Archief

Woensdag 23 september

Een speciale dag …. Erik wordt 59 jaar.

Blijkbaar ligt de leeftijdsgrens procentueel bij de geelhuiden een stuk lager dan bij ons en bijgevolg denk ik dat ze hem misschien al zeker bij de ouderen rekenen en dit tonen ze door vooral veel respect te tonen. Dit is eigen aan hun cultuur.

Maar desondanks dat voelt hij zich nog altijd goed in zijn vel, en het is dus de moeite waard om hem deze dag in de figuurlijke bloemetjes te zetten.

De eerste mails met gelukwensen komen uit België en dat doet hem uiteraard veel plezier. Om kwart na 8 is er een telefoontje met de uitnodiging voor een ontbijt en zo zitten we van 9 tot 11 in het restaurant met de gebruikelijke theeceremonie en de aldus Chinese koffie (= morning-thee)

Om half acht is het tijd voor een verrassingsdiner en bij een mooie zomeravond genieten we van de kleurrijke lichtjes op het water. De muziek ‘happy birthday’ klinkt ons tegemoet en ja, we zijn er verwacht. Erik krijgt een typisch Chinees geschenk en nee, deze keer geen thee of aanverwanten. Het is een groene stenen vaas met Chinese figuren; alleen de doos al is een kunstwerk op zich. De gebruikelijke verjaardagstaart sluit het avondmaal af en Erik mag de 2 kaarsje van 5 en 9 uitblazen onder staande ovatie! Een Chinese gewoonte….. Om de avond af te ronden worden we uitgenodigd voor een nek- en voetmassage en om 23 uur vinden we de welgekome rust van ons appartement terug.

Maandag 21 september

Mijn eerste markdag met Iris. Ik verneem dat haar vader kanker heeft en dat het elke dag minder goed met hem gaat. Geen goed nieuws dus. De eerste week van oktober gaan ze voor 6 dagen met het hele gezin naar HongKong, hij kijkt er naar uit om de hele familie terug te zien. In de namiddag ga ik langs de nailshop en voor 5 euro zie ik weer helemaal Chinees uit, ttz. mijn nagels zijn weer piccobello! Toch zijn ze maar gewoon als ik het vergelijk met wat ik daar zie; het zijn kunstwerken! Maar ik zou niet weten hoe ik daarmee nog maar gewoon huiselijk werk zou moeten doen? Een korte skype met Goedele alvorens zij naar school vertrekt, ze begint pas het 3^de lesuur. Het weer slaat om en de zon verdwijnt achter dikke onweerswolken. Het klettert er op los en het giet water. Maar het blijft 28 graden…..

Om 17 uur worden we opgehaald en zijn we verwacht in ZhuHai voor een businesslunch, samen aan de ronde tafel met 11 Sunwaymensen en het zoontje van Mr. en Mss. Bei. In dit restaurant zitten allemaal businessmensen uit ZhuHai, zij komen zo een drietal keer per jaar samen. De gebruikelijke speeches worden afgewisseld door opgevoerde dansen in specifieke klederdrachten. Het is er een ongelooflijk lawaai, het hoort blijkbaar zo. Wat ons opvalt is dat we weer de enige westerlingen zijn tussen een 140tal genodigden. En ja, dat heeft zo zijn gevolgen …. De inrichter komt aan onze tafel en begint een gesprek waar we niks van verstaan. Uiteindelijk is de vraag van waar wij komen en wat we van China vinden. Het antwoord wordt in het Chinees vertaald terwijl we op het podium gevraagd zijn. En wat vragen Chinese gewoonten …. ? Een liedje zingen voor het publiek! Met de micro’s in de hand zingen we Yeki Yeki en worden op luid applaus onthaald; Ze hebben er toch niets van begrepen! We zijn weer wat Chinese theepotjes rijker als we het restaurant verlaten …. en rijden door het water weer naar ons appartement. Voorzieningen voor zulke plensbuien zijn er niet

Zondag 20 september

Een zonnig weekend met 35 graden. Té warm, zelfs in de schaduw!

