Archief

Ik hoorde eergisteren een gek idee op de radio over integratie en onderwijs aan anderstaligen.
Om allochtonen beter te integreren zouden ze volgens de 'verlichte geest' de lessen overal in het Latijn moeten geven.  Dan hebben ze, volgens de beller, gelijke kansen.  Dat zou betekenen dat we de kansen van onze eigen kinderen zouden moeten gaan terugschroeven en onze eigenheid opgeven om zogezegde gelijke kansen te creëren.
Een dode taal gaan activeren is werk voor archeologen en antropologen.  Als je zo verder redeneert zou men evengoed een dialect of een kustmatige taal kunnen gebruiken.
Onderwijs, behalve talenonderwijs aan anderstaligen, gebeurt vanuit de moedertaal. 
Je kunt beter gelijke kansen creëren door alles in de aan te leren taal te doen in talenonderwijs aan anderstaligen. Dat is een objectieve didactische meerwaarde.  Ik heb deze idee destijds vruchteloos proberen te laten opnemen in de resoluties van het Congres van de Brusselse Vlamingen.  Het strandde op de nefaste invloed van de aanwezigheid van kinderen met taalachterstand in het Nederlandstalig basisonderwijs in Brussel.  Dat omkeren brengt geen aarde aan de dijk.  Al wie algemeen basisonderwijs wil volgen in een andere taal moet inspanningen doen.  Die inspanningen zijn uiteraard groter voor kinderen die uit een andere taal of cultuur komen.  Aan die inspanningen moet iedereen zijn of haar energie spenderen.
Dat men bovendien eindelijk eens begint met standaard Nederlands te definiëren : naam, uitspraak en schrijfwijze op een zo eenvoudig mogelijke wijze d.w.z. dat wat men hoort zo dicht mogelijk ligt bij wat men schrijft.  Dat zal aarde aan de dijk brengen!

In mei 1984 vestigden wij de aandacht op een artikel over "Luistervaardigheid in het vreemdetalenonderwijs" (Min. O. jg. XIX nr.4 april 1984).  In die periode werd ons onderzoek naar de leerresultaten in het talenpracticum sterk opgevoerd en de in service training van de leerkrachten verder op punt gezet.
Studenten Germaanse filologie van de V.U.B. kwamen modellessen volgen bij ons.
De begeleiding in de avsg - methode in de school gebeurde toen met gastsprekers, want Rik Degraef moest afhaken, om wille van zijn drukke agenda.  Hij werd inspecteur bij het katholiek onderwijs.
We gaan even terug in de tijd.  In mei 1983 schaften wij de term examen af.  Het werd : "opmaken van het eindverslag over de gespreide evaluaties van het schooljaar".  Dat was de aanzet tot eigentijdse en volwassen evaluatie van volwassenen.
Voor Duits kwam professor Klein, de auteur van "In Bonn" ons bijscholen.  De groep Frans zette een semenwerking op met de Nato, waarbij mevrouw Cortillon uitleg verschafte over "Archipel".  Wij trokken ook naar Aalst voor een studiedag over het didactisch gebruik van de computer.

Deze titel uit het debat hieromtrent op VRT staat naast de kwestie die behandeld werd.
In het klassikaal onderwijs is het aanbod gelijk voor iedereen.  De benadering van de leerling door de leerkracht kan verschillen.  Maar de meeste leerkrachten verdelen hun aandacht en zorg minutieus over alle leerlingen.
De leerlingen zijn echter niet gelijk.  Dat men dat wil of niet, dat is een feit.  Er zijn nu eenmaal hoogbegaafden en minder begaafden.  En dat beginsituatie bij de allochtone kinderen ongelijk of anders is, dat ligt in de eerste plaats aan hun situatie, henzelf of hun thuis.
Voor alle kinderen geldt :
Thuis moeten ze optimaal voorbereid worden door de taal waarin ze zullen leren altijd goed te spreken en dat is zo voor ALLE kinderen.
Het onderwijs zelf zou in kleinere groepen moeten.  Mastery learning is het ideaal, maar onbetaalbaar.
Het kleuteronderwijs zou verplicht moeten worden.
I.p.v. leerplicht zou er diplomaplicht moeten komen met een evaluatiesysteem dat niet steriel is zoals nu het geval is.
Spijbelen zou met 0-tolerantie moeten aangepakt worden, ook aan de universiteit.  Als je weet wat er van ons belastingeld naar de studenten aan de universiteit gaat, dan vind ik het onverantwoord dat brossen toegestaan en zelfs aangemoedigd wordt (topsporters en artiesten !)
Statistieken, Oeso rapporten en gelijke kansendecreten zullen daar niet veel aan veranderen.  Just do it, everybody, everywhere!

