Berichten van 31 december 2012 tot 6 januari 2013

Het "Gewoon sikkelsterretje" (Diceanoweisia cirrata) Behoort tot de topkapselmossen en doet hier die naam echt alle eer aan. De kapsels staan hier in massa aan de top van het kleine mosje.
 Een puntig huikje staat nog boven op het sporendoosje (kapsel). Het mos is praktisch niet meer te zien. De blaadjes zijn lancetvormig en vormen een gootje en daarbij kronkelen ze ook nog. Als ze droog staan zijn ze echt kroezig in elkaar verweven. Ze staan vooral op boomvlakken in de regenbaan en kunnen er massaal bijeenstaan. Hier zien we de kapsels wel erg mooi bijna in 't gelid naast elkaar.

Het "Gewoon schijfjesmos" (Radula complanata) is een éénhuizig mos met bladeren die als schijfjes boven elkaar aan een stengel groeien. Aan de bladrandjes zien we vlakke, ronde broedlichaampjes die kunnen afbreken en in staat zijn om een nieuw mos te laten uitgroeien. Speciaal hier zien we boven links echter ook twee openspringende sporendoosjes (bruin) op een steel, die met vier kleppen open staan. De sporen zijn er ondertussen uit. Dit ziet men niet dikwijls want gewoonlijk zien we dit mos alleen met de broedkorrels langs de blaadjes. Een meevaller! In "bijlage" nog en opname .

Veenmossen hadden en hebben een bijzondere betekenis voor de mens. "Veen" is het samengeperste veenmos van honderden jaren oud en werd in vele delen van Europa gewonnen en in gedroogde vorm (turf) onder meer als brandstof gebruikt. In het landschap zijn hier en daar nog van die sporen terug te vinden, waar de mens deze "turf" ontgonnen heeft. Een veel voorkomend veenmos hier bij ons is het "Gewimperd veenmos" (Sphagnum fimbriatum). Om het echt op naam te brengen is wel nodig dat men een "stamblaadje kan zien. Dit moet wat "uitgerafeld" of (gewimperd) zijn. De venmossen zijn ook erg mooi en blijven maar doorgroeien als ze de kans krijgen. Zo vormen zij dus ook die stapels die later het "veen"geven. Hier hebben we het mos dat kapselt. De kapsels staan bovenaan op een steeltje met een doosje. Hierin zitten de sporen. Hier zijn "sporedoosjes" te zien die nog gesloten zijn maar er zijn er ook al open om de sporen los te laten. In "Bijlage" nog een opname!

Het "Elzenmos" (Pallavicinia lyellii) behoort tot de "plakkaatmossen" zij hebben een vlak dat uitgroeid, deze "stroken" kunnen tot 4 cm worden. Van dit mosje zijn de randen gewoonlijk iets gegolfd. De nerf kan maar met een loep bekeken worden. Het is ook vrij zeldzaam en alleen maar in veenmosrietlanden en moerasbosen te vinden. Het ziet er wel bleekgroen uit een frisse aanblik!In "bijlage" nog een opname.