Zaterdag nemen we ons ontbijt met koffie en noedels in het ons ondertussen toegeëigend stamcafé en nadien brengen we een bezoekje bij de kapper waar we de voorkeurbehandeling krijgen door dé kapper himself. Ik heb ze eens geteld: ze zijn er met 8 die afwisselend aan de deur staan of de hoofden wassen of gewoon zitten te wachten ….. en ondertussen dan maar zelf hun haren borstelen en föhnen. Vier mannelijke kappers zorgen voor de snit en de afwerking. Het is weekend en dan is het druk, de inwoners van HongKong zakken af naar China voor de goedkopere service bij kappers, massage- en schoonheidssalons.

We maken een wandelingetje door Sanxiang, ons dorpje, en op een terrasje met 3 tafeltjes op de stoep genieten we van een ijskoffie, lekker fris. De straten zinderen van de hitte, de kleurrijke parapluutjes sieren het straatbeeld en luide muziek giert door de luidsprekers, ondersteund van het ronkend lawaai van brommers en auto’s. China leeft!

Ook Londerzeel ontwaakt stilaan en we krijgen een goeiemorgen uit de Dorpsstraat en de Gildenstraat. Vergeet niet, ondertussen is het hier al 16 uur. Aiko, Lou en Flint maken een korte babbel, ze zijn het blijkbaar al wat gewoon dat moeke en vake vanuit China hen via de computer kunnen zien. Sep en Jomme daarentegen vinden het eerder spectaculair en zwaaien en sturen kusjes, ze zien ons echt wel op het scherm. Wat schattig toch!

We ruilen de 26 graden van de airco in voor een warmer plaatsje in de schaduw en om 18u30 is het te donker om nog verder te lezen. De avond valt vroeg. Douwe Egbertskoffie en een (sponsen) boterham met Hollandse kaas is ons avondeten. En met Hollandse kaas bedoel ik wel de échte, meegebracht van de luchthaven van Schiphol!

Zondag een eveneens rustige maar nog warmere dag, we blijven vooral uit de zon! We zijn blij met ons tuintje in de schaduw en zijn er nu stellig van overtuigd dat we één van de best gelegen appartementen mogen betrekken. We hebben nog wat contact met de kinderen via mail en skype en nu wordt het de volgende dagen weer moeilijker door het grote uurverschil. Maar we zijn weer gerustgesteld, we hebben iedereen gezien en gehoord en alles lijkt er prima. Deze avond gaan we uit eten onder ons beidjes en riskeren wat te bestellen en baseren ons op foto’s. We eten rijst met zoete maïs en vis, gestoomd in sojasaus. Echt lekker! Nadien stukjes rauwe groenten als wortelen, komkommer, tomaten, selder en paprika in een zuur sausje met lauw varkensvlees. Het lijkt op de apéritiefhapjes die wij kennen. Dat alles is vergezeld met water zoveel je maar wil, maar als afsluiter drinken we er toch maar een goeie irish coffee. Voor dit alles betalen we samen 10 euro. Vooraleer we gaan slapen chatten we nog even met Krista en zij kan zich al direct een beeld vormen hoe het er hier aan toe gaat. Ik denk dat zij het zich nog levendig kan voorstellen als ik spreek over kwetterende meisjes en rochelende Chinezen …..

Vrijdag 18 september

Vandaag wordt het een rustige dag …. zo denken we, tot de telefoon gaat. Tony staat aan ons tuintje met een ploeg tuinmannen. Na een hele conversatie waarvan we helemaal niets begrijpen wordt ons duidelijk gemaakt dat ze in de namiddag om 14 uur komen opkuisen. We doen enkele boodschappen in de verzengende hitte, het is al 35 graden in de voormiddag. Veilig laten we ons, gepakt en gezakt, thuisbrengen door een fietstaxi. Dat windje doet deugd! Ons middageten bestaat uit aardappelen, worteltjes en varkenvlees, dus echt op zijn Westroods! De bezorgde Iris brengt een blitsbezoekje met de vraag of we niets nodig hebben. Lief!

Om 14 uur, mooi op de afgesproken tijd, komt de kar met bosmaaier, snoeischaar, borstel en vuilblik, aangereden. Vooraleer de grote werken beginnen wordt het grootste onkruid uitgetrokken en overbodige takken gesnoeid. Nadien volgt het werk met de bosmaaier die dienst doet als grasmachine en alles wordt proper afgewerkt met borstel en vuilblik. En dat allemaal onder afwisselende belangstellenden langsheen de zijkant. Na 2 uur zweten ligt het tuintje er proper bij en poseren ze graag voor de foto. Zij zijn fier op hun werk!

