compositie voor EDMEYER en ROVAGO

het begint er op te gelijken dat antony zijn "roeping" als fotograaf gevonden heeft in de industriële archeologie, want nààst de onmiskenbare dokumentaire waarde slaagt hij er bewonderenswaardig in, om ons te blijven verrassen met zijn pas verworven fotografische vizie: dit zijn geen zielloze "fotokopies" van de werkelijkheid, maar warm doorvoelde sfeerbeelden, waar de nostalgie gewoon AFDRUIPT !
bij een "goede" foto lijkt het allemaal zo vanzelsprekend, dat wij de nieuwkomers aanraden om eens heel rustig te bestuderen hoe ontzettend belangrijk het is om de voorkeur te geven aan een zinvol detail boven een panoramische foto (die al vlug een zoekplaatje wordt) en om te blijven zoeken tot je de beste invalshoek vindt en daarbij rekening houdt met de zijdelingse lichtval (die dankzij de slagschaduwen zorgt voor deze heerlijke stofweergave en de warme sfeer).
voor de kompozitie hebben we de originele foto nog een ietsje gecropt (bijgesneden) om dat raam nog iets méér op het sterke punt boven rechts te krijgen.
omdat er voortdurend nieuwkomers opdagen, is het niet overbodig om hier af en toe te herhalen dat dit "uitsnijden" (dat soms nog "kadreren" genoemd wordt) feitelijk best gebeurt bij de opname, omdat uitsnijden achteraf steeds een verlies van kwaliteit betekent.
verder hebben we de vluchtlijnen weer wat rechtgetrokken (in adobe: alles selekteren, dan onder  bewerken naar transformatie en daar dan wat ekserimenteren met vervormen).
TIP:  bij dit soort fotoos is scherpte wel erg belangrijk, dus zoveel mogelijk diafragmeren (en als de tijd daardoor te traag wordt, zonder aarzelen een statief gebruiken!)
je màg verder inzenden voor advies over kompozitie, maar je mag ook doorschuiven naar Vonny, die je dan alles zal verklappen over ritme en struktuur.
felicitaities en warme groet van
fjet.

gewoon FAN-TAS-TISCH hoe je de TIPs van de vorige bespreking in praktijk gebracht hebt en dit verdient een héél warme proficiat!
zoals je in je begeleidende tekst schrijft: industriële archeologie helpt ons om niet te vergeten hoe het vroeger allemaal was en jij hebt hier een schitterende bijdrage geleverd.
je hebt het onderwerp helemaal tot je laten doordringen en je hebt daarnà pas beslist om een massief en imponerend monument te maken van wat anderen wellicht een hopeloos aftandse installatie zouden vinden.
je hebt hierbij zeer handig gebruik gemaakt van het kikker-perspektief om de konstruktie nog groter én indrukwekkender te maken, met een oordeelkundige toepassing van het sterke punt rechts boven, van waaruit diagonalen vertrekken, die in dit geval nog ondersteund worden door de kabels, die in andere fotoos doorgaans als erg storend overkomen.
je tweede inzending hebben we niet kunnen openen, maar met deze transportband heb je een GIGA sprong voorwaarts gemaakt... heel graag NOG meer van deze uitstekende kwaliteit !
warme groet van
fjet.

op gebied van compositie is dit inderdaad een stap vooruit, omdat de naam van deze ouderling nu (ook in het spiegelbeeld) op een sterk punt komt... merk op, hoe die naam nu opeens veel méér in het oog springt dan bij de vorige opname!
de driehoekige schaduw, die in vorige opname zo storend overkwam, is nu een zinvolle grafische bijdragen geworden en DUS een absolute méérwaarde.
heel ervaren fotografen zullen wel eens heel bewust kiezen voor een centrale kompozitie, maar in dit geval is en blijft het echt storend dat die waterspiegel de foto precies in twee helften snijdt... want hier knijpt het schoentje: die twee helften zijn NIET gelijk... de rimpeling in het water is (net zoals in de vorige opname) boeiend genoeg om zo nadrukkelijk aanwezig te zijn, maar dat gebouw op de achtergrond kwakt ons dan weer met beide voeten in de realiteit van de verkrotting.
TIP: ik zou je aanraden om voor een volgende opdracht EERST te bedenken wat jou in je onderwerp boeit en wat je er mee wil overdragen op anderen... om dan pas DAARNA via de zoeker op "zoek" te gaan naar BESTE STANDPUNT... en dààrna te draaien en keren tot je hoofdonderwerp op zo'n STERK PUNT komt...
het LIJKT verschrikkelijk ingewikkeld, omdat het zo héél ver wèg ligt van het klakkeloze kiekjes schieten van de japanse toeristen, maar als je het heel bewust blijft proberen, gaat het véééél vlugger dan je denkt een "tweede natuur" worden, dat je voor de rest van je leven in je vingertoppen blijft zitten... en dan beleef je duizendvoudig plezier aan fotografie, want dan ga je al die "kersjes op de taarten" ook ontdekken in de fotoos van ànderen.
warme groet van
fjet.

