MOOISTE TIJD


De dagen ritselen
langzaam voorbij.
De Lucht verstreept.
De hardbevrozen vlakten
smelten zacht en week.
Heimwee sluiert.
Avondrust
dekt dons en veren.
Sust verlangen
van weleer.
Prille Morgen
kondigt zich met
verkleunde handen
en koude knoken
naar blinde
toekomst aan.
Hart hongert.
Vroege morgen
bekleed ochtend mens,
die zoekt
in wintervacht gehuld.
christine





















2 reacties op dit bericht
super mooie gedichten!
Een hartelijk plekje waar ieder van ons zijn eigen teksten en schrijfsels komt tonen. (Of gedichten van “groten” )Het is nog maar net gestart, tussen de feestdagen in…
Het zou voor ons prachtig zijn om een van je gedichten er te mogen ontdekken. En wie weet waarom niet om jou er af en toe te mogen ontmoeten? Om nog meer van je teksten te mogen delen?
Vrijblijvend… en een beetje hoopvol.
http://woordenvol.forumup.be
Van harte Hopelijk tot weldra,
Didier
knuff