercing, schoon hé zoiet modern!
-Ne pierding??? Der hangt daar potverdekke ne Mickey-Mousse aan uw oor.
En wat is die watte en da wc papier dat daar hangt te waaien??

Den diene trekt daar aan diene mickey mousse zijn voeten, dat da gat van mijn oor nog een stuk groter was.
Jawadde, ik kreeg daar dan nog ne patat op mijn oor ook zeg.
PPppfffffffffff den diene ging toch ook niet mee met zijnen tijd zenne.
Toen ik wa groter was, had ik nog ne keer hetzelfde willen doen, en zo ne piercing in mijn wenkbrauw zetten.
Maar ik moet zeggen dat da niet gemakkelijk rijden is met zo ne mickey-mousse voor uw ogen zenne.

Groetjes chauffeurke
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 08:16 Reageer op dit bericht

Tatouages en piercings

Hello evrybody,

In den tijd dat ik mijn twee evenwichtswielekes van mijne velo mocht doen, begon ik wreed op de hell's angels te trekken.
Leren botten, en een leren vest.
Ne soepkom als helm en mijne velo uitgerust met ne speciale claxon.
Ik zag die mannen in de boekskes staan met schoon tekeningen op hun armen,en met nen oorring van hun grootmoeder in hun oor.
Jawadde, da moest ik ook nog hebben.
Ik ne keer ne pot verf van mijne pa gepakt, en zo een schoon zwaard met een draak op mijnen arm getekend.
Maar ik had mij zodanig in 't zweet gereden, dat da spel uitgelopen was.
Maar ik had wreed schrik van zo een gat in mijn oor te laten maken.
Ja, ik was al ne keer met mijn oor aan nen haak blijven hangen, en gans mijn oor was van mijne kop gescheurd.
Ppfffffffff, da was ook geen zicht zenne!
Nen oorring zonder oor.
Toen ik wat ouder was mocht ik al ne keer alleen naar het zwembad, en daar liepen er ook zo gespierde rond met tatoeages op hunne rug en de rest van hun spieren.
Ik was zo ne keer bij nen tatoeeerder binnen geweest, en had ne keer gevraagd of hij zo ook ne keer iets wreed op mijn lijf kon zetten.
Den diene bekeek mij daar ne keer van vanonder en vanboven, want veel plaats tussen mijn spieren was er niet om daar iets op te zetten hé.
Ik wou nen arend op mijne rug hebben, maar naar het 't schijnt was ik daarvoor nog wa klein.
Hij had er dan maar ne kanarie opgezet.
Maar door de jaren was mijn lijf beginnen groeien, en dus ook diene vogel.
Ppffffffffffffff jawadde, na nen tijd had diene vogel wel de grootte van nen arend, maar dan gans geel hé.
Da was precies ne zeearend die ne pladijs ingeslikt had en die wa geel uitgeslagen was.
Ik wou da spel dan laten wissen, maar dan moesten ze een stuk van mijn vel afsnijden en een stuk van mijne nek op mijne rug plakken.
Vermits ik in dienen tijd haar tot op mijne rug had, zou dat ook geen zicht zijn hé!
Allee stel u voor, ne kanarie met haar inplaats van pluimen.
Maar diene tatoeeerder kon van diene gele vogel iets anders maken.
Allee den diene daar weer beginnen tekenen en verven met zijn chinese inkt dat er de stukken vel vanaf vlogen.
Jawadde zeg!!!!
Den diene had da kleur gehouden en ne kop met twee spleetogen van diene vogel gemaakt.
Ppffffffffffffffffff, ik ben dan zeker tien jaar nimeer gaan zwemmen, want er werd daar wreed gelachen met mij.
Ik heb dan op nen dag alles laten restaureren, en mijne chinese kanarie afgestaan voor een goed doel:-) )).
Maar na de tatoeage's waren de piercings wreed in de mode.
Maar daar moet ge ook wreed mee opletten zenne!!
Ik had mij zo een bolleke in mijn tong laten piercen, omdat ge dat gemakkelijk kunt wegsteken en dat da niet zoveel opvalt hé.
Op nen dag leer ik een lief kennen die dat ook had in haar tong, maar dan in de vorm van ne ring.
Jwadde zeg!!!
Den eerste kus waren we al blijven aan elkaar hangen met onze ijzerwinkel.
Da was geen gewoon scheiding hoor, want daar moest ne loodgieter aan te pas komen om ons uit elkaar te halen.
't Is allemaal wreed schoon als het blinkt hé, maar ge komt er toch wat mee tegen zenne.:-) )))

Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 08:43 1 reactie Reageer op dit bericht

moniaal leven

hello evrybody,

Ik ben zo nen heilige,dat ik bijna pater geworden was!!!!
Op nen dag vroeg pater Ambrozius van de abdij van Affligem mij of ik ne keer geen spreekbeurt wou komen geven tussen twee trappisten om de stilte ne keer te doorbreken
Ik met mijn valies naar de abdij,want ik moest daar een paar dagen blijven
Ik kom daar aan de poort van de abdij,en trek daar ne keer met ne grote snok aan die bel
Lap,ik stond daar al met da spel in mijn handen!!!!
Na een half uurke komt er daar ne pater de poort open doen
Ja die mannen hebben tijd hé!!
Ha chauffeurk kom binnen!!!
Ik ben pater Stamené zegt hij.
We wandelen door de gangen,en een paar kilometers verder komen we in een zaal waar al die paters daar aan tafel zitten.
Allemaal gekleed in een zwart kleed.
De chef van al die paters nam daar het woord om mij te verwelkomen.
Best chauffeurke,
Uw intrede in het klooster,zal niet alleen een vreugde zijn voor ons allen,maar ook een moment van bezinning voor uzelf.
Je wordt nu één van ons,en je zal deelnemen aan de gebeden,de vroomheid en de stilte van het gebed.
Jawadde,azo ne serieuse!!!!!
Ik wou daar ne keer direkt de plezante uithangen,en het verhaal van mijn varken vertellen,maar het tijdstip was slecht gekozen zij pater bierbuikius!!
Ik moest mij eerst inleven in de wereld der stilte.
ppffffffffffff!!!
Ik mocht mee met pater Wibratius die mij de gepaste kleren zou geven.
Jawadde!!!!
Ik kreeg daar zo een zwart laken met een kap aan waar ik moest inkruipen.
Allee ik met diene lange rok door de gangen,tot bij pater immobilius die mij mijn slaapkamer ging wijzen.
Pater immobilius bengt mij naar mijn kamer,maar da was ver van een vijf sterren hotel te zijn zenne.
Allee ik daar mijn valies uitgepakt,en ne keer gaan wandelen in de abdij.
Ik heb mij altijd afgevraagd wa ne pater in feite van werk doet,want ge ziet die mannen nooit bezig hé.
Ik kom daar in de keuken terecht,en pater huyzentruitius was just bezig met het middageten te koken.
Ik wilde daar ne keer mijne vinger in de kom steken ,maar da mocht ni zei hij.Eerst moest er gebeden worden,voor we mochten eten.
Allé ik dan verder op mijne wandel en liep pater hovenierius tegen het lijf.
Hebt ge onze tuin al gezien vroeg hij!!
Nee pater.
Awel ga maar ne keer buiten kijken.
Ik met mijn zwart kleed naar buiten,waar pater witloofius en pater spruitius in den hof aan het krabben waren.
Jawadde azo ne schonen hof,precies den tuin van eden.
Iedereen had hier zo zijn eigen werk,pater pyreneeius stond naar schijnt al drie dagen naast nen molhoop te wachten om da beest te vangen.
Pater hopius was bezig hop aan het trekken dat hij bloosde gelijk een kriek.
Hebt ge onze brouwerij al gezien vroeg hij???
Nee pater!!
Awel kom ne keer mee ik zal u ne keer iet laten zien.
Wij naar de brouwerij waar pater trippelius en pater donker en blondius in een grote kuip aan het roeren waren.
Wilt ge ne keer proeven vroeg hij.
Hij komt daar af met nen grote bokal met nen blonde affligem.
mmmmmmmmmm ik da in ééne keer uitgedronken dat het schuim tot achter mijn oren hing.
Plots ging er een bel,en pater trippelius zei dat we naar de eetzaal moesten.
Ok ik kom af zei ik.
Ik ondertussen nog een paar keer mijnen bokal opgevuld,tot mijn ogen begonnen naar elkaar te groeien dat ik er scheel van zag.
Ik dan ook al waggelen naar de eetzaal,waar ze daar op mij zaten te wachten.
We moesten allemaal recht staan,en pater bijbelius zei dat we moesten bidden voor we gingen eten.
Chauffeurke als eregast mag jij vandaag het gebed zeggen.
Jawadde!!!!!
Amai mijne frak wa moest ik hier uit mijnen duim zuigen.
Het was geleden van toen ik bij de misdienaars was dat ik nog eens gebeden had,en ik had daar ook nooit geene diplome van gehad.
Allé ik dan maar begonnen met mijn heiligste woorden.

