Verkeer en veiligheid te paard ... !!

De Shire staat bekend als het grootste paardenras ter wereld... ! !

 

  De Shire is een van de oudste trekpaardenrassen van Engeland en staat bekend als het grootste paardenras ter wereld. Een stokmaat van soms ruim 1.95 m. en een gewicht van 1100 kilo is voor een forse hengst of ruin niet bijzonder.


 
 
De Shire is gefokt voor dagelijkse zware arbeid op het land. Door de mechanisatie in de landbouw is de Shire bijna uitgestorven, maar een groep enthousiastelingen heeft het ras kunnen behouden.


 

In tegenstelling tot de romantische verhalen, werd de Shire nooit als ridderpaard gebruikt. De zwaargebouwde Shire was niet snel genoeg en gaf niet voldoende aanzien voor de adel.In het hierop volgend filmpke kun je wel degelijk zien hoe groot ze wel zijn ,vergeet evenwel het het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten !

  De plaatselijke boeren die hun leenheer moesten verdedigen, gebruikten wel de Shire als ‘Warhorse’.


 

De trekschuiten in Engeland werden in het verleden voortbewogen met behulp van deze paardenkracht en op vele oude prenten vind je deze combinatie van paard en trekschuit.

  

Eind 19de begin 20ste eeuw werd de Shire door de brouwerijen ingezet om het bier bij de lokale pubs te bezorgen. In 1978 koos Nederlands grootste brouwer ‘Heineken’ voor deze mooie paarden. Op een doordeweekse middag kun je nog altijd zien, dat vier sterke ruinen de welbekende bierwagen langs de Amsterdamse grachten trekken.

 

Vroege vermeldingen in de geschiedenis van dit grote paard zijn terug te vinden onder de noemer ‘Old Black’ en deze verre voorvader zal dan waarschijnlijk helemaal zwart zijn geweest.
 
 


We kennen de Shire nu als ideaalbeeld zwart met vier witte sokken en een bles. Ook in het licht -en donkerbruin zien we ze veel en zelfs schimmels komen voor.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam     

 Onenigheid bij katten...



Als twee katten met elkaar overhoop liggen, moet je niet ingrijpen. Reden tot deze plotselinge vijandigheid kan een veranderde geur zijn of een korte afwezigheid. De gevechten zijn zeker korter als je je er niet mee bemoeit.


 

Als twee katten met elkaar in gevecht raken is het het beste om af te wachten hoe erg het wordt. Verwonden ze elkaar, probeer ze dan allebei tegelijk te laten schrikken (deur hard dicht doen, koud water), zodat ze uit elkaar gaan. Partij kiezen is altijd verkeerd... . Ziehier een discussie tussen twee katten... waarover t gaat, wordt je duidelijk in t filmpje , gelieve eerst t liedje bovenaan t logje eerst uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Onenigheid bij katten die onder hetzelfde dak leven komt nogal eens voor. Tenslotte is elk dier een eigen persoonlijkheid.
Als twee katten, die al lang met elkaar samenwonen, plotseling voortdurend vechten dan is er meestal sprake van plaatsgebrek.

 

Om dat probleem weer op te lossen moeten we zorgen voor meer ruimte door middel van bijvoorbeeld klimpalen, verbouwde balkons en dergelijke. Tijdens de nieuwe gewenningsperiode kunnen ze dan het beste een rustgevend middeltje van de dierenarts hebben.

 

De katten slapen dan langer en meer. Schuif tijdens het slapen de mandjes dichter bij elkaar of neem de beide slapende katten op schoot. Na een week of vier moet de rust weergekeerd zijn en dan zonder medicijnen. Als dat niet zo is dan is de enige oplossing een scheiding.
Twee katten die elkaar voor het eerst ontmoeten en elkaar niet uit de weg kunnen gaan, slaan vaak met de poten en nemen een dreigende houding aan. Na een eventueel gevecht zal het meestal vrede zijn.

 

Voelt een kat zich bedreigd dan maakt hij zich zo groot mogelijk. Zijwaarts lopen ze op de vijand toe, ze gaan op hun tenen staan, knie en ellebogen worden gestrekt en nek-, rug- en staartharen zetten ze omhoog om maar zo indrukwekkend mogelijk te lijken. De kromme rug versterkt dit effect nog. Ter bescherming worden de oren tegen de kop gedrukt en de ogen toegeknepen. Zo loopt de kat bij een aanval minder risico. Bij het blazen laat de kat de lange hoektanden zien. Zijn al deze bedreigingen nutteloos, dan richt de kat al zijn aandacht op het gezicht van de tegenstander, dat is het eerste doel van de nagels.