hoewel ik de échte taj mahal "iets" smaakvoller vind dan dit fantazietje van iemand met meer centen dan smaak (woehaha) is dit een geslaagde vingeroefening voor kompozitie: er werd heel bewust rekening gehouden met de vertikale sterke lijn, met de koepel als bekroning op een sterk punt en met de zoom van het grasveld voorbeeldig op de horizontale sterke lijn.
TIP: jammer dat de spits van het torentje net buiten de foto valt, terwijl er méér dan gras genoeg is op de voorgrond (probeer het "amputeren" van lichaamsdelen of gebouwen zoveel mogelijk te vermijden, dat geeft de toeschouwer steeds een onaangenaam gevoel.
de takjes op de voorgrond zijn een absoluut pluspunt, maar mochten iets nadrukkelijker in beeld komen (vooral dat takje links zou meer tot zijn recht komen als het wat meer afgetekend stond tegen de lucht).
TIP: door op knieën of buik te gaan liggen, kan je zo'n taart van een gebouw nog indrukwekkender maker (kikkerperspektief doet het onderwerp GROTER lijken, vogelperspektief geeft de indruk dat het onderwerp KLEINER is).
nota: probeer je fotoos in het kleinere formaat  800x600 aan te bieden voor de mailgroep (bespaart ons een hoop tijdverlies)
goede moed en warme groet van
fjet.

een foto die waarschijnlijk niet door iedereen zal begrepen worden, maar waaruit duidelijk blijkt dat de maker iets te ZEGGEN heeft... en dat is waar het in Kunst (dus ook in de betere fotografie) om draait: de blik even "gevangen" houden en de toeschouwer dan aan het dromen en fantazeren zetten.
dààr ben je met dit "ongebruikelijke" beeld wonderwel in geslaagd, want nadat we (op het sterke punt rechts onder) die vreemde kombinatie van hout en gietijzer even verkend hebben, worden onze ogen automatisch aangezogen door de intrigerend onscherpe achtergrond, waar (op de bovenste horizontale sterke lijn) licht en donker in lijf-aan-lijf gevechten gewikkeld zijn... ons nuchter verstand wéét dat het koolzaad of zo is, maar onze verbeelding slaat meteen op hol.
 
de paaltjes hadden echt nog wat scherper gemogen, maar voor "compositie" is dit alleszins een gedurfd, maar geslaagd huiswerk, met een ekstra kompliment voor die zijdelingse lichtval
warme groet van
fjet.
 
 

met deze foto kan ik me véél minder verzoenen, ook al is het effekt van de spiegeling zeer geslaagd en ook al heb je dan duidelijk een poging gedaan om zowel de verschansing als de weerkaatsing ervan op de twee horizontale  sterke lijnen te plaatsen, maar dat effekt wordt helemaal teniet gedaan door de waterlijn van het jacht, waardoor de foto radikaal in twee helften gesneden wordt.
de zware driehoekige schaduw eist erg veel aandacht, zonder  een meerwaarde aan de foto te geven.
normaal trachten we een bewegend voorwerp de nodige "ruimte" te geven, maar hier ligt de boeg van de boot tegen de rechter zijkant aan te beuken en dat gevoel van onbeweeglijkheid wordt nog heel hard versterkt door de nadrukkelijke aanwezigheid van dat gebouw, zodat we het trieste gevoel krijgen dat die boot daar NOOIT meer wegkomt.
TIP door iets meer tijd te nemen en geduldig rond je onderwerp heen te draaien, moeten er op die plaats véél betere fotoos te maken zijn... en dat je het kàn, bewijs je overduiidelijk met je andere inzending.
blijven oefenen ?
warme groet van
fjet.