Oooo heer laat deze kelk hik aan mij niet voorbij gaan.
Laat mij niet te lang hik wachten dat de spruiten niet koud worden.
Zegen al de hik paters die instonden voor dit lekkers.
Laat ons bidden hik voor al onze knorrende magen.
Geef ons heden ons dagelijks hik brood.
En vergeef mij mijn schulden hik die ik nog moet betalen.

Pater bijbelius zei dat we konden beginnen.
Awel ik moet zeggen dat ik daar ne goeien tijd heb gehad en dat ik zeker nog ne keer weer zal gaan.
Groetjes van pater chaufferkius

Hoe vind je dit bericht? 21 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 22:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Die ene leraar

Hello evrybody,

Van in de kleuterschool waren de lessen al latijn voor mij.
Ge kunt dus al denken dat ik een zeer katholieke opvoeding gehad heb:-) )).
Ja het schol niet veel of ge waart hier nu aan het chatten met ne pater of ne kardinaal:-) )).
De leraar godsdienst,wist ons te vertellen dat je best de dag begint met een gebed.
Gewoon als dank voor wat je krijgt,en als dank voor wat nog komt.
Awel ik heb dat altijd goed onthouden!!
Ik ga daarom deze dag ne keer terug beginnen met een gebed zie!!

Oh Heer
Dank dat ik deze morgen niet te neig ben verschoten voor de spiegel!
Dank u Heer voor de rest van de volle vent van gisteren dat ik nu als ontbijt krijg.
Dank u Heer voor de woorden die ik toegestuurd krijg!
Dank u Heer voor het bestaan van deze mailgroep!
Dank u Heer voor de vriendschap die ik via mijn scherm krijg.
Dank u Heer voor de woorden van steun en moed in moeilijke tijden.
Bedankt dat je mensen een hart gegeven hebt!
Bedankt dat je ons leren aanvaarden hebt!
Lieve Heer!!!
Ik zou ook willen bidden,voor al de zieken die op beterschap hopen.
Ik bid je Heer dat oorlog geen geldzaak wordt.
Ik bid je Heer opdat ruzies zou verbannen worden.
Ik bid je Heer dat deze mailgroep nog jaren zou mogen bestaan.
Heer ik wil je ook bidden en danken voor de opvang van mijn moeder en Rogéke ginder boven.
Oh Heer ik bid dat elke mens zijn plaats van geluk mag vinden op deze wereld.

Groetjes chauffeurke
ps
Da was nu eens een les die ik kreeg van mijne leraar godsdienst,maar waarvoor ge echt niks van buiten hoeft te leren.
Gewoon rond zich kijken en van woorden een gebed maken,voor wie het ook bestemd is!!
Hoe vind je dit bericht? 15 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 09:40 2 reacties Reageer op dit bericht

op den dansvloer

Hello evrybody,


Ik heb nooit kunnen dansen,en ook nooit interesse gehad in dansen.
Maar op elk bal of feest,komen ze steeds achter mij op diene dansvloer daar af te slijten!!


Op nen dag was het weer zover!!
Op het bal van de pastoor zijn dochter in de gemeente,moest ik daar ne speech gaan geven.
Ja telkens als er zo speciaal gevallen waren moest ik daar naartoe van de gemeente!
Chauffeurke ga gij maar speechen,en geef daar ne keer nen draai aan dat ze peizen dat het voor te lachen is,maar dat de pastoor toch verstaat dat binnen negen maand zijne zoon niet welkom zal zijn.
Na diene speech,kwam al da vrouwvolk daar achter mij om te dansen ppffffffff.
Jawadde!!!
De meid van de pastoor,en tezelvertijd de moeder van haar dochter kwam mij daar ook ten dans vragen.