 

Een kat die op haar vier poten staat, kan zich slecht verdedigen. Om de nagels te kunnen gebruiken stelt de kat zich vaak op de achterpoten op en deelt de klappen uit met de voorpoot.

De buik presenteren is bij de meeste diersoorten een onderdanig gedrag of het toegeven van een nederlaag. Bij de kat niet, integendeel.
 
 

Als ze zich op de zij of de rug legt, heeft ze de scherpste wapens ter beschikking die ze heeft: haar nagels! In de hoek gedreven katten laten dit verdedigingsgedrag vaak zien. Het verschil met het ontspannen liggen op de zij is: een gevechtsklare kat legt de oren aan en versmalt haar ogen tot spleten, om zo haar gevoelige plekken te beschermen.

Boze vechtpartijen leveren alleen ongecastreerde katers. Ook niet geholpen poezen en dan vooral tijdens de krolsheid en zwangerschap kunnen anderen stevig toetakelen.




Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... ! 


  



 Het lijkt niet zo evident  ... maar net als beloningen worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.  Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf direct volgen op het gedrag.  Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd, te straffen voor dit gedrag. 


 

 De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor de thuiskomst van de eigenaar iets heeft uitespookt dat door de eigenaar van de hond niet als aangenaam wordt ervaren.  Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren aan elkaar voor het krijgen van straf, in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld, een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.  Het dier heeft er echter geen idee van dat hij zelf verantwoordelijk was voor het vernielen van de stoel. 

 

Bovendien kan voor sommige mensen het straffen verslavend werken, men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker wordt, en de kans dat hij dus agressief zal reageren toeneemt (angst-agressie).  Als de hond zich onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan met straffen. Daarnaast kan het geven van straf ook negatieve effecten hebben.  Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.  

 

 Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar of effectief.De beste manier om een hond een bepaald gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven, wat dan weer beloond kan worden. Ziehier een leuk candid camera filmpje ... ghiiiiiii ...  hoe slim honden wel kunnen zijn als ze het huis ff voor hun alleen hebben ... knipoogje  ! Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Probleemgedrag ontstaat vaak doordat de fouten zijn gemaakt bij het belonen of straffen.  Het is dan weer zaak de hond alternatieven aan te bieden, voordat men overgaat tot corrigeren.

 

Zoals al eerder vermeld is behalve de sterkte van de straf en de beloning ook de timing van beide erg belangrijk.  Indien het gaat om zaken die we niet kunnen controleren (zoals het vernielen van het meubilair tijdens afwezigheid van de eigenaar), is het beter om te voorkomen dat de hond ongewenst gedrag kan gaan vertonen. 

 

In dat geval kan een kamerkennel (= bench) een uitkomst zijn.  Hiermee wordt ongewenst gedrag voorkomen en als de hond de kamerkennel heeft aangeleerd als een prettige ervaring, zal hij er ook geen moeite mee hebben om in zijn eigen veilig en aangnaam plekje te vertoeven ... maar vergeet vooral het belonen niet en slecht gedrag kan men beter negeren door de hond links te laten liggen ... en totaal geen aandacht te schenken !  

  

Hetzelfde geldt voor het straffen van de hond als hij na eindeloos roepen eindelijk komt.  Wordt de hond op het moment dat hij dan toch bij de eigenaar komt gestraft, dan wordt niet het treuzelen van de hond maar het terugkomen bestraft.  Met als gevolg dat de hond de volgende keer twee keer zal "nadenken" vooraleer hij terug tot bij u komt want er hangt hem tenslotte een straf boven het hoofd... oei oei ... knipoogje                

  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Marwari ...
het paard met gekrulde oren ...

 

De Marwari is afkomstig uit de landen rond Afghanistan, het ras zou ontstaan zijn toen een aantal arabische paarden schipbreuk leed en aanspoelde op de stranden en zich daar voortplantten met de inheemse Aziatische pony's. Het ras is nauw verwant aan de Akhal-Teke en de Kathiawari. 

 

Het ras was bijna uitgestorven tijdens de Britse overheersing van India en de periode van democratisering die daarop volgde, maar in 1995 is de Indeginious Horse Society of India opgericht die het ras van de ondergang probeert te redden, er is onder andere een standaard voor het ras opgesteld en met succes: de fokkerij is op gang gekomen en recent zijn er zelfs paarden geëxporteerd.

