Je moet wel heel erg bevriend zijn met iemand als je voor haar zoon die summa cum lauda gepromoveerd is deze TESSELATION maakt en dat deed LIZ BRADLEY. De quilt werd met de hand gepatcht en machinaal gequilt.
ERIKA HARBAUM heeft met deze ALIPORELLO een quilt gemaakt waarin zij op kundige manier een tweedimensionaal vlak veranderde in een schijnbare drie dimensionale ruimte.
Elke quilter houdt na verloop van tijd een hele stapel restjes over. Dan wordt het hoog tijd om een scrapquilt te gaan maken. Zo dacht ERIKA LOACKER er ook over met als resultaat deze mooie frisse quilt. Dat moet toch een voldaan gevoel geven als je weer wat van je restanten af bent.
Er is een periode geweest dat de water colour quilts op elke tentoonstelling te zien zijn. Gelukkig heeft Martha zich niets aangetrokken van trends en heeft deze mooie DIAMOND WATER COLOUR gemaakt.
Het is wel erg vermoeiend hoor zo'n verjaardag. Ik zal maar eens gauw onder mijn nieuwe quilt kruipen. En zo werd de ALFABET QUILT die door OMI INGE KEASBERRY gemaakt was al meteen door FINN ingewijd.
Vlinders hebben quilters al vaker geinspireerd en op diverse tentoonstellingen konden we zien hoe elk er een eigen interpretatie aan heeft gegeven. GRIET LOMBARD heeft met deze FIND ME A BUTTERFLY een tweede prijs mee gewonnen in de categorie vernieuwende kleine quilts.
Hoewel de zomer al achter de rug is wil ik jullie dit zomerse tafereel niet onthouden. Ot en Sien spelen in het zand; zo maakte JANTJE ZWAANSTRA er een quilt van.
Het liep al tegen het eind van de zomer. In de gehuurde auto reden we door de dor geblakerde velden op zoek naar de nederzetting van de Native Americans. Volgens mijn kaart moesten we er al vlakbij zijn. Bij een ravijn zagen we twee mannen in de diepliggende rivier turen. Het waren vast vissers, zo aan hun kleding te zien. Ik stapte uit en vroeg hun naar de gezochte nederzetting. Het bleek nog slechts een kwartier rijden te zijn en een van de heren vertelde dat zijn grootmoeder conservator was van het plaatselijke museum. We bewonderden de vaardigheid van de mensen in het manden vlechten en weven. Toen we in een grote stad een quiltwinkel bezochten kocht ik meteen stoffen met indianenprints er op, want ik was echt van plan om van dit bezoek een quilt te maken. Die gelegenheid kwam toen mijn jongste dochter vertelde dat ze zwanger was. Mijn ontwerp had al die tijd in mijn achterhoofd liggen sluimeren en kwam er op dat moment spontaan naar boven. Ik had nog geen computer en werkte dus nog op de ouderwetse manier met ruitjespapier. De hele quilt werd ook met de hand vervaardigd. Bij de geboorte van Finn heb ik deze SUNDANCE aan hem gegeven.
In de quilt zijn de gestileerde berenklauwen als teken van kracht te herkennen; in elke berenklauw is een dansend Indiaantje of een mytisch woestijndiertje geapplikeerd; de blauwe banen die zich in de windrichtingen verplaatsen symboliseren de vrije geest. De achtergrond is beige-bruin met sporen van dieren die zich een weg zoeken door de dorre woestijn.
Wat leuk om een werkstuk van mijn vroegere lerares op het weblog te kunnen plaatsen. META BLOK-DROST vond het een hele uitdaging om een niet voor de hand liggende achtergrond te gebruiken voor haar LUSTHOF.
Het gebeurt wel eens dat iemands woorden je tot dieper nadenken brengt. Dat gebeurde bij JACQUELINE OBERINK die ging filosoferen over Ricky Tims' opmerking 'What would happen if ...' Dus wat zou er gebeuren ALS TWEE DRUPPELS IN HET WATER VALLEN. Dit is wat Jacqueline ervan verwachtte.
Net als JANNEKE LIGTENBARG ondervind ik dagelijks de fascinerende afwisseling van de Waal. De talloze ganzen die boven de uiterwaarden opvliegen en in formatie zich hergroeperen voor hun nachtelijke rustplaatsen.