Archief

Flipper de flip ga eerts beginnen met jullie allen een Gelukkig Nieuwjaar te wensen, en hopelijk een jaar zonder Corona.

Hopelijk is het een jaar dat we terug ons gewoon leven mogen leiden, zoals:

- Dat we terug onze kinderen in ons armen kunnen en mogen sluiten.

- Dat we gewoon naar de winkel kunnen gaan, zonder het mondkapje en 1,5 meter afstand te houden.

- Dat we mekaar terug ne knuffel kunnen en mogen geven, maar ook een handruk.

- Dat we terug en mogen samen zijn, zonder afstand te houden.

- Dat we samen terug op restaurant mogen en kunnen gaan, of een lekker kopje koffie mogen en kunnen drinken, om onze droge keel nat te maken.

Ik had op oudejaarsavond ne lekkere kalkoen klaargemaakt, om het oude jaar denifitief vaarwel te zeggen.

Toen ik diene kalkoen wilde opeten, is hij toch wel gevlucht zeker.

Waarschijnlijk was hij bang om opgegeten te worden, en wilde hij nog een beetje genieten van de natuur, ofwel moest hij zijne trein nog halen?.

Ik had ook nog vier kreeften besteld, maar bij het bereiden beet er een kreeft in mijne vinger.

Van colere heb ze alle vier hun vrijheid weer gegeven. Ik had mij ook nog 3 kilo oesters besteld, maar ze moesten die nog eerst vangen.

Ik had ook nog 2 dozen zwarte kaviaar gekocht, maar toen ik een doos kaviaar opendeed, vielen al die zwarte paternosterbollekes op de grond.

Potverdikke zeg, ik kreeg nog gene mercie, voor hun vrijlating.

Mijne hond had van ne boer een dooie kip gekregen, die al dood was.

Ne ganse nacht heeft hij hier liggen kakelen, zodat de watte uit mijn oren vlogen, die ik twee dagen voorheen had ingestoken.

Mijn twee goudvissen liggen hier zodanig te snurken, dat diene boot in aanvaring is gevaren met een klein zeilscheepke, die hier aan de muur hangt.

Mijn zwarte kat is van gans die fles cola die ze heeft uitgedronken, nog wat meer zwarter geworden, dan dat ze al was.

Mijne koekoek die boven mijn tv aan de muur hangt, den diene roept gene koekoek meer.

Want met al die meeuwen, die hier voorbij vliegen, is hij bang geworden, om nog koekoek te roepen. Maar geen probleem hoor, mijne hond klopt nu om het kwartier op zijne trommel.

PS: Ik ga nu mijn vuile talloren (borden) in de wasmachine steken, want ik heb die van verleden jaar vergeten te wassen.

Als ik dat gedaan heb, leg ik mijn tafellaken op mijn plat dak, om te bruinen.

Wat zal komen, kan ik u niet vertellen,

want ik heb niet de gave om de toekomst te voorspellen.

Wat het nieuwe jaar u zal brengen, weet ik niet.

Is het goed of slecht, vreugde of verdriet?.

Maar indien ik een toverstafje had,

dan toverde ik al het goede op uw pad.

Zonneschijn, veel liefde, een goede gezondheid,

veel vreugde en een jaar vol romantiek en deugd.

Ik zou toveren alles wat uw hartje zou lusten,

want eerder zou mijn toverstaf niet mogen rusten.

Maar groot is mijn verdriet, want een toverstaf bezit ik niet.

En daar ik ook geen tovenaar ben of was,

moet ik het nu doen zonder abracadabra of zonder hocus pocus pats.

Daarom wens ik u allen een Gelukkig Nieuwjaar op mijn eigen manier.

Ik wens en hoop dat in het nieuwe jaar al uw wensen en dromen,

zonder mijn toverstaf zouden en mogen uitkomen.

Groetjes van flipper de flip.

