Naar de inhoud

een hart voor dieren

seniorennet.beseniorennet.be

ik mis u raia

deze week hebben we afscheid moeten nemen van onze kleine raia.nu er een paar dagjes zijn verstreken en vele traantjes zijn gevloeid,wil ik nog een paar woordjes kwijt.tenslotte was raia een lid van ons gezin.u kwam in ons gezin als een heel verlegen hondje maar u bent uitgegroeid tot een mooie lieve en leergierige hondje.waar is de tijd dat ik u in mijn gezin opnam daar u vrouwtje naar het rusthuis moest u was zo bang en velegen.honderden uren lang heb jijons vrolijke momenten bezorgt.voor mij was je een ware steun en toeverlaat in mijn moeilijke periode.toch hebben we met veel pijn in ons hart u moeten laten gaan.de herinneringen aan jou, raia,zullen voor altijd in ons geheugen gebeiteld  blijven als de mooiste uit ons leven. je bent nu in de hondenhemel en zie u broertjes terug pruts en mijn pukki het ga je goeg bedankt  raia voor die prettige tijd
kathy
Hoe vind je dit bericht? 13 stemmen
Geschreven door kathy om 22:43 Reageer op dit bericht

ik mis raja

deze week  hebben wij moeten afscheid nemen van jou nu zijn er een paar dagjes verstreken en vele traantjes zijn gevloeid,wil ik nog een paar woordjes kwijt tenslotte was raja een lid van ons gezin.
u kwam bij ons na heel veel tegen slagen ik heb over u ontfermt als u eigenaar naar het rusthuis moest u was toen nog heel verlegen klein liev hondje maar bij ons bent u uitgegroeid tot een mooie, lieve en leergierige hondje.honderden uren hebt jij  ons vrolijke momenten bezorgd.voor mij was je een ware steun en toeverlaat in mij moeilijke periode.toch heb ik met heel veel pijn in mijn hart u moeten laten gaan.de herinnereringengen aan jou,raja,zullen voor altijd in mijn geheugen gebeiteld blijven als de mooiste uit mijn leven zoals met u broertjes pruts en pukki die zie u nu in de hondenhemel, het ga je goed raja bedankt voor de prettige tijd dat wij tesamen mochten beleven
kathy
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door kathy om 22:23 Reageer op dit bericht

hondenhemel

afscheid van raia
mijn raria
je was toch zo klein al was u al zo oud maar ik wist het u was een apart geval maar wel het mijn .je bleef klein maar in de buuirt wisten ze wel dat u bestond onderstoppen was knus en spelekens afpakken dat was vroeger plezant.
maar niks zo belangrijk als je broertje.
nagels knippen irritant  
je holde achter de katten en de vogels aan
daarnavlijdeje je heel onschuldig tegen mij aan.
en ik vroeg om een polleke?
maar ik heb je moeten afgeven de derde in vier jaar vroeger was het gezellig met zen drietjes ik wou heel graag met je mee
maar jij vond dat niet zo een goed idee
nu moet ik verder zonder jou ik mis u lieve schat meschien zien wij elkaar nog terug.
ik hoop dat u het goed stel in de hondenhemel dat u daar nog wat kan spelen met u vriendjes.
zonder jou is het moeilijk om verder te gaan
u heel lief vrouwtje.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kathy om 23:20 Reageer op dit bericht

afscheid van onze lieve rocky

met pijn in ons hart hebben wij onze hond rokcy begraven het was heel ontroerend ik had heel veel verdriet en zag mijn zoon wenen  de eerste maal in zijn leven dat hij moet afscheid van zijn gelievde hond het was te mooi om waar te zijn hij was gelukkig hij slaapte bij hen niets was er aan de hand tot over twee weken is het begonnen hij werd heel ernstig ziek tot gister die fatale dag. hij had het allemaal in de puntjes gedaan .de hond lag in een kistje met al zijn speeltjes zijn mandje zijn geschenkje dat hij nog van mij gekregen heeft met kerstmis en zijn pot met eten en vol geplakt met foto's en een heel aangrijpende brief daar stonden wij. te wenen als een klein kind je zou dat eens moeten vertellen aan iemand  die niet van dieren houd ik denk dat hij gelukkig is want hij heeft heel veel pijn doorstaan hij is naar de hondehemel 
Hoe vind je dit bericht? 13 stemmen
Geschreven door kathy om 20:56 Reageer op dit bericht

