Naar de inhoud

Rosetta's blog

seniorennet.beseniorennet.be

Archief

Vakantie

Vakantie,

Velen zijn terug van vakantie veronderstel ik toch?

Het woord "vakantie" komt van het woord "vacant".

Vacant dat op zijn beurt betekent:afwezig,vrijstaand,open,verlaten,op pad zijn,nomadiseren,zwerven,openstaat,vrij blijven

Voor elk kan er dus iets anders verstaan worden onder het woord vakantie

"Vacuum" zit er ook in:leeg dus,afwezig zijn van de dagelijkse sleur,het achterlaten van zorgen ,het verlaten van het huis,openstaan voor nieuwe dingen,rust of onrust ervaren,rondzwerven,leegte opvullen(is er zin aan de leegte?)de nomade spelen,maar bovenal zich vrij voelen.

Vooral dat vrij voelen lijkt mij een vraagteken.

Is men vrij wanneer men zijn verlof moèt nemen in "die" en "die" maand,wanneer men zijn vliegtuig moèt nemen om "dàt" en "dàt" uur,wanneer men in het hotel het ontbijt moèt halen voor 10uur?

Zelfs ik met mij boot,ik,de zwerver ,de nomade die ongebonden op vakantie ga moèt mij onderwerpen aan de natuur.Ik moèt mee met de tij,rekening houden met de wind….

Waarom kijken zoveel mensen uit naar verlof?Om op adem te komen,te pauzeren,te rusten,om adem te halen?

Wordt het niet overroepen?

Ik hoor veel mensen zeggen dat ze blij zijn terug te keren naar hun eigen nest.Kinderen gaan ineens terug graag naar school:de nieuwe pennen,het kaften van boeken,een nieuwe boekentas,de vriendjes terugzien.

Vanwaar die drang om weg te gaan?Dit houdt me bezig.

Nu,zonder die drang had Columbus Amerika niet ontdekt en zo zijn er vele voorbeelden van.Het avontuur,het onbekende trekt aan.

Nieuwsgierigheid naar het "andere" wat het ook moge zijn.

Wij hier,échte en amateurfilosofen zijn ook nieuwsgierige mensen die alsmaar blijven zoeken naar antwoorden op allerlei vragen.Is dit niet een beetje dezelfde drang als op vakantie gaan,of liever op avontuur,op verkenning?Ik denk dat er een link is.

Hebben we niet allemaal een "Odysseus" in ons?Is dat eeuwige zoeken niet een zoeken naar zichzelf?

Komt men ooit uitgerust en voldaan terug?Blijven wij hier dan ook niet komen als zoekende zielen?Nooit echt voldaan..

Men verlangt altijd naar iets anders.Is men thuis wil men weer weg.Is men weg wil men terug naar huis.Hetgene mij terugbrengt naar het nooit bevredigd verlangen naar dat "iets" waar ik het vroeger al over had.

Laten we ons filosofisch café een beetje ervaren als een vakantie met al zijn betekenissen hiervoor opgesomd

Misschien gaan we straks graag terug naar huis maar tegelijkertijd kijkt men misschien al uit naar het volgende filosofisch café.Ik alvast wel,volgende week reeds in Breda

Geschreven door RosetteDemuyter om 23:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Column 12.O2.12

Waarom stellen wij vragen?

 

Dat ook is alweer een vraag…

Je kunt antwoorden ”omdat we nieuwsgierig zijn”, ”omdat we kennis willen opdoen”, ”omdat met iets niet begrijpt”, ”omdat men een duidelijker beeld van de werkelijkheid zoekt”

Het ziet er naar uit dat, zonder vragen het leven saai zou zijn.

Want,zou het wijs, verstandig zijn grenzen te stellen aan onze dorst naar kennis?

Kan grenzeloze nieuwsgierigheid van sommigen ons aller naar ondergang   leiden?(denk aan de atoombom)

Vragen kunnen ook een weg banen door een oerwoud van misvattingen.

Vragen kunnen nieuwe perspectieven geven.

Socrates kende de macht van de vraag. We willen niet onwetend zijn.We willen verwonderd zijn,kennis is goed.

Is er een goede manier om een vraag te stellen of,en zijn er vruchtbare manieren van antwoorden?

Elke vraag hier in het filocafé is al een manier om bij te leren.