Allee wij naar den dansvloer,waar het al serieus duwen was om nog een plaatske te hebben.
Ze trekt mij daar tegen hare gilé,zodat ik goed hare nieuwe parfum kon ruiken.
Ppfffffffffffffff jawadde mannekes azo ne parfum zeg!!
Ik peis dat da den overschot van de pastoor zijn wierook was die nog achter haar oren hing.
Maar het was wel iemand die zeer katholiek opgevoed was zenne.
Ge kunt da direkt voelen als ze zo met hunne knie tegen uw kruis duwen hé:-) )).
Allee wij daar staan swingen en zwieren!!
Op een zeker moment tijdens zo ne rock en brol,laat ze in volle zwier toch wel mijn hand los zekers!!!
Amai zeg die vliegt daar op ne kardinaal zijne schoot,en ik had direkt gedaan met dansen.
Allee zij de kardinaal mee op den dansvloer getrokken,maar da was ook geen zicht zenne.
Zo twee met ne lange rok die staan dansen op gregoriaanse liederen.
Ik peis dat ik eerst ne keer ga leren dansen,en dan misschien ne keer naar een bal van de seniorennetters gaan:-) ))).


Maar ja wie weet wat er mij daar nog allemaal overkomt:-) ))))


Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 13 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 09:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Kunst

Hello evrybody,

Ik ben altijd wreed in kunst geintreseerd geweest.
Kunst maken is niet moeilijk, maar ge moet er de juiste uitleg bij geven, en liefst ne gekende naam onder zetten:-) ))

Ik was zo ne keer naar een paar musea geweest om te zien wat kunst nu juist was.
In feite is alles kunst als ge er nen deftige uitleg bij krijgt hé.
Ik zag daar een schilderij hangen, waarvan mijne kleine snotter er ook twee van gemaakt had in de kleuterschool.
Ja mijne kleine is er nooit rijk mee geworden omdat hij in diene tijd nog ni goed kon klappen hé:-) )).
In een ander zaal stond er een beeld die volgens mij zeer oud was, want er waren een paar armen en benen af.
Wat ik daar ook gezien heb, was een grote zaal met in het midden een lege doos.
Den titel van da kunstwerk was "de lege doos".
Ja opgelet, zo simpel is da ni om daar op te komen hé!!
Voor dezelfde prijs vergeet ge alles uit die doos te doen, en is uw kunstwerk niks waard omdat den titel niet klopt hé:-) )).
In een ander museeum zag ik een schilderij hangen waar een pijp op geschilderd stond.
Maar onder het schilderij stond er "Ceci n'est pas une pipe".
Awel ik zou gezworen hebben van wel, maar soms is da zo slecht getekend dat ge ni just kunt zien wat er staat hé:-) )).
Maar af en toe zijt ge toch beter van ne keer te vragen aan ne gids als ge zekerheid wilt hebben.
Toen ik naar de uitgang ging, liep ik voorbij een koperen kunstwerk met staken die gebogen naar de hemel wezen.
Ik roep daar op diene gids ,

-Euh....dag meneer, ik had graag geweten wat de naam is van dat kunstwerk.
-Dat is ne paraplubak meneer!!!

Ppfffffffff jawadde, ne mens zou er nimeer aan uitgeraken hé!

Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 12:41 Reageer op dit bericht

Dansen door de eeuwen

Hello evrybody,


Ik herinner mij nog goed mijn vorig leven!!
Dat moet zo rond de jaren 1600 geweest zijn.Ik woonde toen nog op het kasteel van Beersel.


