Archief

78 In-service training 1
De navorming voor onze leerkrachten deden wij zelf en af en toe lieten wij eens een spreker komen, als aanvulling of bevestiging van wat wij uitwerkten.
In 1969 richtte het Instituut voor multi – media vorming van inspecteur Mertens  4 stages in.  Ik nam deel en verwerkte wat ik er leerde in de bijscholingen.
In 1970 bogen wij ons over onze leerplannen en toelatingstests, wat later zou resulteren in EVAcl .
In 1971 startten wij met een schoolblad, ook om onze culturele activiteiten aan te kondigen en onze publiciteit te integreren in een tijdschrift.  Dat zou goedkoper uitvallen.
In 1972 was er de de bijscholing voor taalleraren in Leuven o.l.v. professor Engels en zijn ploeg
In 1972.7.11 alle toelatingstesten werden herwerkt in multiple – choice.
In 1973 startten wij met een bibliotheek S.OSB (studentenbond).  De uitleningen gebeurden door onze vrijwilligers klasafgevaardigden.
In 1973, tijdens de  paasvakantie richtten wij zelf een Internationale stage avsg in.  12 leerkrachten uit onze school op 33 namen deel + 2 uit Merchtem en 8 uit andere scholen met Devriendt Sera en De Man M.J., Rik De Graef en ik.  Een kabinetsmedewerker van minister De Saeger, die de nieuwbouw opende, was aanwezig.  Ons gemeentebestuur blonk uit door haar afwezigheid op dit groots en kwaliteitsvol evenement, dat de didactische kwaliteit van onze lessen aanzienlijk zou opvoeren..
In 1973.5 leerde ik doelstellingen i.v.m. taallessen efficiënt formuleren op basis van wat ik leerde van professor Alfred De Block en de pedagogische week hierover in Laken.  Prof.  De Block, die ik leerde kennen in het Hoger Instituut voor Opvoedkunde in Brussel zou mijn inspirator blijven, ook voor Geprogrammeerde Instructie (talenpracticum) en Didactiek en democratie.

Op 28 augustus 1970 richtten wij een vergadering in over het onderricht in de tweede taal in de scholen van Meise. Nogal wat ouders van kinderen uit de lagere scholen en die tevens student waren bij ons, bekloegen er zich over bij mij, dat niettegenstaande er oefeningen in het talenpracticum doorgingen het Frans er niet op vooruit ging. Rik De Graef, licenciaat in de Romaanse filologie en post – graduaat audiovisuele en structureel – globale methode hield een referaat met gelegenheid tot opbouwende kritiek, n.a.v. het invoeren van de avsg-methode “Bonjour Line” in alle lagere scholen. Wij bekostigden het materieel. De oefeningen voor het talenpracticum werden zelfs in onze opnamestudio gemaakt door Nicole Coremans, leerkracht AVC. Dat was ons antwoord op de kritiek.
Hieruit trokken wij volgende conclusie :
Als de lagere scholen zich zouden beperken tot conversaties en geen tijd verspillen aan theorie, moeten zij in staat zijn om op het einde van het zesde leerjaar verbaal tweetalige kinderen af te leveren aan het secundair onderwijs. Dat vergt echter een intensieve en gerichte in – service training van de onderwijzenden.
Rik De Graef kreeg later de kans om een nieuwe methode te ontwikkelen voor Frans aan kinderen in Brussel met steun van de N.C.C. (nu V.G.C.). In de Onderwijscommissie van deze instelling bepleitte ik het verlengen van het project. Het werd later echter, om financiële redenen, stopgezet. Wat er van dat pionierswerk geworden is, heb ik het raden naar.

