Archief

 Buiten spijskaarten:roggebrood,kaas en boerenhesp,spiegeleieren en rijstpap.Paardenmarkt! Binnen klein deftig volkscafeetje.geruite gordijntjes,wit en rood Etende zwijgende mensen en op krukjestoogzitters die zich schijnen dood te vervelen.
Aan de muren spreuken allerhande:\"geleend geld gaat lachend buiten,maar komt wenend terug.\"en verder nog \"Praat niet over uzelf dat doen wij wel als ge weg zijt!\"
Slagzinnen  van pater Bosmans, tussen de reklamen voor aperitivo,bieren en ijs.
Waarachtig stukje achter gebleven folklore.
Ietwat langoureuse muziek.
We kiezen een tafeltje bij het raam.We dachten te moeten of mogen bestellen  bij een volbloed Antwerpse kelner.In de plaats daarvan een rasechte hollandse griet.De \" ch\" kwam vanuit het diepst van haar opgezette nederlandse borst.
Ze schrijft onze bestelling in code letters op \'n bierviltje en brengt ons na korte tijd een verzorgde bediening.
We voelen ons héél ver van huis,haast in een vreemde stad maar toch knusjes
(Wordt vervolgd)

We vademden ditmaal vakkundig en.....het stikte.
Het stikte waarachtig gedurende 4,5cm.Daarna niets meer,gedaan,uit.
We hebben alles uitgeprobeerd,de ganse handleiding van buiten geleerd,en luidop opgezegdVruchteloos......
Weer vloog de ganse snertboel achter de deur,tot een goedwillige naaiziel op haar beurt een demonstratie gaf/Wat was dat toch eenvoudig!
Op \'n versleten lapje deed ik het haar wel tien maal na gewoon voor de lol!.
Ze was nog niet buiten of alles zat weer lekker in de knoei.Er werd nog eens gedemonstreerd en ja nu had ik het beet...
Twee maanden later,want vroeger had ik geen tijd,waagde ik nog een steekje!Goede wil,hand-leiding,info-telefoontjes tenspijt ten mocht niet baten..
(Wordt vervolgd)

Eerst was er van op en neer bewegen met de naald geen sprake meer.Na hervademen brak de draad,na hervademen brak, vanzelfsprekend, de naald.De spoeldraad was inmiddels in één  groot wit kluwen verzeild geraakt.
Mijn man stond er sprakeloos op te kijken.Inderdaad zo'n naaimachientje is duidelijk een vrouwelijke aangelegenheid.
'nVol uur was naar de haaien,zomaar door het pure improviseren. 'k Nam de hele knoeiboel bij elkaar en zette hem,monddood,weer achter de
logeerkamerdeur.
Mijn muts bleef de gans verdere dag scheef staan.En buiten maar gieten!
Enkele dagen later,kwam mijn goede man,ongevraagd, met de kwestieuze handleiding
binnenzwaaien........
(Wordt vervolgd )

Echt waar,ik kon mijn ogen niet geloven!
Daar stond het nu het naaimachientje van mijn dromen!Klein,licht en mij dacht zeer eenvoudig.
Reeds jaren zocht ik achter dergelijk specimen.dadelijk wilde ik naar binnen gaan maar de deur was gesloten wegens groot verlof.
Een maand later was ik de eerste klant.Ja,zei de verkoopster,dat is een knap ding,zeer simpel van bediening;werkt vooruit,achteruit een oversteek en een knoopgaatje.Dus duidelijk mijn droom!
Méér moet dat niet zijn en de koop was gesloten.
Tot nogtoe liep ik met m\'n kleine verstelwerkjes naar een goedwillige naaiziel.Dat ging dus nu drastisch veranderen(heb steeds een oerhekel aan naaien gehad)
Na een korte demonstratie liep ik tevreden en blij huistoe.
Toen ik op \'n motregen zaterdag-namiddag eens gauw wat in elkaar wilde stikken......ontbrak de handleiding.Van vademen kwam zowaar niets terecht.
Er moest dus geïmproviseerd worden.Op vele wijzen werd dit gedaan doch succes bleef uit
(wordt vervolgd)