Elk antwoord leidt tot nieuwe vragen.
Het is een doolhof, een weg zoeken naar de uitgang.
Men is niet tevreden met het eerste en beste antwoord

Men zoekt een doel dat niet te bereiken is.

Vragen stellen is een inspirerende wandeling langs kronkelende wegen via vertakkingen.

Maar is er geen dieper bedoeling achter de vragen?

Wàt willen we eigenlijk weten? Een antwoord op de vraag? Het is gebleken dat er nooit een antwoord komt op de filosofische vragen….en toch blijft men vragen stellen.

Dus is “mijn” vraag “wat zoeken we”?

Is het niet verder zoeken dan de vraag,

Maar naar “wat”  dan?

Zit er diep in ons niet “iets” waar we niet bij geraken?

Zou het niet zinnig zijn te weten wat dat “iets” is?

Is dat “iets” soms onze kern,onze diepste onbewuste verlangen naar de essentie van ons bestaan?

Wat is eigenlijk de vraag achter de vraag..

Nu, in St Amour is het thema “het onbereikbare”

Maar is het onbereikbaar?

 

Rosetta 12/2/2012

 

Geschreven door RosetteDemuyter om 13:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Column 13.05.12

 

Sisyphus, 

De meeste van ons zoeken naar een zinvol bestaan. Dat is wat “ik” denk toch…

Maar ”hoeft” die zin er te zijn? Kunnen we er niet boven gaan staan en bij de orde van de dag blijven bv?

De zin kunnen we “toch” niet vinden .Met onze ratio gaan we de wereld toch niet verklaren?

Waarom ons hoofd blijven breken om iets dat we nooit zullen vinden. Waarom illusies en verwachtingen blijven koesteren.

Van drie dingen zijn we zeker. Dat de wereld bestaat, dat wij bestaan en dat de dood onontkoombaar is.

De dood is ergens altijd aanwezig omdat we ons bewust zijn van onze eindigheid.
De naderende,onafwendbare dood maakt van ons leven een zinloze bezigheid,en dat vervult ons van angst.

Daardoor gaan mensen hopen op een leven na de dood ,dat is een vlucht uit de werkelijkheid

Niet de hoop is zeker, maar het heden,het lichaam.

De hoop moet uitgeroeid worden.

Enerzijds wil de mens zekerheid en anderzijds gaat hij op zoek om  zijn bestaan te rechtvaardigen.

Die tegenstrijdigheid tussen die twee maakt het leven absurd.

Het “absurde” is de tegenstelling tussen de mens die verlangt naar zekerheid en de wereld die  hem dat niet kan geven.

Het verhaal van Sisyphus illustreert misschien waar ik naartoe wil. Sisyphus werd door de goden gestraft ,het verhaal is bekend denk ik. Sisyphus moest voor de rest van zijn leven een zwaar rotsblok naar boven op een berg duwen. Eens boven ontsnapt het het blok en rolt terug naar beneden. Zo gaat het elke keer en elke keer terug.

Nu zou men denken hoe absurd zoiets is. Sisyphus had kunnen opgeven(hij was eerder al ongehoorzaam geweest aan de goden)maar wat gebeurt er?Sisyphus,bij de zoveelste afdaling begint te voelen dat hij er een zeker plezier begint in te vinden. Elk uur dat hij afdaalt wordt hij “bewuster”,aanvaardt en geniet.

Hij is superieur aan zijn lot omdat hij bij elke afdaling bewuster is van zijn conditie. De luciditeit die zijn marteling moet zijn wordt zijn overwinning.

Zijn afdaling is er soms één van berouw, van verdriet, van vreugde maar hij omarmt zijn persoonlijk lot.

Ongerijmd,dwaas,onzinnig,irrationeel,waanzinnig,gek,

Allemaal synoniemen van absurd.

Helden van het absurde?Monty Python, Kamagurka, de mannen van Basta, Herman Brood ,Don Juan?

De kroon spant de schilder,deze wil het leven herhalen in materie.Geen verklaring voor zijn vragen of verlangens,gewoon doèn.

J.Conrad stelt:”hoe intelligenter een persoon is, hoe minder hij de absurditeit wantrouwt”

Als de mens “nee” zegt tegen de dood,zegt hij “ja” tegen het leven. Juist omdat hij die hoop heeft opgegeven en niet anders heeft dan het hier en het nu, kan hij hartstochtelijk van het leven houden.
Zolang we  hopen verraden wij ons menselijk bestaan

“Het menselijk leven ,deze absurde wereld  is adembenemend mooi”zei Camus,bekende filosofoof.
Ontsnap aan de gevangenis,geef de hoop op,geniet hier en nu.