Een normale Marwari is ongeveer 1.50 meter hoog en is een zeer elegante verschijning. Het ras is sterk pezig en meestal goed gespierd. Ze hebben lange benen en zeer harde hoeven. Hierdoor hoeven ze alleen in zeer rostachtige gebieden ijzers te dragen. De Marwari heeft vaak een aangeboren tölt die in Azie revaal wordt genoemd. Deze gang word door meerdere Aziatische rassen vertoond. De vacht van een Marwari is, zoals bij alle woestijnpaarden, fijn en zijdeachtig. De kleuren lopen uiteen van bruin, vos, isabel tot bont, alle kleuren zijn toegestaan.

 

De oren zijn ook zeer bijzonder. De oren lopen namelijk van boven in een krulletje naar elkaar toe. Er wordt bij de Marwari veel belang gehecht aan de werveling van het haar op het lichaam. Het haar heeft dan ook een zeer mooie structuur.

  

De Marwari is gefokt om in de oorlog zijn ruiter zoveel mogelijk te helpen. Zijn karakter is hierop aangepast, het is een intelligent paard dat trots maar trouw is en de wil heeft om te winnen. Het is een hard paard dat makkelijk oud kan worden met een zeer groot uithoudingsvermogen dat zich makkelijk aanpast aan veranderende omstandigheden.

 

Hoe prachtig en ellegant ze wel zijn zie je in het hieropvolgend filmpke  ... ff het cultuur van ginds opsnuiven ... Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten voor je dit aanklikt ... knipoogje !!

De Marwari werd gebruikt als rijpaard van de adel en strijders in diverse oorlogen. Door de vlakke tölt die het dier heeft kan het makkelijk lange afstanden in de woestijn afleggen. Op dit moment zijn er nog weinig Marwari-paarden over. Volgens de Indeginious Horse Society heeft de Marwari het in zich om te excellereren in elke moderne ruitersport. In India zelf worden de paarden vooral gebruikt voor officiële gelegenheden en shows.

 

De Seychellois Een experimenteel ras ...

Een experimenteel ras dat in de jaren tachtig in Engeland werd gecreëerd. Eigenlijk een mooie naam voor de Siamees of Balinees Bi-colour.


 


Oosters van bouw, met een slank, elegant lichaam, lange hals en wigvormig hoofd met grote oren. De vacht is wit met gekleurde vlekken. Seychellois kunnen zowel lang- als kortharig zijn, hun ogen zijn blauw.

De witte tekening komt in diverse patronen voor, onder andere : Seychellois Septième : wit, met een gekleurde staart en grote gekleurde vlekken op kop, lichaam en poten. Seychellois Huitième : wit, met een gekleurde staart en kleine gekleurde vlekken op kop en poten. Seychellois Neuvième : bijna geheel wit, met een gekleurde staart en slechts kleine gekleurde vlekken op de kop.


 

Een reportage over de Seychellen vormde de inspiratie voor dit ras.  De Britse fokster Pat Turner nam zich voor om het vachtpatroon te gaan fokken van de katten van de Seychellen. Dat bestond uit een bijna witte kat met kleine gekleurde vlekken en een geheel gekleurde staart (eigenlijk het Van-patroon).


 

 Zij startte haar project in 1984, samen met een andere fokster, Julie Smith. Als uitgangsmateriaal kozen ze twee Perzische poezen, schildpadkleurig met wit, en twee Siamese katers.


 


De nakomelingen werd teruggepaard aan Siamezen en Oosters Kortharen. Ziehier een prachtig speels filmpje ... van Siamese kittens ... grappig mooi om zien... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 

 

Veel liefs  ... groetjes ... Miryam 

De Picardische Herdershond
of Berger Picard

 

De Picardische Herdershond of Berger Picard deed in de negentiende eeuw zijn intrede in Frankrijk. Deze  vrij grote herders werden door de Kelten meegenomen. 

Deze hond is een afstammeling van de oude Herdershonden uit de Middeleeuwen zoals die op schilderijen werden afgebeeld.

  

De honden zijn verwant aan de Briards en de Beauceron en werden samen met deze honden in 1863 voor het eerst tentoongesteld.  In 1925 werd de standaard opgesteld en werd dit ras officieel erkend. Door het ras te gebruiken voor de fok van de Bouvier des Flandres, verdween het ras als zodanig. Pas aan het einde van de tweede wereldoorlog zijn de liefhebbers van het ras weer begonnen met de fok en is het aan hen te danken dat dit ras praktisch uit het niets weer ontstond. Zijn werkterrein bevindt zich tegenwoordig in de regio Pais-de-Calais. Frankrijk is niet al te dichtbevolkt met deze herders en buiten Frankrijk zijn er zeer weinig exemplaren.

 

.