of je zelf al dan niet in zo'n soort hedendaags rococo-nachtmerrie zou willen wonen, doet hier even niet ter zake, maar jij bent op een SCHITTERENDE manier ontsnapt aan de verleiding om de zoveelste fotokopie te maken van een curiosum.
want nààst de boeiende dokumentaire waarde, toont deze opname bovendien dat je een kamera kan gebruiken als een beitel,  om uit de bestaande rotsmassa van de realiteit een kreatieve eigen  -en DUS fotografische - vizie te beitelen,  ONDER MEER  door een  soepele  toepassing van de klassieke regels voor kompozitie.
een fantastisch voorgerecht, bij de hierna volgende hoofdschotel.
warme proficiat van
fjet.

moest er een "foto van het jaar voor kompozitie" bestaan, dan kreeg JIJ die van mij zonder enige aarzeling voor dit spetterende vuurwerk van diagonalen, dat tevens een ode is aan de kreatieve hedendaagse architektuur, al GEBRUIK jij die grafische elementen om ze te recykleren tot een autonoom kunstwerk.
wie DIT kan, hoeft geen mentor meer en ik hoop van ganser harte dat je dit benijdenswaardig hoge niveau van fotografie zal blijven behouden en er anderen mee zal inspireren om van elke foto iets héél anders te maken dan een zielloze reproduktie van wat voor je neus staat.
met andere woorden: dit is jouw einddiploma kompozitie, met grote onderscheiding en staande ovatie van de jury.
warme groet van
fjet.

mettertijd zal je wel gaan ontdekken dat het echt niet méér tijd kost om bij de opname rekening te houden met sterke lijnen en sterke punten, want de rasfotografen bekijken de wereld konstant met een "fotografisch oog".... zelfs als ze (toevallig) eens geen kamera bij hebben.
jij begint de kompozitie aardig onder de knie te krijgen (ook als je daarvoor nog speciaal "tijd" moet uittrekken) en je bent zelfs de allereerste die hier bij mijn weten nog eens uitpakt met de roemruchte S-LIJN die vroeger zo heel hoog stond aangeschreven in fotokringen.
de afgelopen week is hier door anderen op een glasheldere manier uiteengezet hoe je zo'n "witte" lucht kan vervangen door een blauwe, met of zonder wolken en de uitsnijding die wij voorstellen is dan ook NIET bedoeld als een "verbetering" van jouw foto, maar veeleer als een demonstratie van de diverse mogelijkheden om de "sfeer" van een foto te veranderen door "soepel" toepassen van de kompozitie.
we hopen dat je vlug nog wat "tijd" vindt voor enkele oefeningetjes, zodat je de heerlijke zomer zonder drempelvrees tegemoet kan.
veel fotovreugde en warme groet van
fjet.

we weten niet of je het zélf al beseft, maar jij hebt HET: dat "derde" oog, waarmee jij de wereld "anders" bekijkt dan de rest van de stervelingen - technische kneepjes kan je stilaan leren, maar de gave van de kreativiteit, die heb je of die heb je niet.
jouw voornaamste inbreng is natuurlijk de kreatieve invalshoek, die zo héérlijk romantisch en/of humoristisch afsteekt tegen de klassieke pasfotootjes van kar-met-paard en die dan op de koop toe zorgt voor dat bijna tastbare zijlicht.
de sterke dynamiek wordt bekomen door een weelde van diagonalen: de rug van het paard, de weg én de wegkant, de linker berrie en bovenaan dan nog eens de teugels, strak in handen van de onzichtbare koetsier, om te tonen wie hier bààs is.
we weten niet of je dit allemaal heel bewust hebt toegepast, of dat je een van die zeldzame natuurtalenten bent, die de bazisprinciepen van de kompozitie intuïtief in haar vingertoppen heeft, want hoofd en staart van het paard staan precies zo'n beetje te twijfelen of ze nu al dan niet op een sterk punt staan.
in de uitsnijding die wij voorstellen hebben we dat hoofd en die staart wat méér verschoven naar diagonaal tegenover elkaar liggende sterke punten en hebben we de opeenvolgende diagonale lijnen willen benadrukken door iets krapper bij te knippen.
in dit geval leek dat autootje een storend element en hebben we het weg-gekloond.
het bijkleuren van de lucht was hier niet echt nodig, maar door beide fotoos te vergelijken  zal je inzien  welke belangrijke rol de lichtintensiteit van de lucht speelt.
TIP: blijf ASJEBLIEF om je onderwerpen heen draaien, om steeds weer van die heerlijk verrassende invalshoeken te vinden !
warme groet van
fjet.