De mens is zijn eigen doel. En hij is zijn enig doel.

Onder “mens” versta ik  ook “de andere”.

Wees solidair met concrete mensen.Neem elkaar de hand en stap uit de gevangenis.Het geluk wacht op u

Dat is wat ons leven, tijdelijk en absurd ,zinvol maakt

Intensief en hartstochtelijk leven,laat dit mijn absurde boodschap zijn.

Geschreven door RosetteDemuyter om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Medea

Kennen velen hier het verhaal uit de griekse mythologie van “MEDEA”?
Ik raad aan het te lezen op internet(Google)
Voor degenen die het niet kennen hier in het kort:
Medea is de dochter van Colchis een koning die eigenlijk geen recht had op die troon.De echte toekomstige koning Jason komt op zijn 18de de troon opeisen en bekomt die ook na een lang verhaal van stieren en draken en hekserijen met de hulp van Medea die op slag verliefd geworden was op Jason en met hem meeging..Toen Jason eindelijk op de troon zat werd hij verliefd op een andere prinses.”Creusa”maar “Medea” nam dit niet en stuurde een vergiftigd bruidskleed naar de bruid,maar hier komt het:Medea doodde eigenhandig haar drie zonen in een vlaag van woede en jaloezie
KAN DE REDE DE PASSIE BEHEERSEN,ONDERDRUKKEN?
---------------------------------------------------------------------------------
Vandaag ook nog gebeuren zo’n zaken,men kan het lezen in de kranten.Moeders doden hun kinderen al dan niet gevolgd door zelfmoord(er zijn ook mannelijke Medea’s..)
Alles draait hier rond passie.Waar is de rede?Blijkbaar overwint de passie hier de rede.
Moet het dan niet omgekeerd zijn,dat de rede overwint?
Maar volgens Spinoza is er ook een onmacht van de rede,toegeschreven aan een zwakke wil vooral gekend in onze katholieke opvoeding.Niet zondigen heeft te zien met “wilskracht”.Zondigen is falen,zwak zijn.
In het geval van Medea is de wil hier het zwakst,de begeerte het sterkst.Spinoza zegt “de geest is gewillig,maar het vlees is sterk”
Voor Spinoza kan het zwakke nooit winnen.Medea kon niet anders.Ze dàcht misschien dat ze
kon weerstaan aan haar passie,maar dat is een illusie,dit zijn passieve affecten. Wat men wèl gedaan heeft of “niet” gedaan heeft is de perfecte uitdrukking van levenskracht,van het volharden in het bestaan.
Voor Medea was het nog erger te moeten leven met vernedering en kwetsing.Ze doet wat ze niet laten kan.
Deze éthiek van Spinoza is een andere dan de normatieve,maar redelijk en menselijk.
Je kunt Medea’s daad moeilijk goedkeuren,maar je kunt het ook niet afkeuren “omdat je het wilt begrijpen”
Men kan op zoek gaan naar de oorzaak,of doel of manifestatie van de begeerte of een samenspel van omstandigheden bv:opvoeding,trauma.
Er is een krachtmeting aan de hand tussen uitdrukkingen van drift en verlangen.
Het ene is zogezegd “goed”,het andere “slecht”,maar maken deel uit van ons geheel nl; lichaam en geest.
Medea doet een zoektocht naar binnen,haar diepste binnen
Weggaan bij je echtgenoot bv.lijkt gemakkelijk(omdat het bv.een hel geworden is)Maar het is wel de moeilijkste weg.Weggaan betekent opgeven,een slechte indruk nalaten aan de buitenwereld.Je staat onder druk.Bij de echtgenoot blijven lijkt lastiger maar is de weg van de minste weerstand.Dus ben je het sterkst als je beslist van “toch” weg te gaan want nog eens;het zwakke kan nooit winnen.
Wat is slecht,wat is goed?
Medea voelde intuitief dat ze niet “kon” doen wat ze wist dat beter was t.t.zeggen haar kinderen in leven laten.Dus doodde ze hen.
Dit is de onmacht van de rede.Je weet dat het slechte bestaat en toch doe je’t.
Als dit alles doordringt hoef je niet met schuldgevoelens opgezadeld te zitten.Het is helemaal niet verfoeibaar.Lichaam en geest zijn één
Hoe eindig ik nu zo’n pleidooi voor het omgekeerde van hetgene men ons als norm heeft aangeleerd…
Eindigt het betoog met “je zult niet doden”?
Zullen we Spinoza bijtreden met mededogen en begrip of poging tot begrip, op zoek naar de bewuste en onbewuste oorzaken van die wrede daden?
Durven we nog oordelen,veroordelen?
Ik zou zeggen:wees mild voor jezelf en anderen.
Deze column is geinspireerd door het boek van Miriam van Reijen:”De geest is gewillig maar het vlees is sterk” een aanrader (uitgeverij Klement/Pelckmans)
Geschreven door RosetteDemuyter om 12:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Van Verlangen naar Fantasie .