Donderdag 17 september 2009

Dinsdag 15 september om 13 uur worden we opgehaald voor onze 3^de Chinareis en, hoe vaker we gaan, hoe lichter de valiezen! Het toegelaten gewicht is 20 kg per stuk en we gaan er niet boven, laat staan dat we weer zoveel chocolade, koffie en honing bijhebben en niet te vergeten, de leesboeken. Dus steeds maar minder kleding …. en we moeten het er mee stellen! Met alle wachttijden in de luchthavens inbegrepen zijn we 24 uur onderweg van de Bergstraat tot het appartement in ZhuHai. Op de Fokker naar Amsterdam zijn we amper 30 minuten in de lucht. We vliegen verder met KLM, maar operated by China Southern Airlines met de Boeiing 777-200, deze telt 440 zitplaatsen, onderverdeeld in 3 klasses. Wij zitten in de staart op de voorlaatste rij én tussen allemaal Chinezen. Met de blik op het hele vliegtuig met zoveel passagiers én bagage blijft het voor mij toch steeds wonderlijk hoe dat gewicht de lucht in kan! De geuren die uit de keuken achteraan vrijkomen, het luidruchtig kwetteren van de Chinese meisjes én de nietsvermoedende rochelende Chinees … we zijn nog geen uurtje verder en we voelen ons al helemaal in het verre continent. Op onmogelijke uren spaghetti of noedels eten maakt dat we met hazenslapen de vlucht doormaken. Om 12 uur landen we in Beijing en zetten we de eerste voet in China. Na de nodige controles worden we opgevangen in transit van waar we na 2 uur verder vliegen tot in Guangzhou. Om 17u30 staan 7 Chinezen ons op te wachten en rijden we richting ZhuHai. Met stokjes eten is weer even wennen, maar het lukt aardig. Eens geleerd, altijd geleerd….! Eindelijk, om 23 uur kunnen we onze valiezen uitpakken en de pas gedane boodschappen in de ijskast kwijt. We voelen ons hier weer een beetje thuiskomen, de kinderen en kleinkinderen zijn bij ons, daar zorgen de foto’s voor. Een blik in het tuintje maakt duidelijk dat de tyfoon van maandag lelijk heeft huisgehouden: vele takken liggen verspreid en bomen zijn omgewaaid. Hier is heel wat werk voor goed uigeruste mannen! Om 12 uur middernacht, na een kort mailtje voor de kinderen, kunnen we eindelijk ons bed opzoeken, en we beseffen dat dinsdag voorbij is en woensdag ….? Die hebben we blijkbaar ergens gemist door het grote uurverschil…. Maar we maken het goed op 14 november, dan is het in ons voordeel en zal de dag 7 uur langer duren!

Donderdagmorgen steekt Iris de straat over en we krijgen een warme en deugddoende knuffel. Wat had ze naar onze terugkomst uitgekeken ….! Om kwart over 8 worden we opgehaald en maken opnieuw de trip naar Guangzhou waar een matrijzenbeurs plaatsvindt en ook Sunway een stand vertegenwoordigt. Deze Asian beurs krijgt veel belangstelling en de weinige niet Asiaten worden achtervolgd en aangesproken door de overtuigende kleine en mooi uitgedoste Chineesjes. Een cameraploeg legt een interview vast en het TV-journaal zal kunnen uitpakken met een Europeaanse bezoeker ….. . Een middagmaal in de Mc. Donalds doet ons even aan het thuisland denken want frietjes smaken altijd! Na de gebruikelijke picture sessies met allerhande Chinezen met fototoestellen vangen we de terugreis aan en we nemen het avondeten op zijn Chinees. En dit laten we aan ieders verbeelding over …..

Het is iets voor 20 uur en via skype komen we in Malderen terecht. Tja, gepensioneerden hebben tijd overdag…… . We stellen iedereen gerust, we hebben de reis met glans overleefd!

Morgen begint voor ons een verlengd weekend … en we zien wel!

Westrode, 11 september 2009.