Af en toe duikt er uit het Oosten een pedagoog op die het sneller leren van andere talen denkt uitgevonden te hebben.
Zo stootte ik op een video-opname van VRT I uit 1999 van een methode volgens de gevoelsinterpretatie.  Zij komt uit Seoul en komt van Jung - In Seok.  Er wordt intensief gewerkt op de mimiek met als doelstelling het Engels te spreken zoals een Narive Speaker.  Deze reslultaten tonen geforceerde bewegingen van lippen en kaken.  De uitspraak is niet beter dan in het traditioneel onderwijs en blijft ver achter op de resultaten van onze avsg - methode.
Op koppen vertoonde men gisteren een operatie van een Franse vrouw waarbij haar hond, haar neus en mond weegbeet.  Een wonderlijke transplantatie gaf uitstekende resultaten.  Het resultaat van haar spreken deed mij denken aan de getoonde sprekers bij de beschreven methode, met dit verschil dat het bij de transplatatie als wonder heet.

Het advies van die dag luidde :
In Persoon en Gemeenschap 36ste jg febr.1984 nr.6 pag.234 stond een artikel over de "Optimale leeftijd voor vreemdetalenonderwijs".
Freinet in het secundair onderwijs in "Westerman Pädagogische Beiträge".
Wij zouden abonneren op "Outcomes" de kwartaalbrief over Mastery Learning, maar dat is niet gebeurd!?
Op 21.2.1984 hield prof. Devriendt een bijscholing over de "Ausiovisuele Structureel Globale Methode"
Het ontbrak ons dus niet aan ideeën en daadkracht, om de kwaliteit van ons talenonderwijs op te voeren

53 Talenbeurs

Sedert de start van de talenbeurzen van Jean Pierre Gaillez zorgden wij voor de Vlaamse aanwezigheid.
Deze Waalse gedreven leerkracht voerde het audiovisueel taalonderwijs aan anderstaligen en het Europese spectrum van talen hoog in het vaandel zoals wij. Wij hebben mekaar daar dan ook snel gevonden.
De eerste keer was de beurs in het Paleis voor Schone Kunsten. Koningin Fabiola bezocht er onze stand. Enkele jaren later was koning Boudewijn onze eregast. Zie de foto op http://be.msnusers.com/Torenroepthaan .
Wij waren zeer snel opgemerkt als dynamische ploeg in de beurs. Geen enkele bezoeker kwam voorbij onze stand zonder dat hij onze circulaire mee had. Wij gaven ook demonstraties van onze didactische peilers en meerwaarde : het A.A.C.C. (beter A.A.AC.ZC.) talenpracticum en de AVSG – methode. Mijn goede vriend Jan Van den Broeck heeft eens een publiciteisfilmpje over onze school gemaakt. Dat begon met een intro aan het kasteel van Bouchout in de Plantentuin van Meise. Maar de klank was in deze inleiding veel te luid. We vergaten vaak , als de projectie herbegon, de klank stiller te zetten. Toen klonk mijn stem en de oproep om talen te leren in Meise boven de hoofden door heel de zaal. Alle aanwezigen spoedden zich dan ook snel naar onze stand.
Onze leerkrachten droegen een oranje shirt met AVC Meise. Hiermee heb ik mijn meeste marathons gelopen. Onze zaalvoetbalploeg was er ook mee uitgerust.
Toen de talenbeurs naar het trappencomplex aan de overkant verhuisde, brachten wij een fluorescent lint aan dat naar onze plaats leidde. Door het grote succes verhuisden wij naar het centrum van Brussel in een leegstaand warenhuis aan de beurs. Later vertoefden wij in Kinepolis, waar we uiteraard veel meer mogelijkheden genoten.
Onze goede vriend Jean Pierre Gaillez was de man die functioneel talenonderwijs aanprees bij de Waalse politici. Oud leerkracht Lieve Carchon bracht mij met hem in contact, want zij werkte mee aan de opleiding Nederlands voor federale politici en ambtenaren.