Dames, ik heb goed nieuws voor ons…

Horen wij niet ons ganse leven dat alles de schuld is van Eva “dat ze maar niet in die appel had moeten bijten”?
Sindsdien is alles de schuld van de vrouw, dat zondige wezen.

Nee,nee,zeg ik u ,niet Eva is de schuld maar de slang! Ja, de slang ,,want zij verleidde Eva. Het was de slang die iets deed ontwaken bij Eva nl. Het “verlangen”,

De slang siste Eva toe dat er nog veel meer te beleven viel buiten deze “Hof van Eden”en ganse dagen rond te drentelen met Adam.

Ze siste en siste en overtuigde Eva uiteindelijk in de appel te bijten hetgene haar leven totaal zou veranderen.

Want,plots zag ze zichzelf en Adam in volle naaktheid en beiden schaamden ze zich.

Door die schaamte voelden ze zich gefaald,ja,gefaald omdat ze het verlangen van God niet hadden kunnen bevredigen.

En wat is dat verlangen van God?Hij verlangt naar de mens en voelt zich verlaten. Hij is eenzaam en roept ”waar ben je?”

Het verlangen van God is zo groot dat het niet te bevredigen valt en zo geeft hij de mens een gevoel van falen en een schuldgevoel.

Het is dus de “ander” (god dus) die te kort schiet.

Het tekort van de mens kan alleen opgeheven worden als de mens het tekort van de “andere”(god)opheft. En zo is de moraal geboren.

Omdat we zelf niet anders zijn dan Verlangen, omdat we samenvallen met het Verlangen kan ik het Verlangen van de “ander” alleen opheffen door het vernietigen.

De moraal is het cadeaupapier waaronder dat andere,dat veel diepere en wezenlijke Verlangen schuilgaat, het verlangen naar macht, seks en vernieling.

De enige die geen geweten heeft is de slang. Voor de slang is het een spel. De slang is de oermoeder van de verleidingskunst.

Zij moet niets vernietigen omdat het haar niets kan schelen daar zij het verlangen van de “ander” niet moet bevredigen,

De slang mag aanspraak maken op alle respect.Zij heeft geen geweten, geen moraal.

Het is het Verlangen die de mens gevoelig maakt voor zwendel, ja, zwendel die zich vermomt in kunst, filosofie, religie, wetenschap.
Ook politiek is voor alles een komedie van bedriegers en bedrogenen. Neem zwendel maar niet serieus, niet negatief, zonder zwendel zijn we niets.
Daarmee is de zwendel van de verleidingskunst de enige redding waarop we mogen hopen, dus de belangrijkste, het “andere” leven nl de “fantasie”.

Wie nieuwsgierig is naar de boom waar hij niet van eten mag, heeft er toch een voorstelling van, hoe vaag en onbestemd ook. En“dat” is Fantasie, dat is de wereld van de kunstenaars, de creatievelingen, de zoekenden, de filosofen.

Rosetta

Geschreven door RosetteDemuyter om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het Geluk

Het moment is er nu om elkaar “gelukkig nieuwjaar” te wensen nietwaar?

Staat men er echter bij stil wat “geluk” zoal kan betekenen. Wat is geluk?

Geluk is bv. aan de juiste kant van de wereldbol geboren te zijn.
Geluk is voor de mensen in Syrie, Egypte, Palestina, ontsnapt te zijn aan de drones en schietpartijen. En de vraag is dan of je dat wel “geluk” kunt noemen, want het verdriet en de wanhoop komt er ook bij! Wat moeten die mensen zich uitgesloten voelen bij dat woordje “geluk”!