Het is een stugge, halflange vacht die ruw moet aanvoelen, met een dichte ondervacht. De vachtkleuren zijn grijs ( zwartgrijs, blauwgrijs, roodgrijs ), licht of donker fauve, of een mengeling van deze kleuren. Een kleine witte aftekening op de voorborst en/of op de tenen is toegestaan. Er komen ook witte exemplaren voor.

 

Ziehier een exellent prachtige slide van de Berger Picard met zijn specifieke uitstekende eigenschappen , zowel als veedrijver , sport en spel , bewaking en het gezellig omgaan met mens en dier ... veel kijkgenot ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...  !!
 

 

Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

Rocky Mountain Horse ... Zelfs mensen met rugklachten hebben weer de mogelijkheid om paard te rijden.

 


Een droompaard voor iedere ruiter. Behalve een schitterende kleur en een rank uiterlijk, heeft de Rocky Mountain Horse een vriendelijk karakter en een extra gang.De Rocky Mountain Horse is bij uitstek geschikt voor de recreatierijder en endurance. Ze worden ook gebruikt als westernpaard en zijn geschikt voor het aangespannen rijden. Deze paarden hebben van nature een groot uithoudingsvermogen, zijn zeker op ruwe grond en vragen een minimum aan inspanning van de ruiter. 





Extra gang (fourbeat gait of tölt genoemd)
Vanaf de geboorte heeft iedere Rocky Mountain Horse een extra gang - fourbeat gait of tölt genoemd. Deze natuurlijke ganglaat vier afzonderlijke hoefslagen horen in een gelijk ritme. Met deze gang is er geen zweefmoment en kun je als ruiter onafhankelijk van de snelheid lekker in het zadel blijven zitten. Hier een aangename kennismaking met deze prachtige edele viervoeter !!!   Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje  niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... 

 


Karakteristiek .

Alle Rocky Mountain Horses hebben de volgende karakteristieken: een mooi hoofd met ronde ogen en welgevormde oren en een gracieuze nek die langer kan zijn dan je verwacht. Dit kenmerk draagt in grote mate bij aan een goede algehele balans.


 


De schofthoogte ligt tussen 1.40 - 1.60 meter. Over het algemeen is de Rocky Mountain Horse 1.50 - 1.55 m. De schoften zijn niet scherp afgetekend, maar de structuur van de rug is mooi en van daaruit een geleidelijk verloop naar de croup. De schouderligging is 45 graden. De hoeven zijn hard en het beenwerk fijn en droog.

 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Ocicat .... vrij nieuw raskat ... ! !

 
 
De Ocicat is afkomstig uit de Verenigde Staten. Begin jaren 60 werd een eerste katertje Tonga geboren bij een bekende siamezenfokster mevrouw Victoria Daly. In een nestje van een moeder, die een kruising was tussen een Siamees en een Abessijn en een chocolate siamees vader, zat een bijzonder kitten, Tonga genaamd. Een kitten met een spotted-tabby vacht. De dochter van mevrouw Daly vond dit kitten met zijn wilde katachtige patroon zo op een ocelot lijken dat ze het diertje ocicat noemde. 


  


Ontwikkeling:
Mevrouw Daly was echter niet geïnteresseerd een nieuw ras op poten te zetten. Tonga werd verkocht en gecastreerd. Na verloop van tijd echter veranderde mevrouw Daly van gedachten. Ze vond het toch wel wat hebben. Deze katten die zo leken op hun wilde soortgenoten, maar qua karakter het tegendeel waren. Ze gebruikte dezelfde combinatie nog een keer en opnieuw werd een prachtig spotted katertje geboren. Dotson. Hij is de basis geworden van dit nieuwe ras.




Inmiddels toonden een paar andere fokkers ook interesse. Langzaam maar zeker begon de opbouw van het kattenras dat ‘ocicat’ zou gaan heten. Een aantal fokkers hebben de American Shorthair ingebracht. Dit ras is verantwoordelijk voor de stevige bouw en het zilvergen. Het duurde echter tot de jaren 80, voordat de ocicat een geaccepteerd ras werd in de VS. Nu is de ocicat niet meer weg te denken en is het een populair kattenras geworden.

 
Karakter:
De Ocicat is erg nieuwsgierig, actief en dol op spelen. Hij zoekt graag contact met zijn mensenhuisgenoten, zonder echt opdringerig te zijn. Hij kan zichzelf goed vermaken. Maar door zijn sociale karakter is het niet raadzaam de ocicat hele dagen aan zijn lot over te laten. Beter is het, wanneer u zelf veel buitenshuis werkzaam bent, een tweede kat te nemen of twee kittens aan te schaffen.