verdriet

vandaag  is het een hele trieste dag de hond jack russell van mijn zoon na twee weken doodstrijd gestorven aan de vreslijke katteziekte
genaamd PARVOVIROSE hij was bijna drie jaar geworden en was nochtans ingeént ik heb mijn zoon nog nooit zo zien wenen hij lag al 14 dagen bij de dierenarts ik heb ook veel geweent want zo als ik al geschreven heb hou ik enorm van dieren en moeilijk verwerken wanneer ik een moet missen ik denk dat hij naar de hondehemel is het was zo een braafe hond ik zal hem missen zoveel als mijn zoon
kathy
Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door kathy om 21:43 Reageer op dit bericht

Brief aan mijn meester

Die morgen was je vroeg opgestaan en je was aan het pakken . Je nam mijn leiband wat was ik blij!
Een kleine wandeling voor de vakantie.Hoera! We vertrokken met de wagen je stopte aan de wegkant het portier ging open. Je heb mij een stok toegeworpen.Ik liep en liep,tot ik de stok tussen mijn tanden klemde .Maar toen ik terug kwam was je er niet meer.....
In paniek ben ik alle richtingen uitgerend om je terug te vinden ,maar vergeefs, ik werd zwakker van dag tot dag Een man kwam naderbij en legde mij een leiband om .Weldra bevond ik mij in een kooi Daar wachte ik op je terugkeer,maar je kwam niet.De kooi ging open.....
Neen jij was het niet ,het was de man die mij had opgeraapt .Hij bracht me in een ruimte met een doodse sfeer.Mijn uur was gekomen....
Dierbare meesterik wil dat je weer dat,ondanks het leed dat je mij hebt aangedaan,ik mij nog steeds jouw beeld herinner en indien ik kon terugkomen op aarde ,ik zeker naar jou zou komen toegelopen want ik had je lief!
kathy
Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door kathy om 19:54 Reageer op dit bericht

een nieuw hondje

Het is nu al 1 jaar  van 4maart dat mijn lievelingshondje overleden is. ik denk nog iedere dad aan hem hier in huis er zijn zo veel herineringen aan hem .maar ik heb toch een nieuw hondje gekocht een chihuahua
een heel kleintje ,een copie van pukki heel lief schatig ook korthaar en bruin als alles goed gaat ben ik weer voor 14 jaar zoet met mijn hondje
maar wil niet zeggen dat ik mijn pukki vergeet overal staat zijn foto ik kan er niet naast kijken tot op mijn nacht kastje dan geef ik hem iedere avond een zoen voor ik ga slapen ik denk dat hij in de hondenhemel is
geshreven door kathy
Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door kathy om 22:18 1 reactie Reageer op dit bericht

hartepijn

vandaag was het opendeurdag in het dierenasiel van brugge
ik moest daar even een kijkje gaan nemen mijn gevoel vraagde dat.
en met pijn in mijn hart keek ik naar de hondjes en naar grote honden
mijn hart brak bijna er waren daar hele lieve kleine hondjes .er was een hele grote hond nog maar 8 maanden en hij kon op zijn 4 poten niet meer staan .
mevrouw legde ons uit dat het een hele lieve hond was maar was opgevoed in een heel klein apartementje en nooit buiten ging wandelen.
vandaar dat de zenuwen in zijn poten niet ontwikeld zijn gij lag op een donsdeken ik ik versta soms mensen niet ze kopen een hond heel duur en hebben geen plaats en ook geen tijd en dan verwaarlozen ze hun dier.
ze hebben toch ook niet gevraagd er te zijn ik ben heel woedend op broodfokkers  die maar fokken voor het geld en de achtergrond niet vragen als er iemand zon groot beest wil kopen.
verder heb ik wat gesteund voor de beestjes.
kathy
Hoe vind je dit bericht? 14 stemmen
Geschreven door kathy om 20:02 Reageer op dit bericht