Toen ik deze morgen in de woonplaats kwam, waar ik normaal ook woont, hoorde ik een geweldig gebleit.

Ik dacht eerst dat die meeuwen, die hier dagelijks rondvliegen, op mijn dak aan het bleiten waren, omdat het vandaag de laatste dag is.

Toen ik de deur opendeed, om naar binnen te gaan, zag ik het.

Mijn twee goudvissen zaten daar toch wel te bleiten zeker, omdat het de laatste dag is en omdat ook hun laatste dag is dat ze in hun aquarium mogen zwemmen.

Want ik heb alle dagen hun water nodig om te dweilen en mijn plastieken ramen af te wassen.

Potverdikke zeg, ze hebben toch wel mijn laken van mijn bed getrokken zeker, om hun bloedneus af te kuisen.

Ze waren tegen mekaar gezwommen, toen ze mekaar wilden voorbijsteken.

Mijn hond is hier bezig met ne spandoek te maken, omdat hij morgen naar Brussel gaat, om te betogen tegen de Corona.

Hij loopt hier alle rond met ne mondmaster op zijn muil, en hij vind dat wreed vervelend.

Mijn zwarte kat is gisteren voor de derde keer getest geweest op Corona, omdat ze niet anders deed dan hoesten en ze had ook last van koppijn.

PS: Dit is flipper de flip zijn allerlaatste dierenverhaal van 2020.

        Mijn trouwe hond.

Een steun voor mij in voor en tegenspoed.

Is blij als ik thuis kom iedere dag weer.

Begroet me vrolijk met een blije snoet,

loopt kwispelend achter me aan.

Het enige wat zij graag van mij wil,

is een lekker eind met haar wandelen gaan.

Groetjes van flipper de flip.

Nog enkele uren en we nemen afscheidt van een jaar vol misere, een jaar om snel te vergeten.

Mogen we hopen dat 2021 ons een betere jaar mag brengen, zodat we ons gewoon leven terug kunnen hervatten.

Een leven dat we samen met zijn allen kunnen genieten van als het mooist, dat we in 2020 hebben moeten missen.

Maar wat 2021 ons brengen zal, dat moeten we afwachten hoor.

Ik persoonlijk denk dat er toch een paar mensen het nieuwe jaar zal in gaan, met een bang hartje hoor.

Waarom zeg ik dat: Omdat die Corona-virus gans ons leven over hoop heeft gehaald.

Afwachten is de boodschap, maar ook ons verstand gebruiken.

Ik moet nog altijd denken aan hetgeen mijn petekind me zei:

- Pepe, ben je kwaad op mij?, want ik zie u niet meer.

- Maar nee gij, pepe is niet kwaad op u.

Vroeger zag ik mijn petekind bijna elke week, en nu zijn we verplicht van in ons kot te blijven.

Ja, ik weet het wel, dat het voor ons eigen goedheid is.

Ook mijn moeder, die in een rusthuis is opgenomen, stelt zich dikwijls dezelfde vraag, waar ik op dit opgeblik geen antwoord kan opgeven.

Iedereen zit met vragen, waar we geen antwoord kan opgeven.

Flipper de flip zit ook met veel vragen in zijne kop hoor, ik laat het gewoon op me afkomen en er het beste van hopen.

Flipper de flip kan alleen maar positief blijven, en hopen op betere tijden.

PS: Flipper de flip wens jullie allen een goed eindejaar en een hoopvolle start van 2021.

Wat ik graag zou willen wensen,

is vrede voor alle mensen.

Al ben je blank of zwart,

we hebben allemaal een hart.

Dat wij kunnen leven in vrede met elkaar,

maar ook met een mooi gebaar.

Dus, zet al uw zorgen even opzij,

en vier een Gelukkig Nieuwjaar met mij.

Dat is wat ik wens voor iedereen,

dan is niemand op de wereld meer alleen.

Groetjes van flipper de flip.

