Een Sluipwesp

Dit is het "Zilveren schijnpluimpje" (Stemonitopsis typhina) een slijmzwam. Het begont echter als een hoopje "amoebeachtige" diertjes die al voortkruipend voedsel opnemen, zoals bacteriën. Daarna gaan zij zich vestigen en omvormen tot een vruchtlichaam zoals we hier kunnen zien op een klein steeltje een wit buisje. Daarin zullen de sporen gevormd worden, die bij rijpheid losgelaten worden. Het is een speciaal verschijnsel dat tussen dierlijk en zwamachtig staat. Meer uitleg ook op 29/08/2009 bij het "Netpluimpje". Ook in "bijlage" nog een foto van deze speciale verschijnselen. (Even op klikken).

De "Grote glimworm" (Lampyris noctiluca) zien we niet gemakkelijk. 's Nachts vliegt het mannetje we met "licht" rond op zoek naar een lichtgevens vrouwtje dat op een larve lijkt, maar wij zien ze niet gemakkelijk. In de dag moet ons oog er ook toevallig opvallen, om het insect werkelijk te zien. De larven leven van slakken en doorom wel eens nuttig in de moestuin! Zij behoren tot de "vuurvliegen".

Deze rups van de "Grote beer" (Arctia caja) kan tot 60mm lang worden is zwartbruin, op de rug zwart met aan de zijkanten wratjes (zeker even op foto klikken om te vergroten). De beharing is wel erg lang.  Als de rups jong is, dan is zij doorgaans iets meer met geelbruine haren bezet. Zij leeft van of op boswilg, framboos, grote brandnetel en gewone paardenbloem. De vlinders zelf zijn eerder    's nachts actief en komen regelmatig op licht af maar meestal na middernacht. Overdag houden zij zich schuil op bladeren en op boomstammen.

De "Rododendron cicade" (Graphocephala fennahi) is rond 1930 vanuit Noord-Amerika naar Engeland gekomen met plantmateriaal en een 35-tal jaar later in onze streken aangekomen. Hij  leeft uiteraard op Rododendron. Hij maakt in de jonge bloemknoppen en bladeren een snede waarin de eitjes gedeponeerd worden en waar deze uitkomen en van de Rododendron leven. Daarbij verspreid echter deze cicade ook een schimmel op Rododendron die vooral de knoppen aantast. Dit wordt wel eens de Rododendronziekte gemoemd. De rode strepen op de voorvleugels maken deze prachtige cicade wel goed herkenbaar!
In "bijlage" (even op klikken) nog een opname van meer nabij van dit speciale insect!

De "Rode smalbok" (Leptura rubra) ziet er niet zo rood uit omdat dit het mannetje is. Hij heeft een zwart halsschild en gele dekschilden. De sprieten zijn lang en sterk gezaagd. Er zijn een 20 000 soorten wereldwijd! Boktorren vreten bloemen, stuifmeel en bladeren. De larven vreten ook gangen in levend en dood hout. Deze "Rode smalbok" heeft zijn larven vooral in dennen. Deze soorten kunnen dus wel wat schade aan bosbouw brengen maar het zijn prachtige insecten. (Op foto klikken om te vergroten.)

Deze "Platbuik" (Libellula depressa) is een snel vliegende libel die haar uitzichtpost op een struik heeft. Hier hebben we waarschijnlijk een vrouwtje omdat de mannetjes meer blauw zijn. Hun "buik" is inderdaad zeer plat, vandaar nogal goed te herkennen. Veel te vinden in moerassige omgeving met veel water. (Even op foto klikken om te vergroten. Ook op "bijlage" klikken om te openen voor een tweede foto)

Het "Zwart soldaatje" (Cantharis rustica) is een roofzuchtige kever die jaagt op insecten met een zacht lichaam en dode insecten. Men vindt ze veel op schermbloemigen. Het Gewoon soldaatje is anders niet zo talrijk voorkomend als het "Geel soldaatje". De kleuren zouden wat te maken hebben met "gala-uniformen", vandaar de naamgeving!

De "Zuringwants" (Coreus marginatus) zit veel op zuring en aanverwanten. Zij voeden zich vooral met zaden maar in de herfst ook met bessen. Zij overwinteren in volwassen toestand en zijn daarom ook in het voorjaar al te vinden. Wel speciale en indrukwekkende insecten!

Een "Vlieg" (orde Diptera) behoort tot een zeer grote orde van insecten er lijken een 100.000 soorten te zijn! Zij voeden zich hoofdzakelijk met sappen (nectar maar ook vele andere vloeistoffen). Toch zijn het van wat nabij bekeken toch ook speciale insecten, al moeten wij er doorgaans niet veel van hebben! (Even vergroten om beter te zien door op foto te klikken).
In bijlage nog een andere soort! (Op "bijlage even klikken)

De "Harlekijnspin" (Salticus scenicus) heeft haar naam ook niet gestolen met deze  witte strepen op haar lichaam, het is een camouflagetekening. Zij wordt ook wel Zeebraspin genoemd, wat zeker ook niet zo slecht lijkt. Deze spin ligt op de loer en bespringt een aankomende prooi. De eerste paar poten zijn langer dan de overige en daardoor lopen ze ook zijdelings als een krab! Zij worden daardoor bij de "Krabspinnen" gerekend. Deze komt op zonnige muren voor. (Steeds op de foto eens drukken om te vergroten.)