Mijne pa gaf daar dan regelmatig ne keer een feest,en als ridder moest ik daar dan ook den dansvloer op!!
Dat dansen in dienen tijd moogt ge zeker ni onderschatten zenne!!
Elke keer als ik daar met mijn harnas op dienen dansvloer stond,moesten direkt die spots uit,omdat mijne danspartner telkens verblind was van da licht op mijn blikken harnas.
Ja en in dienen tijd bestonden er nog geen zonnebrillen hé:-) ))).
Om nog maar te zwijgen als ge daar dan ne keer ne verkeerde stap zette,en just met uw ijzeren botten met die gulden sporen aan,in uw madam haar nylonkousen bleef hangen.
Ppfffffffff als ik daar op den dansvloer stond,moest mijne pa telkens die mannen van het rode kruis vragen!!
Op nen dag was het daar weer bal op het kasteel,en zie ik daar zo een schoon prinseske zitten.
Ik daar naartoe!!
-Oh gij edele vrouwe mag ik vragen althans
 of gij met mij wil zwieren ten dans.
Ja in diene tijd spraken de mensen ook heel anders hé.
Er waren in dienen tijd geen scholen,en dan waren de mensen geleerder hé:-) ))))
Allee zij daar met mij den dansvloer op,en tijdens ne slow van Will Tura zijn over over over over over over over overgrootvader die trok ik haar zo ne keer ferm tegen mijne maliënkolder.
Voor de mensen die niet weten wat ne maliënkolder is,da was zo een een gebreid pulloverke,maar dan in ijzer.
Allee op den dansvloer begonnen wij zo ne keer kennis te maken,en t'is ongelooflijk wat ge in zo een gesprek allemaal te weten komt hé.
Mijne pa had nog tegen hare pa gevochten in de honderdjarige oorlog.
Ja die mannen da was wat anders als die van nu zenne.
Stel u voor zeg zo 100j staan vechten dat er de brokken afvliegen,en dan nog een bal geven:-) ))
Dus mijne pa en hare pa kenden elkaar zeer goed hé,ja als ge zo 100j hetzelfde werk doet:-) )))
Allee op ne zekere moment zegt ze zo tegen mij!!


-Oh chauffeurke gij edele ridder,
ik sta ervan te gapen,
terwijl ik op mijn benen bibber,
en voel hoe goed gij zijt geschapen.


-Ho prinses ik ben vereerd,
 stop nu maar met gapen,
 en wees zeker niet gegeneerd,
 zo goed geschapen is mijn wapen!!


Ja mijn zwaard die hing daar te bengelen tussen t'onderste van mijn harnas en hare minikolder:-) )).


Ja mannekes da was nog ne keer nen tijd zie!!!
T'is tijd dat ik ne keer naar proffessor Barabas ga om met zijn teletijdmachiene weer naar Beersel te reizen:-) ))))


Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 18 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 07:49 Reageer op dit bericht

woorden

Hello evrybody,

 

Soms zit ne mens zo te denken wat ga ik nu weer ne keer uit mijnen duim zuigen.

En dan denkt ge zoveel dat ge het op den duur niet meer weet.

Ge begint dan alles te mengelen, en uw verstand slaagt tilt.

Ge leest dan woorden om inspiratie op te doen, en dan denkt ge woorden blijven maar woorden.

Behalve als men eens blijft stilstaan bij het woord woord.

Misschien bestaat er wel een woordland!

 

Het was in de jaren stillekes, toen woorden nog hun eigen leven hadden.

Sommigen sloten zich op, en anderen riepen op vrijheid.

In woordenland stond een kasteel die op woorden gebouwd was.

De woordenprins woonde er met zijn woordenschat.

Maar buiten het kasteel woonde er een woordengroep die vaak woorden hadden met de woorden van het kasteel.

De woordbetekenis lag voor beide partijen blijkbaar anders.

Het woordenrijk verklaarde dan ook de woordelijke oorlog.

Woorden met strepen en woorden met sterren namen het bevel.

Voor de woorden ten strijde trokken, zworen ze de woordelijke eed op het woordenboek.

Maar sommigen pleegden woordbreuk.

Het werd een harde woordenstrijd!!

Legers van woorden vielen elkaar aan.

Woorden vielen en woorden sneuvelden.

Er werden harde woorden uitgedeeld, en de woordvoorraad begon te slinken.

Om de vrede terug in het leven te roepen zou er een woordverklaring moeten komen.

Beide partijen deden dan maar beroep op een woordenkunstenaar om een woordverdeling uit te voeren.

Er kwam een woordverdeling aan te pas, en de woordenkennis van sommigen deden de goede stap naar de vrede.

Een woordentolk kwam zijn steentje bijdragen om de woordenpraal terug in goede banen te leiden.

En na enige tijd waren er weer verzoenende woorden in woordenland.

De kinderen konden terug naar de woordspeling en de ouders deden aan woordherschikking na de vreselijke woordenoorlog.

Het woordenrijk viel terug in zijn plooien, en de prins en zijn woordenschat genoten van de woordkunst.

 

Woord voor woord is dit verhaal uit mijnen duim gezogen!

En in feite was ik de enige woordvoerder in dit woordenrijk.

Maar wie weet schuilt er tussen de regels wel veel meer dan doodgewone woordenJ)))

 

Groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 22:22 5 reacties Reageer op dit bericht

chauffeurke bij poverello

Hello evrybody,

 

 

Deze week moest ik voor het werk tot bij poverello rijden.

