Maandag 31 december 2007
60 jaar
Toen ik 's morgens wakker werd dacht ik: " Was m'n man er nog, dan stond hij vast met 60 rozen aan m'n bed"
Ik kon amper m'n tranen bedwingen toen onze jongste zoon en zijn vrouwtje aanbelden en me 60 rozen gaven evenals toen mijn jongste zus Bertine het gedicht voorlas dat ze voor die gelegenheid had geschreven.
De vele andere cadeautjes, kaartjes, bezoekjes, telefoontjes en mailtjes, maar vooral de vriendschap en liefde van jullie allen hebben m'n hartje gisteren extra deugd gedaan.
DANKJEWEL IEDEREEN



























