Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

welkom en laten we je maar meteen gerust stellen: jouw eerste inzending is helemaal perfekt volgens het boekje van de compositie en daarom denken we dat we jou met enkele praktische TIPS een heel grote sprong vooruit kunnen helpen maken.
eerst de plus-punten dus: de bomenpartij staat schitterend op het sterke punt rechts onder en wordt door die prachtige diagonaal verbonden met de bomenpartij op het sterke punt links boven, met als toemaatje dat riet op de voorgrond, dat bijdraagt tot het dieptegevoel: inderdaad allemaal  perfekt.
jouw probleem zijn die twee gigantische lichtvlekken: het water op de voorgrond en die lijkwitte lucht bovenaan.
de ervaring heeft topfotografen immers geleerd dat ons oog automatisch wordt aangezogen door het hoogste licht op een foto: bekijk je eigen foto dus "objektief" alsof je ze voor de allereerste keer onder ogen krijgt en let dan heel goed wààr je ogen het allereerst door worden aangtrokken... wedden dat het die lucht en dat water is?
dezelfde foto met een staalblauwe hemel (met of zonder leuke wolken) zou al een héél ander effekt geven... en als je dan op de koop toe een standpunt kon kiezen waardoor er weerspiegeling in dat spierwitte water komt, dan is je foto helemaal  àf en dan zou je uitsnijding ideaal zijn.
*** we beweren niet dat de onderste uitsnit een betere foto geeft, maar zo zie je duidelijk welk enorm belangrijke rol dat "hoogste licht" speelt bij de opbouw van een foto, want verder hebben we enkel de twee bomenpartijen een béétje opgelicht.
voor dergelijk westhoek-tafereeltje geven we de raad om in de vooravond op pad te gaan, als het licht ZACHTER is, zeker als je het zijdelings op je onderwerp laat vallen en met wat geluk is de hemel dan ook iets blauwer.
nogmaals: jouw compositie was volledig in orde en we wachten heel nieuwsgierig op je volgende inzending!
warme groet van
fjet.

zusje draait al een hele tijd mee en we hebben haar stilaan zien "groeien", want zij heeft niet alleen het lesje compositie bestudeerd en ter harte genomen, maar het is ook duidelijk dat zij zich door de "kracks" laat inspireren en dat zij een van die zeer verstandige mensen is, die voortdurend "stelen met de ogen".
het rezultaat is er dan ook naar: een schoolvoorbeeld van kompozitie, met alles op de juiste plaats én dan op de koop toe een wolkenhemel die speciaal voor fotografen schijnt uitgevonden te zijn.
jij staat technisch nu echt wel vér genoeg om een stapje hoger te klimmen op de fotografische ladder en wat persoonlijke toetsen aan te brengen: dus een eigen vizie proberen weer te geven, in plaats van te registreren wat iedereen ziet.
je zal merken dat je door die ekstra inspanning nog veel intenser gaat genieten van het fotograferen, als anderen "geboeid" worden door wat jij hen vertelt in de taal van de fotografie: het fotografees.
sukses en warme groet van
fjet.

een héérlijk gamma tere pastel-tinten in zand én water, subtiel genoeg om een schilder grijze haren te bezorgen en bovendien weer helemaal volgens het compositie-boekje: zowel de waterlijn als de horizon lopen perfekt op de horizontale sterke lijnen en het vlagje bewust in de buurt van een sterk punt (waarschijnlijk om aan te geven HOE hard het daar wel waaide).
toch zouden we in een dergelijk geval aanraden om even door de knieën te gaan: het vlagje zou dan net op de scheiding tussen lucht en water komen en een "link" leggen tussen die twee.
je MAG nog enkele fotoos inzenden voor compositie, want we zijn nooit te oud om te leren, maar je mag ook meteen doorschuiven naar de les "ritme en struktuur".
warme groet van
fjet.

met alle respekt voor technisch tekenaars, zoiets als DIT kunnen ze niet.
byllie is een begenadigd Kunstenaar, die zijn techniek misschien nog een beetje kan bijschaven, maar hij KAN ons sprakeloos doen staan... zoals bij deze foto.
dat die kosmisch eruptie van licht en kleur nu uitgerekend  op een sterk punt start, heeft hij hier waarschijnlijk bijgeleerd... maar dat zijn cijfers na de komma, want byllie heeft tenvolle beseft dat  die kompozitieregels zeer bruikbare hulpmiddeltjes zijn om NOG sterker over te komen.
(bijna verlegen  om bij zo'n  Meesterwerk  nog  blozend op te werken dat  het haantje van die toren scheef staat, want het zal in werkelijkheid ook een beetje scheef staan, maar op de foto trekt het volgens ons net iets téveel de aandacht, maar dat kan byllie dan ook weer met opzet gedaan hebben).
byllie BLIJFT natuurlijk welkom op dit blog voor adviezen, maar hij is deze faze helemaal ontgroeid en mag zelf beslissen of hij nog wat handige kneepjes kan gaan opsteken in de les ritme en struktuur .
warme groet van
fjet.

je bent een vlijtige leerling geweest en je hebt sinds je eerste inzending echt heel wat vorderingen gemaakt, door bewust rekening te maken met onze praktische TIPS.
maar fotografie blijft altijd voor een groot deel een kwestie van "aanvoelen"... hiet staat de horizon bijvoorbeeld voorbeeldig op een sterke lijn en de weg "verdwijnt" op zo'n sterk punt, waardoor onze nieuwsgierigheid geprikkeld wordt - maar toch is er naar ons gevoel wat téveel voorgrond. vooral omdat het wegdek zoveel licht vangt, trekt het veel aandacht terwijl er... feitelijk weinig te beleven valt.
vanzelfsprekend heb je speciaal voor deze lessen fotoos gemaakt, met alle aandacht op de compositieregels, zodat het onderwerp een beetje "bijzaak" werd.
het is zo'n beetje als leren autorijden: je hebt alle aandacht nodig voor pedalen en schakelen en mooi in rechte lijn rijden, vooruit en achteruit, maar als je dat eenmaal onder de knie hebt, dat wil je ook ergens naartoe rijden... zo bekijk ik fotografie een beetje: de bazisregels grondig inoefenen, maar dan met heel veel plezier... boeiende fotoos gaan maken, waarvoor je niet enkel in de "klas" goede punten krijgt, maar die de aandacht trekken van anderen en hen BOEIEN.
vlug naar volgende bespreking !

helemaal in orde met de regels van de compositie en we hebben hier jouw foto alleen maar een beetje recht gezet, omdat ze naar ons gevoel een beetje kantelde.
dan wordt het nu dus tijd voor het "betere" werk, want feitelijk "vertelt" deze foto heel weinig aan buitenstaanders - en dat is toch de bedoeling van de rasechte fotograaf: om anderen te BOEIEN.
vanaf nu mag je inzenden voor RITME EN STRUKTUUR t.a.v. VONNY, die je dan verder zal inwijden in de kneepjes van het vak.
TIP: op uitdrukkelijk verzoek van de overige begeleiders, toch nog eens met aandrang verzoeken om ook in de volgende lessen rekening te blijven houden met de compositieregels!
warme groet en we wensen je heel veel fotovreugde toe!
fjet.

oei... hier was je kennelijk ZO onder de indruk van dit paradijselijk stuk natuur, dat je er op automatische piloot een "toeristen-vluggertje" van gemaakt heb.
dat is natuurlijk je goed recht, maar dit is per slot van rekening  een inzending voor de les compositie en we zijn véél en véél beter gewoon van jou (en dan leggen we de lat vanzelfsprekend een heel stuk hoger).
je hebt de horizon hier heel duidelijk niet op een horizontale sterke lijn gezet, maar KEI in het midden, zodat de foto letterlijk in twee helften gesneden werd en op de koop toe hebben die twee helften geen "band" met elkaar: het zijn feitelijk twee aparte fotoos - dit had je kunnen voorkomen door een veel lager standpunt te zoeken, zodat de rechtse helling boven die horizon kon uitkomen en op die manier een "link"  leggen tussen de bovenste en onderste helft.
die onbereikbare sprookjesberg baadt in een dromerige sfeer, maar boven die berg begint die uniforme blauwe lucht toch een beetje eentonig te worden, zodat we de horizon dus op de bovenste sterke lijn gelegd hebben.
daardoor trekt die voorgrond natuurlijk opeens meer aandacht en dan wordt die onderbelichting echt storend, maar daaraan hebben we proberen te verhelpen door hem iets lichter te waken met adobe ***  natuurlijk niet TE, want het hoofdonderwerp blijft natuurlijk die berg... maar of die top nu écht helemaal in het midden moest staan???
als je beide versies vergelijkt, zal je toch moeten toegeven dat die kompozitieregels jouw foto een heel stuk "sterker" maken en dat het de moeite loont om er reeds bij de opname rekening mee te houden: je zal dan zelf nog veel meer plezier beleven aan het fotograferen, want dat je veel beter kan, dat heb je bij vorige inzendingen zeer overtuigend bewezen met je overige benijdenswaardige sfeerfotoos.
warme groet van
fjet.
 