Meer hoef ik daarover niet te zeggen toch?

En wij? Wat is geluk voor ons? Wij met onze cultus van geluk, genieten in fitnesscentra, lifestyleprogramma’s enz. Scoren moeten we, pijn is niet toegelaten, miserie is een “ver van mijn bedshow”

Vrienden zien we niet meer, facebook is er nu! Twitteren, smsjes sturen vervangen elk menselijk contact. Geluk moet onmiddellijk ingevuld, bevredigd worden. Geluk is een markt geworden.

90% van de mensen “zeggen” wel dat ze gelukkig zijn. Niemand durft zeggen dat ze dépressief of eenzaam zijn. Dat klinkt niet goed, men hoort dat niet graag, dus men zwijgt om het masker van geluk niet te beschadigen.

Ik wil nu ook niet zo negatief blijven want er is nog hoop op het echte geluk.

En wat mag dat nu weer zijn?

Uitkijken dat we ons niet laten meeslepen in de consumptiemaatschappij bv. terugkeren naar de bron, de familie, de buren, de gemeenschap, de tradities.

Mensen, het is tijd voor verandering is de spreuk van een bekende burgemeester. Ik betwijfel of hij het over dezelfde waarden heeft.

Voor mij is verandering bewust leven, weten met wat men bezig is, niet wegkijken van miserie, geven, jezelf inzetten.

Terwijl ik deze column aan het opstellen was, lees ik tussendoor de bijlage van mijn dagblad en wat staat daar?

De belg zal gelukkig zijn in 2013! Belg maakt eigen geluk, staat er.

De Belg zal minder geld schenken aan goede doelen maar gaan meer vrijwilligerswerk doen als compensatie.

Werken is ook een belangrijke factor van geluk. 67% van de mensen wil toch gaan werken zelfs indien ze hetzelfde bedrag zouden krijgen bij een uitkering. En, na de inspanning, de ontspanning. 83% zullen pas gelukkig zijn in 2013 als ze minstens één mooie reis kunnen maken. ; Tot daar de statistieken.

Geluk kun je afmeten aan ongeluk. Als je eens echt ongelukkig bent geweest, weet je pas wat geluk is. Geluk is dus niet ongelukkig zijn.

En toch blijft men streven naar méér, en hoe meer men streeft, hoe minder men vindt. Het geluk zit in kleine dingetjes veel verder moet men het niet gaan zoeken.

En nu de voornemens… De meeste halen einde januari niet. Dit is een opluchting, ik ben dus niet alleen en ook maar een mens. Mijn voornemens: méér bewegen, minder drinken, meer aan cultuur doen, mijn kinderen meer bezoeken, vermageren, dingen niet uitstellen…. Hoe lang zullen mijn voornemns duren?

Velen willen maatschappelijk succes maar wat ben je’r mee als je een hardvochtig mens bent?

Ik pleit voor vriendelijkheid, liefde, bekommernis om je medemens, is dit niet belangrijker dan succes.? T.a. hoe meer je geeft, hoe meer je krijgt en dit schept een gevoel van voldoening, ja.. geluk

Hou eerst van jezelf en je zult automatisch van de ander houden. 2000 jaar geleden zei ook al iemand zoiets.

Dit is een voornemen dat langer stand zal houden dan januari want het is een manier van leven, een instelling.

We hoeven echt niet perfect te zijn. Laten wij ons niet meesleuren in de laatste trends zoals perfect koken, de ideale huisvrouw zijn met de witste was, de mooist geboende vloer.

Laat ons houden van onszelf zoals we zijn. Laat ons gewoon goed voor de ander zijn en dit voornemen is haalbaar, veel langer dan 2013.

Rosetta

Geschreven door RosetteDemuyter om 09:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Kritisch Denken

Kritisch Denken !


Is genetisch gemanipuleerde voeding  kankerverwekkend ?
Leidt vaccinatie naar autisme ?

Werkt homeopathie,is gsmstraling gevaarlijk ?

Gebruiken we maar 10% van ons brein ?

Wàt is nu het juiste antwoord en wat is kritisch denken ?

Hoe kunnen we een waarachtig antwoord geven over bovenstaande vragen?Hoe neem je afstand van je eigen oordeel?

