Zondag 29 oktober 2000
Ode aan mijn schoonzus Myriam die op 40jarige leeftijd plots overleed
MyriamJe was zo lief en zacht
waarom ging je toch heen zo onverwacht?
Het ene moment was je nog kerngezond
het andere stonden we geslagen als een hond
Je was zo eenvoudig en toch superintelligent
dat weet iedereen die je kent
Je snelle geest was zo opvallend
toch leefde je ONopvallend
Je was met iedereen begaan
had iemand problemen ,stond je steeds vooraan
Iedereen vond je aardig en tof
je gaf bijna al je groenten weg uit je hof
Als men dan zei,Myriam,nu heb je zelf niks meer
dan zei je,dan rijdt ik naar de winkel alweer
We zagen steeds de levenslust in je ogen twinkelen
maar je lach zullen we nooit meer horen rinkelen
Wij en onze Harry missen je toch zo erg
onze Harry zien lijden snijd door been en merg
We vragen ons af,waarom is God je komen roven
maar ja,het zijn de engelen die ze nodig hebben hierboven
Hopelijk wordt je heengaan niet vereeuwigd
en worden we allemaal daar herenigd
Van je schoonzus:Cecille
Geschreven op 7 augustus 2000
Geschreven door cilleke om 00:00
Reageer op dit bericht