Clementine

Zaterdag 1 maart 2008

Hercules

Volledig luchtledig

image.php?nom=15_251_le-dormeur.jpg&type=photoMin

volledig luchtledig

Omdat het windstil is , omdat de gieren
slapen ben ik stil en slaap hier
als een ladder in een boom.

Dat elke droom een prooi is droomt de adder.

Omdat het windstil is , omdat de prooien
slapen
ben ik stil en droom.

" Hercules Gedichten" van Paul Snoeck

Schilderij van Séverine Pineaux

Geschreven door cleo om 19:01 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 27 februari 2008

Roland Devolder

Muziek

normal_folder%20expositie%20roland%20devolder%20-galerie%20ratmort%20augustus%202006%20038.jpg

Roland Devolder (1938)

Roland Devolder werd in Oostende (B) geboren en woont nog steeds in zijn geboortestad.
Devolder studeerde aan de Academie van Gent.
Hij werd geselecteerd voor de prijs Jeune Peinture Belge (1972) en de Europaprijs voor Schilderkunst (1973).
Van 1975 tot 1995 is hij docent aan de Kunstacademie waar hij het etsen doceert.
Naast werk op linnen is hij een meester in tekeningen: Oost-Indische inkt, aquarel, houtskool, acryl of in een combinatie van technieken.
Roland Devolder debuteerde in 1960 in een herkenbare stijl die aanleunde bij het magisch realisme. Deze vooral literaire stroming vinden we terug in het oeuvre van Johan Daisne (De trein der traagheid, De man die zijn haar kort liet knippen), Hubert Lampo (Joachim Stiller) of Alain Fournier (Le grand Meaulnes).
Roland Devolder tekent, schildert en etst mensen: acrobaten, straatmuzikanten, clochards, visventers, slaapwandelaars, strandlopers, meisjes...
Onder de mensen die hij in een werk samenbrengt, is er soms een onderlinge betrokkenheid, af en toe ook afwezigheid.
De tijd lijkt stil te staan en de mensen zijn een deel van een herinnering. Ze zijn deelgenoten aan een mysterieus verhaal waarover wij maar weinig aanwijzingen krijgen.
Zijn tekeningen vertellen ons verhalen en stellen ons voor mysteries.
Vaak werd het werk van Roland Devolder geïnterpreteerd als een wereld van eenzaamheid, illusie en desillusie, neerslachtigheid. Maar de kunstenaar zelf ziet dat anders.
Tekst uit: www.oostende.be/Grote_Klok.pdf ©

Geschreven door cleo om 23:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 19 februari 2008

Nostalgie

Een mooie pps die aan onze grootouders doet denken

Pure nostalgie en ode aan Auguste en Louis Lumière

Schilderij van Edgar Degas " Les petit rats "

Geschreven door cleo om 22:16 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 19 februari 2008

The Miracle

sinds de dagen van september
vandaag
voor het eerst
gingen woorden weer wandelen

hoe vreemd
de dagen weerom
te ademen
bij hun eindeloze tovermonden
de mensen weer
bij hun naam te noemen
en met vier verhalen
opnieuw het leven te vertellen

in de ruimte
van mijn nieuwste najaarsdromen
bloeit een nieuwe zomerbloem

godin
tussen ik en de sterren

zij glimlacht
in mij
nieuw leven

Gedicht van Héli Rombaut 2/01/'69

Geschreven door cleo om 21:27 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 februari 2008

DENIS DIDEROT (1713-1784 )

Diderot

Denis Diderot (Langres, 5 oktober 1713 - Parijs, 31 juli 1784)

Was een Frans schrijver en filosoof. Diderot was een prominente persoonlijkheid in wat als De verlichting bekend zou worden.
Hij was tussen 1750 en 1776 met D'Alembert redacteur van de beroemde Encyclopédie en schreef zelf ongeveer 6000 van de 72.000 artikelen in die encyclopedie.
De encyclopedie kende veel tegenstanders, in 1759 werd de encyclopedie formeel verboden.
Het werk ging vanaf die tijd clandestien door.
De encyclopedie was door de nadruk op religieuze tolerantie en vrijheid van gedachten, en een democratische geest, een bedreiging voor de aristocratie.
In 1773 onderneemt Diderot een journalistieke reis door Holland. (Voyage en Hollande).
Samen met Baruch de Spinoza en Pierre Bayle is Diderot de belangrijkste filosoof van de Radicale Verlichting.
Diderot was voor de vrijheid van meningsuiting en godsdienst, hierover heeft hij ook enkele boeken geschreven.
Diderot droeg ook bij aan de literatuur, in het bijzonder met zijn werk Jacques Le Fataliste, een satirische roman waarmee de auteur conventies over de structuur en inhoud van romans aan de kaak stelde, terwijl hij ook filosofische ideeën met betrekking tot de vrije wil onderzocht.
Diderot werd begraven in de Eglise Saint-Roch in Parijs.