 

Hoe ze zich dan kunnen vermaken kun je zien in het hier opvolgend filmpke ... ghiiiiii ...... knipoogje ... Vergeet wel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten... alvorens dit aan te klikken é ..

Ook met honden kunnen ze in harmonie samenleven, mits ze daar op jonge leeftijd al aan gewend zijn geraakt.Met kinderen kunnen ze het ook prima vinden, ze zijn verdraagzaam, geduldig en zullen niemand met opzet bezeren.
Een ocicat kan een wat dominante kat zijn. Niet alle kattenrassen zijn geschikte huisgenoten. Sommige katten worden erg geïmponeerd door de starende blik uit die prachtige amandelvormige ogen.




Slim:
Ze kunnen zichzelf foefjes aanleren, zoals het openen van deuren en laden. Het lopen aan een lijntje en propjes apporteren is voor de meesten geen probleem. Hun aanpassingsvermogen is groot. Ze voelen zich zowel thuis in een appartement als in een royaal huis met een veilig omheide tuin of ren. Wanneer ze uitsluitend binnen gehouden worden, geeft dat geen problemen, zolang de kat maar voldoende mogelijkheden heeft om zijn energie kwijt te kunnen. Een flinke krabpaal is dan erg welkom.


 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Zoals met vele trends, was ook deze er ‘plots’.... ‘De puggle’ ...


  

 


Wallace Havens - een hondenfokker uit Wisconsin - had deze trend al lang voorspeld. Begin jaren negentig had hij een beagle teefje en een mannelijke mopshond (’pug’ genaamd in het Engels) en besloot hen te kruisen. Het resultaat was een eerste nest met ‘puggles’ , met lichaampjes als beagles, en de kenmerkende bolle ogen van een mops.
 


 



Hij was ook de eerste om het ras te registreren bij de American Canine Hybrid Club, een vereninging onstaan om ‘hybride’ rassen te registeren en benoemen. Puggles  worden vandaag tegen $1,000 tot $1.300 verkocht in de winkel.

Puggles 

  

Het aantal soorten hybride rassen neemt ook snel toe: op vandaag zijn er 400 hybriden geregistreerd bij de ACHC, met inbegrip van de ‘affenpoo’ (kruising Affenpinscher en Poedel, de ‘rat-a-pap’ (Amerikaanse Terrier en Vlinderhondje‘) , de ‘bordoodle’ (Border Collie en Poede) en de ‘jack-a-bee’ (Beagle met Jack Russell Terrier). Ziehier een prachtige bonte Puggle .... Vergeet evenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... 

De populariteit van de rassen heeft volgens de ACHC vooral te maken met de wens naar iets ‘nieuws’. Maar er zijn ook voordelen bij hybride rassen. Kruisingen met Poedels leveren bijvoorbeeld vaak hypoallergene honden. Bovendien wordt er aangenomen dat kruisingen gezonder zijn dan pure rashonden.

 

Schwarzwälders ...
(ook wel "Black Forest Chestnuts" genoemd)

 


Schwarzwälders (ook wel "Black Forest Chestnuts" genoemd) zijn de lichtste Duitse koudbloedpaarden. Ze komen uit het Zwarte Woud in Zuid-Duitsland. 
Ze werden vroeger door boswerkers veel gebruikt als werkpaarden bij alle mogelijke klussen in het bos. 


 


Maar tegenwoordig kom je ze steeds vaker als recreatiepaarden tegen (in het tuig en onder het zadel). De stokmaat van de Schwarzwälder ligt tussen de 1,45 en 1,55 m. en het gewicht tussen de 500 en 600 kg.


 

Lichaamsbouw

De Black Forest Chestnut is een klein zwaar trekpaard met een stokmaat van ongeveer 1,52 m.. Hij is meestal voskleurig, met blonde tot witte manen en een witte staart. Het hoofd is verfijnd, met een breed voorhoofd en een kleine neus.

 


 Ziehier een prachtig filmpke ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

De schouder is krachtig en gespierd, en hoewel het paard minder zwaar is dan de meeste trekpaarden, heeft het toch sterke benen, met weinig behang (sokken, haren om de onderbenen).

 

Het woord 'Fuchse' van 'Schwarzwalder Fuchse', de Duitse benaming van de Black Forest Chestnut, betekent voskleurig. De Engelse vertaling heeft daar kastanjebruin van gemaakt, een gelijksoortige, maar toch iets donkerdere bruine kleur.

 



Veel liefs ... knipoogje ... Miryam

De Siberische Kat ...
charmant, stil, zacht, ietwat verlegen ...

