Archief

De kroonbladeren van "Zilverschoon" (Potentilla anserina) zijn groter dan de kelkbladeren zodat wij vooral deze mooie afgeronde gele kroonbladeren zien. De plant zelf moet als ganzenvoer gediend hebben nl. "anserina" = ganzerik  en verwijst naar ganzenvoer. De blaadjes zijn scherp gezaagd en onderaan zilverwit glanzend waar het dus ook zijn naam aan te danken heeft. Het prachtige geel van de bloem komt in elk geval ook zeer goed uit tegenover de groene achtergrond van de bladeren bovenaan. In "bijlage" nog een opname.

Deze "Moeraskersgal" (ook wel koekoeksgal of ananasgal genoemd) wordt veroorzaakt door de galmug  (Dasineura sisymbrii of Cecidommyio sisymbrii, we vonden er twee namen voor). Het lijkt op witte knobbels in de bloeiwijze. Het is zwamachtig weefsel dat als omgeslagen hoedranden de bloemstelen omgeeft. Doordat de woekering van de naburige bloemstelen samenvloeien ontstaan er holle ruimtes waar de galmuggen zich ontwikkelen. In "bijlage" nog een opname van deze gallen die we niet dikwijls tegenkomen.

Deze "Muurbrand" (Ustilago stellariae) is een van de meest voorkomende soorten "branden". Hij heeft als waardplant de "Muur" hier in 't bijzonder de Watermuur. Deze zwammen vormen zwart sporenpoeder de zogenaamde "brandsporen". Hier zijn deze vooral op de meeldraden gehecht en ook wat op de kroonbladen van de bloem. Het valt wel erg op. In "bijlage" een opname van een nog gezonde bloem van de Watermuur.

Naast het Slijkgroen aan dezelfde plas vonden we ook "Waterpostelein" (Lythrum portula). Het is een zeer kleine, doorgaans eenjarige en tere plant. De stengels zijn vierkant, doorschijnend en vaak roodachtig (zoals hier). Ze liggen gewoonlijk en vertakken aan de voet en op de knopen wortelen ze. De blaadjes zijn ook wat spatelvormig met en ronde tot afgeknotte top. De bloemen zijn onopvallend en zitten in de bladoksels (we zien er hier ook geen). Deze bloemen doen aan zelfbestuiving. Het staat op plaatsen die in de winter onder water staan en in de zomer droogvallen. Helemaal de situatie zoals we die hier aantroffen. In "bijlage" nog een opname.

"Slijkgroen" (Limosella aquatica) vind men op droogvallende voedselrijke grond van rivierlopen en duinplassen. Hier troffen we het aan een plas in de weg van het Klein Schietveld. De bladen staan in een wortelrozet ze zijn lang gesteeld en lijn- tot spatelvormig. Het vormt ook lange uitlopers. De bloemkroon is 2-5 mm breed. Hier zien we zo'n minuscuul bloemetje tussen de bladen (ongeveer 2 mm). Het wordt als zeldzaam tot zeer zeldzaam aangegeven. In "bijlage" nog een opname maar zonder bloemetje.

Het "Echt duizendguldenkruid" (Centaurum erythraea) is en plant die zeldzaam is en op de "Rode lijst" staat. Typisch is dat de helmknoppen als ze wat rijpheid hebben getorst zijn. (Even goed kijken). Het is een plantje dat medicinaal heel wat toepassingen heeft gekend. Het heeft een bittere smaak en de slogan indachtig: "Bitter in de mond maakt het hart gezond" heeft het heel wat gebruik in de hand gewerkt en daarom ook gekweekt, vooral in de middeleeuwen. Hij was dan ook niet zo goedkoop, zoals de naam doet vermoeden. De Germanen zouden deze plant daarom ook al medicinaal gebruikt hebben. Ook gebruikt om "vermout" op smaak te brengen, wordt aangehaald. In "bijlage" nog een opname.

De rups van de "Witvlakvlinder" (Orgyia antiqua) is een van de kleurrijkste inheemse vlinderrupsen. Zij kan tot 30 mm lang worden is leigrijs maar de rode wratjes zijn wel opvallend. Deze zijn ook met haarborstels bezet. Op de segmenten vier tot zeven zitten geelachtige (witte tot bruine) haarborstels op de rugzijde. Op de segmenten elf is er een borstel van korte bruine en lange zwarte haren die aan de uiteinden vertakt zijn. Dergelijke haarborstels staan ook nog eens op de zijkanten van segmenten één, vier en vijf. Deze rups komt op heel wat bomen en struiken voor maar het is de eerste maal dat we ze aantreffen. Op 13/08/2013 hadden we reeds de eitjes van deze vlinder weergegeven en staat meer uitleg over de bijzondere levenswijze van deze vlinder (even gaan kijken). Nu nog de vlinder zelf vinden maar dat lijkt zeer moeilijk...

Beide geslachten van de "Kleine vuurvlinder" (Lycaena phlaeas) zien er bijna hetzelfde uit. Bovenzijde van de voorvleugels zijn oranjerood met een bruine vleugelrand en zwarte vlekken. De achtervleugels zijn bruin met een oranje achterrand. Deze vlinder heeft een lange vliegtijd van midden april tot eind oktober. Dit gebeurd in meestal wel vier in elkaar overlopende generaties. De laatste vlinders sterven dan gewoonlijk als gevolg van de vorst zonder zich te hebben voortgeplant. Meestal overwinteren de jonge rupsen wel maar soms ook als volwassen rups. De verpopping vindt plaats tussen een aantal gesponnen bladeren op de waardplant en dit kan een zuring zijn zoals: Schapenzuring, Veldzuring of Ridderzuring. Een mooie verschijning!

"Rood guichelheil" (Anagalis arvensis subsp. arvensis) is en mooi rood bloemetje met geel stuifmeel. Centraal is er nog en prachtige purperen kleur aan de kroonblaadjes. Het had ook een medische toepassing de naam "guichelheil" = waan -genezend. Het werd gebruikt tegen melancholie en hondsdolheid. Blijkbaar moet er ook nog een "Blauw guichelheil" zijn maar dit is ernstig bedreigd en staat op de rode lijst. Het Rood guichelheil is wel te vinden op vochtige tot droge gronden in akkers en moestuinen en zelfs op omgewerkte gronden. In "bijlage" nog en opname van dit speciale bloemetje.

De "Paardenbloem" (Taraxacum officinalis) is een veel voorkomende bloem. Er zijn ook heel veel varianties onder: namelijk een 1000 microsoorten! Er zijn vooral of bijna alleen apomictische paardenbloemen. D.w.z. er is vruchtzetting zonder bevruchting! Zij erven dus in vrouwelijke lijn en zijn planten zonder vader. Stuifmeel speelt geen rol en wordt praktisch niet gevormd of is vaak slecht gevormd. Uitzonderlijk komt er toch wel eens bevruchting voor en kan er weer een microsoort gevormd worden. De wetenschappelijke naam "officinalis" duidt er ook op dat het in de geneeskunde gebruikt werd. Vooral als water afdrijvend middel vandaar ook de naam "Pisbloem". Ook geeft het veel honing en zijn de imkers daar zeer tevreden mee. Hier zien we er een huisvlieg op. In "bijlage" zitten er blijkbaar ook nog andere insecten op om zich te goed te doen aan de nectar.