ik was mijn blog kwijt groot paniek

ja het moet je maar overkomen je eigen blog kwijt ik weet niet hoe het komt maar gisteren wilde ik eens een vehaal chrijven en ik kon niet meer  en ik was alles vergeten hoe ik er op gekomen was maar na een hele stuk zenuwen en paniek maar na heel lang zoeken ben ik er toch weer
kathy
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kathy om 21:17 Reageer op dit bericht

ontroerend dierenverhaal

ik herinner me niets van de plaats waar ik ben
Het was duf en donker,en we kwamen niet in contact met mensen.
ik herinner me nog wel mijn moeder en haar zachte pels maar ze was zo dikwils ziek en ze was heel mager Ze had bijna geen melk voor mij en al mijn zusjes.
ik herinner me dat vele van hen stierven en ik miste hen zo
De dag dat ik van mijn moeder werd wegehaald herinner ik me nog als de dag van gisteren.ikwas zo triestig en bang
mijn melktandjes waren nog maar pas doorgekomen ik had feitelijk nog bij mijn mammie moeten blijven maar ze was zo ziek.
Bovendien bleven de mensen zeggen dat ze geld nodig hadden en
dat ze de vuileheid die mijn zusje en ik maakten beu waren.
Dus werden we gekooid en werden wenaar een vreemde plaats gebracht.
Enkel wij beiden kropen dicht bij elkaar en we waren bang.
Er was niemand om ons te knuffelen of te aaien.
Zo veel te zien,en zo veel geluiden zo veel geuren.
we werden naar een winkel gebracht met heel veel verschillende dieren!
Sommige kwaakten!...Sommige miauwden
Sommige piepten!...
Mijn zuster en ik werden in een klein kooitje gesmeten ik kon er andere pupies horen.ik zag mensen naar me kijken.
ik hield wel van kleine mensjes,ze leken wel lief en leuk.Ze wilden zelfs spelen!
De ganse dag bleven we in die kleine kooi
Soms kwamen er nare mensen die op het glas klopten en ons bang maakten.Af en toe werden we uit de kooi gehaald om vastgehouden te worden door de mensen of gewoon om ons te bekijken
Sommige waren lief,en andere deden ons pijn dikwijls zeidenze "Ooooh...ze zijn zo schattig ik wil er eentje!".Maar nooit gingen we met iemand mee.
Mijn zusje stierf vorige nacht toen het donker was in de winkel.ik legde mijn hoofdje op haar zachte vacht en voelde het leven uit haar magere lijfje verdwijnen ik had horen zeggen dat ze ziek was en dat ik voor een spotprijsje zou verkocht worden zodat ik snel de winkel zou verlaten.
Toen het levensloze lichaampje van mijn zusje uit de kooi werd gehaald om weggegooid te worden was mijn zacht gehuil het enige teken van droefheid.
Vandaag kwam er familie die mij kochtwat een zalige dag!
Ze waren een hele lieve familie,ze wilden me echt waar!
Ze kochten me een etensbak en etenen het kleine meisje hield me zo liefhebbend in haar armen
ik hield zo veel van haar!
De man en de vrouw zeiden dat ik een lieve brave puppy ben!
ik werd angel gedoopdt ik hield ervan om nieuwe mensen likjes te geven.
de familie zorgde goed voor mij ze waren zo lief en aardig en zacht.Ze leerden me het verschil tussen wat goed is enwat verkeerd was.
ze gaven me goed eten en heel veel liefde het enige wat ik wou wasom deze mensen te plezieren ik hield van het kleine meisje en genoot ervan
om met haar te spelen en rond te lopen.