dit is de BIJNA PERFEKTIE (en de onderste versie is hier helemaal geen poging tot "verbetering", maar om enkele bijkomende details te verduidelijken).
de foto komt ongelooflijk sterk en dynamisch over en dit is dan vooral te danken aan de enorm krachtige diagonaal die vertrekt op het onderste sterke punt met het achterdek en dan de blik DWINGT om de beweging te volgen naar het sterke punt boven links, met nog net voldoende ruimte om niet tegen de rand van de foto aan te varen... dit allemaal nog eens zwààr beklemtoond door de golfjes.
de felle lichtkontrasten dragen op hun beurt bij om in deze opname de boodschap te leggen van onstuitbare energie en vitaliteit.
* detail: doordat de boompjes op de oever lichtelijk naar links hellen, krijgen we het GEVOEL dat de foto een beetje kantelt (hier dus voortaan speciaal aandacht aan besteden).
* detail: links is er een héél klein stukje van een tegenligger te zien, maar zo onherkenbaar dat het bij ons lichtelijk storend overkomt - in zo'n geval zouden we kiezen voor net iets meer herkenbaar of helemaal verwijderen.
antony, dit is zowat de top die je met kompozitie kan bereiken, dus van harte een: WAAAAW !

fjet.

net zoals bij vorige foto is dit "bijna perfekt"... en toch komt deze foto minder sterk over dan de eerste.
mogelijk is dit omdat de diagonaal hier minder duidelijk tussen twee sterke punten loopt.
maar mogelijk komt het doordat de boot hier nadert in plaats wegvaart: in de vorige foto krijgen we de neiging om op die boot te springen en mee te varen, in het tweede geval wordt het misschien meer ervaren als een "tegenligger".
***  het loont volgens ons de moeite dat de gevorderden onder ons daar eens diep over na te denken en er besluiten uit te trekken (het is immers de bedoeling van deze mailgroep dat we van elkaar leren en ervaringen uitwisselen).
TIP: net zoals bij vorige foto krijgen wij het GEVOEL dat de foto licht overhelt naar links, wat we trachten te illustreren door de onderste versie (waar we het KANTELEN duidelijk gemaakt hebben door die zwarte driehoekjes).
hoofdzaak is, dat een perfektionist zoals antony_petit het niet beneden zijn waardigheid acht om NOG te willen bijleren... dàt zijn de échte ras-fotografen!.
warme proficiat van
fjet.

joepie... dat vervelende probleem met die onscherpte was dus inderdaad te wijten aan het verkleiningsprogramma... je zal wél een heel diepe zucht van opluchting geslaakt hebben!
de hals van die prachtvogel staat mooi op een sterke lijn en zijn kop mooi op een sterk punt (of toch in de buurt van dat sterk punt, maar dat is voor mij écht geen kwestie van nameten op de centimeter, maar van aanVOELEN en dat aanvoelen wordt heel vlug een "tweede natuur" door oefenen).
wat er ACHTER die vogel staat, brengt volgens ons helemaal geen interessante info en leidt zelfs de aandacht af van die mooie diagonale snavel... zie je hoe die aandacht sterker vastgehouden wordt als we op de onderste versie die achtergrond "neutraal" gemaakt hebben met de stempel van adobe?
een absoluut PLUSpunt van deze foto is dat spelen met de dieptescherpte, dat je nu heel duidelijk kan volgen in de draad van die omheining - merk ook op hoe zo'n diagonaal verloop van zo'n omheining veel minder storend overkomt dan wanneer je er haaks op botst.
beter zou natuurlijk zijn als dat achtergrond-probleem reeds bij de opname kon vermijden (door een stapje naar links te zetten OF te wachten tot de vogel zelf zo vriendelijk is om een beetje op te schuiven, zodat zijn/haar kop mooi afsteekt tegen de donkere achtergrond van die paal.
TIP: elk verkleiningsprogramma heeft zijn voorstanders en tegenstanders en het kan erg leerzaam zijn om er enkele uit te proberen en te vergelijken - letwel: het "verscherpen" altijd NA het verkleinen.
allemaal kleine details, akkoord... maar we hebben tenslotte allemaal leren lezen en schrijven door eerst al die lettertjes te leren natekenen...
en dan vlug naar de volgende bespreking !

het is een "brave" kompositie, met de schijnheilig prekende reinaart op een sterke lijn en zijn kop zelfs op een sterk punt, maar toch zit er veel méér in deze foto, als je heel bewust gaat "spelen" met de kompozitieregels.
in de onderste uitsnijding die wij voorstellen, komt ook de kip op een sterk punt en ontstaat er door die diagonale lijn echt de illuzie dat de beelden "leven" en dat het beestje overdonderd zit te luisteren naar het gefleem van die valsaard.
in de bovenste foto gaat het feitelijk om een "portret van een beeld" en door bovendien de sokkel onderaan weg te snijden, komt de beeldengroep helemaal "los" van de wereld en gaat zo'n beetje "zweven" in het land van sprookjes en legenden.
heel zeker een speciaal kompliment voor de mooie zijdelingse lichtval!
we zijn echt op de goede weg... véél fotoplezier dus en warme groet van
fjet.

M E E S T E R L I J K   !
dit is absolute topklasse... een bloem?
als dit geen "gelukstreffer" is, dan hebben wij jou niets meer te leren en kunnen we zelfs bij jou in de leer gaan.
(ik blijf wél problemen hebben met de inzending "kadreren"... als jullie met twee hetzelfde e-mail adres gebruiken, dan toch allebei een verschillende naam gebruiken, ik ben geen helderziende).
warme groet van
fjet.

niet iedereen heeft het geluk om op safari te trekken of met een kanjer van een tele dieren te fotograferen in de vrije natuur, maar dit is toch wel heel zielig: die arme bambi, opgesloten in een rommelige tuin.
en toch kan je er met een beetje vindingrijkheid nog een "lieve" foto van maken.
we hebben je foto bij-geknipt om zoveel mogelijk van die "gevangenis-omgeving" te verwijderen en daarna hebben we met de "stempel" van adobe de meest storende elementen weg-getoverd: de palen van die betonnen schutting en dat hoopje rommel aan de rechterkant.
we geven je de raad om thuis zélf die veranderingen eens uit te proberen, als "leerzame" oefening en om dan voortaan reeds bij de opname dergelijke storende elementen te vermijden.
want zeg nu zelf: het is en blijft in beide gevallen dezelfde foto, maar er is wel een hemelsbreed verschil in "sfeer".
ook bij volgende foto zalje merken dat het verschil tussen een "flitspaal-foto" en een BOEIENDE foto soms in heel kleine details zit en we hopen dat we je daarmee flink op weg helpen.
warme groet van
fjet.

op het eerste gezic ht was dat "knabbeltje" voor ons een zoekprentje, want wie alleen maar vluchtig naar die bovenste foto kijkt, ziet feitelijk alleen maar een donkere vlek knal midden in dat heldere stro.
jammer, want door wat knippen en door het donkere gedeelte een béétje lichter te maken (adobe "tegenhouden")  trekt de onderste versie  volgens ons veel méér de aandacht  en komt dat diertje  echt tot "leven".
let wel: zonder hokus-pokus en zonder een peperduur toestel, want die veranderingen kan je gemakkelijk zélf aanbrengen door de... kompozitieregels toe te passen: in de onderste uitsnijding vormen de kop van het beestje én dat voederbakje een echte "blikvanger" op het sterke punt rechts onder, terwijl het lijfje nu een mooie diagonaal vormt.
vergelijk beide fotoos en kies dan zélf welke van de twee JOU het meeste aanspreekt... we durven bijna wedden dat het de onderste is.
een belangrijke TIP voor jou blijft (net als bij vorige bespreking) om één HOOFDonderwerp te kiezen en dat op een "sterk punt" te zetten (hier wordt dat dus dat kopje en het schaaltje met snoepjes, dat nu veel meer de aandacht trekt, waardoor er meer "leven" in de foto komt).
een tweede TIP: neem rustig wat méér tijd, bestudeer je onderwerp van verschillende kanten en "plan" vooraf in je zoeker op welk sterk punt je het hoofdonderwerp gaat zetten:  je zal merken dat je er dan met een sprong op vooruitgaat en dat je ook bij buitenstaanders meer sukses zal hebben.
wel een pluspunt: dat lichtvlekje in het oogje: dat is klasse!
goede moed en vooral... veel PLEZIER bij het maken van "knalfotoos" (want die zal je weldra maken, als je er iets méér tijd in stopt!)
warme groet van
fjet.