Wat is betrouwbare kennis. Waar ligt de grens tussen wel-wetenschap en niet-wetenschap ?

Je kunt moeilijk aantonen dat een theorie waar is, maar eerder onwaar.

Als je 1000 witte zwanen ziet denk je dat alle zwanen wit zijn. Maar één zwarte zwaan is voldoende om die stelling nietig te verklaren.

Hoe kun je een bewering onderscheiden van fantasie?

Het belangrijkste is dat je twijfelt, dat je inziet dat je fout kunt zitten.Je zou moeten kunnen je mening herzien maar terzelfdertijd ook niet klakkeloos de mening van iemand aanvaarden.

Hou je mening even bij tot er bewijzen zijn misschien?

En is er geen bewijs , soms kunnen  zeggen ' ik weet het niet '

Maar hier in het filocafé staan we juist wel open voor kritisch denken.

Daarom gaan we hier in dialoog,niet om ons gelijk te halen maar om het standpunt van de andere ook te analyseren en daaruit te leren.

Een voorbeeld van foute redenering…als het regent worden de straten nat

Het heeft net geregend dus zijn de straten nat lijkt mij een correcte afleiding.”De straten zijn nat ,dus heeft het geregend” is dat echter niet want de straten kunnen ook nat zijn omdat ze natgespoten zijn.

Om goed kritisch te denken is het dus belangrijk om de logische samenhang van een redenering na te gaan op fouten.

Best is je vooronderstellingen na te gaan of ze niet fout zijn.

BV.uitzoeken  wat homeopathie is s het nu een kruidengeneeskunde en wat is het nu juist…opzoeken dus maar dan ook op een kritische manier.

Hoe onwaarschijnlijker een bewering is hoe sterker het bewijs moet zijn.

Kritisch denken gaat evengoed over andere volkeren en culturen,opvoeding van kinderen enz.

Er zijn ongetwijfeld zaken waar met geen mening kan over hebben omdat ze niet bewijsbaar zijn.Zeg dan gewoon “ik weet het niet”.Als je geen zinnige uitspraken kunt doen,kan men beter zwijgen.

Laat dit een kleine boodschap zijn naar jullie toe.Door kritisch te denken,is er méér kans tot een juist antwoord te komen..
Rosetta .

 

Geschreven door RosetteDemuyter om 09:46 Reageer op dit bericht Stuur door

De Verprutste Tijd .

 

De sfeer in ons huis is verpest…Mijn zoon die binnenkort 18 wordt leeft de hele tijd in een virtuele wereld.Hij weigert klusjes te doen,komt te laat aan tafel,doet niet meer aan sport,leest geen boeken meer.Het verandert hem als mens.

Herkenbaar voor sommigen?

De 21ste eeuwmens heeft een constant gebrek aan tijd.Maar intussen verspillen we die tijd aan zappen,gamen,onlineshoppen,tweetten,gsm-en

Vroeger,ja,ik weet het…,begin nu maar niet van “vroeger was alles beter”…maar toch

Vroeger had men boerderijen,echte,waar op gezwoegd werd om aan ons eten te geraken.

Vandaag zijn er boerderijen Hay Day of Quiz Bettle,spelletjes op Iphone waar mensen aan verslingerd zijn.Het is een geraffineerde manier om je aandacht te houden,een nutteloze manier.De telefoon trilt om je er aan te herinneren dat de koeien moeten gemolken worden bv.

De sociale druk komt er bovenop want je vrienden op fb komen je verder helpen en ze “liken” er maar op los waardoor men nog meer verwachtingen schept.

“Een deel van onze tijd wordt ons afgenomen,een deel wordt ontvreemd en een deel stroomt weg” schreef Seneca naar zijn vriend

Heersers in alle tijden hebben geprobeerd uren en minuten productief te maken via hun onderdanen,want tijd is geld.Later kwam de industriële revolutie,de dictatuur van de tijd.

De moderne mens praat,loopt sneller,hij produceert en consumeert méér en méér.Hij multitakst,neemt amper een pauze.

Ik pleit ook schuldig.Ik heb ook een GSM, kijk TV, zoek op internet, verstuur mails.

Het is een kwestie die gevoelig ligt .Men wordt niet graag geconfronteerd met het feit dat men zijn tijd verprutst. Men staat daar liever niet bij stil.

