Berichten van 4 augustus 2008 tot 10 augustus 2008

De bovenzijde is grijswit tot bleekroze (hier overheersen de roze tinten). Echt een stukje spek gelijkend. De aangroeiranden zijn sneeuwwit en grof viltig. Deze zwam is ook week-elastisch en iets gelatineus wat de gelijkenis met spek nog maar eens onderstreept! De hoedjes staan dakpansgewijs boven elkaar en lopen naar onder en tussen elkaar langs het substraat af. Hij wordt terecht bij de bijzondere vormen van korsten en kussens geklasseerd!

Een mooi korstzwam! Hij is gezoneerd beige tot okerkleurig-bruinachtig. Bij verse aangroei witachtig gezoomd. Hij is waaiervormig naar de aanhechtingsplaats versmald, zonder dat dit een steel wordt. De hoedhuid is fijnviltig. Groeit op dode stammen en takken van loofbomen en vooral op beuk. Saprofiet ,die het dode hout verteerd in het bos. (Steeds klikken op de foto om te vergroten)!

Hier zien we de onderzijde die wel bijzonder is. De lamellen zijn hier wit- tot geelachtig en smal en tot aderen ontwikkeld. Hier heeft de zwam zijn naam natuurlijk volledig aan te danken. Verder is het vlees van deze korstzwam taai en leerachtig.

Wanneer men een bloem van een Koningskaars aan 't fotograferen is kan men wel eens verrast worden door een insect dat ineens verschijnt!
Hier kwam een Pyjamazweefvlieg op bezoek. Wordt ook Snorzweefvlieg genoemd. Zij zijn vaak in grote zwermen op trek en komen ook veel in tuinen terecht. Zij vallen op door die zwarte banden op hun achterlijf (vandaar ook hun naam Pyjama-zweefvlieg waarschijnlijk) (Foto kan vergroot worden door er op te klikken).

Koningskaars met een toortsvormige bloeiwijze. Er zijn twee langere meeldraden die boven de andere uitsteken (te zien vooral op de rechtse bloem). De stempel wat groen is knopvormig en loopt dus niet af langs de stijl zoals bij de Stalkaars! In het landschap zijn dit wel opvallende bloemen!

De Grote groene sabelsprinkhaan is geen kleine jongen! Hier hebben we een vrouwtje waarvan de legboor goed ontwikkeld is en op zich al 20 mm lang kan zijn! 's Avonds het meest actief. Een beet hiervan zou zelfs pijnlijk zijn. Het is wel geen goed vlieger al zijn de vleugels goed ontwikkeld. Hij voedt zich met planten en weke insecten!

Dit "Duizendguldenkruid" is van het geslacht (Centaurium) centuar = paard-mens. De centaur "Cheiron" zou volgens de Griekse legende een voetblessure van Herakles behandeld hebben met dit kruid. Het was bij de Galliers sterk in trek en in de middeleeuwen veel gekweekt. Het zou aansterkend en en bloedzuiverend werken.(Bevat veel bitterstoffen en hars) De Nederlandse naam dankt zijn afkomst aan de "duur"-zaamheid van de plant! (Hij was niet goedkoop.) Merkwaardig, wat men hier wel op foto kan zien, is dat de meeldraden bij ouder worden zich gaan torsen als een kurkentrekker.

Deze bloemetjes van de "Vogelwikke" staan alle aan één kant van een bloemstengel. De plant zelf hecht zich met draadvormige structuren aan andere planten om zo omhoog te groeien! Vandaar "wikke" hij "wikkeld zich" vast aan anderen. De bloemetjes afzonderlijk genomen kunnen gezien worden als "een vogelkopje" dat met het bekje aan de stengel hangt! Zo is meteen de hele naam van deze plant verklaard!