De schilderij "Diderot " is van Louis-Michel van Loo (1767 )

Geschreven door cleo om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 februari 2008

Diderot - De Non

De Non

Diderot laat een Parijs' meisje, Suzanne Simonin, vertellen hoe zij door huiselijke omstandigheden gedwongen wordt in een klooster te treden.
Zij probeert eerst door het verwekken van een openlijk schandaal aan haar lot te ontkomen, maar moet zwichten voor de druk van haar ouders.
Zij kan de kwellingen en vernederingen van het kloosterleven echter niet verdragen en begint een proces om van haar gelofte ontslagen te worden.
Als ze dit proces verliest, wordt ze overgebracht naar een ander klooster, waar ze liefderijk wordt opgenomen.
Te liefderijk zelfs, want de moeder-overste wordt op Suzanne verliefd en wil een verhouding met haar beginnen.
Het schandaal, dat hierdoor wordt veroorzaakt, heeft voor beiden ontzettende gevolgen.
De moeder-overste sterft krankzinnig en Suzanne vlucht.
Het verhaal is een lange, met grote spanning geschreven, bekentenis van verzet tegen het haar opgedrongen bestaan, van ontsnappingspogingen, plagerijen en kwellingen.
Het boek maakt na bijna 200 jaar een wonderlijk moderne indruk, vooral door de manier waarop Diderot de vaak onthutsende gebeurtenissen vertelt tegen de achtergrond van een tragisch bestaan.
Door de film 'La Religieuse', die in Frankrijk verboden werd, maar nu voor vertoning is vrijgegeven, kwam het boek opnieuw in de belangstelling en werd in vele talen vertaald.

Geschreven door cleo om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 7 februari 2008

Duitse expressionisten

Recordprijzen voor Duitse expressionisten

Schokko

De Grazende Paarden

CULT2_G1P1NHB4C.1+FC_franzmarc.jpg

De blikvanger was Franz Marc, een schilder die tot de door Kandinsky en Klee geleide kunstenaarsgroep Der blaue Reiter behoorde.
Zijn doek Grazende paarden III haalde 16,4 miljoen euro, de helft meer dan de experts van het veilinghuis hadden geschat. Het is een werk van hoge kwaliteit uit 1910.
Marcs poëtische voorstellingen van dieren zijn bijzonder geliefd. Van de paarden bestaan ook een blauwe en een gele versie.
Ook Alexej von Jawlensky, nog een lid van Der blaue Reiter, was nooit duurder dan deze week bij Sotheby's.
Het exotische vrouwenportret Schokko met een breedgerande hoed bracht 12,6 miljoen euro op.
Het model, een meisje uit de buurt van München dat dol was op chocolademelk, inspireerde Jawslensky tot een reeks schitterende portretten in felle kleuren.

Geschreven door cleo om 13:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 30 januari 2008

Edouard Manet

LE FIFRE

Geweigerd door de Salonjury te Parijs in 1863

Geschreven door cleo om 22:35 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 30 januari 2008

EMIEL ZOLA ( 1840- 1902 )

ZOLA

Twee handgeschreven brieven van de Franse schrijver Émile Zola (1840-1902) zijn uit een brandkast in een gemeentehuis ten westen van Parijs gestolen.