Men pleit voor minder uren werk per week,in Engeland 21uur. Maar dan?Wat doet men dan met die vrijgekomen tijd?Dingen die men belangrijk vindt,familie,vrienden,vrijwilligerswerk,een taal leren….Dit klinkt braaf hé?Maar voor digitale mensen die graag digitale koeien melken is er voor dat brave leven geen plaats.

Onderzoeken naar vrijetijdsbesteding wijzen uit dat mensen hun tijd opvullen met dingen waar ze zelf niet zo tevreden mee zijn .In de 1ste plaats TV kijken De hoger aangeschreven zaken ,sport,studie,seks komen later.

Zo lang men TV kijkt uit een bewuste keuze is er niets aan de hand,maar meestal gaat het zo niet en dat is verspeelde tijd.

Dan is er nog de smartphone waar je elke moment,wààr je ook bent, iets op ziet of hoort dat je persé wilt weten.”What Appen, laatste nieuwssite ,huizen bezien die je toch nooit zult kopen, Allemaal prikkels.

Lui zijn uit eigen keuze, lekker uren niets doen ,zalig eens uitslapen?Dat is geen tijdverspilling,daar groeit zelfs soms een moment van creativiteit uit.Daar gaat het hier niet om.

Waar het om gaat is dat je spurt van vergadering naar vergadering,intussen je mails beantwoordt,telefoneeert,twittert, eten binnenschrokt(op straat zoals in Amerika) en dan ‘ avonds voor de Tv ploft om naar een vervelende film te kijken en weg te zappen

Die verprutste tijd wordt passief ondergaan en er is bovendien een overvloed aan aanbod.

De verprutste tijd is gelijk een reusachtige golf die je meesleurt.

Wat is nu het alternatief?Hoe kunnen we daar tegenin gaan?

Ik zou het “toegewijde “ tijd noemen,de tijd die bewust en met aandacht aan iets besteed wordt.Pianospelen,treintjes in elkaar steken mag natuurlijk ,maar je kunt ook toegewijd naar Tv kijken,gericht zoeken op internet,niet achteloos.
Je kunt ook drastisch te werk gaan en je kabelabonnement opzeggen bv

Het wordt zeker een vallen en opstaan;

Hou Seneca ( afbeelding ) in het achterhoofd

“Een deel van de tijd wordt ons afgenomen,een deel wordt ontvreemd en een deel stroomt weg”

En ons oude spreekwoord telt hier ook:

“De tijd vliegt snel,gebruik hem wel”

Rosetta

 



 

Geschreven door RosetteDemuyter om 14:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Quand on n' a que l'amour !

Quand on n’a que l’amour

 

Onlangs las ik ergens dat het nonsens zou zijn te beweren dat je eerst van jezelf moet houden eer je van anderen kunt houden.Hoe kun je van anderen houden echter als er niet iemand is die van je houdt?

 

Daar zit wat in ,vind ik.

 

Wij,als filosofen weten misschien iets méér dan anderen hoe mensen nood hebben aan bevestiging,aandacht,liefde.Hoe mensen zichzelf zo negatief zien ,waardeloos,ja,zelfs bereid zijn tot zelfmoord.

 

Is het toenemend aantal zelfmoorden bij jongeren niet een signaal van een groot gemis aan liefde?Is er iets mis in de gemeenschap door toe te geven aan het materiële,het grote aanbod van overbodige technologische snufjes die alleen nog een artificiële communicatie mogelijk maken via internet,gsm,fb bijvoorbeeld?

 

Het aanbod in shoppingcentra bv.Verleidingen die onmiddellijk kunnen ingevuld worden.Hébben,bezitten,dat wordt de norm.

 

Men neemt niet meer de tijd naar iets te verlangen want het wordt onmiddellijk bevredigd.

 

Het echte verlangen,het diepe,het uiteindelijk nooit te vervullen verlangen wordt niet meer ervaren.

 

Is het echter niet door dat eindeloos verlangen,het trachten naar het absolute,het niet-kunnen-grijpen,dat we als zoekenden in het leven in beweging blijven,creativiteit en verwondering bewarend,reikend naar anderen als engagement?

 

Geen politiek fascistisch engagement,dat tracht naar macht ten koste van het menselijk-zijn,maar engagement waarin de mens gewaardeerd wordt om zichzelf en niet om hetgene hij presteert.Een engagement dat de mens benadert met respect,met aandacht voor zijn noodroep naar genegenheid.

