Berichten van 14 januari 2008 tot 20 januari 2008

Hij staat op levende en dode naaldbomen. Hij is dus een parasiet en gaat dan verder als saprofyt de boom aanvallen en verteren. Zijn naam dus niet gestolen! De kleur is middelbruin tot donker roodbruin bij de aanhechting (die we hier niet kunnen zien) soms bruinzwart. De aangroeizone aan de rand is wit. Deze is wat "gesluierd" door gras dat er overhangt.

Deze is okergeelachtig en wordt later donkerder. Ook schelp- of cirkelvormig en wat ingesneden . De steel is in de kleur van de hoed en kleiig bepoederd. Onderaan zijn de lamellen ook weer goed afgelijnd tegen de steel aan.
De smaak zou bij doorkauwen scherp zijn als peper! Staat veel op loofbomen. Hij is ook zeer resistent daardoor is hij het hele jaar te zien en hij is ook moeilijk verwisselbaar met andere zwammen, dus goed herkenbaar!

Ook onderaan is hij speciaal. De lamellen lopen allen mooi tot aan het steeltje en vormen er ook een halve cirkel! Echt een schelpvorm. Fijn lichtgeel tot okerkleurig!

Hier hebben we een groenige schelpvormige of spatelvormige zwam. Een beetje als de oesterzwam maar niet zo lekker. De hoedhuid is droog op een gelatineuze laag. Met een steeltje is hij kort zijdelings aangehecht. Staat nogal veel op dode loofbomen zoals beuk. Het is dus een saprofyt. Prachtig van vorm en kleur!

Mossen worden veel naar de vorm van hun vruchtlichaam (hier een kapsel op een kapselsteel) genoemd. We zien hier veel rode dikke kapsels vandaar dus de naam. Ook de wetenschappelijke naam geeft dit aan: brachy = dik en thecium (theca)= kop (hoofd). De tweede naam "rutabulum" is ook plezant d.w.z. "vuurpook". Als we het geheel bekijken stengel + kapsel kunnen we ons een "gloeiende vuurpook" voorstellen!

Dit is wat men noemt een levermos. Het zijn glanzend lichtgroene plakkaten die men veel in tuinen kan tegenkomen. De broedkorrelorganen zijn halvemaanvormig! Daarin zien we de broedkorrels liggen die er met de regen kunnen uitspatten en die nieuwe "halvemaantjesmossen" gaan opleveren. Het is een ongeslachtelijke voortplanting. Als wij er zo veel naast mekaar zien, zijn dit dus allemaal klonen.!

Het vruchtlichaam is helemaal berijpt als hij jong is. De kleur is violet en droog lilagrijs. Het is wasachtig en glad als men er aan voelt.
Het is ook een saprofyt op hout niet zo opvallend maar toch ook mooi met die kleur! Op deze liggen nog enkele waterdruppels.

Zoals reeds vermeld kunnen zij massaal op dood hout verschijnen. Hier bedekken zij de nog rechtopstaande flank van een dode boom. We namen een gedeelte op foto uit wel 2 meter dat zij verspeid waren op de boom. Een indrukwekkend zicht!

Hier staat al een heel groepje samen van het Stobbezwammetje. Zij zijn ook "hygrofaan" dit wil zeggen dat zij verkleuren van nat naar droog en omgekeerd natuurlijk. Deze worden steeds bleker van uit het centrum van de hoedjes. Zij zijn aan 't drogen!

Dit is nog een zeer jong zwammetje! Mooi hieraan is dat we nog gedeeltelijk het vlies (velum) zien dat de lamellen heeft afgesloten. Veel paddenstoelen hebben dit! De lamellen zijn hier ook nog wittig, terwijl ze vleeskeurig zullen worden.

Het heeft hoedjes tot 6cm. Olijfkleurig of meer okerbruin tot roodachtig bruin. Vanaf de kruin verbleekt het. De hoedhuid zelf is droog, kaal of fijnvlokkig (hier kunnen we nog wat vlokjes zien!). De lamellen zijn vleeskleurig tot roestbruinachtig. De steel is bleek geelachtig met een vliezige ring. De ring is hier al verdwenen en van onder wordt de steel meer en meer bruin. We vinden ze veel op dood hout (saprofyt) waar ze massaal kunnen opstaan.