76 TotalView
Vroeger beschikte het AVC over de laatste nieuwigheden op audiovisueel gebied.
Zo startten wij reeds in 1967 met het talenpracticum en overhead-projectie. De eerste rekenmachine kostte ons toen 10000 BF. Alle klassen kregen een bandrecorder en diaprojector. De huidige Leertuin kreeg een kabelnet in alle klassen en borden met neigbare schermen. De PC startte met ZX-81 en ik kan nog een tijdje doorgaan…
Toen de ‘beamer’ op het appel verscheen wou ik die gebruiken en moest ik mij noodgedwongen tot De Klimop in Westrode wenden (d.i. een lagere school die de eerste gebruiker van dit nieuw medium was in Meise).
In EOS volg ik de ontwikkelingen op multi-mediaal gebied op de voet. Nu is er bij www.behere.com een systeem voor videoconferencing.
Het stond reeds in het Oud Testament : als Mozes niet naar de berg kan, komt de berg naar Mozes. Haal de native – speaker in de klas en converseer alsof het live is.
Het systeem omvat een TotalView videotelefoon met een camera met een 360° lens. Het werkt met VoIp (voice over IP) d.w.z. over een netwerk. De native speakers verschijnen op een TFT scherm.
Het wordt reeds gebruikt in privé – bedrijven voor hun meatings en bespaart enorme kosten voor verplaatsing en werktijd.
Aangevuld met het onmisbaar mini – talenpracticum om intens in te oefenen, is dat de richting van de toekomst.
De trein is al vertrokken. Spring erop!

Er is een nieuw decreet gestemd in de Vlaamse regering.
Bij een snelle lezing kom ik tot het besluit dat er dringend informatie moet gegeven worden aan alle geïnteresseerden en betrokkenen.
Voor de vuist weg :
Basiseducatie en Centra voor Volwassenenonderwijs staan op gelijke voet in één decreet. Hun terrein moet afgebakend worden zonder overlappingen.
De verklarende woordenlijst in het decreet kan efficiëntie bevorderen en begripsverwarring vermijden.
De benamingen zijn niet didactisch geöriënteerd voor talen. Nederlands (moedertaal) en Nederlands aan anderstaligen volstaan.
Specifieke leerkrachtenopleiding is een stap vooruit, maar specialisering voor talenonderwijs aan anderstaligen op internationaal niveau en interdisciplinair is dringend nodig.
Het invoeren van mentor voor de leerkracht in opleiding is luxe, maar goed.
Het woord evaluatie i.p.v. examen is prima. Contract tussen volwassen student en leerkracht zou nog beter zijn. Helaas duikt het woord examen verder in de tekst opnieuw op. Men blijft vast hangen aan het traditioneel onderwijs buiten enkele begrippen (o.a. agogiek) uit andere sectoren die opduiken.
De consortia die niet meer vrijblijvend zijn betekenen een stap in de goede richting. Kennis- en ondersteuningscentra verwerven een plaats en de lokale comités kunnen voor een democratische impuls zorgen. Wij hopen dat ze echter voldoende ingebed worden in de lokale maatschappij en al haar geledingen.

Ik reageerde op de leerkracht die een actie voor meer kennisgericht onderwijs opstartte.
Marc,
De kwaliteitsrevolutie in het talenonderwijs werd in de verkeerde richting gestuurd. Ik ken dit fenomeen.
Maar dat begint waar u helaas ook tegen zondigt : begripsverwarring.
Het eerste onderscheid dat moet gemaakt worden is, dat de didactiek van het taalonderwijs fundamenteel verschillend is in moedertaal en in vreemde talen. Ik begreep dat u het hebt over het secundair onderwijs. In mijn sector, volwassenenonderwijs, ligt de zaak enigszins anders.
Kennen en kennis zijn geen louter didactische begrippen. In de discussie die gevoerd wordt, bekijkt men de zaak beter vanuit de doelstellingen van prof. De Block : weten, inzien, toepassen en integreren. Kennis komt in de vier niveaus voor. Als men van 0 begint moet men sterk doseren en moet de kennis 100 % geïntegreerd worden d.w.z. dat men van de eerste les af alles tot integreren opvoert bij alle leerlingen.
Ik heb gedurende 29 jaar de afgestudeerde studenten van het secundair onderwijs over de vloer gekregen. Met het talenonderwijs gebaseerd op de didactiek van de moedertaal, was hun niveau bedroevend, niettegenstaande wij in de rand van Brussel zitten. De oorzaak was, dat ze veel kennis en theorie kregen die ze in de kortste keren vergaten. Daar hebben wij iets aan gedaan met enorm succes, maar ik moet helaas concluderen dat men het talenonderwijs aan anderstaligen beter in handen geeft van opgeleide specialisten.
Ik had ook de eer om de laatste tien jaar een afdeling informatica op te richten. De inzet van deze mensen bewonder ik enorm. Want jullie zijn door de aard van het vak verplicht om aan voortdurende kwaliteitsverbetering te doen. De software evolueert zodanig, dat wie stil staat eruit gaat. Dat u oog hebt voor correct taalgebruik in de eigen taal siert u! Want daar moet men in de opleiding dringend wat aan doen.
U begrijpt dat we ondertussen in een discussie zitten die lang duurt en nooit eindigt. Moest het u verder interesseren, bezoek dan eens :

