Berichten van 10 september 2012 tot 16 september 2012

Het "Waterleliemotje" (Elophila nymphaeata) heeft een rups die op Waterlelies leeft maar ook nog op andere waterplanten. De vleugels zijn wit met een tekening van bruine cirkels en brede vertakte banden. Speciaal is dat de rups zich verborgen houdt in een ovale behuizing die van een stuk blad gemaakt is en vastgesponnen aan de onderzijde van een drijvend blad. De verpopping vind ook plaats in een koker van twee stukjes blad en deze bevat een luchtbel. De uitkomende vlinder wordt dan in de luchtbel naar het wateroppervlak getransporteerd!

"Muurvaren" (Asplenium ruta-murara) heeft bladsegmenten van de laatste orde die wat ruitvormig tot omgekerd eivormig zijn. Vandaar dat de wetenschappelijke naam "ruta-murara" "muurruit" betekend. Men vind deze "varen" (vormt sporen onderaan de blaadjes) op oude muren. Deze stond in de voegen van de ruïnes van de oude abdij "Ten Duinen" in Koksijde. Ook in rotsspleten is dit plantje te vinden. Het heeft blijkbaar kalk nodig maar het is toch verwonderlijk dat het op zulke droge plaatsen kan leven zefs na lange droogteperiodes! Nog een opname van meer nabij in "bijlage".

Het "Hooibeestje" (Coenonympha pampilus) dankt warschijnlijk zijn naam aan het feit dat de vlinders verschijnen op het moment dat vroeger het hooiseizoen begon. De vlinders hebben ook twee tot drie overlappende generaties. De rupsen ontwikkelen zich nogal verschillend. Een aantal ontwikkelt zich zeer snel, verpopt zich en enkele weken later vormen zij reeds de volgende generatie! Andere rupsen stoppen met eten en overwinteren als onvolgroeide rups, net als de nakomelingen van de tweede generatie. De overlevingsstrategieën in de natuur zijn toch wel zeer gevarieerd! De kleur van de onderzijde van de voorvleugel (bovenaan), zoals hier te zien, is oranjeachtig tot okerkleurig met een zwarte oogvlek met een witte kern.

De "Gamma-uil" (Autographa gamma) is de algemeenste trekvlinder van Midden-Europa maar plant zich hier ook voort. De vlinders zijn vooral in de zomer waar te nemen. De overwintering vind plaats als een rups maar soms ook als vlinder of als pop! Bij ons kan hij maar overwinteren als er een milde winter is. De vlinders die de winter doorkomen worden dan aangevuld met vlinders die vanuit het zuiden komen. Er zijn ook twee tot drie overlopende generaties van de vlinder op één jaar! Overwegend 's nachts actief maar bij bloemen overdag ook aan te treffen. Ze zitten dan met licht geopende  "snorrende vleugels" om vlug weg te komen. Blijkbaar deed ons exemplaar dit niet en bleef met gesloten vleugels zitten. Op de vleugels is in het midden een zilverwitte gammavormige tekening te zien (hier ook goed zichtbaar)!

De "Bruine daguil" (Euclidia glyphica) vliegt jaarlijks in twee generaties en dus ook uitsluitend overdag actief. Het vrouwtje legt de eitjes op de waardplant (vooral klavers) in rijtjes. Soms worden de eitjes ook op droge bladeren en grassen gedeponeerd. De rupsen zitten op de waardplanten en bewegen zich voort als spanners. Een speciale vlinder die zich niet gedraagt als een echte "uil" ('s nachts vliegen) en ook niet als een echte "spanner" al gedraagt de rups zich wel als dusdanig..!