Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Koekoeksgedachten
"De vloek van de wereld is dat mensen gedachten hebben die enkel gedachten zijn die ze van anderen hebben gekregen.
Het zijn niet hun eigen gedachten.
Het zijn koekoeken in hun hoofd.
Hun eigen gedachten worden eruit gegooid en de koekoeksgedachten worden ervoor in de plaats gelegde.
Ben je het daar niet mee eens? Hoe heet je?"
Sebastian Barry in Een lange, lange weg, Querido, Amsterdam, 2006, p. 15 - 16
Op bezoek bij juffrouw Anaïs

Een propere bril heeft twee glazen om te reinigen!
Om elkaar pijn te doen, ook al wil men dat niet wil, moet je met twee zijn. Men moet ook met twee zijn om er klaar in te zien. Om te vergeven en vergeven te worden moet je met twee zijn: degene die vraagt om vergeven te worden en degenen die vergiffenis ontvangt.
Het is als met een bril. Degenen die een bril dragen reinigen 's avonds hun bril en steken hem met zorg in de brildoos. Zo vinden ze hem 's morgens makkelijk terug. Spreken met elkaar reinigt. Door 's avonds er samen over te spreken, slaapt men beter. Bij het ontwaken is er niet te veel damp op de bril of zijn er niet te veel krassen die zouden beletten om over dag fatsoenlijk te zien.
Tim Guénard in Taqueurs d'espérance, Presses de la Renaissance, 2002, p. 30.
De kerk van Geraardsbergen

De kerk van Geraardsbergen.Geraardsbergen is de fusiegemeente (stad!). De stad Geraardsbergen telt 16 gemeenten. Elke gemeente is tevens parochie.
Mijn echtgenote en ikzelf wonen in het stiltegebied.
Ik heb geleerd dat stilte betekent: 'luisteren naar het geluid van je keuze!
Nood aan verbinding
Met anderen en met de Andere
Wie ik ben, ben ik door anderen
"Een andere belangrijke voorwaarde voor een gezonde zelfbeschikking is de verbinding met de werkelijkheid om je heen.
Zijn we niet moe omdat we vergeten zijn in verbinding te leven met onszelf, met onze sociale omgeving, met de Bron van ons menselijk bestaan?
In de christelijke traditie wordt die Bron Liefde genoemd.
Deze traditie nodigt je uit te vertrouwen in de onvoorwaardelijke liefde van God.
Iemand die zich openbaart als 'Ik zal er zijn'.
Dit geloof in een absolute Liefde is geen verzekering tegen donkere periodes, maar het geeft grond en zin aan je leven. Het geeft je kracht om het vol te houden, te hopen en te groeien in liefde!"
Totdaar Marc Desmet en Ria Grommen in Moe van het moeten kiezen. Op zoek naar een spiritualiteit van de zelfbeschikking, uitgeverij Lannoo, Tielt 2005.
Geciteerd in Vrouwen met vaart. KVLV door Leen Vermeire.
De honger is alleen maar toegenomen

| Om het nieuws on line te bekijken surf naar: www.kerknet.be/nieuws/index.html U krijgt deze nieuwsbrief omdat u geregistreerd bent op de portaal van KerkNet Vlaanderen. Om uw registratie te wijzigen, surf naar: Portaal KerkNet Vlaanderen |
Nood aan zelfaanvaarding
NOOD AAN ZELFAANVAARDING
Ik mag 'half' zijn
"Eén van de grote stellingen vandaag is: 'The sky is the limit'. Je kunt en je moet je grenzen voortdurend verleggen.
Een sportmanifestatie zonder nieuwe records is niet interessant.
De moderne mens wil wel altijd zijn grenzen verleggen, maar hij botst daarbij op zijn eigen grenzen: zijn gezondheid, financiële mogelijkheden, de anderen...
Het kan een uitdaging zijn vandaag je eindigheid opnieuw wat meer onder ogen te zien.
"Ik kan niet alles, maar dat hoeft ook niet. Ik moet alleen maar mijn eigen plek invullen."
Deze zelfaanvaarding kun je moeilijk alleen bereiken.
Het helpt als er mensen rondom je staan voor wie je hun schat bent.
Gelovigen vinden steun in het geloof dat ze een parel zijn in Gods hand.
Deze ervaringen van 'je mag er zijn zoals je bent' maken het gemakkelijker om je leven zoals het is op je schouders te nemen en om je leven te willen leven op de plaats waat je staat."
Marc Desmet en Ria Grommen
Nood aan verinnerling
Ik word niet geleef,d ik leef.
"Maar om te weten wat je zelf denkt of voelt, is vaak geen tijd meer en geen sociale ruimte.
Je loop hierdoor jezelf voorbij in duizenden doe-dingen en vervreemdt van je eigen referentiepunten.
"Ik weet het niet meer", zucht je dan.
Het lijkt ons zinvol weer expliciet zorg te besteden aan een cultuur van innerlijkheid.
Het opnieuw leren stil maken, in en rondom ons.
Bewust stiltemomenten inbouwen, maar ook bewust actief bezig zijn.
"Als ik zit, dan zit ik. Als ik kook, dan kook ik."
STILTE IS LUISTEREN HET GELUID VAN JE KEUZE!
De burcht van Herzele