Poverello is een organisatie waar daklozen iets kunnen komen eten en drinken.

Collega’s van mij waren de dag voordien bakken met sandwiches gaan afzetten, en ik kon nu terug die lege bakken gaan halen.

Het was koud en dus zette ik de verwarming in de wagen iets hoger.

Ik kwam op het adres aangereden.

Een afgelegen straatje in het kwartier van het Vossenplein in Brussel.

Een kleine deuropening, met daarboven “Poverello” wist mij te vertellen dat ik op het goede adres was.

Ik stapte naar binnen, en aan de deur zat een oude man.

 

-Dag menier.

-Dag meneer, ik kom van de kamer en kom die plastieken bakken terughalen die ze hier gisteren afgezet hebben.

-De koamer menier??

-Euh…..je het parlement hé.

-Ha ja, die mannen.

Awel ge meugt hier de koer over en dan den trap op.Doar vroagt ge da ne kier on den diene in de refter.

 

Ik stap de koer over en duw boven een trap een deur open die mij toegang verschaft aan een refter.

Ik keek in de zaal, en voelde mij als een indringer op een plaats waar ik niet thuishoorde.

Sommige mensen zaten een kop koffie te drinken.

Anderen zaten de sandwiches te eten met kip curry om 9u30 ’s morgens.

Het waren dan nog de sandwiches die van bij ons kwamen, zeer goed herkenbaar aan de verpakking die opgefrommeld naast hem op tafel lag.

Anderen zaten in een druk gesprek, en sommigen lagen te slapen op hun arm die dienst deed als kussen op tafel.

De anderen keken mij vragend aan.

Ik stond daar in de deuropening genageld.

Ze zullen hun wel de vraag gesteld hebben wat een onnozel manneke met een kostuumeke en ne plastrong onder zijn kin daar kwam zoeken.

De persoon achter de toog vroeg mij of hij mij kon helpen.

 

-Euh ik kom achter die bakken die ze gisteren afgezet hebben.

-Volg mij maar ze staan vanachter.

 

We liepen tussen de tafels en het menselijk leed, naar die plastiek bakken die enige voeding hadden gebracht.

We namen de bakken op en liepen terug naar de eetzaal.

Bij de deur zette ik de bakken af om ze te kunnen openen.

De persoon die me vergezelde vroeg of ik een tas koffie wou.

 

-Wilt ge een sjat café menier?

-Euh……wel ik ben…..

 

Ik ging zeggen dat ik nogal gehaast was, maar dat was maar een uitvlucht.

Een persoon aan tafel dicht bij den toog had mijn komen en gaan gade geslagen.

 

-Menier es toch ni gepreseird?

-Euh….nee ik heb nog wa tijd.

-Awel pakt aa dan een sjat kafé, profiteirt ervan ’t es toch ver niks.

 

De persoon achter den toog keek me lachend aan, terwijl ik dan maar van ja knikte.

Ik schoof de bakken opzij om de doorgang vrij te maken en zette mij aan tafel bij dat oude mannetje die het gesprek over de sjat kafé was aangegaan.

Een tas koffie met een uitgepakt stuk suiker werd mij voorgeschoteld.

Ik dierf geen koffielepel of melk vragen, want ik kende hun gebruiken niet.

 

-Lot et aa smoaken.

-Bedankt.

-get e schuun kostuum oen.

-Euh…..ja mor et es e kostum van maanen boes zenne.

-A ge zaat gelaak ikke dan hahahahaha, maan kostum es uk ni van maa.

Ik hem et uk gekreigen.

 

Ik moest er in feite wel mee lachen hoe hij in zijn situatie nog aan zelfspot kon doen.

En ook op zijn gezicht kwam een lach.

In feite kon het hem weinig schelen wat ik aanhad en nog minder wat hij aanhad.

Wat hij zocht was een gesprek, een paar woorden.

Er was wel volk genoeg in de refter, maar waarschijnlijk waren dat mensen die er elke dag kwamen, en was hij opzoek naar andere woorden.

Ik probeerde hem zo goed mogelijk in zijn dialect te woord te staan, om mijn uiterlijk tegenover hem te doen vergeten.

 

-Ik em aa collega’s hier gisterenoavend zien toekommen mey ons eten.