Deze "Wespbij" (Nomada spec.) is een solitaire bij die in een holletje in het zand haar broed verzorgt. Het is een bij maar heeft echt het achterlijf van een wesp, vandaar de naam uiteraard. Zij leeft ook weer solitair. Deze is moeilijk verder te definieren omdat er zo vele soorten zijn. Mogelijk is deze parasitair op de Grijze zandbij die hier onder staat. Wij troffen ze alleszinds in elkaars buurt!
Nog en foto in "bijlage" .. even op klikken.

De "Grijze zandbij" (Andrena vaga) is een solitaire bij die in het zand een gang graaft waar ze haar broed verzorgt. Hier zien we hoe het vrouwtje, dat alleen toegerust is om stuifmeel aan te brengen, haar holletje wil binnentrekken. Haren op de buik en de poten hangen vol stuifmeel!
In bijlage nog een foto van deze bij maar dan zonder dit stuifmeel. Even op die "bijlage" klikken.

Op zoek naar lichenen of korstmossen komt men al eens andere aangename verrassingen tegen. Hier was het mannetje van de "Kleine voorjaarsspanner" (Agriopsis leucophaeria) plots in 't zicht, al was hij zeer goed gecamoufleerd. Om hem te ontdekken is op de foto klikken om te vergroten wel echt nodig! Hij behoort tot een famillie van wel een 12000 soorten! Het zijn vlinders met een teer lichaam en relatief grote vleugels.

Deze "Steenpastakorst" (Ochrolechia parella) heeft wel een aparte naam gekregen...?
Het korstmos heeft een grijzig, bobbelig en dik lichaam (of thallus) zonder soralen of korrels ditmaal!
Wel zijn er ronde "schoteltjes" of de apotheciën genoemd op het thallus aanwezig, ditmaal dus de voortplantingsorganen van de schimmel van het korstmos. Hieruit zullen de sporen losgelaten worden om zich te verspreiden. Deze moeten dan wel ergens een gepaste schimmel vinden om een symbiose aan te gaan. Kenmerkend is wel de tamelijk dikke rand rond die apotheciën (vruchtlichamen) en de berijping (door kristallen) in het middenvlakje, daardoor krijgt het een witgrijs uitzicht. (Even klikken op foto om te vergroten).
 

Dit "Witkopvingermos" (Physcia tribacioides) is een van de zeldzame vingermossen hier bij ons. Het heeft alle kenmerken van de vingermossen nml. de tamelijk smalle lobben in een rond lichaam. Speciaal hier zijn de rondachtige witte kringen die we op het lichaam van het korstmos zien. Het zijn korrelige hoopjes van soralen of korrels. Zo één korreltje is een samengaan van schimmel en alg. Het zijn bij uitstel de voortplantingsmiddelen van dit korstmos. Eén korreltje kan het ontstaan geven van een nieuw lichaam. Het zijn dan wel allemaal "klonen" of ongeslachtelijke vormen van het huidige korstmos. (Even klikken op de foto om te vergroten).

De "Duindaalder" ( Diplochistes muscorum) heeft een aparte naam die mij niet zo duidelijk is, waarom heeft men het die naam gegeven? Het is wel een speciaal korstmos omdat het als parasiet begint op andere korstmossen namelijk op "Cladonia" -soorten zoals Bekermossen en Rendiermossen. In latere fase kan het dan zelfstandig verder leven. De vruchtlichamen zijn donkergrijs tot zwart en wat ingezonken, we zien ze omrand met dezelfde kleur als het geheel. Een symbiont (het korstmos), die als parasiet (op Cladonia-soorten) begint, de wonderen in de natuur zijn de wereld niet uit! (Best op de foto even klikken om te vergroten).

Nog een mooi korstmos of licheen hier: het "Gewoon landkaartmos" (Rhizocarpon geographicum).
Het geheel bestaat uit helder lichtgele en hoekige "areolen" (wat afgelijnde stukjes in het geheel). In deze areolen zitten hier en daar de zwarte vruchtlichamen van de schimmel, waar de sporen bij rijpheid worden losgelaten. Samen zien zij er een beetje als een "landkaart" uit. Het komt bij ons niet zoveel voor en is op zuur gesteente te vinden (meestal op graniet).

De "Witgerande stofkorst" (Haematomma ochroleucum) is ook een korstmos. We zien hier een blauwig-grijze korrelige structuur met daaronder een uitstralende witte "prothallus" (d.w.z. de eerste laag van het korstmos. Eerst komt er deze witte laag (de schimmel) en daarna zal eerst de grijzig-blauwe korrelige laag komen waar de algen in opgevangen zitten, om aan fotosynthese te doen en zo de schimmel voedsel te geven). Wat we dus de uitstralende witte cirkel (prothallus)noemen is de  uitbreidingslaag ook van het korstmos dat zo verder aangroeid. Een eenvoudig korstmos maar ook speciaal en mooi om zien. (Even op de foto klikken om te vergroten).

Het "Rood dooiermos" (Xanthoria elegans) is een korstmos (een samenlevingsvorm tussen een alg en een schimmel) zoals we er vroeger nog al weergaven.(Zie b.v. op 1/04/09) Het groeit meestal in een kring met aan de randen diep ingesneden lobjes. In het midden vinden we de apotheciën (de vruchtlichamen) van de schimmel, die later de sporen zullen laten ontsnappen om nieuws lichenen of korstmossen te vormen. De apotheciën zien er uit als ronde schoteltjes die in het midden nog iets roder van kleur zijn.
Het geheel heeft een sterk oranje kleur en daarom ook een van de mooiste korstmossen vooral op steen. Het is toch vrij zeldzaam, een meer zuidelijke soort.