gefeliciteerd met de rozen die je in de mailgroep plaatste!... met een béétje bijknippen zitten er zelfs twee erg knappe bij.
voor het ruiterstandbeeld heb je eveneens rekening gehouden met het "sterke punt" mààààààààr... in zo'n geval proberen wij altijd om ons onderwerp zo te plaatsen dat het ruimte heeft om voor zich uit te kijken: hier dus helemaal links van de foto in plaats van rechts.
met wat knip en plakwerk proberen we dat te illustreren: je zal zélf toegeven dat de onderste foto logischer is. (natuurlijk is het de bedoeling dat je dit reeds bij de opname doet, want wat we hier gedaan is technisch toch maar knoeiwerk).
met de scherpte blijven er echter problemen, zeker met dat nieuwe toestel moet dat veel beter kunnen... voorlopig zouden we jou de raad willen geven om de gebruiksaanwijzing nog eens grondig door te lezen, of eens langs te lopen bij de winkel waar je die kamera gekocht hebt.
in afwachting zouden we je OOK de raad willen geven om niet trager dan 1/125° te fotograferen als je zonder statief werkt, om bewegingsonscherpte te voorkomen en dan héél zeker als je met MAKRO bezig bent (als senioren hebben we niet allemaal een vaste hand)...
als je kamera een voorselektie mogelijk maakt, zouden we je aanraden om "voorselektie tijd" te nemen en die dan op 1/125 in te stellen.
werken met adobe kan een hobby op zichzelf worden, maar we moeten toch BLIJVEN trachten om met al die dingen rekening te houden bij de opname, daar heb je overschot van gelijk in... al is het niet altijd mogelijk om een storend detail (zoals die witte vlaggemast) te vermijden, maar dàt kan weer met adobe.
vooral de moed niet laten zakken en NOG belangrijker: zorg ervoor dat je altijd PLEZIER blijft hebben in het fotograferen.
warme groet van
fjet.

welkom terug met deze kanjer, na lang weggeweest (en we hopen van harte dat de onscherpte te wijten was aan een verkleiningsprogramma, want van zo'n duur nieuw toestel mogen we toch echt véél beter verwachten!)
als we even terugkijken naar jouw eerste inzendingen, dan heb je op kompozitie-gebied een ENORME weg afgelegd: het hoofd van die madonna staat prachtig op een sterk punt en krijgt (al dan niet gewild?) een fantastisch aura door dat houten cirkelsegment op de achtergrond.
het kinderhoofd had misschien iets meer naar rechts gemogen (naar dat sterke punt) maar je hebt alleszins een  bijna tastbare diagonaal getrokken tussen de blik van moeder en kind.
die rechter bovenhoek van de foto heb je op een zéér knappe wijze gevuld door de diagonaal van de lambrizering, zodat de aandacht van de toeschouwer ingekaderd wordt en als het ware "gevangen" blijft binnen dit intieme toneel.
dat de kroon geamputeerd werd, vinden we minder, maar we weten natuurlijk niet of er daar geen storende elementen waren die de aandacht konden afleiden.
onderaan is het ook zo'n twijfelgeval, of we misschien niet een beetje méér van dat wereldbolletje en dat handje hadden mogen zien.
maar als dat probleem met die onscherpte opgelost  wordt, dan is dit  een  ENORME sprong vooruit. we zijn natuurlijk benieuwd naar nog méér "produkten" van de nieuwe kamera, maar onthou vooral dat een goede foto niet gemaakt wordt door een kamera, maar door de m/v ACHTER die kamera.
warme groet van
fjet.

DIT IS HET... en het zou pure arrogantie zijn om aan deze foto ook maar iets te willen wijzigen.
in plaats van te juichen dat dit helemaal volgens de regels van de kompozitie is, zou ik de rollen willen omdraaien en overgelukkig glimlachen dat uitgerekend dit soort fotoos bewijst dat die "wetten" inderdaad een zeer bruikbaar hulpmiddel zijn om tot een uitgebalanceerd en sterk beeld te komen.
hoewel dit slechts de tweede maal is dat nieuwkomer christianne2 inzendt, begroet ik in haar een benijdenswaardig talent en ik hoop vurig dat zij dat talent op een  kreatieve manier zal benutten  om - veel sterker nog dan met woorden - haar "boodschap" over te dragen in het "fotografees" (waarover meer bij volgende foto).
warme groet van
fjet.

hoewel deze foto bij een eerste kennismaking minder sterk overkomt dan de vorige, toch loont het de moeite om ze iets langer te blijven bekijken, om er dan helemaal in weg te dromen en er dan de vele vragen in te ontdekken waarop de foto het antwoord op een heel subtiele manier suggereert.
dit staat wel héél vèr van het schoolmeesterachtige opdringen van een boodschap... wie hier het niet vindt zonder onderschrift, heeft gewoon brute pech en heeft dus nog altijd niet door dat fotografie een eigen taal is waarin je over de taalgrenzen heen een verhaal kan vertellen: het fotografees, dat woorden overbodig maakt.
we hebben hier bij herhaling betoogd dat de "wetten" van de kompozitie achteraf gedistilleerd werden uit werken van grootmeesters in de schilderkunst, die de bazisprinciepen van de kompozitie intuïtief aanvoelden.
dat minder geniale mensen die "wetten" later ook in de fotografie zijn gaan waarderen als zeer bruikbare hulpmiddelen, weten we intussen allemaal... maar het loopt pas fout als arrogante betwetertjes met een meetlat die "wetten" gaan opdringen aan iemand die de gave van de kompozitie in de vingertoppen heeft zitten.
wie aan deze foto begint te knippen tot ook de linkse struik helemaal op een sterk punt staat, zal verrast ontdekken dat deze foto daardoor gekastreerd wordt en dat dan de hele powetische sfeer van het landschap totaal en reddeloos verloren gaat.
we hopen dat christianne2 hier in deze besprekingen af en toe nog enkele nuttige TIPS vindt om haar ontegensprekelijk talent nog wat bij te schaven, maar echt veel kunnen wij haar niet meer leren: wij hopen dat ze haar eigen weg gaat en zich niet laat muilkorven door "wetten".
héél warme groeten van
fjet.

warm welkom voor een nieuwe naam en een nieuw talent! dit is inderdaad niet zomaar een kiekje, maar een doordacht werkstuk van iemand met liefde voor de natuur én liefde voor de fotografie...
jij bent duidelijk niet aan je proefstuk als fotografe en we hopen dat je in onze vriendenkring met onze praktische TIPS nog veel méér plezier zal gaan beleven aan je hobby.
wat een sterk punt is, hoeven we jou gelukkig niet meer uit te leggen, want jij begint meteen aan het "betere" werk, door met een voorgrond de illuzie van diepte te scheppen... in dit geval lijkt het ons echter een beetje téveel voorgrond, zodat de aandacht van het hoofdonderwerp wordt afgeleid.
in de uitsnijding die wij voorstellen, blijven die varens hun funktie als voorgrond vervullen, maar zijn ze niet meer zo opdringerig... en door die uitsnijding komt er meteen ook meer aandacht voor dat subtiele lichtspel op de toppen van die varens.
net zoals bij volgende foto kregen wij het gevoel dat het hele beeld naar links overhelt en we hebben de foto dus een beetje gekanteld...
nu vlug het kommentaar bij de volgende foto lezen en dan... aan de slag !
warme groet van
fjet.
 