De dagen vliegen nu heel snel voorbij onze oren, maar ook de scheurkalender wordt met de dag dunner en dunner.

Mijn haar op mijne kletskop verminderd niet hoor, ook het haar op mijn wenkbrauwen krimpen niet.

Mijne hond zijn poten staat vol met opkomende haargroei, zodat hij minder snel kan lopen.

Deze morgen heb ik samen met mijne hond een korte wandeling gemaakt, maar door dat zijn poten zo behaard is, kwam hij twee uur achter mij binnen.

Ook mijn zwarte kat heeft daar last van, want met de groei van haar snorharen, kan ze door de deur niet meer.

Die zwarte kat is hier ondertussen al twee keer tegen de openstaande deur gelopen, want ze moest blijkbaar naar de wc gaan.

Ik ben nu aan het denken wat ik moet doen, mijn deur met twintig centimeter verbreden ofwel haar snorharen met vijf centimeter inkorten.

Mijn twee goudvissen zijn er beter vanaf, want die hoeven niet naar de kwaffeur (haarkapper) te gaan.

Ik ben nog blij dat het haar van dat schaap, die in mijn donsdeken zit, niet begint te groeien, anders moest ik dat schaap ook nog verkopen ook.

De tulpen die in de tuin staan hebben blijkbaar schrik gekregen om te groeien, want ze weten dat de Corona-virus hun in te gaten houdt.

Verleden week zijn mijn chrysanten aan Corona bezweken, omdat die juist naast de krokussen stonden en af en toe mekaar de hand gaven.

’t Is daarom dat flipper de flip zijn twee goudvissen geen hand wilt geven, om zelf besmet te worden.

Als ik ’s morgens opsta en ik wil ne boterham eten, dan steek ik eerst dienen boterham in ne emmer water, dan ben ik zeker dat hij ontsmet is.

Mijne kerstkalkoen is ervan verdronken, omdat hij veel te lang in dat water heeft gelegen.

Om nog maar te zwijgen over die vier kreeften, die geweldig aan het groeien waren.

Ik had alle vier de kreeften in de wasmachine gestoken, omdat ze vuil waren.

Potverdikke zeg, ik heb ze toch wel op 90 graden gewassen zeker. In plaats van te krimpen, waren ze aan het groeien.

PS: Ik ga moeten stoppen hoor, want mijn borsthaar is hier al door mijn pullover aan het groeien.

Heer, in deze donkere tijden,

wil ik mijn verhaal even kwijt.

Ik voel me verlaten,

en ik voel me vreemd.

Ik voel de liefde,

ik voel me een vluchteling,

en ik voel me schuldig.

Hier diep in mij,

en dan roep ik:

God, waar ben je nu?.

Ik voel de vriendschap,

en ik voel me gevangen.

Ik voel de hoop,

ik voel het verlangen,

en ik voel de vrijheid.

Hier heel diep in mij,

en dan bid ik:

God, waar ben jij?.

Ik zoek het licht,

maar het wordt donker.

Ik voel de warmte,

hier diep in mij.

Eens kan ik weer lachen,

met U aan mijn zij.

Groetjes van flipper de flip.

 De mensen vragen zich soms af waar flipper de flip zijn verhaaltjes vandaan haalt?.

Awel, dat ga ik u direct gaan vertellen zie.

Af en toe zuig ik aan mijne duin, of dat nu mijne rechter of mijne linkse duim is, dat maakt niet veel uit hoor. In de ene duim zit er al wat meer in, dan in de andere duim.

Als ik aan mijn beide duimen zuig en er zit niks in, dan bonk ik met mijne kop tegen de muur, tot wanneer er iets uitvalt.

Nu mijn twee duimen aan het krimpen zijn, ben ik dan ook verplicht om mijn verhaaltjes wat in te korten ook hé.

Maar ook in mijn fantasie zit er nog veel verrassingen hoor, verrassingen om ze verder te vertellen.

