Berichten van 17 maart 2008 tot 23 maart 2008

Een korstmos of licheen dat nogmaals laat zien hoe variabel de wereld van de korstmossen is. Dit is volledig korstvormig, gelig tot wittig en glad. De vruchtlichamen van de schimmel laten zich hier zien in lijnvormige structuren die aan een geschrift doen denken, vandaar de naam ook. Dit korstmos komt niet zo veel voor en is op gladde schors te vinden. Hier stond het op een hazelaar in het reservaat van Lovenhoek in Vorselaar. Mooi om het tegen te komen! (Om deze foto goed te zien moet men best tweemaal vergroten door er ook tweemaal na elkaar op te klikken. Ook voor de andere foto's doet men dit best!)

Ook dit is weer een korstmos of licheen. De variabiliteit bij de korstmossen of lichenen is zeer groot! Dit noemt men een bladvormig korstmos. Het is diep ingesneden en heeft vrij ronde vormen die hol en opgeblazen zijn. De bovenzijde is grijs tot groengrijs en glad. De randen zijn bruin en de onderzijde is zwart. Het is gewoon ook met de onderzijde gehecht aan de takken waar het op groeit zonder hechtworteltjes. Vandaar ook de wetenschappelijke naam "Hypogymnia" = Hypo= onderaan en gymnia komt van naakt.
Op de uiteinden van de lobben kunnen er zich ook korrelige structuren ontwikkelen die men soralen noemt. Deze korrels kunnen een nieuw licheen laten ontwikkelen het is een ongeslachtelijke voortplanting!

Dit is geen mos maar een korstmos of licheen en bestaat uit een schimmel die in symbiose leeft met een alg. Het is struikvormig en vrij onregelmatig en dicht vertakt. De takken zijn plat, bovenzijde is groengrijs. Het is onder deze bovenlaag dat de algen zich bevinden. Onderaan ziet het er wat wittig uit. Aan de randen kunnen er wat poedervormige korrels zijn die men soralen noemt. Merkwaardig is dat men dit korstmos vroeger gebruikte om gedroogd te vermalen en met geurstoffen te mengen. Het moet zeker in de poederdoos van Lodewijk XIV gezeten hebben! Het moet dan ook veel meer voorgekomen zijn dan nu om aan deze "industriële" vraag te kunnen beantwoorden. Nu vind men het regelmatig op vooral eik zoals de naam doet vermoeden maar niet massaal.

Dit is een imperfecte vorm van het meniezwammetje dat we hier vonden op de vrucht van een linde (lindebolletje). Toch wel heel bijzonder dat we dit op deze vrucht vonden. Gewoonlijk staat dit op hout. We gaven hier reeds een foto van op 25-12-2007. Interessant om daar ook eens te gaan kijken met nog meer uitleg daarbij.

Dit is een klein mosje dat in kleine plukjes voorkomt. Het ziet er groen- tot zilverwit uit en is maar 3 tot 15 mm groot. De blaadjes liggen sterk op elkaar zodat het stengeltjes lijken. Het staat op allerlei ondergronden en kan best tegen wat vervuiling. Met zijn zijdeachtige zilveren weerschijn is de naam zeer goed gekozen en niet te verwarren met andere knikmossen (mossen die een kapsel hebben dat naar beneden knikt).