einde

;

,

ik moest mezelf herpakken
ik moest en zou uit dat zwart gat uit kruipen
ik zou terug die zon voor mij laten schijnen
de kleuren van de regenboog
nooit meer doen verdwijnen

Darknes
-------------






sindsdien begon voor mij de duisternis
scheen de zon niet meer voor mij
ik kluisterde mezelf in een goude kooi
kwam nietv meer buiten
alsof ik mensen bang was
bang dat ze mij pijn zouden doen
vertrouwde niemand meer
zelf mezelf niet
waarom???
ik blijf maar afvragen
WAAROM????

 
ik heb er boeken over geschreven
om het antwoord er zo op te vinden
maar bleef steeds op het zelfde steken
dat ik blind ben geweest
en niets had vermoed






want het antwoord daarop
hoe,waarom,en voor wat???
zal voor eens en altijd
een vraag voor mij zijn

onze vriendschap kapot

dat verbrak onze contact
onze vriendschap kapot
hoe kon ze me zo iets aan doen
en nog steeds onder men ogen durfde komen
ze heeft geen hart
dus is ze't ni waard
om daar dan nog lang
men gezond verstand
er aan verbrand








onze wegen liggen
nu ook ver uit mekaar
nu ben ik hier
en zij kweet ni waar
heb haar sindsdien
dan ook niet meer gezien
maar hoe dan ook
ik blijf toch achter
met mijn gebroken hart

bedrogen worden,
is niet zo fijn
het neig pijn
hoe geraak ik er over
hoe verwerk ik die pijn
het is niet zo simpel
om de men draai terug te vinden
want t'was dan nogwel
mijn men beste vriendin

,

hoe ik het moest aanzien
hoe ik het kon aan zien
begrijp ik zelf van mezelf niet
hoe kon ik dit laten gebeuren

bedrogen worden
wens dit niemand toe
het doet meer pijn
dan 1000 open wondes

,







DEZE PAG.GAAT OVER
MIJN GEBROKEN HART
DAT VERTAALD STA IN
DEZE
PIJNLIJKE GEDICHTEN
MET
OOK VERDRIETIGE
PLAATJES

,















;

,







         

,

,









  

,

,                  





             

,

,







:

;