De burcht van HerzeleHerzele is, na Meldert, het stamdorp van de Van Buggenhouten. Ooit was er een Van Buggenhout pastoor van Herzele. Deze 'Van Buggenhout' was afkomstig van Meldert. Volgens goed geïnformeerde bron (Omer Buggenhout) bracht hij een broer en een zuster mee naar Herzele. De broer van pastoor Van Buggenhout is dan gehuwd in Herzele en is dan de stamvader geworden van de familie Van Buggenhout uit Herzele.
Nood aan een ultieme horizon
Ik weet voor wie en voor wat ik leef.
"Je zelfbeschikking wordt ook ondermijnd als je geen oriëntatiekader hebt dat het hier en nu overstijgt.
"Weet ik nog voor wie en voor wat ik wil leven?"
Het individu wordt dan de speelbal van wat anderen denken of willen.
Alleen als je voor jezelf weet welke waarden in je leven belangrijk zijn, kun je ontsnappen aan het oordeel en de verwerpende 'blik van de ander'.
Je hoeft dan niet meer voortdurend de anderen naar de ogen te zien.
Uiteraard zijn deze waarden een referentiepunt en moet je ze te discussie kunnen stellen."
Marc Desmet en Ria Grommen
Nood aan bewustwording
NOOD AAN BEWUSTWORDING
Ik ben minder vrij dan ik denk.
"In het hoofd van mensen heeft vrijheid alles te maken met je eigen baas zijn, tot niets verplicht worden en aan niemand verantwoording moeten afleggen.
Deze absolute zelfbepaling wordt hoog ingeschat.
Maar tegelijkertijd word je voortdurend bestookt met beelden van hoe jij er als mens moet uitzien.
Doe je dan wel wat je zelf wil?
Denk aan de vele eisen die vrouwen op zich voelen drukken.
Je moet er aantrekkelijk uitzien, een succesvolle job hebben, een goede relatie, schatten van kinderen, een design interieur, naar fitness gaan...
Vrouwen hollen zichzelf letterlijk te pletter om aan dit beeld te beantwoorden, anders voelen ze zich mislukt.
Doe je als vrouw dan nog wat je zelf wil?
Deze impliciete normen zijn bovendien tegenstrijdig.
Op het werk moet je assertief zijn, thuis minzaam.
Deze tegenstrijdige eisen maken het onvermijdelijk dat je altijd wel ergens in de fout gaat en het gevoel hebt van altijd tekort te schieten.
"Wat ik ook doe, er is altijd wel iemand die het niet goed vindt."
Het wordt hoogtijd dat wij inzien dat wij helemaal niet zo vrij zijn en vaak verlamd worden door 'de blik van de ander'."
De Muur te Geraardsbergen tijdens de winter

