Column 13.05.12
Sisyphus,
De meeste van ons zoeken naar een zinvol bestaan. Dat is wat “ik” denk toch…
Maar ”hoeft” die zin er te zijn? Kunnen we er niet boven gaan staan en bij de orde van de dag blijven bv?
De zin kunnen we “toch” niet vinden .Met onze ratio gaan we de wereld toch niet verklaren?
Waarom ons hoofd blijven breken om iets dat we nooit zullen vinden. Waarom illusies en verwachtingen blijven koesteren.
Van drie dingen zijn we zeker. Dat de wereld bestaat, dat wij bestaan en dat de dood onontkoombaar is.
De dood is ergens altijd aanwezig omdat we ons bewust zijn van onze
eindigheid.
De naderende,onafwendbare dood maakt van ons leven een zinloze bezigheid,en dat
vervult ons van angst.
Daardoor gaan mensen hopen op een leven na de dood ,dat is een vlucht uit de werkelijkheid
Niet de hoop is zeker, maar het heden,het lichaam.
De hoop moet uitgeroeid worden.
Enerzijds wil de mens zekerheid en anderzijds gaat hij op zoek om zijn bestaan te rechtvaardigen.
Die tegenstrijdigheid tussen die twee maakt het leven absurd.
Het “absurde” is de tegenstelling tussen de mens die verlangt naar zekerheid en de wereld die hem dat niet kan geven.
Het verhaal van Sisyphus illustreert misschien waar ik naartoe wil. Sisyphus werd door de goden gestraft ,het verhaal is bekend denk ik. Sisyphus moest voor de rest van zijn leven een zwaar rotsblok naar boven op een berg duwen. Eens boven ontsnapt het het blok en rolt terug naar beneden. Zo gaat het elke keer en elke keer terug.
Nu zou men denken hoe absurd zoiets is. Sisyphus had kunnen opgeven(hij was eerder al ongehoorzaam geweest aan de goden)maar wat gebeurt er?Sisyphus,bij de zoveelste afdaling begint te voelen dat hij er een zeker plezier begint in te vinden. Elk uur dat hij afdaalt wordt hij “bewuster”,aanvaardt en geniet.
Hij is superieur aan zijn lot omdat hij bij elke afdaling bewuster is van zijn conditie. De luciditeit die zijn marteling moet zijn wordt zijn overwinning.
Zijn afdaling is er soms één van berouw, van verdriet, van vreugde maar hij omarmt zijn persoonlijk lot.
Ongerijmd,dwaas,onzinnig,irrationeel,waanzinnig,gek,
Allemaal synoniemen van absurd.
Helden van het absurde?Monty Python, Kamagurka, de mannen van Basta, Herman Brood ,Don Juan?
De kroon spant de schilder,deze wil het leven herhalen in materie.Geen verklaring voor zijn vragen of verlangens,gewoon doèn.
J.Conrad stelt:”hoe intelligenter een persoon is, hoe minder hij de absurditeit wantrouwt”
Als de mens “nee” zegt tegen de dood,zegt hij “ja” tegen het leven. Juist
omdat hij die hoop heeft opgegeven en niet anders heeft dan het hier en het
nu, kan hij hartstochtelijk van het leven houden.
Zolang we hopen verraden wij ons
menselijk bestaan
“Het menselijk leven ,deze absurde wereld is adembenemend mooi”zei Camus,bekende
filosofoof.
Ontsnap aan de gevangenis,geef de hoop op,geniet hier en nu.
De mens is zijn eigen doel. En hij is zijn enig doel.
Onder “mens” versta ik ook “de andere”.
Wees solidair met concrete mensen.Neem elkaar de hand en stap uit de gevangenis.Het geluk wacht op u
Dat is wat ons leven, tijdelijk en absurd ,zinvol maakt
Intensief en hartstochtelijk leven,laat dit mijn absurde boodschap zijn.