https://blog.seniorennet.be/cl of mijn persoonlijke website http://users.pandora.be/jef.de.cuyper

en laat eens iets horen, want kwaliteitsverbetering eindigt nooit en is een voltijdse opdracht ook tijdens uw pensioen.

De minister van onderwijs voert nu toch het mandaat in voor schooldirecteurs.
Als men de functie van directeur, zeker in het volwassenenonderwijs, als een managersfunctie ziet, is dat zeker een goede oplossing. Mijn carrière duurde 29 jaar + 6 jaar voorzitter van de bestuurscommissie in het AVCvo Meise. In het nieuwe decreet van werd de wettelijke bestuurscommissie afgeschaft.  Daarna werd ik voorzitter van DE adviescommissie, die op voorstel van het centrum door de gemeente opgericht werd.
Afstandelijk bekeken is zo'n loopbaan in een traditonele structuur een te lange tijd. Ik zat echter in een uitzonderlijke positie, aangezien ik de school van niets uitgebouwd heb. Door een totaal gebrek aan visie vanuit het volwassenenonderwijs op hoger niveau zocht ik zelf de uitdagingen die ik nodig had en kon mij zo om de 10 jaar optrekken aan kwaliteitsrevolutie.
Als men naar mandaten gaat en de directeur wordt vervangen, stelt men dat beter open voor iedereen (zelfs Europees). In de privé – sector doet men dat ook. Men moet naast de voordelen ook de nadelen opnemen.
Dat de vakbonden daar tegen zijn, verwondert mij niet. Maar het is hoog tijd dat men het volwassenenonderwijs uit het traditioneel onderwijs haalt. De noodzakelijke aanzet en inzet tot kwaliteitsrevolutie houdt in, dat de netten en de politieke invloed in het volwassenenonderwijs verdwijnen. De studenten hebben daar geen behoefte aan en om de studenten gaat het toch, of niet ?!

In “de laatste show” op één gaf deze zangeres haar mening over talenonderwijs in België. Zij beweert dat haar kinderen op een spontane manier drietalig geworden zijn en dat men te laat met andere talen begint. Zij bevindt zich uiteraard in een uitstekende situatie voor dit doel. De meeste kleuters behoren tot een ander milieu.

Minister president Yves Leterme repliceerde terecht dat de leefwereld in de rand en in de stad anders is. Hij wees ook op de taalachterstand van de allochtone kinderen in het onderwijs.

Wij professionelen, kunnen hieruit een les trekken. Indien het lager onderwijs zich zou beperken tot eenvoudige conversaties en de scenario’s voldoende inoefent, staan wij al heel wat verder. Hetzelfde geldt voor de allochtone kinderen in de bijlessen Nederlands.

Men verspilt te vaak tijd aan schrijven en theorie. Bovendien wordt dat snel vergeten.

Een oud –student vroeg mij schriftelijk uitleg over deze instelling.

In de ACV-kantoren wordt een circulaire verspreid om de huizen van het Nederlands te promoten.  Dit samenwerkingsverband beoogt de toegang tot de lessen Nederlands aan anderstaligen toegankelijker te maken.  Ik sprak mij al eerder uit over het feit dat de kortste weg de rechtstreekse weg is.  Dit is een wiskundig principe : de kortste afstand tussen twee punten is de rechte.  Ik vrees namelijk dat zich herhaalt wat in de jaren 70 gebeurde.  Door het achterblijven van de cursussen sociale promotie (volwassenenonderwijs) in het federale ministerie voor onderwijs, begonnen de Vlaamse excellenties lessen op te zetten, ieder op zijn of haar terrein.  Dat leidde mijns inziens tot versnippering en verspreiding.  Wat mij toen ergerde is, dat wij in het AVC Meise moesten besparen en dat wij niet mochten programmeren, terwijl de nieuwe initiatieven ongebreideld konden uitzwermen.