Vandaag ging ik naar de dokter.Het was een vreemde plek en ik was bang.
ik kreeg een paar spuitjes,maar mijn beste vriend het kleine meisje,
hieldme teder vasten zei dat alles in orde was ik was zo kalm.
De dienenarts moet trieste woorden gezegd hebben want mijn geliefde familie keek heel triest ik hoorde moeilijke woorden zoals heupdysplasie iets over mijn hart.Verder verstond ik nog flarden zoals broodfokkers ongeteste ouders ik weet niet wat dat allemaal betekende maar het deed pijn om mijn familie zo triest te zien.
Maar ze hielden nog steeds van mij en ik veel van hen!
ik ben nu zes maanden oud.Terwijlde meeste pups sterk en robuust zijn en wilde spelletjes spelen,doet elke beweging pijn.de pijn gaat nooit weg.Het doet pijn om te lopen en te spelen met mijn kleine meisje.Het is ook moeilijk om ademhalen.ik blijf mijn best doen om een sterke pupie te zijn zoals ik feitelijk zou moeten zijn,maar het is zo moelijk.het breekt mijn hart om mijn vriendinnetje zo triest te zien.
soms spreken de man en de vrouw over het is mechien tijd nu".
ik ga regelmatig naar de dierenarts,maar er is nooit goed nieuws.
ze spreken steeds over aangeboren problemen ik wil enkel maar de warme zon voelen,spelen,lopenen flodderen met mijn familie.
De vorige nacht was de pijn het ergst pijn was nu een vaste gezel in mijn leven het doet nu zelfs pijn om recht te staan en te gaan drinken
ik tracht recht te graken,maar ik kan enkel zachtjes huilen van de pijn.
ik word voor de laatste maal in de auto gezet iedereen is zo triest en ik weet niet waarom
ben ik stout geweest?
ik tracht altijd lief en braaf te zijn,wat kan ik toch verkeerd gedaan hebben?
Oh, als die vervelende pijn maar zou weggaan als ik die tranen van mijn vriendinnetje maar kan drogen ik tracht me te strekken om haar hand te likken maar kom niet verder dan een kreet van pijn.
De tafel van de dierenarts is koud.ik ben zo bang de mensen aaien en strelen me,ze huilen in mijn zachte vacht.ik kan hun liefde en hun verdriet voelen.
ik slaag er in om zachtjes hun handen te likken zelfs de dierenarts lijkt niet zo angstaanjagend meer hij is lief en ik voel de pijn verzachten
de kleine meid houd me zacht vasten ik bedank voor al de liefde die ze mij gegeven heeft.
ik voel een zachte prik in mijn voorpoot.de pijn begint te verdwijnen,
ik krijg een vredig gevoel.ik haar nu zachtjes likjes geven ik kom in een droomwereld terecht ik zie mijn moeder ,mijn broertjes en mijn zusje
in een verre groene wereld ze vertellen me dat daar geen pijn is,alleen
vreugde en blijheid.ik neem afscheid van de familie op de enige manier die ik ken,door zachtjes met mijn staard te kwispelen en door met mijn neus te snuffelen.ik had gehooptom heel veel dagen met hen door te brengen maar het heeft niet mogen zijn.ik hoorde de dierenarts nog zeggen:puppies die in een dierenwinkel verkocht worden zijn meestal
afkomstig van broodfokkers puppiefabrieken" de pijn is nu verdwenen,maar ik weet dathet nog jaren zal duren eer ik mijn familie
terug zal zien.
Als de dingen maar anders hadden kunnen zijn
Hoe vind je dit bericht? 26 stemmen
Geschreven door kathy om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van een hart voor dieren

↑ Terug naar de berichten