Pim is gewiekt en dan noemen ze dat een moderne gaai , nu kan hij alleen zijn pootjes en snavel gebruiken om zich te verplaatsen , heb ook met véél hulp van een lieve vriendin een enorme speelboom ineen geknutseld met allemaal dier vriendelijke spullen en koorden en hij kan zonder moeite vanuit zijn kooi naar de speelboom , maar dat zoekt hij nu nog uit , en ik kan hem met een gerust hart laten begaan dat hij nergens meer tegen kan vliegen en iets breekt ( bij hem natuurlijk ) en het werd dringend tijd hij begon nog maar een paar dagen te slopen en dan wel aan de kaders aan de muren ten eerste is dat hout ook niet goed voor hem en nu kan hij slopen en knagen aan het hout van de speelboom dat zeker geen kwaad kan , er zijn en dat weet ik wel mensen die er tegen zijn om een papegaaike te wieken , maar ik vond het dat ik voor Pim zijn veiligheid goed heb gehandeld en nu kan hij meer leren en ondervinden dan van zijn kooi naar de kaders of de lusters te vliegen !!!

wat ik het meeste mis is mijn enigste kind mijn dochter , zij wil met mij al 10 jaar geen contact meer
( het kan ook langer zijn ) mens vergeet al is de tijd , en het hoe en waarom dat blijft voor mij een groot raadsel ik krijg op deze vragen geen antwoord meer , heb zelf al zoveel pogingen ondernomen , en het haalt helemaal niks uit . Ben dan ook de trotse oma van een kleinzoon en kleindochter die ik ook niet ken en zij mij niet ik denk dat ze het nooit te weten gaan komen van mijn bestaan . Maar ik hou ontzettend veel  van zowel mijn dochter als de kleinkids en het sprrekwoord " uit het oog , uit het hart " is voor mij zeker niet van toepassing , de moeilijkste momenten en die zijn er veel op één jaar zijn zeker de verjaardagen, Kerst- en Nieuwjaar , de Paasklokken , de goede Sint , Moederdag enz.... En met ouder te worden komt er geen verbetering , dat gemis en die pijn blijft is het misschien dat ik een alleenstaande  ben zonder partner , dat ik meer tijd heb om erover te piekeren ? Ik weet het niet maar een gevoel kan je niet verbergen of zeker dit gevoel niet van je afgooien dat is een verwerkings proces voor de rest van mijn leven en wie weet komt het nog wel goed dat denk ik jaar na jaar of soms dag na dag , dat wou ik nu toch eens even kwijt , het doet al is goed het te kunnen schrijven .

het zijn echte schatjes maar .... soms ook echte bengeltjes , zeker Taco ( groene ) , kan nogal jaloers zijn als Paco erbij komt zitten , dan mag ik het verduren zoals Taco  me kusjes geeft en dat doet ze graag pikt ze gewoonlijk eens stiekem in mijn lip , ik krijg gewoonlijk de schuld hahaha
maar er zijn van die dagen dat ik ook alles kan doen met die 2 schatjes op mijn schouder , en dan maar brabbelen wie weet wat zeggen ze dan ? Dat weet ik misschien beter niet !!!
Ik laat ze gewoon doen en ze de volle vrijheid in huis te geven , en we maken samen wel veel plezier , ze zeggen elk dier zijn plezier maar daar is wel iets van aan elk dier is ook anders en ik probeer ze te begrijpen ZIJ GELUKKIG .......IK OOK !!!