op de rommelmarkt

Zo, ondertussen zijn we al een weekje later en is er al heel wat gebeurd!
Ik vond iemand met een frees en dus werd de grond zondagnamiddag klaargelegd. Een heel verschil is het.




En zoals je merkt, jongens zoals jongens moeten zijn!

Woensdag vandaag!
Gisteren, dinsdag, die rustdag had ik echt nodig!
Zaterdag en zondag hadden we een brunch verzorgd voor 460 personen. En maandag hadden we uitgebreid - zeker 30 man op ons appartementje - mijn verjaardag gevierd.
Vriendelijk dat je niet vraagt hoe oud ik ben...

Maar vandaag begin ik aan de ruiming.
Volgende week maandag wordt het tuintje gefreesd en dus moeten er nog wat gewerkt worden!
Dus botten aan en daar gaan we..



'Fons' kwam effe polshoogte nemen. Fons is ondertussen 80 jaar en hij bewerkt het stuk naast het mijne en was dus wel nieuwsgierig. Een man met bergen ervaring, net wat ik nodig heb!
Ik hoop dat het klikt tussen mij ede andere mannen die daar tuinieren. Zelf ben ik niet van de moeilijkste, vind ik van mezelf!



En wat ik in die drie uurtjes voor elkaar kreeg, merk je wanneer je de foto's bekijkt.

17 februari ben ik jarig.
Maar omdat er toen niet kon gefeest worden, stelden we het klinken en drinken een dagje uit.
En op 18 februari kwamen m'n vrienden en vriendinnen binnen gewandeld.
En ieder van hen had een geschenk bij, dat 'ge in uwen hof' kunt gebruiken! Verschillende soorten zaad, knoflook, een plantset, een boek, laarzen tot zelfs een kruiwagen toe!

En Leo, mijn beste vriend, vertelde iedereen het verhaal van de mislukte hovenier naar een boek van Ernest Claes. Ik zal het eens moeten lezen!

Kan een godsdienstleraar, eens hij de krijtjes heeft weggelegd, een goede hovenier worden? Of is het een droom?

Voor hen is het een vraag, voor mij is het een uitdaging! We gaan er voor!

De eerste zonnestralen, de vogels die 's morgens al fluiten... Ik heb zelfs al geprobeerd of het lente is! Als je met één voet op 8 madeliefjes kan staan, is het lente!
Maar het is nog niet zover! We zijn nog maar half februari!

Vermits ik nu zo goed als gepensionneerd ben, komt vaak de vraag van de 'tijdvulling' op je af.
'Krijgt ge uwen tijd om?'
'Valt ge niet in een zwart gat?'
Maar ook: 'Heb je je al bij een vereniging geëngageerd?'

We wonen op een appartementje, dwalen met onze camper de wereld rond en we zitten zo wie zo veel buiten.
En Suzy en ik, wij koken graag!
En wie graag kookt, heeft graag verse producten.

Groenten van bij ons, groenten die seizoensgebonden zijn.
Groenten, die we zelf willen kweken!

Op een appartement kan je wel iets, maar ....
Dus op zoek naar een tuintje. Maar dat is niet zo eenvoudig!

We wisten er enkele liggen in de buurt, op wandelafstand en dicht bij het centrum maar toch volledig in het groen.
We vonden hét tuintje! Het lag er verwilderd bij. Al vier of vijf jaren was het niet meer gebruikt en het zag er niet naar uit dan de huurder zijn perceel dit jaar onder handen zou nemen.

Maar hélaas ... hij wou het niet vrijlaten!

Een aanhouder heeft vele vrouwen ... maar in dit geval was het andere gezegde waar: de aanhouder wint!

Na verschillende bezoekjes kon ik de man toch overtuigen. En ja, de huurovereenkomst is ondertussen geregistreerd!