Vrijdag 25 november 2005
DE TROOST
De troost verraste mij vannacht.
Ik trof haar aan terwijl ik sliep.
Het was al wekenlang dat'k dacht,
dat iemand mij heel zachtjes riep.
Maar in een wereld vol lawaai
versta je zulke klanken niet.
Pas als het stil vanbinnen wordt,
dan lijkt het of de troost dat ziet.
Hij keek mij lang doordringend aan,
zoals mijn liefste mij aanschouwt.
Toen heb ik hem heel vast omarmd
en al mijn zorgen toevertrouwd.
Hij luisterde bewogen toe
en toen ik uitgesproken was,
leek het of een geslagen wond
door zachte handen weer genas!
Frits Deubel
www.gedichtensite.com
Ik trof haar aan terwijl ik sliep.
Het was al wekenlang dat'k dacht,
dat iemand mij heel zachtjes riep.
Maar in een wereld vol lawaai
versta je zulke klanken niet.
Pas als het stil vanbinnen wordt,
dan lijkt het of de troost dat ziet.
Hij keek mij lang doordringend aan,
zoals mijn liefste mij aanschouwt.
Toen heb ik hem heel vast omarmd
en al mijn zorgen toevertrouwd.
Hij luisterde bewogen toe
en toen ik uitgesproken was,
leek het of een geslagen wond
door zachte handen weer genas!
Frits Deubel
www.gedichtensite.com
Geschreven door Frits Deubel om 16:03
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
troost
Of ze hier ook aan gouden veren doen... maar ook deze hoort in die tooi!
Overal kan ik u vinden ziet u wel,
nogmaals ik dank u wel!
Voor al die mooie gedichten,
dit wilde ik u nogmaals berichten.