Om ze verder te vertellen aan mensen die ze leuk vinden, en om ze nog eens te kunnen beleven, door ze te lezen.

Soms loop mijn fantasie over en dan moet ik weer beginnen puzelen, wat ik dan ook graag doe.

Hoe meer ge puzelt, hoe vlugger de tijd voorbij gaat en hoe vlugger ze in elkaar gaan passen.

Ik moet u wel zeggen, dat ik eerst mijne duim op de weegschaal moet leggen hoor, om te weten hoeveel verhaaltjes of zever er nog in zit.

Verhaaltjes worden soms verzonnen, maar sommige kunnen ook heel plezant zijn.

Ik fantasseer graag verhaaltjes over dieren, ze kunnen spijtig genoeg niet praten, maar sommige dieren zitten toch vol verrassingen hoor.

Ook onze kleurrijke natuur heeft heel wat te vertellen, als je heel goed luisterd.

Zelfs de vogels en de planten hebben hun eigen verhaal, om het op papier te neer te zetten.

Sommige dieren vertellen hun verhaal zelf, maar dan wel in een heel ander taal.

Als je echt van de natuur houdt, dan kan je er ook heel wat van leren.

PS: Af en toe zit er een verdwaald fantasie-verhaaltje in mijne grote teen, dat blijkbaar verdwaald was.

              Mijn fantasie is......

Mijn fantasie houdt me in leven,

en mijn fantasie wil ik dan ook niet kwijt.
Door me veel te geven,

wat anders niet kan.
Blijk het nu in werkelijkheid wel te kunnen.
Mijn fantasie laat ik me niet ontnemen,

door niets en niemand hier op de aarde.
Mijn fantasie is me heel erg dierbaar,

en maken vele mailgroepen gelukkig.
Mijn fantasie is dan ook voor velen,

een inspiratie van wat een mens,

allemaal niet kan op papier zetten.

Daarom geven ook al dromen en de fantasieën,

aan de mailers een kleur,

en zijn ze dan ook de beste medicijnen,

voor mensen die ziek zijn,

of het erg moeilijk hebben.

Groetjes van flipper de flip.

Toen ik nog ne jonge snotter was, ging ik af en toe in onze bloementuin, achter een paar mooie bloemen en gaf ze aan mijn moeder, om haar te zeggen:

- Hoeveel ik van haar hou.

Ook in de natuur staan er prachtige bloemen, kleurrijke bloemen die de natuur een kleurrijk tintje gaf.

Sommige bloemen kan je van ver ruiken, precies of ze worden ’s morgens besproeid met een ruikende eau de cologne (parfum).

Het zou dan ook heel spijtig zijn om ze plat te trappelen, want dan staat er plots een bloem op die u zegt:

- Hélaba, ziet ge ons niet staan toch?.

In onze bloementuin stond er een mooie, treurige bloem, waar ik af en toe een klapke mee deed.

En hoe meer ik er tegen praatte, hoe meer ze ook luisterde.

'k Had zodanig veel met haar gepraat, dat al de madeliefjes die er rond stonden, begonnen te groeien en groeien. Ze groeiden zodanig snel, dat de vogels zich afvroegen:

- Waar moeten we nu onze nest bouwen?.

Want al de bomen waren van versmacht, bij gebrek aan zuurstof en vielen omver.

Mijn lieve moeder zit nu spijtig genoeg in een rusthuis en op de vensterbank staat een bloempotteke met een kleurrijke bloemeke erin.

Elke dat praat ze daar tegen, en nu staat gans haar kamer vol met kleurrijke bloemen.

PS: 't Is daarom dat flipper de flip dikwijls zegt:

- Bloemen houden van mensen, mensen houden van bloemen.

Een veld vol met boterbloemen kijken mij zomaar aan,

en ik hoor ze lachen met elkaar, totdat de éne zegt:

- Mens, ga nu eens zitten en kijk ons nu eens aan.

