Naar de inhoud

Diaconaat: kerk in uitvoering

akke.beakke.be

Archief

De diaken: adjudant van de bisschop of springplank naar het priesterschap?

"Diakon: Adjudant des Bischofs onder Sprungbrette zum Presbyterat?"
Diakon Bart J. Koet: Ranbemerkungen zun jüngsten Studie über Cursus Honorum.

Zie Diaconia Christi, 41/ 2006, Heft 1, p. 41 - 46
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 16:41 Reageer op dit bericht

De verwende mens is de gevaarlijkste crimineel

De verwende mens is de gevaarlijkste crimineel!

"Bent u een pessimist?
Vermassen: Wel over deze tijd, ja. Maar niet over de oplossing.
Ik geloof namelijk dat een andere wereld mogelijk is.
Maar eerst moet het probleem nog wat groter worden, vrees ik.
Dat heb ik veertig jaar geleden geleerd van pater Windey, een jezuïet die in India werkte.
Volgens hem kun je de wereld pas veranderen als de mensen met de rug tegen de muur staan.
En zover is het hier nog niet.
Nog niet.
Want depressie wordt wel ziektE nummEr één van de eeuw.
In het Westen, waar wij een niveau van welstand hebben bereikt dat je niet voor mogelijk houdt.
En we beséffen het niet.
Wij zijn net verwende, onverschillige kinderen geworden.
Ik zie dat ook in de criminaliteit.
De verwende mens is de gevaarlijkst crimineel.
Iemand die kritiekloos verwend wordt, wil alles voor zich, heeft geen zelfkritiek meer, en kijkt minachtend op alles en iedereen neer."

Jef Vermassen in een interview door Joël De Ceulaer in Knack, 26 juli 2006, p. 111.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 16:41 Reageer op dit bericht

Oude prentkaart van Geraardsbergen

gerardimontium2.jpg

Gezicht op Geraardsbergen anno 1648. Het origineel van deze afbeelding, met bovenaan de identificatie “Gerardimontium vulgo Gheertsberghe”, kan je vinden in de Atlas Major van Joannes Blaeu. Geraardsbergen was toen al een mooi-ogend schilderachtig stadje.

Overgenomen website Heemkundigekring Geraardsbergen

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Tembug om 16:30 Reageer op dit bericht

Schouder en wang voor elkaar zijn

Schouder en wang voor elkaar zijni

Op 9 augustus waren diakens samen te Wichelen. Priester Roger Vereecken wees ons op de noodzaak van een 'pastoraal forum'.
Pastoraal forum betekent: collega diakens vertellen aan elkaar hun lukken en mislukken in het beleven van hun diaconaat. Elke diaken wordt dan een klankbord voor de andere. Elkaar bevestigen en elkaar betere wegen tonen, dat is voor elkaar een pastoraal forum zijn.
Wij moeten durven zeggen: "Ik denk dat je daar een verkeerde houding aanneemt." Of: "Je hebt daarin een verkeerde mentaliteit." Durven wij aan elkaar zeggen dat wij op de verkeerde weg zijn?
En denken wij eraan elkaar te bevestigen: "Dat heb je heel goed gedaan!" "Als ik dat allemaal hoor, sta ik vol bewondering voor wat je daar hebt kunnen verwezenlijken!".
Een pluim krijgen doet deugd. Als je veel pluimen krijgt, kan je vliegen!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 16:38 Reageer op dit bericht

Raar maar waar!

Raar maar waar!

Citaat uit een bezinning van 15 juni 1986 door Roger Vereecken pr.

" Diaken-zijn betekent de uitdaging neer te buigen voor de hartelijke liefde van God."

"De leerlingen vragen aan Jezus: Heer, leer ons bidden! Niet: leer ons spreken (preken), parabels vertellen,... ."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 13:43 Reageer op dit bericht

Maar niet kan mij meer van u scheiden.

Godsontmoeting literair

God in een poëtische spiegel

Aan de hand van een aantal representatieve moderne en hedendaagse gedichten uit Noord en Zuid, gaan we eerst op zoek naar het eigene van religieuze poëzie.
Binnen het brede domein van de religieuze poëzie bakenen we vervolgens de judeo-christelijke poëzie af.
In die laatste onderkennen we drie tendensen:
een van het leven naar de bijbel,
een van de bijbel naar het leven en
een waarin bijbel en leven naadloos in elkaar overgaan.

Het volgende gedicht van Maria Vasalis mag je een voorsmaak bieden:

In de oudste lagen van mijn ziel,

waar hij van stenen is gemaakt,

bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel

de stenen bloem van uw gelaat.

Ik kan mij niet van u bevrijden

er bloeit niets in mijn steen dan gij.

De oude weelden zijn voorbij

maar niets kan mij meer van u scheiden.

Data

Donderdagen 5 en 19 oktober 2006, telkens van 20u tot 22u

Inleider

Hugo Roeffaers S.J. is emeritus hoogleraar van de UFSIA (Universiteit Antwerpen) waar hij Engelse literatuur en Taalfilosofie doceerde.

