Categorie: gezond leven

Wat we "ik" noemen moet eerst gedefinieerd worden, zodat we beiden over hetzelfde communiceren

Mijn ik ( de ik van : albert van den Bosch ) is niet steeds dezelfde, ik verander elke sekonde van bewustzijnstoestand.

- Om nog niet te spreken van het onbewuste : gevaar - rust - aanval - vluchten

-   Mijn uiterlijk : gezicht, handbewegingen, stem, vlotsprekendheid : past zich aan, namelijk in een honderduizendste van een sekonde ... op de omgeving ... altijd anders ...

-   ik gedraag me anders al naargelang wie mij observeert : een vriend, familie zelfs afhangend of mijn gezelschap mijn ouders, of mijn kind, of al mijn kinderen, mijn vrouw , of andere kinderen van mijn zuster, grootouders, enz ..

- dan zijn nog de persoonlijke omstandigheden : waar bevind ik mij op emotionele schaal : positief of negatief ...

-  mijn geaardheid  : ben ik verdrietig of neerslachtig of .. goedgezind tot euforisch

- ben ik actief ... of niet ... 's morgens of 's avonds ...

- ben ik onder de invloed van ( al is het maar één glas ) alcohol of andere drug ( medicijn ! )

-  heb ik die dag al iets zwaar te verwerken gekregen

... ik ben zeker dat dit alles mijn bewustzijnsniveau naar boven of naar benden trekt

... ben IK dat altijd wel zelf ...  ik ben er van overtuigd dat MEERMAALS één of andere kinderlijke trek de bovenhand haalt ... of een egoïsme dat de kop op steekt ... of kwaadheid die ineens de bovenhand haalt ... of je neerleggen bij iemands anders beslissing

DAT IS BEWUSTZIJN

DAT IS DOOR KEUZES TE MAKEN TE BEINVLOEDEN

bewustzijn hangt af van je aandacht voor je ZELF en omgeving, van buitenaf worden wij getriggerd, maar met ons bewustzijn kunnen we weerwerk bieden ... als we er ons EERST van bewust zijn dat we dat kunnen.

En het is dat wat ik betwijfel ... dat kan je niet alleen .... met twee kan je de verandering in de ander waarnemen vóóraleer het bewust wordt ervaren   

En die 2e persoon moet eerst aanwezig zijn als observator .. tot je jezelf ervan bewust MAAKT hoe het werkt ... en dan kan je het SOMS zelf .

Erover redeneren met jezelf brengt alleen kennis ALS je geleerd hebt hoe te redeneren én hoe het te vervolgens AF TE WERKEN .

Klinkt misschien ingewikkeld, maar is het niet ... je moet gewoon erover leren praten

En dat kan je met een goede vriend ook.

Maar het is beter om dit te doen met iemand die het reeds onder de knie heeft ... er gaat al genoeg tijd verloren op deze wereld

Neem kontakt en begin eraan ... het leven is zeer kort en er is véél te leren.

Door mijn genetische code kan mijn oorspronkelijk lichaam terug worden opgebouwd … maar dat lichaam, ik bedoel het menselijke vel als omhulsel van skelet en vlees, zelfs mijn organen  … dat ben ik toch niet.    Bijvoorbeeld karakter, nadenken, spreken … daar heeft dat lichaam wel de capaciteit voor maar dat ontwikkel jezelf naar eigen inzichten en zelf-ontwikkelde maatstaven !

Tijdens de opbouw van dat lichaam leerde ik tal van zaken, waaronder : dat lichaam gebruiken … voor sport bijvoorbeeld.  Of om beter te overleven later : luisteren naar wijzere en meer ervaren mensen.  Ik leerde ook,  door op te letten o.a. in school bijvoorbeeld … dat ik daar kennis bij opdeed die ik later zou kunnen gebruiken.   Ik gebruikte … totaal onbewust … de opslagcapaciteit van mijn hersenen, mijn voortbewegingsleden die ik in een competitiesport wellicht zou kunnen verbeterd hebben, ik beheerste ook mijn omgeving ( met mate ).

Er is blijkbaar/waarschijnlijk ook een niet-materiële inhoud in mijn lichaam : geest wordt het soms genoemd, ziel enz …   Pin je niet vast op de naamgeving, denk opnieuw aub … en tracht te volgen wat ik tracht vatbaar te maken voor bespreking.

Ik dacht dat mijn geest diende om mijn lichaam zo lang mogelijk intact te houden en bij afsterving zichzelf gekloond had ( door nakomelingen ) … maar die ontwikkelen zich steeds tot andere nieuwe zelfstandige entiteiten.  

Door de genetische code kunnen dus de lichamen van mensen ( en dieren natuurlijk ) terug volledig hersteld worden!     Dat wil ik echt in het midden laten . .. voor reïncarnatie, of in de hemel ….  Wat men er ook over beweert,  laat ons daardoor niet afgeleid worden.

Het zou dus wel eens omgekeerd kunnen zijn : ons lichaam beschermt de hersenen !   Omdat zich daarin een zelfstandige niet-materiele entiteit zou ontwikkelen : een geestelijk wezen met een opdracht.

Wordt vervolgt ….    wie wil me helpen om hierover te denken en verwoorden 03 236 59 62

Antwerpen 22 december 2009

Wijsgeren vertellen ons dat in een vraag het antwoord al in zit, sommigen stellen : de helft van het antwoord zit al in de vraag !

Als ik alleen ben, en iets wil weten : bijvoorbeeld … waar heb ik dit of dat gelegd ?  waar heb ik dat neegelegd  … dan praat ik hardop en zeg : wat deed ik toen ik mijn sleutels of GSm neerlegde ? waar stond  ik ?  hoe stond ik ? wat had ik aan ?  wanneer ben ik aangekomen ? van waar kwam ik ? enz …  en dàn weet ik het ineens.