 


Dit is een eeuwenoude langharige kat, volgens sommigen de voorouder van alle moderne langharige katten, waaronder de Turkse Angora en de Perzische Kat. Hij is vrij gewoon in noordelijk Rusland, onder andere in de omgeving van Sint-Petersburg, ook al ligt( dat niet in Siberië. Zijn dichte vacht beschermt hem tegen de hevige kou. Soms wordt hij ook de Siberische Boskat genoemd.

 

Uiterlijk
Een stoer gebouwde kat met een middellang lichaam en een brede, ronde kop en krachtige poten. De vacht is lang en dicht, met een zware ondervacht. Hij heeft een dichte kraag en een overvloedig behaarde staart. Vooral voor leken lijkt hij in veel opzichten op de Noorse Boskat, waarmee hij mogelijk direct verwant is.


 

Geschiedenis : Het schijnt dat deze kat al eeuwen in Rusland aanwezig is. In de negentiende eeuw, toen hij voor het eerst in het Westen opdook, stond hij bekend als de Russische Langhaar. Hij werd met andere langharige katten gekruist, die indertijd populair waren, zoals de Angora en de Perzische Kat, zodat hij zijn afzonderlijke status snel kwijt was. 

 


In het land van herkomst bleef hij echter even populair, maar hij werd door de plaatselijke bewoners als zo vanzelfsprekend ervaren dat niemand de moeite nam om hem als een raskat te beschouwen. Het gevolg was dat hij bij de kattenshows een vergeten kat was. Zelfs tegenwoordig is hij zeldzaam buiten zijn land van herkomst. Daar schijnt echter verandering in te komen. In 1987 werden een jong katertje en poesje afkomstig uit de streek rond Sint-Petersburg door liefhebbers uitgebracht op een kattenshow te Berlijn. Zij bedachten de nieuwe naam Siberische Kat en begonnen een serieus fokprogramma. 


  

Zie hier een prachtig mooi filmpje hoe rustig ze wel overkomen ... Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... !!

 


De tegenwoordige Siberische Kat wordt vaak beschreven als charmant, stil, zacht, ietwat verlegen, slim, kalm, stoer, enz. Ze hebben een zachte stem, net als Perzen.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

De witte herder ...
oftewel De Canadese herdershond ...! !




Het originele land van herkomst is Duitsland.
Voordat de eerste officieel geregistreerde Duitse Herder er was, waren er al witte herders in Duitsland. Maar ook andere kleuren herders kwamen voor. De eerste officieel geregistreerde Duitse Herder had een grootouder die wit was.
In de eerste instantie kwamen er dan ook witte Duitse Herders in Duitse keuringen en shows voor. Tot ca. 1930 was de kleur wit volledig erkend voor een Duitse Herder Een voorbeeld hiervan is Berno von der Seewiese.

Doch al spoedig besloot Duitsland dat de kleur wit niet gewenst was voor de Duitse Herder. Dit was een probleem, want witte en gekleurde pups kwamen in een nest voor. Al die tijd werd er niet op kleur gefokt en het gen voor de kleur wit was van het begin af tevens recescief aanwezig gezien de eerste officieel ingeschreven honden dit gen bij zich droegen.


 

Algemeen:
De Witte Herder is een krachtige, goedgespierde, middelgrote (lang) stokharige herdershond met staande oren, rechthoekig formaat, van middelzware bouw en met elegante, harmonisch vloeiende belijning. Ziehier een super lief filmpje ... ghiiiiiii hoe een Pug  ( hondenras ) een horde Canadese puppies probeert te ontlopen ... ghiiiii ... ocharme ... vrolijk gebracht op het liedje " ich bin Snappy " ... das kleine krokodil !!  Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ..!

Gedrag en karakter:

In Nederland waren de witte pups meestal uit het nest verwijderd en er waren dus weinig of geen witte Duitse Herders die uit de oorspronkelijke Nederlandse Duitse Herder kennels kwamen.

De Lippizaner ... bekend van de Spaanse rijschool



De Lippizaner is beroemd geworden door de Spaanse rijschool in Wenen. In 1580 begon aartshertog Karel van Oostenrijk met het fokken met 33 dieren, die hij uit Spanje had laten overkomen. Later werd Duits bloed toegevoegd. Het ras is vernoemd naar de stoeterij in Lippica, waar de dieren tot 1918 waren ondergebracht.


 

De opleiding tot hogeschoolpaard duurt ongeveer zeven jaar. Van sommige Lippizaners is bekend dat ze tot op een leeftijd van twintig jaar en ouder prestaties van een heel hoog niveau kunnen leveren.


 

 

Vooral de veerkrachtige draf met veel actie maakt dit paard zo geschikt voor de hogere rijkunst.