 

laat je VOORAL niet afschrikken als we jouw foto nogal zwaar "gerecykleerd" hebben, want je hebt écht je best gedaan om dat binnenschip op een sterk punt te krijgen, mét zijdelings invallend licht en bovendien heb je zelfs gezorgd voor een voorgrond, wat een foto niet alleen meer dieptewerking geeft, maar bovendien een méérwaarde, die steeds gewaardeerd wordt door kenners.
maar we zijn hier om van elkaar te leren en daarom doen we een aantal VOORSTELLEN, die de foto in onze ogen sterker maken (let wel: dit zijn geen WETTEN, maar HULPMIDDELEN... hoofdzaak is dat je deze tips leert AANVOELEN, in plaats van klakkeloos na te apen wat gevorderden je influisteren.
TIP: voor landschappen (of om de BEWEGING te benadrukken) gebruiken we doorgaans het LIGGEND formaat, terwijl we met de "staande" fotoos meestal de HOOGTE willen benadrukken (we kunnen dat hier helaas niet demonstreren omdat we wél kunnen wég-knippen, maar niet aan-knippen.
TIP: zowat de helft van jouw foto bestaat uit akelig witte lucht en dat wordt dan nog benadrukt omdat de horizontale lijn van die brug de foto zowat in twee delen snijdt (dat hebben we hier héél primitief opgelost met het "emmertje" van adobe, maar ànderen hebben in de mailgroep tijdens de afgelopen dagen heel vakkundig uitgelegd hoe je een blauwe lucht MET mooie wolken in zo'n foto kan "plakken".
TIP: door de uitsnijding die wij voorstellen, komt ook die kerktoren op een "sterk punt" (al moesten we dan helaas die toffe voorgrond opofferen - want al kan je die ook "kopiëren" en "plakken"... dan lijkt het wel of het schip er tegenaan botst.
het is véél in één keer, maar nogmaals: laat je niet ontmoedigen, want alle begin is moeilijk en het mééste leer je doorgaans uit je eigen fouten (of die van anderen) - op voorwaarde dat beide fotoos grondig vergelijkt en dan zélf beslist wélke van die TIPS ook in JOUW ogen een wezenlijke "ver-BETER-ing" zijn, zodat je er voortaan heel bewust rekening mee gaat houden.
(de andere inzending is helaas té onscherp om er zinnig kommentaar bij te kunnen geven - rustig uitproberen hoe dicht je met JOUW toestel bij een onderwerp kan komen)
we kijken met belangstelling uit naar je vorderingen, want van dat beetje ekstra inspanning dat je nu levert, ga je de rest van je fotografenloopbaan intens genieten!
warme groet van
fjet.

dit is de foto waar elke fotograaf van droomt:   alles, maar dan ook àlles wat ook maar iets met compositie te maken heeft, op de juiste plaats en dan met zo'n "vanzelfsprekendheid" dat de zwoegende beginneling zich tandenknarsend in bochten begint te wringen in de hoop o o o o o i t  kiekjes te kunnen maken die ergens in de buurt komen van dit soort meesterwerken.
ik blijf het érg moeilijk vinden dat jouw 2 niet besproken inzendingen door éénzelfde persoon gemaakt werden, want hieronder volgt er nog zo'n voltreffer...

een spektakulaire stunt-foto, waar je bezwaarlijk nààst kan kijken en waarmee Thuis dan ondubbelzinnig bewijst dat ze het lesje "compositie" intussen wél gelezen heeft, want vrouw en kind staan niet enkel op de linkse vertikale sterke lijn, maar bovendien wijzen hun hoofden klaar en duiidelijk waar dat bovenste sterke punt ligt, terwijl de schaduwhoofden een TWEEDE sterke punt vullen en rechts staat een fotograaf nog moeite te doen om in het duister dat DERDE sterke punt te vinden... allemaal grote WOW's dus, temeer omdat we als toemaatje verwend worden met de diagonalen en patronen in die kasseien.
(dat de foto schromelijk onderbelicht is, komt omdat je toen die +/- EV nog niet ontdekt had via roelfi en den gerard, dat rekenen we dus niet mee). 
als je nog twee fotoos van dit kaliber doorzendt, zal het diploma compositie je met passend bazuingeschal overhandigd worden. 
warme groet van
fjet.

helemaal in orde met de... "papieren" regels van de kompozitie, want je hebt mooi rekening gehouden met het sterke punt, maar toch heb ik het tamelijk onprettige GEVOEL dat de hele mikmak op het punt staat om te vallen.
als het niet over "technische" fotoos gaat met een opvoedkundige bedoeling, dan zouden wij er de voorkeur aan geven om de foto een kwart slag te draaien, omdat het een "rustiger" GEVOEL geeft.
want in tegenstelling met de "fundamentalisten" in de fotografie, meen ik dat de kompozitieregels zeer handige hulpmiddelen zijn om een foto op te bouwen, maar dat je er SOEPEL mee moet leren omspringen en dat het veel meer een kwestie van GEVOEL is dan van na-meten met een liniaal.
bekijk de twee fotoos rustig en... maak dan zélf een keuze.
warme groet van
fjet.