-Ha ja?

-Ja,’t was giene kak zenne, azuu een schicke voiture.

-Ja, nen BMW zekerst?

 

Ik wist het zeker dat het dat was, omdat we met niets anders rijden.

 

-Da weit ik ni zenne, ’t was zuu ne grijze met twie kadés met uuk e schuun kostuum gelaak  da van aa.

-Ja, we hemmen allmoel ’t zelfde kostum en dezelfde voiture, mor daanen auto es uk ni van ons zenne.

-Allei, ik huur et al, ge zaat uk ne wriee sukkeleir.

 

De lach verscheen terug op zijn gezicht.

Hij wist zeer goed wat hij vertelde en op welke moment hij het moest zeggen om mij in verlegenheid te brengen.

Ik dierf niks over hem vragen, want dat zou misschien ongepast zijn.

Maar ik voelde dat hij zich goed in zijn vel voelde bij de woorden die hij me toesprak.

 

-Edde giene kou met zuu een hemmeke en zuu nen dunne frak over?

-Och, ik zit veel in den auto, en doar zet ik de chauffage op hé.

-Allé ’t es een voiture met alles erop en eroen!

-Ja zuu kunt ge het wel zeggen.

-Dor stoet toch nog gien televiese is zekerst???

-Euh……er zijn er met tv in ja.

-Hoe??....Ge za ma ver de zot on taven zeikerst ??

-Euh…..nee.

 

De lach verscheen weer op zijn gezicht!

 

-Ik weit da wel zenne gamin dat da bestoet.

 

Hij keek mij aan, en ik keek hem ook voor de eerste keer recht in de ogen.

Hij zette een grijns rond zijne mond, en riep naar de man achter de toog.

 

-Zet ons nog ne kier twie kafés.

 

De man achter de toog keek me aan.

 

-Ver a uk nog ne kafé menier?

-Ja, zet ver menier uk nog ne kafé want aa es wriedig gepreseerd.

 

Hij had in mijn plaats geantwoordt, maar zijne lach deed me telkens deugd.

Ik keek af en toe eens rond mij zonder echt de aandacht te willen trekken.

Sommige bleven verder slapen tussen de kruimels die ze hadden achtergelaten.

Anderen keken in mijn richting.

Sommigen met een vragende en vage blik.

Anderen vriendelijk knikkend, en een slordige geklede vrouw trok zelfs een knipoog naar mij.

Ik lachte en knikte dan maar vriendelijk terug.

Waarop ik mij terug naar mijn gastheer draaide.

 

-Allé, santé ’t es iene van mij.

 

We nipten aan onze tas, en ik keek naar de andere tafel waar iemand gebruikt maakte van de warme tas om zijn handen te warmen.

Toen mijn tas leeg was duwde ik ze iets verder op tafel.

Het was tijd om afscheid te nemen, maar ik wist niet juist hoe.

Maar de persoon kon waarschijnlijk mijn gedachten lezen.

 

-Allé ’t es de moment om te goen werken as ge gepreseird zet.

-Bach, echt gepreseird ben ne kik ni, mor maanen boes moe maa toch af en toe ne kier zien hé.

-Joat jongen, en profiteird ervan zuulang da ge kunt werken!

 

Ik had goesting om hem zoveel vragen te stellen, want blijkbaar had hij al een ganse tijd geen werk meer.

En er zou ook wel een reden zijn waarom hij hier tussen de daklozen huisde.

Ik zette mij recht en kek hem nog eens in de ogen.

Hij stak zijn hand uit:

 

-Au revoir gamin, en ge moet mor ne kier binnenspringen as ge van passeuge zaat

Ik gaf hem een hand, en hij nam het mijne

We keken elkaar aan, en hij kneep eens in mijn hand terwijl hij het schudde zoals ik nog nooit van een parlementair een hand had gekregen.

Hij liet zijn leed niet zien, maar wou me wegsturen met een lach op zijn gezicht.

Hij toverde zijn mooiste lach waar wel een paar tanden ontbraken, maar die zeker gemeend was.

Ik keerde mij nog eens naar de zaal en wenste iedereen een goede dag.

De mensen die wakker waren stuurden een antwoordt door te knikken of ook met een lach.

 

Ik sleurde mijn bakken buiten, en in de wagen kreeg ik plots een krop in de keel.