Gehurkt kijk ik naar ze en denk,

wat een prachtig bestaan.

Ze doen de mensen even hun zorgen,

pijn en verdriet heel even laten te vergeten.

Alsof ze zeggen wou:

- Kom mens geniet en ik heb ze dan ook in mijn geheugen geprent.

Boterbloemen zijn zo teer,

maar daaruit gaat zo'n kracht,

alsof ze willen vertellen:

- Vooruit, want het is weer een nieuwe dag.

Wat geweest is,

is dan ook geweest.

Een dag om opnieuw te beginnen,

neem dat maar van harte,

en zingend ga ik verder op mijn pad.

Kijk niet achterom, maar vooruit.

Ik hoor ze nu zeggen, daar in het veld:

- Juist mens, zo doe je het goed.

Dank je wel boterbloemen.

Groetjes van flipper de flip.

Ik had gisteren mijn wandelvoorbereidingen, want ik en mijne hond zouden  vandaag gaan wandelen.

Toen ik deze morgen wakker werd, van dat gekraak en dat winderig lawaai boven mijne kop, wist ik meteen wat er aan de gang was.

Ik dacht eerst dat er iemand de poort heeft laten openstaan, maar het bleek geen waar te zijn.

't Waren potverdikke toch wel de hemelpoorten zeker, die openstonden.

Waarschijnlijk heeft Sinte-Pieter de hemelpoort vergeten dicht te doen, en zijn al die engelkes met hun vleugels beginnen slaan, om afkoeling op te vangen.

Of is er vannacht iemand binnengegaan, zonder toestemming en per ongeluk de hemelpoort laten openstaan.

Ik feite zijn het mijn zaken niet hoor, en toch probeer ik van diene winderige zondag ne aangename zondag van te maken.

Toen ik deze morgen de voordeur wilde opendoen, werd ze toch wel tegengehouden zeker.

Waarschijnlijk stond er langs de andere kant van de deur iemand te duwen, die nog veeeel harder kon duwen dan ik.

Ik trok de achterdeur open en ook daar was diene winderige wind aanwezig, zodat mijn rugzag, die ik op mijn ovalen rug had gebonden, de lucht in vloog, gelijk nen sneltrein die hier voorbij raasde.

Terwijl ik naar mijne zwevende rugzak aan het kijken was, glipte mijne hond naar buiten.

Op één, twee, drie, zag ik mijne hond in de lucht zweven, als er daar boven ene stond te roepen.

Ik heb dan direct gebeld naar Sinte-Pieter, om hem te zeggen dat hij mijne hond direct moet terug sturen, als hij daar aankomt.

Na 2 uur is mijne hond met de luchtpost aangekomen en stond hij aan de voordeur te schudden en te beven van de kou.

Nu zit hij hier in mijne microgolf, om te drogen en o hem wat op te warmen, zodat zijn schudden en beven verdwijnen.

Ik blijf gezellig thuis, om weldra te kunnen genieten van ne graatloze kalkoen, die in de oven ligt te bruinen.

Mijne hond krijgt dan de kalkoenbeentjes van mijn kalkoen, die ik heb achtergelaten.

Om dan deze namiddag te kunnen genieten bij een spelleke mono-poli.

Groetjes van flipper de flip.

Morgen spreken ze van mooi weer, zonder regen, hagel of sneeuw, dus gaat flipper de flip ne wandeltocht in de weide natuur maken.

Voor ik daaraan begint, moet ik eerst nog alles gereed maken en daar ga ik direct aan beginnen zie.

Ik heb deze morgen mijn schoenzolen, die langs de onderkant van mijn schoenen staan, schoon glad gestreken met een warm strijkijzer.

De plooikes in mijn kapotte hemd plat gewreven met een pletrol, die ik verleden jaar van mijn moeder hebt gekregen voor mijne zoveelste verjaardag.

