Zaterdag 20 augustus 2005
Puente la Reina
Vandaag weer een "rustdag" (slechts 18 km. en amper 300m. stijgen) tot in Puente la Reina.
Deze morgen vertrokken na een "stevig ontbijt" uit de automaat ( een paar koeken, meer was er niet ), over een licht heuvelachtig en landelijk gebied. We kregen ook voor het eerst een paar buitjes op onze nek, maar doornat zijn we niet geworden. De middagpicknick hebben we in het laatste dorpje voor het eindpunt georganiseerd : aankopen van brood en charcuterie, een fles wijn en Jef heeft zich, zoals thuis trouwens, opgeofferd als opkuiser van alle resten,; naar het schijnt hebben ze bij hem thuis daar een ander woord voor, maar dat wil ik hier niet publiek maken.
Luc heeft totnutoe alle gemeenschappelijke uitgaven betaald, en de andere drir hadden al heimelijk gehoopt dat dit zo zou doorgaan; we waren echter gisteren boven de 400 Euro gemeemschappelijke uitgaven gekomen, dus heeft hij een "appel de fonds" gedaan en iedereen heeft keurig 100 Euro bijgedragen tot de groepskas (escapar es impossibile).
In Puente la Reina logeren we in een 5-sterren albergue; volgens een Hammenaar die we onderweg ontmoetten gaat de kwaliteit van het logement vanaf hier alleen maar acteruit; hij doet namelijk dit stuk van de camino voor de tweede keer.
Gisteravond hadden we bij het avondeten vier vrouwen bij ons aan tafel, die na het nuttigen van een fles wijn, zodanig "getetterd" hebben, dat noch Jacques noch Luc hun GSM hoorden.
Er zat ook een Parijzenaar, pas gepensioneerd, bij ons aan tafel, die reeds twee maand onderweg is : Parijs naar Le Puy, vandaar naar StJean-PdP en vandaar verder naar Compostela; tothiertoe ca. 1700 km.; hij is bovendien zeer overtuigend bij het vertellen van allerhande theorieen, waar moeilijk iets tussen te krijgen is; kortom een zagevent.
Volgende twee dagen zijn er telkens 29 km. te stappen, gelukkig niet te veel hoogteverschil, maar dit zal toch een test zijn voor onze conditie.
Om Rosa gerust te stellen, Chris, een verpleegster van opleiding, heeft de taak op zich genomen om tweemaal daags druppeltjes in Jacques· ogen te doen, en hij ziet nog altijd klaar.
Verdere rapportering volgt.
Deze morgen vertrokken na een "stevig ontbijt" uit de automaat ( een paar koeken, meer was er niet ), over een licht heuvelachtig en landelijk gebied. We kregen ook voor het eerst een paar buitjes op onze nek, maar doornat zijn we niet geworden. De middagpicknick hebben we in het laatste dorpje voor het eindpunt georganiseerd : aankopen van brood en charcuterie, een fles wijn en Jef heeft zich, zoals thuis trouwens, opgeofferd als opkuiser van alle resten,; naar het schijnt hebben ze bij hem thuis daar een ander woord voor, maar dat wil ik hier niet publiek maken.
Luc heeft totnutoe alle gemeenschappelijke uitgaven betaald, en de andere drir hadden al heimelijk gehoopt dat dit zo zou doorgaan; we waren echter gisteren boven de 400 Euro gemeemschappelijke uitgaven gekomen, dus heeft hij een "appel de fonds" gedaan en iedereen heeft keurig 100 Euro bijgedragen tot de groepskas (escapar es impossibile).
In Puente la Reina logeren we in een 5-sterren albergue; volgens een Hammenaar die we onderweg ontmoetten gaat de kwaliteit van het logement vanaf hier alleen maar acteruit; hij doet namelijk dit stuk van de camino voor de tweede keer.
Gisteravond hadden we bij het avondeten vier vrouwen bij ons aan tafel, die na het nuttigen van een fles wijn, zodanig "getetterd" hebben, dat noch Jacques noch Luc hun GSM hoorden.
Er zat ook een Parijzenaar, pas gepensioneerd, bij ons aan tafel, die reeds twee maand onderweg is : Parijs naar Le Puy, vandaar naar StJean-PdP en vandaar verder naar Compostela; tothiertoe ca. 1700 km.; hij is bovendien zeer overtuigend bij het vertellen van allerhande theorieen, waar moeilijk iets tussen te krijgen is; kortom een zagevent.
Volgende twee dagen zijn er telkens 29 km. te stappen, gelukkig niet te veel hoogteverschil, maar dit zal toch een test zijn voor onze conditie.
Om Rosa gerust te stellen, Chris, een verpleegster van opleiding, heeft de taak op zich genomen om tweemaal daags druppeltjes in Jacques· ogen te doen, en hij ziet nog altijd klaar.
Verdere rapportering volgt.
