Berichten van 18 augustus 2008 tot 24 augustus 2008

Deze gal komt nogal veel voor op eik en doet echt naar zijn vorm en uitzicht aan een aardappel denken. Ze wordt veroorzaakt door een galwesp (Biorhiza pallida) die geen Nederlandse naam heeft. Zo één gal heeft vele kamertjes waar telkens een eitje en later een nieuwe galwesp zal uitkomen. Een gal bevat ofwel vrouwelijke ofwel mannelijke galwespen. De vrouwtjes leggen ook nog eens asexuele gallen op de wortels van de eik, een wat ingewikkelt systeem dus. Hier kunnen we op de gal al gaatjes zien van uitgekomen galwespen.

Deze is van dezelfde famillie als de inktspatkorst dus ook een licheen. De thallus (achtergrond en een lichaam vormend van een schimmel en een alg, in symbiose levend) is eerder wit. De vruchtlichamen zijn onregelmatig hier, gelobd tot stervormig vertakt, zwart en eerst ingezonken en dan boven de schors uitstekend. Het zou een warmtegevoelig licheen zijn dat we nu meer zien dan vroeger! (Op de foto klikken om te vergroten).

Dit is de mooie bloeiwijze van het gras. We zien zeer duidelijk de helmknoppen bengelen een dunne steeltjes aan de bloeiwijze. Het gras ruikt ook naar hooi of cumarine een stof die in hoge concentratie spierverlamming teweegbrengt. Stammen die op jacht gingen hebben deze stof gebruikt om de punten van hun pijlen gedrenkt in cumarine af te schieten op hun prooi om deze te verlammen. Uiteraard werd deze stof niet alleen uit het reukgras gehaald.

Dit is een licheen dat een passende naam heeft gekregen. Het lijken we inktspatten op een schors. De thallus (de achtergrond die een schimmel en algen bevat in symbiose) is geheel ingezonken in de schors van de boom. De donkere ronde vlekken zijn eigenlijke de vruchtlichamen van de schimmel en vormen de zogenaamde "inktspatten". Soms denkt men dat het gewoon vlekjes zijn van de schors. Meestal op de boomvoeten te vinden. Men moet er wel wat naar zoeken.

Deze behoren tot de familie van de vlinderbloemen. De bladsteel heeft vleugels van ongeveer 1,5 mm. We hebben een tros bloemen waarvan de kroonbladeren helder rood zijn, soms ook wit. Hij is eigenlijk een sierplant die verwilderd is en kan standhouden. Wij vonden hem in de Oude landen van Ekeren.

Dit is de bloemkrans van een waterplant waarvan de bladeren ondergedoken zitten. Deze bladeren zijn kamvormig en veerdelig. De bloemkroon zelf is bleeklila of wit en de dieper keel geel. Wanneer men deze bloem in het water ziet is de kwaliteit van het water goed. Het is wel een prachtig zicht als men zo een plek met veel bloemkransen samen kan aantreffen!