In het kader van ons onderzoek naar de leerresultaten in ons AACC-talenpracticum, dat in Meise en in Strombeek gebruikt werd, zochten wij naar observering met eenvoudige notities.
Zo werden de diacritische tekens (D.T.) van het fonetisch schrift, met voorbeelden van transcripties in 7 talen ingeleid.
Maar zeer snel bleek, dat dit voer voor specialisten was.  Zo zijn we overgeschakeld naar het vaststellen van wat we de fonemen kunnen noemen in verschillende talen.  Het gaat hier over het éénduidig opschrijven van wat men hoort, dus de verschillen tussen klank en schrift.
Bij het aanvankelijk lezen komt dit probleem ook op de voorgrond. Daar noemt men dit de leessymbolen  Kinderen hebben echter reeds een uitgebreide verbale taalbagage.  Om snel te leren lezen moeten ze op grond van wat ze zien, alles kunnen betekenisvol verklanken.  Anderstaligen op het 0-niveau missen echter de verbale taalbagage.  Daarom is het veel eenvoudiger van in het begin, enkel met dialogen (scenario's) te werken en het schrijven en lezen uit te stellen.  De betekenis kunnen ze vatten via het beeld (visueel).

52 Compatibel.
In "Samenleving en Technologie" Brussel 28.4.1983 GERV berichten 41, december 1983 pag.89 : De heer J.De Cuyper (Gemeentelijke Taalleergangen - Audio - Visueel Centrum Meise) stelt dat het aanbod van de leermiddelen sterk gecommercialiseerd is.  Hij vreest t.a.v. de micro - elektronica dat de didactisch beste systemen onbetaalbaar worden en van de markt verdwijnen, zoals dat het geval is geweest met de audio - visuele middelen.  Hij stelt vast dat echte interactieve computersystemen met de meeste didactische mogelijkheden te duur zijn voor de scholen.  Bovendien zijn weinig systemen compatibel.  Hij pleit ervoor dat de industrie zorgt dat alle microcomputers en hun software onderling compatibel worden.  Ofwel dient een onafhankelijk, objectief en deskundig centraal adviesorgaan te worden opgericht in het ministerie, dat de scholen informeert bij de keuze van de computers.  Tenslotte hoopt hij dat de universiteiten hun potentieel rechtstreeks ten dienste stellen van de scholen.
In 1983 kostte een computer bijna een half miljoen Belgische frank (€ 10000,00).  De commercialisering gaat verder.  Gelukkig zijn de prijzen sterk gedaald.  Er zijn echter nog interessante systemen die te duur zijn.  De compatibiliteit is sterk verbeterd dank zij de informatica.  De rest laat ik aan uw oordeel over.

50 C.L.

In 1984 vinden wij in de pedagogische archieven van het AVC de rubriek C.L. met tips voor taalleerkrachten om zich bij te scholen.

De rubriek bevatte drie delen :

1. Teksten : infoblad ministerie (differentiatie binnen klasverband, mastery learning en multimediaal werken); info vernieuwing onderwijs : vreemde talenstudie Belgen doorgelicht.
   Onze bedenking : Spreken is reëel een individuele aangelegenheid en richt zich meestal tot een ander individu (dialoog) of hooguit kleine groepjes. Spreken voor een groot publiek is vrij uitzonderlijk. Hoe realiseren in een klas van 20 à 25 studenten ?
   Persoon en gemeenschap : zelfanalyse en onderwijsbegeleiding. Syntheserapport talenkennis bij jonge afgestudeerden (Vlekho).
2. Vakvergaderingen (later kwaliteitskringen) :
   Per afdeling trimesterieel en themavergadering a.v.s.g. met prof. De Vriendt – De Man.
3. Persoonlijk werk : multimediale leerpakketten om het onvoorbereid vervangen op te vangen.

49 Kind en taal
De baby experimenteert met klank. Bij de geboorte is elk kind honderd procent meertalig. Onze taal is universeel.
Na ongeveer negen maanden richt het zich op de taal van de moeder en neemt het aangeboren taaltalent af. Toch blijft ruim tachtig procent van de wereldbevolking meertalig ingesteld.
De meeste kinderen leren eerst een dialect. In de school komen ze meestal in contact met hun standaard – moedertaal. Maar velen groeien op in een tweetalige omgeving. Zeker de migranten, maar ook zij die aan een taalgrens leven.  Over deze problematiek vinden wij meer op

www.e-NEMO.nl