In het huidige decreet zijn consortia voorzien, die de coördinatie regionaal zouden kunnen opnemen.  Maar dit is te vrijblijvend. Ondertussen neemt de provincie deze initiatieven en stel ik mij de vraag of de geschiedenis (70) zich herhaalt.

De vraag was echter waarom Meise niet op de circulaire voorkomt.  Op de ommezijde staat echter het logo van de avCVO’s die beantwoorden aan onze kwaliteitsnormen.  Het algemeen logo van de CVO’s ontbreekt echter!  Bovendien had ik graag Italiaans gevonden tussen de slogans : Nederlands leren? Dat kan! En zou ik eraan toevoegen : Just do it!

Nog beter zou de slogan zijn in alle E.U. – talen.

Ik zal mij rechtstreeks tot het Huis Vlaams Brabant richten om antwoord te krijgen op de vraag van mijn dierbare oud-student.

De huidige directeur van het AVCVO Meise, Luc Ooms is de drijvende kracht achter een samenwerking met het CLT Leuven op dit gebied. Vroeger was het GLTT van St. – Genesius – Rode hier ook bij betrokken.
In de studio in Meise worden multimediale taaloefeningen op de P.C. aangemaakt. Men kan op hun website www.avc.be onder taaloefeningen een kijkje nemen in dit project. Er is een rubriek voorzien, uitsluitend voor leerkrachten (er staat docenten).
Het Audiovisueel Centrum beschikt over twee multimedialokalen waar cursisten hun opgedane kennis kunnen testen of verder uitdiepen.
De oefeningen werken onder Firefox, Safari, Netscape en onder Internet Explorer (versie 5.5 of hoger).
Via het menu ‘Help|Info’ kan je de versie van je Internet Explorer achterhalen. Indien je versie van IE niet recent genoeg is kan je ze opwaarderen. De laatste versie van Firefox kan je er downloaden.
Voor het afspelen van de audio- en videofragmenten is de ‘RealPlayer plug-in’ onontbeerlijk. Laat je niet verleiden om de RealPlayer Plus aan te schaffen. De RealPlayer Basic, die gratis is, volstaat ruimschoots.
Het wachtwoord dat toegang verschaft tot de site kan je verkrijgen bij je leerkracht.  Een wachtwoord is niet vereist voor toegang tot een beperkte selectie van taaloefeningen.
Wij zullen later eens dieper ingaan op deze oefeningen vanuit het perspectief van deze rubriek en ons didactisch profiel.

Het is ontzettend jammer dat voor de programmatie van Chinees in in de streek niet gekozen werd voor de avsg – methode. Het aggiornamente van de sgav situeert zich in China en er is een echte sgav methode op de markt.
De vereniging Belgo-Chine geeft cursussen volgens de SGAV – methode. Want de auteur, die ik ontmoette in het internationaal congres van de SGAV in Toulouse, ontwierp die methode. Meise, Grimbergen en Merchtem geven Chinees, maar op een traditionele manier. Aan de VUB start men met Chinees in het kader van een startende onderneming met studenten economie en een Chinese lesgeefster.
Er zou ook beter onderling overleg moeten gebeuren in het kader van een consortium. Dan zou mijn droom, hereniging van de scholen die ik oprichtte (Strombeek en Meise) werkelijkheid kunnen worden.
Een avCVO, met kwaliteitslabel, gebruikt die methode, maar vult ze aan met het didactische profiel van dit pedagogisch systeem. Ik voel het persoonlijk als een drama aan dat niemand , zoals mijn collega in China, zelf het heft in eigen handen nam en met de huidige mogelijkheden op multi-mediaal gebied een eigen werk presenteerde, beter dan alle andere. Dit had zeker voor Nederlands aan anderstaligen gekund. Ik heb altijd gepleit om de hand zelf aan de ploeg te slaan. Wat we zelf doen, doen we beter. Of is dit didactische utopie? Men zou helaas kunnen concluderen dat alle inspanningen qua bijscholing niet het beoogde effect hadden. Nochtans nam ik voor zowel de sgav als het talenpracticum mijn voorzorgen.