Archief

In het jaar 2002 zei een oude boer tegen mij: "Europa één is Europa arm en de kleine man zal het gelag betalen".
Die man heeft blijkbaar gelijk. De politiekers weten dit ook wel maar zij zorgen voor hun postje waar ze rijkelijk verdienen.
Ze steken de financiële problemen o.a. op de pensioenen en de vergrijzing, wat volgens mij onzin is.
Iedereen betaalde daar toch voor.
Dat ze eens bekend maken hoeveel politiekers België heeft (van de kleinsten in de gemeenten tot de grootsten in het Europees parlement) en het daaraan verbonden prijskaartje. En maak u geen illusie.
Zoals meestal, rijken betalen niet. Leeuwen eten geen leeuwen, ze grommen hooguit eens naar elkaar.

Europa was en is een grote vergissing. Het is een geld opslorpend beest, waar een hoop zakkenvullers (samen met onze regeringen) niets anders doen dan wetten maken die ons nog meer geld kosten.
En de banken, met hun grootsheidswaanzin, doen de rest.
Walgelijk wat die politiekers schaamteloos durven doen       

Veel mensen zeggen: “We zijn veel te klein om iets te doen”. Maar ze vergeten dat in de zomertijd één kleine mug je ganse nachtrust kan verpesten. Dus wat zouden duizend muggen niet kunnen doen?

Ik ben altijd een anti rooie geweest, maar de laatste tijd begin ik meer en meer een heel rood politiek kleurtje te krijgen.
Wat we niet uit het oog mogen verliezen is dat ze aan het testen zijn. Wat nu gebeurt in Griekenland, is een test. Ze zien wat ze kunnen doen, hoe de bevolking reageert, enz.

Later is het dan onze beurt, en dan nog beter dan bij de Grieken, want ze hebben geleerd hoe ze het moeten doen.

De vraag is, wat wij hier in onze zogezegde betere landen zullen doen.

We moeten samen met de Grieken op straat komen, niet toelaten dat de Griekse werkende mens en middenstand dat moeten ondergaan.
Anders zijn wij later ook de dupe.

We moeten denken aan de toekomst verder kijken dan onze neus lang is.
Dan zal je zien dat onze kinderen en kleinkinderen retour anno 1900 gaan met enkelingen die de macht hebben.

Meneer de Baron zal niet meer bestaan, maar Meneer de Directeur van de Bank zal zijn plaats ingenomen hebben.

Wij als gewone burger moeten steeds opnieuw het gelag betalen van de landen om ons heen, die het niet zo nauw namen met hun geld.
De politiek reageert telkens dat we wel mee moeten betalen anders gaan onze inkomsten er op achteruit.
Ik heb nog altijd geen verbetering kunnen waarnemen met al het geld dat we in de verschillende landen hebben gestopt, laat staan dat we er iets voor terug krijgen.
Telkens als er een land aan de bel heeft getrokken en er is, zoals betaamt, weer een donatie gedaan komt het volgende op de agenda en moet de beurs wederom open.
Het moet eens ophouden met het politiek spelletje dat er wordt gespeeld.
Kijk naar Cyprus, daar moeten wij ook weer bijdragen terwijl de Russische maffia de grote jongen uithangt.
Als wij het niet doen willen de russen etc..
Dit moet eens een keer ophouden. De Europese unie kan beter uit elkaar gaan, want het einde is zoek.     

Wat we nu aan het meemaken zijn tart eigenlijk alle verbeelding, voor mijn part moet heel de politieke wereld worden aangepakt in plaats van de mensen die geen enkele schuld treft. Maar ik vrees dat de politieke wereld dat niet zelf gaat doen.
Als er een nieuwe oorlog zou uitbreken zal het deze keer in Europa zijn.
De jonge mensen zouden zich meer moeten laten horen voor het echt te laat is.
Enkel dan kan er meer tegenstand komt tegen de huidige, omvangrijke groep politici die inhalige graaipolitiek voeren en de gemakkelijkste weg kiezen.

Iemand die jong is beginnen sparen en zich sommige dingen heeft ontzegd voor zijn pensioen, is hier weer de dupe.
De ministers zijn nu op een brute manier en met de glimlach ons aan het bestelen, terwijl deze die hun ganse leven op de kosten van deze hardwerkende mensen heeft geleefd, er zelfs nog geld bij krijgt als hij in een OCMW rusthuis vertoeft.
Dit noemt men solidariteit.
Als de gewone man geld verduistert vliegt hij in de gevangenis, terwijl mannen die een bank naar de vaantjes helpen, ondanks waarschuwingen, ongemoeid worden gelaten.
Dat ze van deze gangsters al hun bezittingen afnemen.

Jullie columnist eindigt zijn artikel met toe te geven dat ook hij geen pasklare oplossing ziet. Ik vrees dat het nog een hele tijd spannend en behelpen zal blijven.

Een mogelijke oplossing zou kunnen zijn de bankensector te splitsen in spaar- en zakenbanken, waarbij de eerste aan strenge voorwaarden en strenge risico-controle zouden onderworpen zijn.
Wie hier klant wordt verkiest veiligheid boven rendement.
In België zou men dus Belfius (eigenlijk een staatsbank )perfect tot deze eerste groep kunnen omvormen.

Men zou ook zijn spaargeld kunnen verdelen tussen bank- en verzekeringsproducten, die veelal van andere en/of bijkomende waarborgen genieten.
Goud is natuurlijk ook een piste, hoewel de waarde sinds vorige week sterk is gedaald.
Hoe dan ook, het zal nog een 8-tal jaren bang afwachten blijven.     

De Europese mandarijnen waren zo lichtzinnig om weg te kijken naar de dubieuze en frauduleuze cijfers van Griekenland.
Dat die probleemlanden absoluut in de Eurozone moesten worden opgenomen is een toonbeeld van fout beleid.
Maar dat komt ervan als die politieke besluitvorming van zoveel heel diverse landen tot een uitkomst moest komen.
De Mediterrane landen hield men beter buiten die Eurozone - zwakke economie met een sterke munt?

Over wat in Cyprus gebeurt maak ik me echt zorgen.
We hebben een heel leven gewerkt. Toen we bouwden kregen we een lening aan 7%, maar voor sommigen was dat meer dan 10%.
Nu we een beetje geld hebben dreigen we daar een deel van te verliezen.
Investeren in een tweede woning of een appartement is ook al een moeilijke optie want ook die prijzen zijn op dit ogenblik zeer hoog.
Voor aandelen moet je al goed op de hoogte zijn en het dagelijks volgen.
Ik weet het niet.        

Waar de beleidsmensen nooit aan denken is om bij zichzelf te besparen.
Buitensporige wedden in Europa, extreme ontslagpremies bij banken voor beleidsmensen die gefaald hebben, politici die hun wedde wel bekend maken maar zwijgen over alle bijkomstige kosten die met ons belastingen betaald worden (zoals orthodontie voor het hele gezin).

Veel ouderen hebben hard gewerkt om toch een spaarcentje te hebben en een degelijk rusthuis of serviceflat te kunnen betalen later, want ook daar lopen de gevraagde prijzen de spuigaten uit en ons pensioen is ontoereikend.