 

Kunnen wij hier in die zin iets betekenen voor de mens?Hen kunnen doorgeven dat ook "zij" iets betekenen ,vermits ze voor mij iets betekenen?.Dit kan hen misschien helpen uit hun verlatenheid en eenzaamheid te treden.Kunnen wij kleine gidsen zijn in hun duisternis?

Geschreven door RosetteDemuyter om 14:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Maken kleren de man ?

Maken kleren de man?

Mode en filosofie….gaat dit wel samen?Wel luister even.

Kennen jullie sommige foto’s van mannen en vrouwen met een jeansbroek met scheuren,of rond de knie,of op de dij of op het achterwerk?

Men noemt dit “relic ".Bruce Springsteen begon ermee in de jaren 70 80 en de groupies namen dit over.

“Relict” komt van relikwie .Een relikwie is een overblijfsel van het lichaam of een voorwerp dat in aanraking geweest is met een heilige.

Bruce Springsteen was,is een heilige in de ogen van velen.

Men kan immers zien bij optredens of festivals hoe de jeugd vecht voor een voorwerp van de artiest.Hysterie is hier niet ver weg

Herinneren sommigen zich nog de reportage van onze journalist Paul Jambers over de “Millet”anorakrage?Dat moet ongeveer de jaren 80 zijn geweest.

Indien je geen “Millet” droeg hoorde je’r niet bij .“Millet” was duur en vele jongeren konden dit niet betalen.

Zo ontstonden twee groepen : de Johnny’s en de Marina’s,de snob’s en de “anderen” (In Nederland Sjonne en Anita)

De eeuwige terugkeer van het nieuwe,de dwang van onze tijd om zichzelf constant te vernieuwen schreef Kant.

Hoe je er uit ziet is eerder een karikatuur,de manier hoe je je aan anderen voordoet.Je bént niet hoe je er uitziet

“Het gaat om de inhoud,niet om het uiterlijk” is een sprookje

Het gaat dus om zich te onderscheiden van anderen door allerlei merkkledij te dragen ,en zo een identiteit te scheppen.

Niet allen de jeugd,ook volwassenen.

Je valt wel op met een handtas van Delvaux,met Gaastra geborduurd op je zeiltrui bv.

De ondraagbare,surrealistische kledij van de Modeacademie van Antwerpen is in feite “kunst”,want ze is creatief,heeft verbeelding.

De 6 van Antwerpen zijn wereldberoemd.Dries van Noten Ann de Meulemeester en anderen.

Ze maken ook draagbare kledij maar door hun beroemde namen peperduur.

Door de crisis maken ze nu ontwerpen voor C&A en H&M die betaalbaar zijn.Maar zelfs een Madonna of Axel Red uit H&M is nog altijd een meerwaarde,je onderscheidt je wel.

En wat is dat nu eigenlijk dat mensen zich graag onderscheiden door merkkleij?

Is het omdat ze anders geen inhoud schijnen te hebben,geen persoonlijkheid,geen uitstraling?

Modeshows,modellen ,stuwen hen naar de glamoureuse persoon die ze nog niet helemaal zijn,maar zouden willen zijn en misschien nog kunnen worden

Een identiteit heb je alleen als je niet identiek aan anderen bent.Denk aan Mao in de tijd,allemaal gelijk,geen identiteit

Die scheuren in de jeans waar ik het over had in het begin is een anti-mode,een verzet tegen de rijken.Maar mode zou geen mode zijn,wanneer ook dàt weer naar een mode leidt die “ook” weer geld kost.

Waarom toch wil men opvallen met merkkledij,met tattoo’s,een overvloed aan juwelen?Dat laatste bestond reeds in de oudheid .Juwelen zijn een uiting van rijkdom dat spreekt voor zich.

Nepjuwelen,namaak is kitch en wordt gedragen door de gewone man.

De vraag is wie krijgt er de 1ste prijs voor stijl?De johnny’s en marina’s,deglitterglamourdames,de Armanimannen of jullie en ik,de “gewone” ,de denkers,de inhoudsmensen?

Netjes van binnen en van buiten en méér dan dat.

Geschreven door RosetteDemuyter om 09:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Rosetta's blog

↑ Terug naar de berichten