Mijn valse tanden in de wasmachiene gesmeten, en ze gewassen op 30 graden, om zeker te zijn dat ze niet gaan krimpen.

Want verleden jaar had ik ze op 90 graden gewassen, en ik had er toch wel twee kleintjes zeker, die ik niet in mijne kon steken, omdat die veel te groot was.

Ge moogt zeker uw valse tanden in de droogkast steken, anders gaat die droogkast u bijten.

Verleden jaar had ik mijn valse tanden, nadat ze gewassen waren in de droogkast gestoken.

Die droogkast had toch wel mijn valse tanden opgefret (opgegeten) zeker, en toen ik het deurke opendeed beet ze ook nog een stuk uit mijn lange tong.

Nu loop ik hier rond met een ingekorte tong, zodat ik nu verplicht ben om mijn eten eerst plat te kloppen, met ne mattenklopper.

Mijn 13 plooikes die op mijne kletskop liggen, schoon plat gekampt met ne schuurborsten, waar er 47 zwarte varkensharen op staan,  van een varken die haar te veel had.

Mijn twee grote wenkbrauwen wat verkleind, met een verkleinprodukt die 25 jaar in de kast heeft gestaan, omdat ik niet nodig had.

Ne kam in mijne rugzak gestoken, moest onderweg mijn haar die op mijne kletskop staat, toch beginnen groeien, om dat te kunnen tegen houden.

Wat ik zeker niet mag vergeten in mijne rugzak te steken, dat is bruine schoenblink.

Want moesten bij het wandelen mijn twee zwarte schoenen vuil worden, dan kan ik ze direct beginnen poetsen hé.

Anders moet ik in ne schoenenwinkel, waar ze schoenen verkopen, binnen stappen en vragen om mijn twee schoenen schoon te poetsen.

Ziezo, ik denk dat ik morgen kan vertekken, samen met mijne hond, die ook ne rugzak op zijne platte rug zal binden en meenemen.

PS: Vanavond een uurke vroeger in mijn warme nest kruipen, en morgen een uurke vroeger opstaan.

Ik moet mijn ogen even de tijd geven om uit hun diepe slaap te ontwaken.

Mijne hond zal wel wakker zijn, want hij heeft ne wekker naast zijn mandeke staan.

't Is nu te hopen dat hij hem aanzet, anders moet ik hem nog wakker maken.

Groetjes van flipper de flip.

In onze tuin woonde een muis, die heel goed bevriend was met onze hond.

Ik de zomer gingen ze samen gaan picknicken, om ’s avonds laat terug huiswaarts te gaan.

Op een zekere dag kregen ze ruzie en geen van de twee wist waarom ze ruzie hadden.

Ze hebben dan zeker een volle maand niet meer tegen mekaar gesproken, tot wanneer onze hond de handdoek in de ring gooide en zei:

- Verdorie, nu is het genoeg geweest.

Die muis schrok daar zodanig van, dat al haar tandjes uit vielen.

Ze is dan direct naar de tandarts geweest, die haar ne ganse mond vol valse tanden voor schreef.

Nu is de muis verplicht om twee uur vroeger op te staan, om haar vals gebit schoon wit te poetsen.

Nog een geluk dat ik de handleiding daarvan heb, anders moest ze nog een cursus volgen ook.

Onze hond ging met een boos gezicht naar haar ondergrondse parking, waar de muis een onderkomen had en geen huurgeld moest betalen, om terug de vrede te herstellen, die ze vroeger hadden.

Bij twee koppen koffie en stuk taart hebben ze eindelijk terug de vrede hersteld en zijn dan samen in de zetel en bij een brandende kaars in slaap gevallen.

Potverdikke zeg, die muis heeft de ganse nacht geen oog dichtgedaan, want onze hond lag daar de ganse nacht te snurken, dat onze koekoek vergeten was van te koekoeken.

De dag nadien is ze van colere naar de dierenrechtbank gestapt, maar wegens de Corona werd alles uitgesteld.