ook hier bewijs je overduidelijk dat je de bazisregels van de kompozitie begrepen hebt en dat je ze op een kreatieve manier toepast: dit zijn immers niet de soort fotoos die dagjestoeristen doorgaans schieten, hier zit een pak denkwerk achter en dat maakt van een banaal plaatje opeens een beeld dat de aandacht van de toeschouwer "vangt" en vasthoudt.
er is wel degelijk rekening gehouden met een "sterk punt" waarrond de hele foto is opgebouwd en de diagonale richting van de weg leidt onze blik verder het beeld in.
het is evenwel de bedoeling dat je bij deze lesjes iets bijleert.  het is een natuurwet dat onze ogen worden aangetrokken door het "hoogste licht" en dat geldt heel zeker in de fotografie.  als je  de originele foto aandachtig bekijkt,  zal je moeten toegeven dat je blik "automatisch" wordt "aangezogen" door die  witte vlek lucht bovenaan rechts (en dààrna  naar de lichtvlek  boven links).
het ideaal is, dat we bij de opname proberen om dat "hoogste licht" op ons hoofdonderwerp te laten vallen , wat natuurlijk niet altijd mogelijk is.
in de uitsnijding die wij voorstellen, hebben we die luchtvlekken weggesneden, samen met een deel van de voorgrond, die naar ons gevoel net iets te nadrukkelijk was: vergelijk beide versies en je zal meteen begrijpen wat we bedoelen.
TIP: net zoals bij vorige foto kregen wij het "gevoel" dat de foto lichjes overhelde, deze keer naar rechts en we hebben ze dus weer een béétje gekanteld... toegegeven, het is een kwestie van "aanvoelen", maar een verwittigde fotografe is er drie waard!.
wij zien héél graag nog enkele inzendingen van jou, want jij bent ontegensprekelijk een belofte.
warme groet van
fjet.

wéér een heerlijke sfeerfoto met een heel broos en delikaat kleurenpalet, een sfeer die je niet alleen moet leren aanvoelen, maar op de koop toe moet kunnen "vangen" in een foto (om de thuisblijvers jaloers te maken).
in tegenstelling met je vorige bergfoto kan hier nog wél een beetje aan gesleuteld worden, om ze NOG sterker te doen overkomen bij de toeschouwer.
door een beetje "croppen" hebben we de massieve berg met de ondergaande zon op een sterk punt gebracht: vergelijk zélf de originele foto met onze versie en oordeel dan zelf of de compositieregels met sterke lijnen en sterke punten al dan niet een "betere" foto opleveren.
eveneens in tegenstelling met je vorige bergfoto spelen de huisjes aan de voet van de berg hier wél een rol en daarom hebben we ze een béétje  lichter gemaakt en hebben we het écht donkere gedeelte van de voorgrond hier weggeknipt, omdat het geen echte info bijdraagt.
jammer genoeg valt dat mooie rechtse topje nagenoeg van de foto en het geheel zou rustiger geweest zijn, als je de kamera bij opname een ietsje naar rechts gedraaid had (want AF-knippen kan later nog altijd, maar er stukjes AAN-knippen gaat natuurlijk niet...)
voor alle duidelijkheid: "croppen" is de vakterm die gebruikt wordt voor het wegsnijden van storende elementen op een foto, of om heel bewust het formaat te veranderen.
wij zien met belangstelling uit naar je volgende inzendingen!
warme groet van
fjet.

adembenemend mooi... mede door de berekende panoramische uitsnit komt de horizon op de onderste sterke lijn, terwijl het "kontakt" tussen hemel en aarde gelegd wordt door de rechtse "bergtop"... die de scherpe tegenstelling van licht en donker op een sublieme manier doorbreekt, voorbééldig op een sterk punt.
voor mij is het een sterk emotioneel gerladen foto en je hoeft echt geen perverse verbeelding hebben om prille borstjes te zien in wat ik hierboven tussen aanhalingstepels "bergtoppen" genoemd heb.
als je oudere fotoos opnieuw bekijkt en "cropt" met wat je hier opsteekt over compositie, dan moeten er hopen meesterwerkjes tussen zitten.
wie bij deze foto nog beweert dat de donkere partijen meer doortekend hadden moeten zijn, is geen kunstenaar, maar een techneut.
als je nog enkele fotoos van deze kwaliteit kan sturen, dan zal ik aan het team voorstellen dat jij mijn opvolger wordt !
warme groet van
fjet.

je zal je eigen ogen niet geloven, maar dit is tweemaal dezelfde foto en... telkens JOUW foto, zonder dat er enige magie aan te pas gekomen is.
de originele was tamelijk "plat" van kleur en dat hebben we op een héél eenvoudige manier opgelost met een gouden TIP die héél veel beginnelingen zal doen huppelen van vreugde:
je gaat in het bewerkingsprogramma ADOBE in de bovenbalk naar corrigeren en in het uitklapvenstertje doef je dan even op autocontrast... zo doodsimpel, ongelooflijk eenvoudig en onvoorstelbaar praktisch is dat !
gevorderden kunnen in hetzelfde programma beginnen spelen met het verschuiven van licht naar donker en/of de schuifknop meer en minder kontrast, maar met dat héérlijke autocontrast kom je dus al een heel eindje op de goede weg.
voor de eigenlijke compositie heb je een verdienstelijke poging gedaan om naar een sterk punt te zoeken, maar omdat de bloem nagenoeg horzontaal ligt, geeft dat een tamelijk "tamme" indruk.
wij hebben je foto zo gekanteld, dat de stamper van de bloeg nu wel degelijk helemaal op het sterke punt links onder komt, terwijl we tevens een diagonaal bekomen, die de foto een erg DYNAMISCHE kick geeft... (daarbij hebben we zo moeten knippen, dat de originele foto niet meer het volledige beeld vulde en de leemten die zo ontstonden, hebben we dan maar stemmig zwart gemaakt, waardoor het witte van de bloem na veel sterker benadrukt werd).
niet iedereen heeft een dure tele om de achtergrond onscherp te maken, maar zoals je ziet kan je verrassende rezultaten bekomen door die achtergrond donker te maken met het penseel.
het "vlekje" kan mogelijk een insekt geweest zijn, maar omdat het toch onherkenbaar was, hebben we het weg-gestempeld.
je ziet hoe je met enkele praktische TIPS, ook met een compact-toestel fotoos kan maken waar je terecht GLOEIEND trots op kan zijn.
we kijken nieuwsgierig uit naar jouw vorderingen, stuur maar op !
warme groet van
fjet.
 

als we zien welke knappe fotoos je in de mailgroep zet (bijvoorbeeld die héérlijke druppels-likkende poes) dan vragen wij ons af of je met opzet "rommel" instuurt voor het lesje compositie... als dit NIET het geval is, dan moeten we jou toch MET AANDRANG verzoeken om dat lesje nog eens door te lezen, om dan voortaan bewust rekening te houden met zo'n "sterk punt".
deze foto is niet alleen onscherp en ongenietbaar hard, met volledig dichtgelopen donkere partijen, maar bovendien staat het jongetje zelfs niet in de buurt van een sterk punt.
wij hebben die mokkende zielepoot op zo'n sterk punt gezet, waardoor hij nog veel eenzamer lijkt, in een harde wereld die hem niet "begrijpt"... dit is volgens ons veel méér het "verhaal" dat jij in je titel suggereerde.
er is heel wat bij komen kijken, om de dichtgelopen donkere partijen voldoende op te lichten tot er toch nog enige doortekening in kwam en bovendien hebben we de foto in de mate van het mogelijke verscherpt.
wij hebben alle begrip voor onderbeginnelingen, maar nogmaals:  dit is een foto die schril afsteekt tegen de doorgaans zeer verdienstelijke inzendingen die je in de mailgroep zet en het is niet de bedoeling van deze besprekingen om "afval-fotoos" te laten oplappen.
jij kan véél beter en we zien graag nog méér van dat betere werk van jou.
warme groet van
fjet.

een boeiende en intrigerende situatie, zo'n absurde "trap naar het nergens" midden in de weer oprukkende natuur, met een kompozitie-poging om een "dialoog-gesprek" op gang te trekken tussen het trap-pilaartje onderaan rechts en het lichte (maar in dit geval NIET storende) stukje lichtblauwe hemel.
naar ons gevoel komt de "totaal-trap" echter zo massief over, dat alle aandacht erg zwaar midden in het onderste gedeelte van de foto valt.
in de uitsnijding die wij voorstellen blijft het bazisidee van die absurde situatie niet alleen behouden,
ze komt zelfs veel sterker over, want ze gaat nu een totaal eigen leven leiden, met een nu wel duidelijk diagonaal spanningsveld tussen die twee sterke punten, terwijl toch duidelijk blijft dat alles zich in de (weer) ongerepte natuur afspeelt.
het hek gaat in de tweede uitsnijding ook nadrukkelijker verwijzen naar een "afgesloten verleden".
we hebben begrepen dat je totnogtoe uitsluitend makro's maakte... maar jouw fotoos bewijzen op een zeer overtuigende wijze dat je daardoor geen "oogkleppen" gekregen hebt voor de rest van de wereld... we hopen dat je hier enkele bruikbare TIPS kan opvangen!
warme groet van
fjet.