 

Ziehier een prachtig intro filmpje wat men zoal kan verwachten in de rijkunst van de Spaanse Rijschool ... geniet van de soepele bewegingen van deze parelwitte paarden ... Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

De wereldberoemde Spaanse Rijschool komt naar Vorst Nationaal voor een aantal exclusieve voorstellingen op 16, 17, 18, 19 en 20 november.

De witte hengsten van de Spaanse Rijschool verlaten maar één maal per jaar hun stallen in de Hofburg te Wenen. 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Leonberger een hond die zoveel mogelijk op een leeuw zou moeten gelijken ...

 

Het plaatsje Leonberg in het BadenWürttemberg genoot in de Middeleeuwen binnen geheel Europa bekendheid vanwege zijn honden- paardenmarkt.
Een schepen van Leonberg, Heinrich Essig genaamd,fokte in de periode rond 1840 op grote schaal Leonbergse Honden. 

 


Het uiteindelijk doel van Essig was een hond te fokken die zoveel mogelijk op een leeuw zou gelijken,het dier in het stadswapen van Leonberg

 

 

Ziehier een prachtig stukje geschiedenis van deze wonderbaarlijke hond, gefilmd daar waar zijn roots liggen nml in het prachtige Leonberg... vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... !!

 

De Leonberger is leergierig en intelligent.De Leonberger wordt geroemd om zijn kindvriendelijk karakter.Een echte familiehond die overal mee naartoe genomen kan worden.Waakzaam, vriendelijk,nieuwsgierig,maar beslist geen doetje.

 

 

Zijn minpunten .

*Dit logje speciaal opgedragen aan onze lieve trouwe vriend Dolcé *,

Veel liefs ...groetjes ... Miryam

Een bijzondere herinnering aan uw geliefde  huisdier.

Het valt niet mee om afscheid te moeten nemen van uw geliefde huisdier , je trouwe metgezel ! !Of het nu de onvoorwaardelijke trouw van uw hond is ..., de warmte van je spinnende poes of kater, de majestueuze aanblik van uw geliefde paard of de rustige blik in de ogen van uw konijn.Het doet ons allemaal herinneren aan de waardevolle uren die we met ze doorbrachten.


 

 
Voor vrijwel alle dierenbezitters zijn dierenrechten een vanzelfsprekende zaak.
Dieren zijn onze speelkameraden, ons gezelschap, onze bewaker van huis en haard. Een goede verzorging uit zich in genegenheid. Dieren maken mensen blij, elke dag opnieuw. Iemand zei het ooit: "Hoe meer ik naar mensen kijk, hoe meer ik van dieren ga houden."





Trouw tot de dood

Er is een verhaal bekend van een kat die elke ochtend met de kinderen mee naar de bushalte liep als ze naar school gingen. En elke dag wachtte zij ze weer op. Het was onverklaarbaar hoe zij wist hoe laat het was,  maar elke dag om vier uur zat zij bij de bushalte om de kinderen weer terug te lopen. Elke dag, weer of geen weer. Op een dag werd zij op weg naar de halte aangereden bij het oversteken van de straat.  

 
 


Ter nagedachtenis aan een dier, waar we ongelooflijk trots op zijn geweest
en waar we enorm veel van hebben gehouden. De eerste stap om verlies te verwerken is een waardig afscheid van uw huisgenoot. Een warme opvang en een grote inspraak in de gang van zaken is dan ook belangrijk. 

 


 Het gaat om uw
huisvriend.Maak daarom zonder schroom uw wensen kenbaar en overleg .. hoe u alles graag geregeld zou willen zien. Het is van groot belang dat u na een jarenlange vriendschap kunt terugzien op een waardevol afscheid, zodat u ook hieraan een goede herinnering zult overhouden.

  

Veel warmte ... liefde ...en een welgemeende groet... aan al onze lichtpuntjes die ons ooh ... zo dierbaar waren ...
liefs... Miryam

De American Cream Draft heeft een unieke roomkleurige vacht ...

 


De American Cream Draft is het enige trekpaard dat in de VS wordt gefokt. Wat het paard zo uniek maakt is dat het een roomkleurige vacht heeft, een kleur die bijna nooit voorkomt bij trekpaarden. De Cream Draft komt echter maar in een klein gebied van de 'Mid-West' van de VS voor en heeft zich daardoor niet tot een erg populair paard weten te ontwikkelen.