Ik moest naar het werk rijden waar ze zaten te zeuren over alles en nog wat, en waar een zuur gezicht vaak de weerspiegeling is van hun ongenoegen.

En hier heb ik armoede en leed verlaten terwijl de mensen me vergezelden met hun mooiste lach.

De wereld zit toch eigenaardig in elkaar!

Ik wist verdomme zelf niet hoe gelukkig ik was.

Ik had een moment achter de rug waar woorden nog echt een waarde hadden.

Misschien omdat die mensen niets anders meer hebben.

Een woord die ze zelf kunnen vormen, want al de rest krijgen ze om te overleven.

Voor de zoveelste maal heb ik de waarde van woorden en van een lach leren kennen.

Maar één zaak weet ik zeker!

De volgende maal breng ik hun eten, en ga ik terug achter de bakken.

Hoe koud het ook voor een dakloze is.

Je kan niet geloven hoeveel warmte zo iemand uitstraalt.

 

Groetjes chauffeurke


Hoe vind je dit bericht? 57 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 22:29 6 reacties Reageer op dit bericht

mijn puberteit

Hello evrybody,

Tussen twee ritten kom ik rap ne keer schrijven,want anders gaat het er nimeer van komen:-) )

De puberteitsjaren,dat is zo een raar periode in ne mens zijn leven hé!
Bij den ééne duurt dat twee jaar,en gelijk bij mij duurt dat meer dan twingtig jaar.
Ne mens let daar niet altijd zelf op als hem dat overkomt,maar de anderen zeggen u dat wel hé!
Bij mij hebben ze gezien dat ik in mijn puberteitsjaren zat,omdat ik van lektuur veranderd was.
Ik had jaren suske en wiske en jommeke gelezen,en plots zat ik in de playboy en de kwik te lezen.
Da was naar schijnt den eerste stap.
De puberteit is ook de stap naar het volwassen zijn!!

Dus ben ik op mijn 12j ook maar beginnen roken hé!
Als ik de meiskes op straat tegen kwam,ging ik ook anders gaan lopen en praten.
Als er zo een chick mokske naar mij kwam,trok ik mijn schouders achteruit.
Ik duwde dan mijn borst vooruit,en probeerde zoveel mogelijk lucht in te ademen om mijn spieren te doen zwellen!
Ja dat is nog ni gemakkelijk lopen zo zenne.
Nee ge moet er echt iets voor over hebben he.:-) )))
Mij hadden ze wijsgemaakt dat ook het sexuele leven verandert in de puberteit.
En ik had just op diene moment in de kwik gelezen,dat ge de sexualiteit van de man kon vergelijken door naar zijn schoenen te kijken.
Awel daar is niks van gelogen zenne!!
Nee nee,in die periode zijn mijn voeten zo gaan groeien dat mijnen teen door mijnen tip van mijne schoen sprong.
Wat het gevaarlijkste is met de puberteit,is dat ze ne mens vanalles proberen wijs te maken.

Mij hadden ze gezegd dat ge als puber nen baard in uw keel krijgt en daarvan een zwaar stem overhoud.
Jawadde,ik heb mij zo ne keer proberen te scheren al den binnenkant van mijn keel om dienen baard kwijt te zijn,maar dat deed lelijk zeer zenne.
T'een eerste heeft dat scheerschuim ne zeer slechte smaak,en als ge u zo voor den eerste keer scheert moogt ge zeker zijn dat ge in uw tong snijd!
Ik had mij op ne keer zo goed geschoren,dat zelfs mijn amandels aan mijn scheermeske hingen.
Ja als puber moet ge serieuse begeleiding krijgen hoor.
Maar ook dat was geen probleem,want mijne pa heeft mij tijdens mijne puberteit wreed goed begeleid:-) ))))
Hij had een hand rechts en ook één links om mij op het rechte puberteitspad te houden:-) ))
In feite is de puberteit een groeiproces!!!
En daar hebben ze wel gelijk in!!
Ik had zo van die momenten,dat ik nog maar een vrouw zag,en dat ik al begon te groeien:-) )))

Een geluk dat de puberteit maar een paar jaar duurt,of we liepen hier allemaal als reuzen rond:-) )))

Groetjes chauffeurke


Hoe vind je dit bericht? 21 stemmen
Geschreven door chauffeurke om 08:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Chauffeurkes home

↑ Terug naar de berichten