Zondag 1 juni 2008
De papflesbende...
Poesjes die zo klein zijn dat ze nog om de paar uur met de fles moeten gevoed worden vragen veel energie. De nachten met weinig slaap zijn op mijn leeftijd niet meer zo makkelijk in te halen.
Maar de beloning die ge krijgt als ge de diertjes ziet groeien en uiteindelijk overleven maakt het het allemaal waard... Zeker als ze dan ook nog een liefhebbende thuis vinden bij mensen die hun huisdier echt weten te waarderen als een volwaardig huisgenootje. Een huisgenootje dat een bron van leven en liefde kan worden als je het de juiste aandacht geeft.
Je kan van één ding zeker zijn : in hun prille eerste weken werden ze hier bedolven onder liefde, dus de basis om fijne huispoezen te worden is al zeker gelegd.
1 reactie op dit bericht
een plaats voor een poesje
Een tijdje geleden is onze poes Isis, die we 6jr geleden bij jou adopteerden, verongelukt. Hier waren we niet op voorbereid, Isis die zo hield van een gezellige zetel, geaaid worden, lekker eten en heel af en toe een wandeling in onze woonwijk, slechts een paar meter van huis. In tegenstelling tot haar beste vriendje, Prins, een echte tijger die niet liever doet dan dag en nacht op stap te gaan. We missen haar heel erg en vervangen kunnen en willen we haar niet. Isis zal in onze herinneringen altijd een heel speciale poes blijven.
Toch hebben we nu een plaatsje vrij voor een katje dat een goede thuis zoekt. En dat willen we opnieuw bieden.
Dus Bieke, als er een sociaal poesje (we hebben een andere kat en een lieve hond), liefst een kattin, in de loop van juni of juli geadopteerd kan worden dan stellen wij ons graag kandidaat.
Vele groetjes van Nathalie, Stijn , Joran, gespin van Prins en een stevige poot van Luka.