je hebt duidelijk de vertikale lijn links gebruikt voor dat trio bomen en je legt de nadruk op de dieptewerking van het beekje, dat diagonaal naar... NERGENS loopt en uit het beeld verdwijnt.
het lichtere gedeelte op de voorgrond links trekt dan naar ons gevoel teveel de aandacht, terwijl dààr feitelijk nagenoeg niets te beleven valt...
in de uitsnijding die wij voorstellen, "ontspringt" dat drietal boom uit een "sterk punt", waardoor de hele sfeer van de opname verandert: onze ogen krijgen nu (bewust of onbewust) een "houvast" van waaruit ze de rest van de foto kunnen verkennen om dan te blijven "plakken" op die geheimzinnige "donkere vlek" op dat tweede sterke punt,  onderaan rechts (misschien een bruggetje... maar alleszins iets dat onze verbeelding aan het werk zet).
met ontzettend veel genoegen lazen we dat je "fotografeert vanuit je buik"... en dàt doen de RASECHTE fotografen: blijf dat dus vooral doen en pik uit onze adviezen uitsluitend wat je ZELF als "beter" aanvoelt (een béétje nadenken kan daarbij geen kwaad, maar het BLIJFT een kwestie van VOELEN !)
warme groet van
fjet.

we zijn onder de indruk van jouw ijver, maar pas op: we geven hier geen "punten" voor kwantiteit, maar voor KWALITEIT en je kan beter al die bewonderenswaardige ijver koncentreren op één enkele GOEDE foto en dààr dan heel bewust het beste van trachten te maken.
net zoals bij je vorige inzending, maak jij het jezelf weer erg moeilijk, want bloemen en dichtbij-fotografie zijn een aparte specialiteit, waarvoor niet elk fototoestel geschikt is.
hier heb je duidelijk je best gedaan om de grootste bloem op een sterk punt te zetten, maar voor de les kompozitie raden we je toch aan om slechts één "hoofdonderwerp" te kiezen, tot je de bazisregels zo totaal onder de knie hebt, dat je ze voor de rest van leven "in je vingers" hebt zitten.
om nogmaals te illustreren hoe belangrijk sterke punten zijn, hebben de foto in een nogal ongebruikelijk formaat geknipt om ook de tweede grote bloem op een sterk punt te krijgen, zodat beide verbonden zijn door een (denkbeeldige) diagonale lijn... door heel wat details weg te knippen, trekt de foto nu veel meer de aandacht en je kan er zelfs een verhaaltje bij fantazeren: pa en ma, met hun kleine spruit.
hou er wel rekening mee dat je schitterende fotoos kan maken met het eenvoudigste toestel, maar dan moet je niet de ongelooflijke scherpte verwachten van peperdure makro-lenzen.
als TIP: nog eens op zoek gaan naar één enkel hoofdonderwerp en dan heel bewust keren en draaien tot het op een "sterk punt" staat, met een niet storende achtergrond.
wees gerust, je zit onder vrienden die je met raad en daad willen helpen (dat heeft vriend roelfi trouwens al gedaan met zijn deskundige uitleg over de vereiste resoluties) en niemand zal je hier uitlachen als je niet meteen het peil bereikt van gepassioneerde amateurs met TIENTALLEN jaren ervaring en kanonnen van telelenzen.
hoofdzaak is, dat je aan fotograferen evenveel plezier gaat beleven als wij allemaal.
warme groet van
fjet.

pluspunt is natuurlijk dat deze "exotische dennenboom" mooi op een vertikale sterke lijn staat en dat je bewust het STAANDE formaat gekozen hebt om de hoogte te benadrukken.
minder is natuurlijk dat zélfs een digi zulke ekstreme kontrasten tussen licht en donker niet aankan en die witte lucht zuigt niet enkel de aandacht weg van het onderwerp, maar heeft je lichtmeter ook op een dwaalspoor gebracht, zodat de boom zelf onderbelicht is.
in onze rechtse versie kan je zien hoe we achteraf nog een heleboel kunnen "redden" achter onze kompjoeter (blauwe lucht, de rest vele lichter en beetje kontrast verhoogd) maar dat is en blijft lapwerk en de bedoeling is dat je hiermee rekening tracht te houden bij de opname zelf (dat de omstandheden niet altijd ideaal zijn, hoef jij  mij niet te vertellen: we komen allemaal terecht in  éénmalige situaties en niet iedereen heeft de lukse om enkele dagen of weken later nog eens terug te gaan).
voor de kompozitie zouden we toch aanraden om in zo'n geval op je buik te gaan liggen, zodat de boom dan nog groter lijkt, om ook de grote stekels onderaan tot hun recht te laten komen en VOORAL om een link te leggen tussen land en lucht.
ook zouden we een klein stapje opzij gezet hebben: naar links om dat tweede boompje er helemaal op te krijgen, of naar rechts om het helemaal weg te cijferen achter de stam van ons hoofdonderwerp.
een hele boterham met raadgevingen, maar geen paniek: we zijn allemaal begonnen en als je uit het goede hout gesneden bent, leer je een hele hoop uit je eigen fouten (je weet wel: een ezel stoot zich geen tweemaal...)
we zien met belangstelling je vorderingen tegemoet !
warme groet van
fjet.

de eigenaar van de duiven zal waarschijnlijk erg trots zijn met dit "familieportret" samen met zijn troeteldiertjes, maar voor buitenstaanders is het een beetje een zoekplaatje geworden: we weten niet zo direkt waar we éérst moeten kijken.
voor de les kompozitie heb jij het jezelf wel héél moeilijk gemaakt, omdat je tevéél ineens wil laten zien - want aan beginners raden we aan om slechts één enkel "hoofdonderwerp" te kiezen, dat we dan op zo'n "sterk punt" zetten om er alle aandacht op te trekken.
in de uitsnijding die we op de onderste foto voorstellen hebben we heel wat bijkomstigheden weggeknipt zodat onze aandacht nu gaat naar de duivenmelker op de rechtse sterke lijn en... op die heerlijke fladderduif, die dan op het sterke punt boven links opeens veel beter tot haar recht komt.
we krijgen daardoor een "verhaal": de (denkbeeldige) diagonale lijn tussen de man en de fladderende duif schept een "band" en de overige duiven worden dan figuranten.
we zouden je willen aanraden om bij je volgende foto echt maar één enkel hoofdonderwerp te kiezen en dat dan heel bewust op een sterk punt te zetten... je zal merken dat je fotoos dan veel méér mensen gaan aanspreken (en dat is per slot van rekening de bedoeling).
we kijken benieuwd uit naar je volgende inzending.
warme groet van
fjet.

weer zo'n prachtig voorbeeld hoe je, door bewust een beetje af te wijken van de compositieregels, een ekstra boodschap kan inbouwen in een foto.
want hoewel de "fundamentalisten" erover zullen struikelen dat juultje niet helemaal op de rechtse vertikale lijn staat, krijgt hij juist dààrdoor meer "levensruimte".
dat diagonale tegelpad staat zowat symbool voor het hele leven dat hij nog voor zich heeft en het feit dat hij daarvan afwijkt om geestdriftig op oma af te stormen, toont aan dat hij het hart én zijn prioriteiten op de juiste plaats heeft.
de rechtse uitsnijding die wij voorstellen, is in dit geval niet noodzakelijk een "verbetering", want hoewel het afgeknipte gras geen essentiële info toevoegt aan de foto, verandert daardoor de hele SFEER en wordt de rechtse foto naar ons gevoel zelfs minder dynamisch.
de vuistregrel is en blijft dat de kompozitieregels een uiterst handig hulpmiddel zijn om de bazisbeginselen onder de knie te krijgen, zullen gevorderden er langzamerhand "soepel" mee leren omspringen, om dan héél bewust iets te benadrukken.
een ekstra pluspunt is dat je erin geslaagd bent om een banaal "snapshot" om te toveren in een boodschap van vitaliteit én warme genegenheid.
warme groet van
fjet.