Ziet U, beste lotgenoten,wij willen wel met z\'n allen in een ruim wooncomplex huizen,maar rekening houden met elkaars \" rust \"waarom zouden we?Kunt ge niet tegen lawaai,gaan dan in een bos wonen.......
In een bos,Mevrouw,Mijnheer?Moet U eens meekomen,wij hebben een bos,zelfs niet zo\'n kleintje,moet U eens horen:de bandopnemer van de boer op 200m.Die heeft een luidspreker voor een grote dorpskermis,Mevrouw,Mijnheer,en die maar draaien een ganse zaterdag en zondagnamiddag om van gaan te lopen....te lopen!!
Maar,nu mag U toch niet denken,dat wij nooit eens \'n echt uiltje hebben kunnen vangen,nee dat mag U werkelijk niet.
Gisternamiddag is het ons nog gelukt!Zo zeer hebben we daar van genoten,dat we nadien een bijna onweerstaanbare drang hadden om al die lieve mensen \'n handje te gaan drukken met onze
oprechte dank.
Ook in ons bos soms!die onbetaalbare rust voor een achter,links en rechts,onvoorstelbaar!!
Want ook de boer moet al eens verpozen,en zijn zonen beginnen uit te gaan.
Uit pure erkentelijkheid zouden wij hem een bos bloemen willen laten afgeven. De brave man zou
er geen barst van begrijpen.
Dus,we laten  het allemaal maar zo.Voor schut willen we nu ook weer niet staan,\'tIs zo al erg genoeg!
Wat dacht U?
einde

Inmiddels is echter boven ons hoofd de jongste spruit in de koord gaan springen,dat doet ze tegenwoordig  wel eens meer van \" als mijne kop in de spiegel staat!!\"Lieve help,zal het dan nooit ophouden?
Nee,zeggen wij samen,zo kan het niet verder,we kunnen beter weer opstaan en gaan scrabbelen,want op deze wijze vangt men geen uilen.
Liever zondagnamiddag eens uitproberen.
En dat doen we !
Maar.....zondagnamiddag is de man van de groentenwinkelom de hoek,vrij.Dan heeft die lekker de tijd om al zijn houten fruitbakken in
brandhout te hakken,want hij stookt nog de kachel.Zeer akkuraat gaat hij hierbij tewerk,ja met zoveel regelmaat dat je er wellicht toch nog zou van indutten ware het niet ,dat zijn zoon,universitair,weer die Oosterse platen begint af te draaien en.....Mijnheer van beneden nu
 net zijn gras begint af te maaien,electrisch, jawel!
Je zou er hoorndul van worden,maar omdat je dat niet wil.schieten we weer in ons pantoffels en gaan T.V.kijken,die ook vervelend doet,misschien dan toch maar beter lezen?
Wordt vervolgd

Mag ik zo vrij zijn dit cursiefje biezonder te richten tot de lezers wier haren reeds lichtjes beginnen te grijzen en waarvan de weektaak intensief gevuld is?
Ik veroorloof mezelf tot deze dichte groep te rekenen en weet bijgevolg hoe heerlijk het kan zijn op een zaterdag of zondagnamiddag een uiltje te vangen!
Hoe het mijn lotgenoten dan vergaat bij deze tentatieve weet ik niet.Wél kan ik u, wellicht tot troost,vertellen hoe het ons vergaat
Dus op \'n zaterdagnamiddag afwas zuiver in de kast alles netjes aan de kant,dekentje onder en dan oogjes dicht..........
Is daar nu niet net hollands bezoek op het terras van links,d\'r is een huilstem bij en alsmaar roepen\"alle mensen,goeie grut\"de anderen brommen ietwat lager.. en het kleinste van drie maar gillen om een ijsje!
Net als iedereen voor een ijsje schijnt op te stappen,want de ijsman is zojuist,al bellend door de straat gereden,zet de meid van rechts haar portatiefje (op de balustrade!)voluit aan.Zij fluit daarbij zoveel als ze geven kan .Ik zoek naar m\'n oordoppen,die ik niet vinden kan,en draai me nog eens om,terwijl man-lief z\'n hoofd onder de nylon bergt.
Ook dat nog,de hond  van de tandarts zit oorverdovend in de tuin te blaffen zolang tot zijn familie zal wederkeren!Kom zegt mijn lieve man,laten we het een proberen met het raam dicht.
Wordt vervolgd  

Ach zo,wéér eens afdruipen dus?Neen,vriend-boer deze keer niet meer,nu vraagt gij wat te veel !Gij baas op het uwe en wij op het onze,zou dat niet het beste zijn?
Plus minus een jaartje hebben wij geduld moeten oefenen.
Tot 1887 werden de grondplannen opgediept en ook de Atlas van de buurtwegen.De geschreven rechten hebben tenslotte gezegevierd.Zopas werd het laatste paaltje afgebroken,nadat de kathedraal reeds vroeger op een morgen neergeveld lag.De weg is weer open en vrij zoals in de beginne en het woord van de boer komt weer tot ons.
Wij kunnen weer rustig ademen en zonder zorgen naar onze bloemen,heide en heesters kijken en naar de sparren en de dennen,de eiken en de berken.
(wordt vervolgd)