Naar de inhoud

Rosetta's blog

seniorennet.beseniorennet.be

Het Verlangen

Verlangen

 

Heeft het “verlangen” wel dezelfde betekenis voor iedereen?

Verwart men niet “verlangen” met “behoefte”?

Een behoefte kun je invullen:eten als je honger hebt,een nieuwe auto kopen,een huis in Toscanie…Dit kun je ook verlangens(met een s)noemen.

De term “verlangen”dewelke ik bedoel gaat over iets veel fundamenteler.

Niets kan de mens zodanig bevredigen dat hij definitief bevrijd is van het verlangen naar iets nieuws.
Het is een onstilbare dorst,en onrust,een dynamiek,een grenzeloos verlangen naar de “ander” in eerste instantie.

Levina’s slagzin:”le désir de l’homme est le désir de l’autre”,zegt het.Je wilt verlangd worden door de andere terwijl je zèlf verlangt.

Het verlangen valt nochtans niet samen met het gevoel. Men denkt vlug aan het woord “liefde” als men van verlangen spreekt.

Het “verlangen” waar ik het over heb is onbewust en kan pas via omwegen ontdekt worden.

Eigenlijk is de mens een wezen dat gedreven wordt door een onblusbaar verlangen maar niet weet naar wàt het verlangt. Dit dwingt hem zich naar anderen te wenden, te ontmoeten en een voorlopige identiteit op te bouwen. Maar er ontwerpt zich een leven van en reeks schijnbare toevallige factoren die het verlangen zullen opvullen,surrogaten:auto,grotere auto,villa,eten….

De dynamiek van het echte “verlangen”houdt velerlei dingen in. Wat denkt  u dat een kunstenaar beweegt, die onblusbare drang altijd maar te creëren, te scheppen. Het tasten,het zoeken en nooit echt bevredigd zijn?

Wat zei Eric Oger  enkele maanden terug?Het ging toen wel over het geluk, maar hij zei dat het zoeken belangrijker is dan het vinden.

Sommigen verklaren het verlangen als een verlangen terug naar de moederschoot. Ik zou het niet weten,maar wie weet?

Ik zou het geen “passion inutile” noemen à la Sartre want er zit te veel drijfkracht in het verlangen.

Verlangen is een onstilbare honger van de geest, honger naar betekenis ,naar een waarheid,naar de kennis van het Ene Antwoord, het verlangen naar dat punt waarop de zin van het bestaan en het geluk elkaar “misschien” de hand reiken, samen hetzelfde betekenen.

Indien u denkt niet te verlangen (in de betekenis waarover ik hier heb)wens ik u toe te verlangen naar dat “verlangen”.

Een heel oude dichter (nu overleden) schreef eens:”What makes the engine go..desire,desire,desire..The longing for the dance”

Het zoeken en uitstellen van ervaringen, het niet willen,kunnen grijpen. Verlangen en weer niet.Verlangen naar “iets”moet blijven , het doel mag niet bereikt worden.

Een beetje mist? Dikke mist? maar mist moet er zijn.!
!
Rosetta

Geschreven door RosetteDemuyter om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

nieuwe tekst

Hier in “den Hopsack” zijn een aantal vrijwilligers actief,ook het team van het filosofisch café bestaat uit vrijwilligers.

Onlangs kwam bij mij de vraag op”wat beweegt eigenlijk een vrijwilliger zich voor anderen in te zetten?”

Is het om een zwart gat op te vullen,een leegte ? Doet hij het om een  bedankje te krijgen?Probeert hij zijn eigen problemen te vergeten?

Er is echter geen fundamenteel antwoord,een antwoord dat geldt voor elke vrijwilliger.

Emmanuel Levinas geeft misschien een gedeeltelijk antwoord.

Bij Levinas gaat het om een “appel à l’autre” Die “appel”(beroep doen op  is ongeveer de vertaling)door de behoeftige,de weerloze is geen eis. Bij Levinas besta je maar doordat de “andere” je ziet en zo beroep doet op de andere zijn gelaat(dat is eigenlijk fenomenologie)

De “goede Samaritaan” antwoordde aan de oproep van de gekwetste. Maar was er alleen maar dàt, het helpen,of ging het ook om een goed gevoel op te roepen bij zichzelf?

Ieder  gelaat doet een “appel” op zelfoverstijging. Ieder “ander” die geen bedreiging of agressie vertoont in zijn gelaat is een vraag naar mijn zorg. Hij doet een oproep om mijn grenzen open te stellen.

Door hem te tonen in zijn kwetsbaarheid doet hij een “appel” op mij om uit zijn beslotenheid te geraken.

Hetzelfde van het gelaat kan gezegd worden van het woord . Zelfoverstijging is luisteren naar het verlangen van de andere tot contact.

Ontmoeting gebeurt op voet van gelijkheid en evenwaardigheid.

Ontmoeting tussen mensen is veel meer ,het is de ontmoeting met de mensheid en de mensheid is de “andere”

Maar nog niet is er het antwoord dat ik zoek. Ik mis toch wederkerigheid.

Bij Levinas gaat het niet ècht om wederkerigheid?

Dan kom ik bij Paul Ricoeur.

Hier is de “andere” niet de eiser maar de lijdende.

Hier “geef” ik mijn mede-voelen, mede-lijden. De “andere” is de ontvanger

In het ware meevoelen word ik geraakt door al wat de lijdende mij teruggeeft.

De ongelijkheid wordt opgegeven door de wederkerigheid,de uitwisseling. Je kijkt in een spiegel,je lijdt mee ,je wordt herinnerd aan je eigen kwetsbaarheid en sterfelijkheid.

De ontvanger geeft verantwoordelijkheid doordat ik de superioriteit erken van het aansporen tot rechtvaardig handelen.

Hier is dus wèl wederkerigheid,gelijkheid.

Ik ben niet beter dan  de andere. Ik ben een ander tussen de anderen.

Is dit een antwoord op de vraag:waarom die zogezegde belangloze inzet van de vrijwilliger?

Om over na te denken toch?

 

 

Rosetta

De teksten die u kunt lezen zijn "columns" die opgesteld zijn door mij en dewelke ik voorlees in ons filosofisch  café in Antwerpen.
Elke 2de zondag van de maand heeft er een filosofisch dialoog plaats in "den Hopsack",Grote Pieter Potstraat,24,Antwerpen;Voor meer détails kijk op
www.filosofisch-cafe.be
Iedereer is welkom,er is geen voorkennis nodig .Iedereen doet mee .Het café zèlf is heel gezellig en er wordt dikwijls nog veel nagepraat.Kom maar eens kijken..


Geschreven door RosetteDemuyter om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Rosetta's blog

↑ Terug naar de berichten