jij hebt zonder twijfel gevoel voor dramatiek, want deze foto komt bij mij zo overweldigend monumentaal over (door het lage kamera-standpunt) dat ik meer aan een tropisch regenwoud denk dan een een bosje tuinbloemen.
de felle kleurkontrasten dragen op een schitterende manier bij tot het KNAL-effekt die je bij het bekijken van deze foto krijgt: alsof al dat onstuitbare natuurgeweld zo van het scherm gaat spatten... en dat is  absoluut een prestatie om  apetrots op te zijn.
jammer genoeg kunnen we we geen stukjes "aan-knippen" , want we hadden rechts van die blikvangende gele bloempjes nog wat meer achtergrond gezien, zodat ze echt op een STERK PUNT zouden komen (nogmaals: waar de horizontale en vertikale sterke lijnen elkaar kruisen, zoals duidelijk uiteengezet wordt in het lesje compositie)... dit had je kunnen bereiken door bij de opname een klein stapje naarrechts te zetten.
we hebben de lichte vlekjes links onder weggestempeld, omdat ze toch iets teveel de aandacht afleiden van het indrukwekkende geheel.
we kregen heel graag een JPEG versie van je zonsondergang, want daar hebben we problemen mee... en persoonlijk vind ik die NOG overweldigender!
duimen dat het blog dit niet allemaal wegfloept, maart alleszins een dikke proficiat.
warme groet van
fjet.

een ronduit VERTEDERENDE foto, die hopelijk veel opa's en oma's zal inspireren om van hun  kleinkinderen àndere (en échtere) fotoos te maken dan die verstarde pozes waarop we helaas zélf afgebeeld afstaan in de albums waarop we zélf die leeftijd hadden.
uit de begeleidende tekst menen we op te maken dat de foto geschoten werd tijdens een lange treinreis waarop die spring in 't veld zich stierlijk begon te vervelen... een "handig" afleidingsmanoeuvre dus om de verveling te verbreken en... tevens een fantastische gelegenheid voor fotograferende grootouders om hun oogappels even "stil" te laten zitten... een voorbeeld dus dat navolging verdient.
op de foto zelf valt het allemaal wel zo'n beetje in zijn plooien voor kompozitie, maar wie de begeleidende tekst NIET gelezen heeft, zal afgeleid worden door dat (onherkenbare) raam rechts en door de opening tussen de twee rugleuningen bovenaan links.
bekijk de uitsnijding die wij ervan gemaakt hebben en kies dan zélf welke van beide JOU het meest aanspreekt - want in fotografie kan je enkel vorderingen maken als je dergelijke details werkelijk leert aanvoelen.
warme groet van
fjet.

je hebt duidelijk het lesje kompozitie ernstig doorgenomen: want willen of niet, het éérste wat je op deze foto ziet is... die steun van waaruit de diagonale hengel vertrekt en die steun staat op, jawel een sterk punt!... zo zie je maar hoe belangrijk zo'n sterk punt kan zijn.
mogelijk zou de foto sterker overgekomen zijn, als je op dat sterke punt het hoofd en de schouders van een hengelaar gezet had, want nu hebben onze ogen niet echt een "houvast" en weten we niet meteen waar we eerst moeten kijken.
maar dat de oever met die figuren op de bovenste sterke lijn staat, is dan weer een pluspunt.
TIP: voor de onscherpte kijk je best even naar ons kommentaar bij je andere foto, want ook hier missn we de echte scherpte.
TIP: natuurlijk kies je niet zelf de lichtomstandigheden bij zo'n hengelwedstrijd, maar hier komt alles redelijk "flets" over en dat hebben we op onderste versie opgelost met AUTOCONTRAST.
daarvoor ga je in adobe naar afbeelding, je tikt er op corrigeren en in dat uitklapvenstertje nogmaals tikken op... autocontrast.
laat je vooral niet ontmoedigen, wij hebben het allemaal ooit moeten leren en als je scherpteprobleem opgelost is, denken dat je met SPRONGEN vooruit zal gaan en dan ga je zelf nog veel méér plezier beleven aan onze heerlijk hobby.
warme groet van
fjet.

een grote WOW, maar toch met gemengde gevoelens... want als compositie zou dit een absolute prijswinnaar zijn, met alles op de juiste plaats en diagonalen die naar een sterk punt leiden waar onze blik niet meer verder kan en waar we dus kunnen beginnen fantazeren... héérlijk dus.
MAAR de foto is nergens scherp, waaruit we afleiden dat je sluitersnelheid te traag was... voor beginners raden we dus aan om 1/125 sek te gebruiken, of NOG sneller, als we niet meer de vaste hand van een twintigjarige hebben.
mogelijk is de onscherpte echter te wijten aan een lens die niet helemaal zuiver is (in dat geval met een absoluut stofvrij doekje en een druppeltje "lens cleaning agent" héél voorzichtig reinigen - hou er rekening mee dat één zandkorreltje onherstelbare schrammen kan maken op een lens!)
de uitsnijding die we voorstellen in de onderste foto is geen echte verbetering, het zijn feitelijk slechts cijfertjes na de komma, want enkel de ervaren fijnproevers zullen oog hebben voor zo'n klein deatail (de diagonale lijn van de wegkant die precies eindigt in de rechtse onderhoek).
maar nogmaals, voor compozitie: een heel warme BRAVO !
warme groet van
fjet.

dit is een heel leuk voorbeeld om te illustreren hoe je een "gewoon kiekje" door toepassing van de compositie-regels kan omtoveren in een "foto met een verhaal".
want als je beide versies vergelijkt, is de eerste foto er een van dertien in een dozijn, terwijl je bij de tweede wel even stil blijft staan: dat beeld staat daar plots vol ontzag te kijken naar die massale ijstaart-architektuur en alles lijkt opeens veel groter en indrukwekkender (door MINDER DETAILS krijgen we MEER rezultaat!)
let wel: probeer zo'n beredeneerde uitsnijding reeds bij de opname te maken, want elke uitsnijding achteraf vermindert de technische kwaliteit van de foto.
het duurt een ietsje langer, maar door oefening krijg je dat "gevoel" in je vingertoppen en ga je (zelfs zonder kamera) de wereld helemaal ànders bekijken en ga ook veel meer plezier beleven aan fotogaferen, omdat je ervaart hoe je JOUW VIZIE kan overdragen op anderen.
we kijken met belangstelling uit naar jouw vorderingen!
warme groet van
fjet.

een perfekt "kiekje" met ongetwijfeld dokumentaire waarde, met mooie zijdelings lichtval en een voorgrond die de illuzie van diepte schept, maar waar helaas vruchteloos gezocht werd naar een sterk punt.
ook na lang wikken en wegen zijn we er niet in geslaagd om daarin verandering te brengen door uitsnijding...
in dit geval zouden we met de kamera opgeschoven zijn naar rechts, tot het rechtse waterrad op het sterke punt onderaan rechts zou gekomen zijn, in de hoop dat het linkse rad dan op het sterke punt boven links zou terecht komen, waardoor beide dan mogelijk door een (denkbeeldige) diagonaal verbonden worden.
TIP: klik niet zomaar wat voor je neus staat, maar draai om het gegeven heen, tot je één hoofdonderwerp uitkiest en probeer dat dan op zo'n STERK PUNT te plaatsen, dus op het snijpunt van de  denkbeeldige "sterke lijnen" die de foto zowel horizontaal als vertikaal in drie stukken snijden (dit alles staat beschreven in het lesje dat je toegestuurd kreeg)... en we herhalen hier met aandrang het verzoek om enkel fotoos op te sturen die speciaal voor deze les gemaakt werden.
TIP: door een kortere sluitertijd te gebruiken, zou je afzonderlijke waterspatten te zien krijgen in plaats van een nagenoeg vormeloze witte watermassa.
warme groet van
fjet.