Ik vroeg dus iets aan mezelf  …  of aan mijn brein ?  …. Ik vind het gemakkelijker om te zeggen ik vroeg het aan mijn compagnon, mijn schaduw, mijn ik … ik wil er namelijk een naam voor verzinnen, want alleen als we dingen juist benoemen kunnen we verder denken.

Ik beschouw mezelf graag als de kapitein van een schip.  En het schip dat is mijn persoonlijk lijf met alles erop ,  eraan en erin. En waarschijnlijk ben ik niet zelfs niet echt de kapitein.  Persoonlijk denk wel dat ik de gezagsvoerder ben van mijn de entiteit “Albert Van den Bosch”.   Alleen maar baas over mijn eigen lichaam zolang ik bewust ben. Als ik dronken ben, of ziek … of zelfs gewoon slaap dan vaart het schip wel zonder mij, maar wel niet zonder omwegen, zig-zag, soms naar een andere haven … niet naar waar ikzelf het wil. Ook zo met eten … ikzelf wil mijn lichaam graag schoon, maar vreet teveel.   Ik praat ook teveel en schrijf teveel,  onbeholpen, het moet vooruitgaan (zoals nu).

Ik had het graag mooier en anders en begrijpelijker. Maar de kapitein, Albert “zelf” is niet altijd van dienst.  Als ik mezelf in de hand houd dan heb ik veel discipline.  Maar ik vergeet mijn voornemens, de beloften aan mezelf enz …  Dus ik ben niet altijd kapitein … wel eerste stuurman, soms alleen maar de machinist.   Welke gezagsvoerder houd mijn longen in gang, laat mijn hart pompen.  Ikzelf ??  Misschien wel, maar met die kant van mezelf wil ik toch eens kennis maken.   Kan dat?

Samengevat stel ik mij de vraag SLAAP ik dan soms :.  Heb ik niet geluisterd, was ik er niet bij … natuurlijk wel … maar ik heb het niet geregistreerd.   Ik wil dus kontrole, ik wil de crew van mijn schip leren kennen.

Ik vertelde in een vorig blog reeds over de hoeden van de Egyptische faraos.   Nu begrijp ik ineens … ik kan het beter uitleggen :  al die hoeden zijn symbolische PETTEN van gezagsdragers.   Farao met zijn 2 rijken-hoed beheerst lichaam en geest.  En verder heeft elke hiërarchie een andere kepie : Albert als grootvader kan een alpinopots dragen, als echtgenoot een bolhoed, als vader een hoge hoed ... als verzorger bij ziekte van vrouw of kind doe ik een rede kruis kostuum aan, en als ik ga ping pongen een korte broek.  Met wat fantasie kan een kunstenaar zó met een eenvoudige outfit mensen afbeelden in hun hoedanigheid … een generaal of muzikant die hebben attributen en dat is gemakkelijk … en iemand die weent of bedroefd dat gaat nog … maar een getalenteerd spreker dat wordt al moeilijker … een goede vriend, het geliefkoosde kind, enz …

Kunnen wij ons lichaam beter leren kennen : natuurlijk … maar onze geest, weten we daar wel IETS vanaf ?  ik bedoel WAAROM heb ik iets verteld dat ik beter had verzwegen, waarom drink ik teveel, eet ik teveel ? …. Ja, ja, ja, ja, ik weet het wel : ga naar de psychiater … en weet die het dan ... NEE, ook dan moet ik het vinden en vooral doen !

Ik wil het allemaal met een vingerknip oplossen … en ook voor anderen .. een eenvoudige weg naar een betere maatschappij …

daarover wil ik het eens met U hebben … want als je dit helemaal hebt gelezen dan zitten wij op dezelfde golflengte en is het mogelijk verder te geraken in deze moeilijke materie

bel 03 236 59 62 en dan spreken we eens af voor een goed gesprek;

Bedoeling is om dit in een groepje te doen …  omdat ik heb ondervonden dat dat prachtig werkt .

Echt bewust “zijn” , het besef dat je iets beleeft dat niet meer terug komt … een moment van bezinning … wordt gewoonlijk zodanig geassocieerd met de oorzakelijke  omstandigheden dat het daarmee verwisseld wordt.  Er wordt gedacht dat gelukkig zijn iets te maken heeft met geld hebben, of een goede partner, of een goed werk of genieten van een kunstwerk.

In werkelijkheid is het een gemoedstoestand die we NIET controleren … we willen dat het moment langer duurt maar we verliezen het na zeer KORTE tijd.  We weten niet hoe we het moeten vasthouden …  we WETEN dat het zàl weggaan én niet blijft duren.

Op dat ogenblik hebben we  “tegenwoordigheid van geest” en beseffen dat we zouden moeten zoeken HOE verder te gaan.  Deze eigenschap van "bewust zijn" werd in de oude kulturen uitgebeeld als "het derde oog”.  Er zijn enkele beelden van Boedha waar hij wijst naar zijn voorhoofd, naar een plek tussen de ogen, iets hoger … eerder wat ik nu verder zou schrijven zou zó vaag zijn, het zou tekort schieten ….

Het is zó moeilijk hierover te schrijven omdat woorden vinden het weer langdradiger maakt  … het geestelijke besef van iets begrijpen maar absoluut in een waterval van woorden te verzeilen is zeer frustrerend …
 
Het derde oog is dus een hogere graad van bewustzijn.  Ook wel uitgebeeld door het hoofd van een beeld met blauwe haren te verven ... speciale hoofdeksels verwezen naar emoties, gedragsuitingen, enz ...

Wie communiceren hierover interessant vindt en wil toetreden tot een praatgroepje hierover belt even naar 03 236 59 62