de zin van je leven ... een opdracht?
Door mijn genetische code kan mijn oorspronkelijk lichaam terug worden opgebouwd … maar dat lichaam, ik bedoel het menselijke vel als omhulsel van skelet en vlees, zelfs mijn organen … dat ben ik toch niet. Bijvoorbeeld karakter, nadenken, spreken … daar heeft dat lichaam wel de capaciteit voor maar dat ontwikkel jezelf naar eigen inzichten en zelf-ontwikkelde maatstaven !
Tijdens de opbouw van dat lichaam leerde ik tal van zaken, waaronder : dat lichaam gebruiken … voor sport bijvoorbeeld. Of om beter te overleven later : luisteren naar wijzere en meer ervaren mensen. Ik leerde ook, door op te letten o.a. in school bijvoorbeeld … dat ik daar kennis bij opdeed die ik later zou kunnen gebruiken. Ik gebruikte … totaal onbewust … de opslagcapaciteit van mijn hersenen, mijn voortbewegingsleden die ik in een competitiesport wellicht zou kunnen verbeterd hebben, ik beheerste ook mijn omgeving ( met mate ).
Er is blijkbaar/waarschijnlijk ook een niet-materiële inhoud in mijn lichaam : geest wordt het soms genoemd, ziel enz … Pin je niet vast op de naamgeving, denk opnieuw aub … en tracht te volgen wat ik tracht vatbaar te maken voor bespreking.
Ik dacht dat mijn geest diende om mijn lichaam zo lang mogelijk intact te houden en bij afsterving zichzelf gekloond had ( door nakomelingen ) … maar die ontwikkelen zich steeds tot andere nieuwe zelfstandige entiteiten.
Door de genetische code kunnen dus de lichamen van mensen ( en dieren natuurlijk ) terug volledig hersteld worden! Dat wil ik echt in het midden laten . .. voor reïncarnatie, of in de hemel …. Wat men er ook over beweert, laat ons daardoor niet afgeleid worden.
Het zou dus wel eens omgekeerd kunnen zijn : ons lichaam beschermt de hersenen ! Omdat zich daarin een zelfstandige niet-materiele entiteit zou ontwikkelen : een geestelijk wezen met een opdracht.
Wordt vervolgt …. wie wil me helpen om hierover te denken en verwoorden 03 236 59 62
Antwerpen 22 december 2009