het begint er op te gelijken dat antony zijn "roeping" als fotograaf gevonden heeft in de industriële archeologie, want nààst de onmiskenbare dokumentaire waarde slaagt hij er bewonderenswaardig in, om ons te blijven verrassen met zijn pas verworven fotografische vizie: dit zijn geen zielloze "fotokopies" van de werkelijkheid, maar warm doorvoelde sfeerbeelden, waar de nostalgie gewoon AFDRUIPT !
bij een "goede" foto lijkt het allemaal zo vanzelsprekend, dat wij de nieuwkomers aanraden om eens heel rustig te bestuderen hoe ontzettend belangrijk het is om de voorkeur te geven aan een zinvol detail boven een panoramische foto (die al vlug een zoekplaatje wordt) en om te blijven zoeken tot je de beste invalshoek vindt en daarbij rekening houdt met de zijdelingse lichtval (die dankzij de slagschaduwen zorgt voor deze heerlijke stofweergave en de warme sfeer).
voor de kompozitie hebben we de originele foto nog een ietsje gecropt (bijgesneden) om dat raam nog iets méér op het sterke punt boven rechts te krijgen.
omdat er voortdurend nieuwkomers opdagen, is het niet overbodig om hier af en toe te herhalen dat dit "uitsnijden" (dat soms nog "kadreren" genoemd wordt) feitelijk best gebeurt bij de opname, omdat uitsnijden achteraf steeds een verlies van kwaliteit betekent.
verder hebben we de vluchtlijnen weer wat rechtgetrokken (in adobe: alles selekteren, dan onder  bewerken naar transformatie en daar dan wat ekserimenteren met vervormen).
TIP:  bij dit soort fotoos is scherpte wel erg belangrijk, dus zoveel mogelijk diafragmeren (en als de tijd daardoor te traag wordt, zonder aarzelen een statief gebruiken!)
je màg verder inzenden voor advies over kompozitie, maar je mag ook doorschuiven naar Vonny, die je dan alles zal verklappen over ritme en struktuur.
felicitaities en warme groet van
fjet.

gewoon FAN-TAS-TISCH hoe je de TIPs van de vorige bespreking in praktijk gebracht hebt en dit verdient een héél warme proficiat!
zoals je in je begeleidende tekst schrijft: industriële archeologie helpt ons om niet te vergeten hoe het vroeger allemaal was en jij hebt hier een schitterende bijdrage geleverd.
je hebt het onderwerp helemaal tot je laten doordringen en je hebt daarnà pas beslist om een massief en imponerend monument te maken van wat anderen wellicht een hopeloos aftandse installatie zouden vinden.
je hebt hierbij zeer handig gebruik gemaakt van het kikker-perspektief om de konstruktie nog groter én indrukwekkender te maken, met een oordeelkundige toepassing van het sterke punt rechts boven, van waaruit diagonalen vertrekken, die in dit geval nog ondersteund worden door de kabels, die in andere fotoos doorgaans als erg storend overkomen.
je tweede inzending hebben we niet kunnen openen, maar met deze transportband heb je een GIGA sprong voorwaarts gemaakt... heel graag NOG meer van deze uitstekende kwaliteit !
warme groet van
fjet.

op gebied van compositie is dit inderdaad een stap vooruit, omdat de naam van deze ouderling nu (ook in het spiegelbeeld) op een sterk punt komt... merk op, hoe die naam nu opeens veel méér in het oog springt dan bij de vorige opname!
de driehoekige schaduw, die in vorige opname zo storend overkwam, is nu een zinvolle grafische bijdragen geworden en DUS een absolute méérwaarde.
heel ervaren fotografen zullen wel eens heel bewust kiezen voor een centrale kompozitie, maar in dit geval is en blijft het echt storend dat die waterspiegel de foto precies in twee helften snijdt... want hier knijpt het schoentje: die twee helften zijn NIET gelijk... de rimpeling in het water is (net zoals in de vorige opname) boeiend genoeg om zo nadrukkelijk aanwezig te zijn, maar dat gebouw op de achtergrond kwakt ons dan weer met beide voeten in de realiteit van de verkrotting.
TIP: ik zou je aanraden om voor een volgende opdracht EERST te bedenken wat jou in je onderwerp boeit en wat je er mee wil overdragen op anderen... om dan pas DAARNA via de zoeker op "zoek" te gaan naar BESTE STANDPUNT... en dààrna te draaien en keren tot je hoofdonderwerp op zo'n STERK PUNT komt...
het LIJKT verschrikkelijk ingewikkeld, omdat het zo héél ver wèg ligt van het klakkeloze kiekjes schieten van de japanse toeristen, maar als je het heel bewust blijft proberen, gaat het véééél vlugger dan je denkt een "tweede natuur" worden, dat je voor de rest van je leven in je vingertoppen blijft zitten... en dan beleef je duizendvoudig plezier aan fotografie, want dan ga je al die "kersjes op de taarten" ook ontdekken in de fotoos van ànderen.
warme groet van
fjet.

hoewel ik de échte taj mahal "iets" smaakvoller vind dan dit fantazietje van iemand met meer centen dan smaak (woehaha) is dit een geslaagde vingeroefening voor kompozitie: er werd heel bewust rekening gehouden met de vertikale sterke lijn, met de koepel als bekroning op een sterk punt en met de zoom van het grasveld voorbeeldig op de horizontale sterke lijn.
TIP: jammer dat de spits van het torentje net buiten de foto valt, terwijl er méér dan gras genoeg is op de voorgrond (probeer het "amputeren" van lichaamsdelen of gebouwen zoveel mogelijk te vermijden, dat geeft de toeschouwer steeds een onaangenaam gevoel.
de takjes op de voorgrond zijn een absoluut pluspunt, maar mochten iets nadrukkelijker in beeld komen (vooral dat takje links zou meer tot zijn recht komen als het wat meer afgetekend stond tegen de lucht).
TIP: door op knieën of buik te gaan liggen, kan je zo'n taart van een gebouw nog indrukwekkender maker (kikkerperspektief doet het onderwerp GROTER lijken, vogelperspektief geeft de indruk dat het onderwerp KLEINER is).
nota: probeer je fotoos in het kleinere formaat  800x600 aan te bieden voor de mailgroep (bespaart ons een hoop tijdverlies)
goede moed en warme groet van
fjet.

een foto die waarschijnlijk niet door iedereen zal begrepen worden, maar waaruit duidelijk blijkt dat de maker iets te ZEGGEN heeft... en dat is waar het in Kunst (dus ook in de betere fotografie) om draait: de blik even "gevangen" houden en de toeschouwer dan aan het dromen en fantazeren zetten.
dààr ben je met dit "ongebruikelijke" beeld wonderwel in geslaagd, want nadat we (op het sterke punt rechts onder) die vreemde kombinatie van hout en gietijzer even verkend hebben, worden onze ogen automatisch aangezogen door de intrigerend onscherpe achtergrond, waar (op de bovenste horizontale sterke lijn) licht en donker in lijf-aan-lijf gevechten gewikkeld zijn... ons nuchter verstand wéét dat het koolzaad of zo is, maar onze verbeelding slaat meteen op hol.
 
de paaltjes hadden echt nog wat scherper gemogen, maar voor "compositie" is dit alleszins een gedurfd, maar geslaagd huiswerk, met een ekstra kompliment voor die zijdelingse lichtval
warme groet van
fjet.
 
 

met deze foto kan ik me véél minder verzoenen, ook al is het effekt van de spiegeling zeer geslaagd en ook al heb je dan duidelijk een poging gedaan om zowel de verschansing als de weerkaatsing ervan op de twee horizontale  sterke lijnen te plaatsen, maar dat effekt wordt helemaal teniet gedaan door de waterlijn van het jacht, waardoor de foto radikaal in twee helften gesneden wordt.
de zware driehoekige schaduw eist erg veel aandacht, zonder  een meerwaarde aan de foto te geven.
normaal trachten we een bewegend voorwerp de nodige "ruimte" te geven, maar hier ligt de boeg van de boot tegen de rechter zijkant aan te beuken en dat gevoel van onbeweeglijkheid wordt nog heel hard versterkt door de nadrukkelijke aanwezigheid van dat gebouw, zodat we het trieste gevoel krijgen dat die boot daar NOOIT meer wegkomt.
TIP door iets meer tijd te nemen en geduldig rond je onderwerp heen te draaien, moeten er op die plaats véél betere fotoos te maken zijn... en dat je het kàn, bewijs je overduiidelijk met je andere inzending.
blijven oefenen ?
warme groet van
fjet.