Beste familie, beste vrienden,

Alle goeie dingen bestaan uit drie … of … driemaal is scheepsrecht!

En ja, we trekken voor de derde maal op rij naar het ons vertrouwde China: zelfde adres, zelfde appartement.

Dinsdagnamiddag 15 september nemen we om 16u15 het vliegtuig richting Amsterdam om dan in de avond om 20u55 ons te nestelen voor de lange vlucht naar China. Deze keer nemen we een andere bestemming en komen we niet in HongKong toe. Na 14u en 10 minuten zal onze landing in Guangzhou zijn, een tweetal uur rijden van ons thuisadres.

En waarom het nu anders doen? Vanuit HongKong zijn we verplicht om een bootreis te doen van iets meer dan een uur en dat in volle zee met als gevolg dat zeeziek zijn ons niet vreemd is.

We komen er toe op 16 september en onze plannen zijn om daar een tweetal dagen te verblijven om deze bloeiende economische stad te verkennen vooraleer we ons opnieuw helemaal installeren in ZhuHai in het zomerse zuiden van China.

Begin oktober gaan we iets verder op verkenning en maken we een binnenlandse reis richting Tibet om er de typische bergdorpjes te bezoeken.

Op zaterdag 14 november, is onze terugreis gepland en rond 21u35 landen we in Zaventem.

Zondag 25 oktober gaan we naar winteruur en zal het verschil tussen China en hier van 6 naar 7 uur later veranderen.

Hebben jullie zin in een extra journaal en om een stukje met ons mee te reizen dan kunnen jullie ons volgen op https://blog.seniorennet.be/chinezen/

Uiteraard zijn we daar zelf nu al een beetje ‘Chinees’ en zijn de Chinese gewoonten ons niet meer zo vreemd en onze indrukken niet meer zo spectaculair, maar toch zullen we trachten onze ervaringen met jullie te delen.

En heb je tijd, laat ons ook eens weten hoe het met jullie gaat, een mailtje van het thuisfront doet altijd bijzonder deugd!

Geniet ondertussen van het mooie najaar met de prachtige herfstkleuren en hou jullie goed. We zien mekaar weer in november.

Hartelijke groeten,

Erik en Agnes

Zondag 3 mei

Na het uitchecken laten we onze bagage in bewaring in het hotel en we nemen de dubbeldekkertram naar de ‘midlevels’ van Hongkong Island. Deze overdekte roltrappen gaan tot 800 meter hoger in niveau en zijn aangelegd om de werknemers te voet en zonder al te veel inspanningen uit het drukke verkeer in de smalle straatjes te weren. Het is wel zo dat de roltrappen alleen naar boven werken en dat we dus te voet alle trappen naar beneden terug moesten komen. Goed voor beweging??

We nemen de taxi naar Stanley, het onderste punt van HongKong Island en gelegen aan de zee. Hier waan ik me even aan onze kust met strand en gezellige terrasjes en daar maken we graag gebruik van. Als ik de wandelaars bekijk zie ik echt wel meer niet-Aziaten dan wel, dus voelen we ons hier helemaal niet vreemd meer en voelen we ons wel thuis. Zeker nu we hier een terrasje vinden waar Duvel en Leffe op de kaart staat! We kunnen hier toevallig ook nog meegenieten van een roeiwedstrijd, een ware belevenis. Stanley is niet alleen gekend van het strand, maar ook weer van z’n typische markt waar we hier toch ook wat meer westerse zaken terugvinden; maar ja, onze valiezen zijn al vol!

Om 19 uur halen we onze bagage op en we laten ons naar de luchthaven brengen. We zijn wat zenuwachtig …. het gewicht van onze valiezen. We hebben geen flauw idee wat ze wegen, maar we zijn zeker dat het teveel is. Alhoewel we ieder 30 kg. mogen meenemen…..

Op de weegschaal komen we aan 76 kg, dus ja …. Teveel! Maar het brave meisje geeft geen commentaar en we komen er dus met de schrik van af! Om 23u05 vertrekt ons vliegtuig naar Amsterdam, en nu zitten we in de lounge en doen een laatste mail naar de kinderen. We zullen maandag iets na 10 uur in de voormiddag in Zaventem landen en het eerste sms is voor hen, beloofd!