ook hier bewijs je ondubbelzinnig dat je de regels van de kompozitie kent EN handig weet te verwerken in een indrukwekkende foto en ook hier proberen we door de onderste uitsnijding nog enkele puntjes op de i te zetten, waardoor het allemaal nog massiever en verpletterender wordt.
je MAG nog meer inzendingen sturen voor bespreking KOMPOZITIE, maar je mag ook rechtstreeks naar het tweede klasje, waar Vonny je nog wat kneepjes kan bijbrengen over ritme en struktuur, hij wordt verwittigd van je komst.
we zouden je evenwel aanraden om hier de besprekingen van àndere inzenders te blijven volgen, omdat "stelen met de ogen" de beste leerschool is.
met virtuele bloemen en virtueel bazuingeschal
fjet.

een bijna voorbeeldige kompozitie, waarbij heel bewust rekening gehouden werd met sterke lijnen en sterk punt - de onderste uitsnijding is dan ook geen echte "verbetering", maar we maken van de gelegenheid gebruik om nogmaals te benadrukken dat de kompozitieregels geen "heilige wetten" zijn en dat ervaren fotografen er SOEPEL mee kunnen spelen om iets te benadrukken, dus meer een kwestie van VOELEN dan van nameten met een tekenlat.
hier hebben we installatie nog iets monumentaler gemaakt door iets van dat water op de voorgrond weg te knippen en rechts hebben we ook dat stukje huis verwijderd, omdat het geen echte info bijdraagt tot de foto en alleen maar de vraag oproept: wat zou dàt zijn...
de walgelijke kleur van de "industrie-lucht" is niet bepaald "aangenaam", maar draagt dan wel degelijk de ekstra info aan dat het er "niet altijd zo gezond is".
warme groet van
fjet.

dit is dus een kompozitie in gewapend beton: indruikwekkend en adembenemend,  alles op de juiste plaats, met op de koop toe een boodschap die IEDEREEN wel zal snappen: tot hier zijn de bulldozers van de beschaving geraakt - een héél warme proficiat dus!
tevens een verdienstelijke poging om dat akelige witte gat van de lucht op te vullen, maar toch niet ZO overdrijven dat het "gefoefel" zichtbaar begint te worden (bijbelichten kan in veel gevallen helpen, maar soms zal je toch wel een geïmporteerde wolkenlucht moeten "plakken" - dààrvoor kan je in de leer bij grootmeester roelfi).
warme groet (mét feestelijki strikje) van
fjet.

we gaan er géén gewoonte van maken, want het "reglement" bepaalt dat er slechts TWEE oefeningen tegelijk mogen ingezonden worden voor bespreking, maar voor deze éne keer maken we een uitzondering voor de veruit ijverigste "nieuwelinge".
laten we (en dat geldt voor IEDEREEN) héél veel oefeningen maken, want dat is de allerbeste leerschool - maar vergelijk al die rezultaten van zo'n foto-shoot (of van een uitsnij-uurtje) en kies er dan zelf ééntje uit ter bespreking.
we dachten dat het voor IEDEREEN nuttig kon zijn om aan de hand van jouw hele reeks voorbeelden te "ontdekken" welk onheil een akelig witte lucht kan aanrichten in een ovgerigens méér dan behoorlijke foto.
en om alle misverstanden uit de weg te ruimen: voor de les COMPOSITIE mag je zélf alle bewerkingen gebruiken die je al onder de knie hebt (of denkt te hebben) - met uitzondering van een kader rond de foto (voor de volgende lessen moet je uiteraard afspreken met de overige lesgevers, want ik ben hier absoluut niet de big boss).
warme groet van
fjet.

als je er op gewezen wordt, zal je zelf inzien hoe die witte lucht de hele foto "platdrukt"... want of we het beseffen of niet, onze ogen worden automatisch aangezogen door het hoogste wit in een foto (daarom PROBEREN we steeds om dat hoogste licht op ons hoofdonderwerp te laten vallen: jouw originele foto zou in dit geval heel anders ogen als die lucht staalblauw zou geweest zijn, maar we hebben het niet altijd voor het zeggen en we krijgen ons weer niet op bestelling...)