Moeilijk ?!

Weekend weeral voorbij.. Het ging veel te snel naar mijn zin ! Vooral gisteren was een hele fijne dag. Pa's 71ste verjaardag. Z'n éérste verjaardag als weduwenaar en i.p.v. bij hem op visite te gaan, zoals het normaal de gewoonte was.. had ik hem hier thuis bij ons uitgenodigd samen met mijn broer en schoonzus. We zouden mosseltjes eten.. Eet pa heel graag en 't is toch veel gezelliger om dit met z'n allen te doen.. dan helemaal in z'n ééntje. En het weer viel ook nog eens fantastisch mee.. van 's middags tot 's avonds laat konden we buiten zitten. Echt een dag, die zeker voor herhaling vatbaar is..

Vanmorgen heel vroeg op...Veel te weinig geslapen ! Raar.. want toen ik nog ging werken stond ik elke dag om zes uur op.. zonder probleem. En nu vond ik het dus echt maar niks toen de wekker zo vroeg rinkelde. Manlief is al vertrokken richting UZ Gent. Na maanden wachten.. kan hij eindelijk terecht bij een professor. Aan de ene kant ben ik blij, dat we nu eindelijk zullen weten, wat er aan het slikprobleem kan gedaan worden.. maar aan de andere kant ben ik best wel nerveus... want stel, dat het een operatie moet worden ?!

Proberen om niet te veel 'te doemdenken'.. Afwachten maar.. 'k Probeer me nu te concentreren op de leuke tijd, die er aankomt. Deze week een hele korte week met donderdag die  'feestdag'.. Woensdag met pa gaan wandelen en iets gaan eten.. Hi hi.. 't zal nog wringen worden om tijd te vinden om het huis te poetsen...

En dan..... nog één weekje.. en de drieweekse vakantie kan beginnen... Echt iets om naar uit te kijken !

Sinds ik ziek ben geweest.. lijkt het wel of ik een groot deel mijn energie mee heb moeten inleveren. De pijn is wel weg.. maar daarvoor in de plaats kwam er het ongemak van een schimmelinfectie door de antibiotica. En eens ik daar dan weer de gepaste medicatie voor had ingenomen.. kreeg ik pijn in m'n keel. Niet zomaar een een beetje pijn.. wel ze hevig, dat ik weer aan de pijnstillers kon..

Toch.. futloos of niet.. heb ik me twee dagen echt intensief bezig gehouden om ons hele huisje van onder tot boven te poetsen. Inclusief alle ramen.. Moe.. zelfs een beetje uitgeput... maar 'k was wel tevreden.. 't Zag er netjes uit.. en 'k was dus gerust om zondag het bezoek te ontvangen..

Lang ben ik niet blij gebleven... Gisterenmiddag reeds was de vloer van de badkamer, de leefkamer en de keuken al één grote vieze boel ! Nu kan ik natuurlijk m'n schouders optrekken en denken.. achh.. 't heeft z'n beurt gehad... Blijkbaar zal er ook niemand het durven om me vlakaf te zeggen.. jakkie.. je vloeren zijn zo vies.. Maar toch zit ik ergens met een soort 'eergevoel'... 'k Wil toch wel graag m'n bezoek ontvangen in een proper huisje..

Gisteren dan... 'k Had een afspraak bij de kapper. Maar bleken de kapsters uit elkaar te zijn. Eén van de twee was opgestapt.. en door gebrek aan personeel moest mijn haar dus gekleurd worden door een meisje op leercontract. Bijna anderhalf uur was ze bezig met kleuren... en de 'techniek' leek me ook niet echt wat het moest zijn. 't Resultaat was er dus ook naar ! 'k Durf de deur gewoonweg niet meer uit ! Onderaan heb ik een heel donkerbruin kleurtje.. en bovenaan.. wel.. euhhhh... roest, oranje, wit, geel... En dat was echt de bedoeling niet ! Toen ik er een opmerking over maakte.. kreeg ik als antwoord, dat 'ze' maar twee handen had.. en er moest geroeid worden met de riemen, die er waren.. Nou ja... ze mogen hun riemen houden.. voortaan zal ik de grijze haartjes in mijn kapsel wel zelf van kleur veranderen !

Achhh.. er zijn ergere dingen natuurlijk.. Morgen zet ik er wel zelf een nieuw kleurtje op.. zodat ik weer terug 'onder de mensen' kan komen.. hi hi..

Wat ik wel vervelend vond... Op een bepaald moment kreeg ik een hele rare gewaarwording. 'k Zat daar met mijn haar vol verf... en plots leek het wel of ik 'flauw ging vallen'. 'k Kreeg zwarte vlekken te zien.. m'n vingers gingen tintelen.. mijn benen begonnen te bibberen... en ik voelde me heel angstig. 'k Wou daar weg ! Maar dat ging natuurlijk niet.. want de verf moest tijd krijgen om in te werken... En hoe meer ik probeerde mezelf  'moed' in te spreken, dat ik helemaal niet zou flauwvallen.. dat er helemaal niets zou gebeuren... hoe erger het gevoel werd. Me concentreren op een tijdschrift lukte niet... prutsen met mijn gsm nog vele minder... Eng ! Heel eng !

Gelukkig toch niet echt flauwgevallen.. maar heel het kappersbezoek.. dat toch wel meer dan vier uur in beslag nam.. leek wel één grote marteling.. En nog meer gelukkig... eens ik daar buiten was.. heb ik ook nergens meer last van gehad ! Vreemd... maar ikke wel blij !

Dan de nieuwe meubels... Dinsdag zat er een brief in de bus.. Eind van de maand zouden ze eindelijk de herstelling komen uitvoeren.. Ikke heel blij.. tot zoonlief opmerkte, dat ik dan meteen dat andere stuk kon laten herstellen. 'k Had het zelf nog niet eens opgemerkt.. maar ook onderaan de nieuwe zetel is er een hele grote scheur in de stof ! Grrrrrrrrrrr....

Alles lijkt dus wel mis te gaan...
Euhhh... 'k zal me maar vasthouden aan alle dingen, die dan wel goed gaan.. zekers ?

Een nieuw blogje.. Helemaal van voor-af-aan beginnen... en dat na meer dan twee jaar. Best wennen.. maar men kan zich niet blijven ergeren.. Bloggen is leuk.. maar als er geen week, soms dag voorbij gaat.. zonder problemen.. dan vergaat je op de duur toch echt wel het plezier..

'k Ben niet de enige, die zich ergert aan de slecht werkende service van Skynet. Maar deze keer hebben ze er echt wel een enorme knoeiboel van gemaakt.. Een knoeiboel waar precies echt geen eind aan schijnt te komen..

Weet je.. helemaal opnieuw beginnen schrikt heel veel bloggers af. Tenslotte hebben ze uren en uren tijd gestoken in het verpersonaliseren van hun blogje.. Ook de band, die je ergens opbouwt binnen een groep.. is iets wat velen afschrikt om 'ergens anders' te gaan bloggen..

M'n geduld is een beetje opgebruikt..