of je zelf al dan niet in zo'n soort hedendaags rococo-nachtmerrie zou willen wonen, doet hier even niet ter zake, maar jij bent op een SCHITTERENDE manier ontsnapt aan de verleiding om de zoveelste fotokopie te maken van een curiosum.
want nààst de boeiende dokumentaire waarde, toont deze opname bovendien dat je een kamera kan gebruiken als een beitel,  om uit de bestaande rotsmassa van de realiteit een kreatieve eigen  -en DUS fotografische - vizie te beitelen,  ONDER MEER  door een  soepele  toepassing van de klassieke regels voor kompozitie.
een fantastisch voorgerecht, bij de hierna volgende hoofdschotel.
warme proficiat van
fjet.

moest er een "foto van het jaar voor kompozitie" bestaan, dan kreeg JIJ die van mij zonder enige aarzeling voor dit spetterende vuurwerk van diagonalen, dat tevens een ode is aan de kreatieve hedendaagse architektuur, al GEBRUIK jij die grafische elementen om ze te recykleren tot een autonoom kunstwerk.
wie DIT kan, hoeft geen mentor meer en ik hoop van ganser harte dat je dit benijdenswaardig hoge niveau van fotografie zal blijven behouden en er anderen mee zal inspireren om van elke foto iets héél anders te maken dan een zielloze reproduktie van wat voor je neus staat.
met andere woorden: dit is jouw einddiploma kompozitie, met grote onderscheiding en staande ovatie van de jury.
warme groet van
fjet.

mettertijd zal je wel gaan ontdekken dat het echt niet méér tijd kost om bij de opname rekening te houden met sterke lijnen en sterke punten, want de rasfotografen bekijken de wereld konstant met een "fotografisch oog".... zelfs als ze (toevallig) eens geen kamera bij hebben.
jij begint de kompozitie aardig onder de knie te krijgen (ook als je daarvoor nog speciaal "tijd" moet uittrekken) en je bent zelfs de allereerste die hier bij mijn weten nog eens uitpakt met de roemruchte S-LIJN die vroeger zo heel hoog stond aangeschreven in fotokringen.
de afgelopen week is hier door anderen op een glasheldere manier uiteengezet hoe je zo'n "witte" lucht kan vervangen door een blauwe, met of zonder wolken en de uitsnijding die wij voorstellen is dan ook NIET bedoeld als een "verbetering" van jouw foto, maar veeleer als een demonstratie van de diverse mogelijkheden om de "sfeer" van een foto te veranderen door "soepel" toepassen van de kompozitie.
we hopen dat je vlug nog wat "tijd" vindt voor enkele oefeningetjes, zodat je de heerlijke zomer zonder drempelvrees tegemoet kan.
veel fotovreugde en warme groet van
fjet.

we weten niet of je het zélf al beseft, maar jij hebt HET: dat "derde" oog, waarmee jij de wereld "anders" bekijkt dan de rest van de stervelingen - technische kneepjes kan je stilaan leren, maar de gave van de kreativiteit, die heb je of die heb je niet.
jouw voornaamste inbreng is natuurlijk de kreatieve invalshoek, die zo héérlijk romantisch en/of humoristisch afsteekt tegen de klassieke pasfotootjes van kar-met-paard en die dan op de koop toe zorgt voor dat bijna tastbare zijlicht.
de sterke dynamiek wordt bekomen door een weelde van diagonalen: de rug van het paard, de weg én de wegkant, de linker berrie en bovenaan dan nog eens de teugels, strak in handen van de onzichtbare koetsier, om te tonen wie hier bààs is.
we weten niet of je dit allemaal heel bewust hebt toegepast, of dat je een van die zeldzame natuurtalenten bent, die de bazisprinciepen van de kompozitie intuïtief in haar vingertoppen heeft, want hoofd en staart van het paard staan precies zo'n beetje te twijfelen of ze nu al dan niet op een sterk punt staan.
in de uitsnijding die wij voorstellen hebben we dat hoofd en die staart wat méér verschoven naar diagonaal tegenover elkaar liggende sterke punten en hebben we de opeenvolgende diagonale lijnen willen benadrukken door iets krapper bij te knippen.
in dit geval leek dat autootje een storend element en hebben we het weg-gekloond.
het bijkleuren van de lucht was hier niet echt nodig, maar door beide fotoos te vergelijken  zal je inzien  welke belangrijke rol de lichtintensiteit van de lucht speelt.
TIP: blijf ASJEBLIEF om je onderwerpen heen draaien, om steeds weer van die heerlijk verrassende invalshoeken te vinden !
warme groet van
fjet.

 

laat je VOORAL niet afschrikken als we jouw foto nogal zwaar "gerecykleerd" hebben, want je hebt écht je best gedaan om dat binnenschip op een sterk punt te krijgen, mét zijdelings invallend licht en bovendien heb je zelfs gezorgd voor een voorgrond, wat een foto niet alleen meer dieptewerking geeft, maar bovendien een méérwaarde, die steeds gewaardeerd wordt door kenners.
maar we zijn hier om van elkaar te leren en daarom doen we een aantal VOORSTELLEN, die de foto in onze ogen sterker maken (let wel: dit zijn geen WETTEN, maar HULPMIDDELEN... hoofdzaak is dat je deze tips leert AANVOELEN, in plaats van klakkeloos na te apen wat gevorderden je influisteren.
TIP: voor landschappen (of om de BEWEGING te benadrukken) gebruiken we doorgaans het LIGGEND formaat, terwijl we met de "staande" fotoos meestal de HOOGTE willen benadrukken (we kunnen dat hier helaas niet demonstreren omdat we wél kunnen wég-knippen, maar niet aan-knippen.
TIP: zowat de helft van jouw foto bestaat uit akelig witte lucht en dat wordt dan nog benadrukt omdat de horizontale lijn van die brug de foto zowat in twee delen snijdt (dat hebben we hier héél primitief opgelost met het "emmertje" van adobe, maar ànderen hebben in de mailgroep tijdens de afgelopen dagen heel vakkundig uitgelegd hoe je een blauwe lucht MET mooie wolken in zo'n foto kan "plakken".
TIP: door de uitsnijding die wij voorstellen, komt ook die kerktoren op een "sterk punt" (al moesten we dan helaas die toffe voorgrond opofferen - want al kan je die ook "kopiëren" en "plakken"... dan lijkt het wel of het schip er tegenaan botst.
het is véél in één keer, maar nogmaals: laat je niet ontmoedigen, want alle begin is moeilijk en het mééste leer je doorgaans uit je eigen fouten (of die van anderen) - op voorwaarde dat beide fotoos grondig vergelijkt en dan zélf beslist wélke van die TIPS ook in JOUW ogen een wezenlijke "ver-BETER-ing" zijn, zodat je er voortaan heel bewust rekening mee gaat houden.
(de andere inzending is helaas té onscherp om er zinnig kommentaar bij te kunnen geven - rustig uitproberen hoe dicht je met JOUW toestel bij een onderwerp kan komen)
we kijken met belangstelling uit naar je vorderingen, want van dat beetje ekstra inspanning dat je nu levert, ga je de rest van je fotografenloopbaan intens genieten!
warme groet van
fjet.

dit is de foto waar elke fotograaf van droomt:   alles, maar dan ook àlles wat ook maar iets met compositie te maken heeft, op de juiste plaats en dan met zo'n "vanzelfsprekendheid" dat de zwoegende beginneling zich tandenknarsend in bochten begint te wringen in de hoop o o o o o i t  kiekjes te kunnen maken die ergens in de buurt komen van dit soort meesterwerken.
ik blijf het érg moeilijk vinden dat jouw 2 niet besproken inzendingen door éénzelfde persoon gemaakt werden, want hieronder volgt er nog zo'n voltreffer...

een spektakulaire stunt-foto, waar je bezwaarlijk nààst kan kijken en waarmee Thuis dan ondubbelzinnig bewijst dat ze het lesje "compositie" intussen wél gelezen heeft, want vrouw en kind staan niet enkel op de linkse vertikale sterke lijn, maar bovendien wijzen hun hoofden klaar en duiidelijk waar dat bovenste sterke punt ligt, terwijl de schaduwhoofden een TWEEDE sterke punt vullen en rechts staat een fotograaf nog moeite te doen om in het duister dat DERDE sterke punt te vinden... allemaal grote WOW's dus, temeer omdat we als toemaatje verwend worden met de diagonalen en patronen in die kasseien.
(dat de foto schromelijk onderbelicht is, komt omdat je toen die +/- EV nog niet ontdekt had via roelfi en den gerard, dat rekenen we dus niet mee). 
als je nog twee fotoos van dit kaliber doorzendt, zal het diploma compositie je met passend bazuingeschal overhandigd worden. 
warme groet van
fjet.