Er zat niets anders op, dan terug vriendschap te sluiten.

De vriendschap werd met tegenzin gesloten, maar ze bleven toch goede vrienden hoor.

Ze leefden nog lang en gelukkig, tot ze weer ruzie kregen.

Twee dagen heeft de vriendschap geduurd, dan zijn ze als twee vijanden uiteen gegaan.

Waarom ze uiteen zijn gegaan, ben ik nooit te weten gekomen.

Ik denk dat het door ruzie kwam, want de laatste tijd waren er heel wat woordenwisseling tussen die twee.

Af en toe spreken ze nog eens af, om op een geheime plaats samen te komen en laat de muis zicht van haar goeie kant zien, om te zeggen, dat ze veel veranderd is.

Waarover het ging, ben ik ook nooit te weten gekomen.

In feite waren dat mijn zakens niet hé, want ’t was privé.

De muis, dat is toch een bijzonder dier hé.

Je vindt ze bijna overal,

in elk gat of achter elk kier.

Het is een diertje dat lekker kan knagen,

en het blijft graag voedsel vragen.

Het liefst eet het kaas en knapperige dingen,

maar het is ook tevreden met ander eten.

Toch is er iets en dat moet u zeker weten,

want de muis van nu is niet meer zo snel.

Gevangen aan een draad en gekooid in een plastic lijfje,

en het is verbonden aan een modern apparaat.

Geen tochten meer naar die mooie kazen,

en geen geknabbel meer aan de cake en koek.

Nee, het leven van een moderne muis,

is helaas geworden tot scroll en een dubbelklik....

Dus, was het een computermuis.

Groetjes van flipper de flip.

Op deze kerstdag vragen wij ons af, of we ooit nog een kerst zullen kunnen vieren, zoals voorheen. Maar ook wat de toekomst ons brengen zal?.

Hopelijk wordt het gauw beter, niet alleen voor mij, maar voor ook voor jullie allen.

Mijn twee goudvissen zijn al in hun nopjes hoor, want ze zijn naar de nachtmis geweest en hebben daar gebeden zeg.

't Waren deze morgen precies twee engelkes, die voor mijn deur stonden te bedelen, om terug binnen te mogen komen.

Mijne hond heeft de gans nacht onder de kersboom geslapen en is deze morgen wakker geworden met een kadootje in zijn muil.

Mijn zwarte kat heeft ne ganse in de kerststal geslapen, om diene kleine warm te houden.

De os en de ezel zijn ne ganse nacht op stap geweest, want straks moeten ze op VTM hun kerstboodschap brengen.

Maria en Jozef hebben de ganse nacht besproken, wat ze volgend jaar gaan doen.

Caspard, Melchior en Balthazar zijn aan de grens tegengehouden, wegens smokkel.

Ze hadden: Goud, Mirre en Wierrook bij, zonder taks te hebben betaald.

Ze hebben alles moeten afgeven, en binnenkort worden ze weer naar hun land gestuurd.

Voor de rest zit flipper de flip heeeeel diep na te denken, hoe hij ze kan bevrijden.

Stil kijk ik de wereld in en stil sta ik voor het raam,

in gedachten fluister ik zacht en met eerbied, Jezus zijn naam.

Niet wetend wat ik denken moet en niet wetend wat ik met wil Kerstmis,

Kerstmis, vrede en engelen, ik ben een beetje stil.

Waar is ons kind gebleven en waarom vieren wij feest?.

Waarom al die vragen en waarom zo bedeesd?.

De wereld heeft veel pijn gevoeld, terreur en geweld,

een kind wordt weer geboren, de dagen zijn geteld.

In ons hart woont liefde en warmte voor de mens,

want dat wou Hij ons geven en dat was zijn grootste wens.

Goud, mirre en wierook, een kaars en misschien wat wijn,

laat het onder de mensen, altijd vrede zijn.

Groetjes van flipper de flip.