De dieven braken in en kraakten de kluis. Ze gingen er met de twee brieven van Zola en wat geld en cheques vandoor.
De brieven zijn wat de inhoud betreft niet opzienbarend, maar de burgemeester van Médan, Serge Goblet, is geschokt over dit verlies voor Médan.
De toen reeds beroemde schrijver Zola ging in 1878 in Médan wonen en deed er ook werk in de gemeenteraad.
Zola was in het Frankrijk van de 19e eeuw een van de invloedrijkste en vanaf 1877 ook een van de rijkste schrijvers in het land. Hij schreef in Médan bekende werken zoals Germinal.
Émile Zola was een Frans schrijver en pamflettist. Hij wordt gezien als het belangrijkste voorbeeld voor de literaire school der naturalisten.
Émile Zola werd geboren te Parijs. Hij bracht zijn jeugd en zijn schooljaren door te Aix-en-Provence, waar zijn vader, van Italiaanse origine, ingenieur was.
Door zijn planning voor de watervoorziening was zijn vader geruïneerd. In de armoedige jaren die daarop volgden, wist zijn zoon zich toch een bestaan te verwerven bij de uitgeverij Hachette.
Zola werd beroemd met zijn roman Germinal (1885) en zijn open brief J'Accuse...! (1898) omtrent de affaire Dreyfus. In die brief kiest hij partij voor de Joodse kapitein Alfred Dreyfus, die ten onrechte van spionage was beschuldigd.
Dertig jaar voordien al, in 1866, toen hij nog bescheiden bediende was bij Hachette, viel hij bijzonder scherp uit naar de officiële Salonjury, toen De fluitspeler van Édouard Manet geweigerd werd. Hij zou trouwens fervent verdediger worden van het Impressionisme, ook al bleek hij er 20 jaar later minder geestdriftig over in zijn l'Oeuvre van 1886.
Zijn oude vriendschap met Cézanne ging hierdoor kapot.
Na de open brief J'Accuse...! in 1898 werd Zola veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf. Hij wachtte daar niet op, maar week uit naar Groot-Brittannië.
Na een jaar kon hij terugkomen en werd hij als held ontvangen. Émile Zola stierf, onverwacht, in Parijs op 29 september 1902 in zijn woning aan de Rue de Bruxelles door koolmonoxidevergiftiging. Zijn echtgenote was er bijna even erg aan toe, doch zij werd gered in het ziekenhuis van Neuilly.

Schilderij 'Portret van Zola" door Edouard Manet.

Geschreven door cleo om 22:05 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 27 januari 2008

ICONEN

Byzantijn-Russisch icoon

De oorsprong van de icoonschilderkunst is terug te voeren op de Romeins-Egyptische Fajoemportretten van rond de 4e eeuw na Christus.
Deze natuurgetrouwe, op hout geschilderde portretten kregen overledenen mee op hun sarcofaag.
De mummieportretten waren een grote inspiratiebron voor de eerste iconenschilders, werkzaam in het Sint-Catharinaklooster in de Sinaï.
In de collectie Vozyakov bevindt zich een Fajoemportret uit de 4e eeuw, te zien in de tentoonstelling. De icoonschilderkunst is rond de tiende eeuw in Rusland terecht gekomen; in Kiev huurde men destijds Byzantijnse kunstenaars in om allerlei kunstvoorwerpen te maken.
Er ontwikkelde zich in de daaropvolgende eeuwen over heel Rusland een op Byzantijnse leest geschoeide icoonkunst. In steden als Novgorod, Moskou, Kazan, Vladimir-Soezdal en Pskov kwam de icoonkunst tot grote bloei.

Een icoon (van het Koinè Griekse εἰκόνα "tekening", "icoon"; en het Oudgrieks εἰκών "beeld", "afbeelding") van het Griekse eikoon - beeld)

Zijn afbeeldingen van heiligen of hoogfeesten, meestal geschilderd op een paneel. Zij worden geschilderd volgens door de kerk vastgestelde regels, de zg. canon. De Kerk heeft deze regels vastgesteld om voor zuiverheid en uniformiteit te zorgen en zij mogen niet afwijken van de leerstellingen van de Kerk. Het schilderen is voor de orthodoxe kerk een werk waarvoor Gods zegen gevraagd wordt en dat gepaard gaat met gebed en vasten. Een icoon wordt niet gesigneerd, want het is Gods hand die de icoon geschilderd heeft. Iconen behoren tot de Oosters-orthodoxe Kerk en de Oriëntaals-orthodoxe Kerk en zijn onlosmakelijk verbonden met het kerkelijke en spirituele leven van de deze kerken en hun gelovigen. Iconen worden vanouds vooral geschilderd in landen waar de Oosterse orthodoxie of de Oriëntaalse orthodoxie de inheemse vorm van christendom is, zoals Griekenland, de Balkanlanden en Oost-Europa.

Geschreven door cleo om 13:07 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Archief