Nood aan uit-wegen
"Je zou kunnen denken dat wij tegen het 'zelf kiezen' zijn.
Niets is minder waar.
Wij willen voor deze verworvenheid blijven opkomen!
De vraag die wij ons alleen stelden in het boek is of het de zelfbeschikking is die ons moe maakt of er is er meer aan de hand?"
Om hierop een antwoord te geven, luisterde Ria naar mensen die onder de brede noemer van depressiviteit geëtiketteerd worden.
Mensen die zeggen: "Ik doe niet meer mee, ik kan niet meer..."
Luisterend naar hun noden, ontdekte zij dat niet de zelfbeschikking, maar het ontbreken van een aantal voorwaarden zorgt dat mensen moe worden van deze autonomie.
Deze voorwaarden kunnen tegelijkertijd uitwegen zijn uit onze vermoeidheid.
Daarover hebben wij het de volgende keer!
Oorzaken van kiespijn
"Zoekend naar de oorzaken van deze 'vermoeidheid van het onszelf zijn', zien wij da tin onze cultuur de belasting verhoogt en de draagkracht van mensen vermindert.
De mentale belasting vergroot door bijvoorbeeld de grotere flexibiliteit die verwacht wordt en de voortdurende veranderingen die op ons afkomen.
Iedereen moet nu op zijn werk met de computer kunnen werken.
Voor velen is dat niet gemakkelijk.
Maar we geven dat niet toe, we voelen ons beschaamd.
We zijn niet graag 'losers' van onze maatschappij...
Daarnaast hebben wij minder draagkracht.
Ons vermogen om frustraties te dragen is globaal gesproken verminderd.
Vroeger wisten we dat bepaalde zaken niet konden.
Nu kan en mag alles.
En liefst nog meteenu"
Marc Desmet en Ria Grommen
Kiespijn
"Al dat willen, kunnen en moeten kiezen op alle gebieden van het leven, brengt bij mensen een soort KIESPIJN mee, een mentale vermoeidheid.
Mensen voelen zich futloos, rusteloos en slapeloos en zijn niet meer in staat zelf eigen initiatief te ontwikkelen.
Er ontstaat een 'depressieve panne'.
Deze leegte vullen ze vaak in met allerlei vormen van 'verslaving'.
Veel mensen werken zich zich vandaag 'dood', naar analogie met het zelf vernietigend gedrag van drugverslaafden..."
Marc Desmet en Ria Grommen 'Moe van het moeten kiezen'.
Licht aan de horizon

| In de kijker | |
| 'LICHT AAN DE HORIZON' | |
|
Tweede brochure in opdracht van de Nederlandse en Vlaamse bisschoppen BRUSSEL (KerkNet) - Allerheiligen en Allerzielen zijn bij uitstek de dagen waar mensen speciaal aan hun geliefde overledenen denken. Maar vrijwel dagelijks worden we met de vraag over de dood en het leven na de dood geconfronteerd. 'Licht aan de horizon. Over leven na de dood', de tweede brochure over de grote momenten in het leven, gaat in op dit thema. Na het succes van 'Opnieuw geboren. Je kind laten dopen?', waarvan ondertussen al meer dan 25.000 exemplaren verkocht zijn, gaat 'Licht aan de horizon' na hoe mensen vandaag tegen de dood en het leven na de dood aankijken. De brochure probeert aan de hand van de christelijke boodschap 'licht aan de horizon' te ontdekken. Ze kan troost, uitzicht en steun bieden aan al wie met het sterven van een geliefde te maken heeft. Praktisch Dvd | |
Iedere mens is kind van God

|
Iedere mens is kind van God | |||
| |||
Wie ik vasthoud, geeft mij houvast!
Wie ik vasthoud,
geeft mij houvast
De monteur Ronald Belle (USA-Wisconsin), bezig in een hoogspanningsmast, komt met een kabel in aanraking en valt, zwaar verbrand. Een collega, twee meter lager aan het werk, vangt hem op en weet hem vast te houden tot er hulp komt.
Het samenlopend publiek ziet een schouwspel waarover het nog lang kan nadenken. De een houdt de ander vast, ofschoon hijzelf geen steun heeft en het dubbele gewicht op de draad onder zijn borstkas hem haast de adem afsnijdt. Zo hangen ze daar tussen hemel en aarde.
Dikwijls vragen wij ons af, of we wel in staat zijn anderen te helpen, als we onszelf onzeker voelen. Of we anderen de weg kunnen wijzen, als we zelf uit de bochten, de zijwegen, de kruisingen en dwaalwegen geen wijs kunnen. Of we andere houvast kunnen geven, als we het zelf niet hebben.
Maar vast staat: als Ronald Bell nog leeft, is dat omdat zijn kameraad zich niet afvroeg: zou ik hem kunnen houden; maar domweg zijn armen uitstak en hem opving. Degene die vasthoud, geeft mij houvast. Degene die dik de weg wijs, geeft mij de zekerheid, dat ik op de goede weg ben. Degene die ik liefheb, is de bron van mijn geluk. En dat gaat dan rechtstreeks in tegen de wijdverbreide opvatting, dat mijn geluk ervan af zou hangen of iemand van mij houdt.
J. Zink
Moe van het moeten kiezen
Of het nu gaat om schoenen, eten of werk zoeken, de moderne mens kan en mag honderduit kiezen. Een belangrijke vrijheid die we moeten koesteren. Maar wordt diezelfde moderne mens ook niet moe van het moeten kiezen?
Leen Vermeire in Vrouwen met vaart - KVLV, naar aanleiding van het boek Moe van het moeten kiezen, door Marc Desmet en Ria Grommen.

