Brenda


Lieve Brenda,
Gisterenmorgen om ± tien uur ben je toch nog geheel onverwachts rustig zonder pijn ingeslapen. Samen met ons vrouwtje was ik bij je, ik heb je vaarwel gekust en je ogen keken mij aan en als die hadden kunnen spreken zouden zij mij vertellen, hoeveel verdriet het je deed om afscheid te nemen, maar niets in dit leven is blijvend zo ook jij en ik niet.
Wat hebben wij allemaal verdriet het is niet in woorden uit te drukken. De pijn zal slijten en verzachten, maar alle mooie herinneringen zullen altijd blijven, dat houdt mij recht tot mijn laatste snik.
Jij bent voor mij een mensenhond geweest, die mij behoedt heeft voor onherstelbare daden. Jij voelde feilloos mijn verdriet aan speciaal die over mijn dochters. De liefde aanhankelijkheid en trouw die jij mij de afgelopen 13 jaar gegeven hebt, staat in grote schrille tegenstelling ten opzichte van mijn dochters.
Ook de liefde die jij meer dan 10 jaar gegeven heeft aan ons vrouwtje zal ik nimmer vergeten en zij jou ook niet.
Slaap zacht je grote mensenvriend Evert.
9 februari 2009




















3 reacties op dit bericht
ach wat verdrietig

dat is erg moeilijk afscheid nemen van je trouwe vriend...sterkteHALLO EVERT
Ik weet dat ik je momenteel niet kan troosten, want dit is verschrikkelijk.
Toch wens ik je veel sterkte in deze droevige tijd, denk vooral aan de mooie herinneringen, tesamen met je hond.
GROETJES VAN YESSIE
sterkte
Veel liefs van Freddy en Patty en een dikke
knuffel van onze drie kleine rakkertjes.