Hij publiceerde onder meer Van Yeats tot Heaney. Een eeuw Poëzie, Acco, Leuven,1997 en Taal enWoordkunst. Een filosofische verkenning, Garant, Antwerpen, 2004.

Kosten

8 euro, inclusief tekstmateriaal

Inschrijven

Door 8 euro over te maken op rek. 447-8630601-48 van Oude Abdij, Drongenplein 26, 9031 Drongen, met vermelding poëzie.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Tembug om 20:19 Reageer op dit bericht

In de onderste lagen van mijn ziel

In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel
de stenen bloem van uw gelaat.

Ik kan mij niet van u bevrijden
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij
maar niets kan mij meer van u scheiden.

Maria Vasalis

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Tembug om 18:11 Reageer op dit bericht

God in meer dan een scheidsrechter

Duitse bisschop schrijft brief aan kinderen
’God is meer dan een scheidsrechter’

Geplaatst op 30/7 '06 om 3:09u
Door Theo Borgermans (Bron: Kath.de)

ERFURT (RKnieuws.net) - Mgr. Joachim Wanke, de bisschop van het Duitse Erfurt, heeft een vakantiebrief geschreven aan de kinderen van zijn bisdom. Als uitgangspunt nam hij de Wereldbeker Voetbal, die onlangs in Duitsland gehouden werd.

“Bij de Wereldbeker Voetbal heeft men vele sterren: de doelwachters en spitsen, de middenvelders en de verdedigers… Maar er is nog een andere belangrijke persoon bij het voetbal: de scheidsrechter. Hij zorgt ervoor dat de regels gerespecteerd worden (…) Ik denk dat ons leven een beetje zoals het voetbal is. Voor ons christenen kan God daarbij zo’n scheidsrechter zijn. Ik wil U daarover graag enkele vakantiegedachten geven”, opende de bisschop zijn brief.

Hij herinnert eraan dat het fluitje één van de belangrijkste werktuigen van de scheidsrechter is: “Zo kunnen de spelers weten wanneer het spel onderbroken wordt of doorgaat (…) Ik geloof dat ook God zich in de wereld laat horen. Tot op heden kunnen we zijn signalen horen, zien en terugvinden (…) Als een speler bij het voetbal een gele kaart krijgt, dan merken we vaak dat hij naar de scheidsrechter loopt en probeert uit te leggen waarom het eigenlijk geen fout was. Of men met God kan discussiëren? Wellicht denk je dat dit onmogelijk is. Maar ik ben er vast van overtuigd dat bidden tot iets dient. God hoort onze gebeden en Hij laat zich horen.”

De gelijkenis met het voetbal gaat volgens de bisschop wellicht ook nog op andere manieren op. Zo is de scheidsrechter diegene die het hardst moet lopen. “Ook God moet in de wereld kort op de bal zijn. Op elk ogenblik interesseert Hij er zich voor wat er met ons gebeurt. Hij is elk ogenblik aandachtig en niets ontgaat Hem.” Hij wijst de jongeren er tot slot op dat ze in de vakantie allicht tijd hebben om een stille plaats op te zoeken. Daarvoor is de kerk een bijzonder geschikte plaats. Daar kunnen ze zich rustig neerzetten en naar het kruis kijken. Ze kunnen er bidden: God, gij ziet mij. Dank U dat ik belangrijk voor U ben. (…) God is meer dan allen maar een scheidsrechter en men kan ook zijn andere kanten ontdekken. Probeer dat eens! Ik wens jullie een goede vakantie en ik nodig jullie uit om ook aan de religieuze kinderweek en de kinderbedevaart deel te nemen.” (tb)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 07:41 Reageer op dit bericht

Zoeken mensen God of zoekt God de mensen?

Zoeken mensen God of zoekt God mensen?

Reilander: "'Heel vaak zijn we niet echt bezig met God, maar zijn we op zoek.
Zoveel mensen lijden nu onder druk, ontgoocheling, hartenpijn vanuit het leven en deze maatschappij.
Mensen missen de ervaring dat God van hen houdt.
Soms staan ze er gewoon niet voor open, maar vaak wordt de stem van God verstikt door lawaai, door een gebrek aan gemeenschap en aan sereniteit.
In onze maatschappijn lijkt het middelpunt zoek. De middelpuntvliedende krachten zijn te sterk.
Daarom komen ook veel jongeren bij ons in Combermere langs om na te denken, rust te vinden en soms ook te zoeken naar gemeenschap.
Het gaat erom dat we onze identiteit vinden. Die ligt in onze waardigheid als mens, los van bezit, salaris, intelligentie of rijkdom.
In Combermere vinden jongeren in gebed en gemeenschap vaak een nieuwe bestaansreden;"

Jan Glorieux interviewt Teresa Reilander en Joanne Dionne van 'Madonna house' in Marche-Les-Dames, in Tertion 26 juli 2006 p. 14.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Tembug om 07:29 Reageer op dit bericht

Meer van Diaconaat: kerk in uitvoering

↑ Terug naar de berichten