De stokmaat van de Cream Draft ligt tussen 1.50 en 1.70 m. Alleen exemplaren met een roomkleurige vacht, witte manen en een witte staart worden tot het ras toegelaten. Witte aftekeningen zijn ongebruikelijk. Wel heeft het paard licht behang aan de benen. Behalve de vachtkleur zijn er verder geen noemenswaardige raskenmerken die de Cream Draft onderscheiden van andere trekpaarden in dezelfde gewichtsklasse.

De oorsprong van de Cream Draft wordt gevonden aan het begin van deze eeuw. Rond die tijd heeft een merrie van onbekende afstamming, 'Old Granny' genaamd, een veulen gekregen. Alle nakomelingen hadden haar kenmerkende vachtkleur.

  Als gevolg van kruisingen met de Percheron, de Shire en het Belgische Zware Trekpaard, is een afzonderlijk ras ontstaan. In 1944 werd de American Cream Draft Horse Association opgericht.


 
 

Alleen paarden met een lichtroze huid worden tot het ras toegelaten, omdat Creams met een donkere huid geneigd zijn van vachtkleur te veranderen. De ogen van een jong veulen zijn bijna wit. Als het ouder wordt, worden de ogen donkerder.


  

Ziehier een korte intro van een range waar deze paarden zoveel mogelijk in een natuurlijke habitat verblijven .... zij zijn immers wereldwijd de grootste American Cream Draft horse Ranch ... ondanks hun zeldzaamheid .... , vergeet evenwel het liedje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....




De American Cream is het enige trekpaard waarvan de staart niet gecoupeerd wordt. Het couperen van de staart voorkomt dat de staart van het paard tussen de teugels of eventuele machinerie verstrikt raakt. Maar er kunnen ook andere maatregelen worden genomen om de staart te beschermen. En dat is voor het paard wel zo prettig, want op die manier behoudt het zijn wapen tegen bijtende insecten.

 

  
Veel liefs ... knipoogje ... Miryam

 De Great Japanese Dog ( Akita ) de oorsprong van dit trotse, koninklijke ras ligt in Japan.

 


De oorsprong van dit trotse, koninklijke ras ligt in Japan.  De  Great Japanese Dog prefectuur is de meest noordelijke provincie van het Japanese hoofdeiland Honshu.  Hun afstamming gaat bijna terug tot 500 jaar voor onze jaartelling 


 

Amerikaanse militairen, die na de tweede wereldoorlog vanuit Japan naar huis terug keerden, waren eveneens onder de indruk van het ras. Het waren deze soldaten die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de massale import van dit ras in de USA.  Tot op vandaag wordt de American Akita aanzien als Japans nationaal monument alsook als symbool van gezondheid en kracht

 


De American Akita is een grote, gespierde hond met een trotse, alerte houding.  Naaste een stomp, driehoekig hoofd, dikwijls omschreven als "beerachtig" met kleine, driehoekige ogen en rechtopstaande oren is ook de typische gekrulde staart kenmerkend voor het ras.  De gemiddelde schofthoogte voor teven ligt tussen de  58 en "66 cm 66, voor reuen is deze van 63 tot 71 cm >.  Het gewicht schommelt naargelang de hoogte tussen 36 en59 kg

De dichte dubbele vacht kan wit, fawn (geelbruin), bruin, rood, zilver grijs en zwart zijn.  De vacht kan egaal, met of zonder witte aftekeningen, pinto (wit met "vlekken") of brindle (gestroomd) zijn. 


 


 Bij het Amerikaanse type heeft het hoofd een meestal zwart masker, bij het Japanse type een wit masker.

 


Deze hond is trouw en beschermend voor het eigen gezin en hun bezittingen.  Volwassen American Akita's zijn hartelijk voor bekenden, maar meestal zeer terughoudend tegen over vreemden.  Het zijn rustige, verdraagzame honden die zelden blaffen.  Ze zijn  krachtig en vastberaden en kunnen een onafhankelijke aard hebben en een dominante persoonlijkheid. 

 Ziehier een prachtige ontroerende waar gebeurde verhaal waarin de Akita de hoofdrol in speelt ...deze was trouwens in een verfilmde engelstalige versie gisteren te zien op tv ...uiteraard gefilmpd in Japan !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... knipoogje !!





Ondanks hun rustige temperament hebben American Akita's dagelijks beweging nodig om hun spiermassa te onderhouden.  Ze genieten van het buiten zijn en kunnen, mits er een schuilplaats is, goed tegen de koude.  American Akita's houden ook van menselijk gezelschap en kunnen eveneens binnen gehouden worden als ze maar de kans op voldoende beweging krijgen

     Veel liefs   't speurneusje ... Miryam  

De Bombay ...
treffende gelijkenis met de zwarte panter ! 

 

 
Herkomst: Amerika
De Bombay is in de jaren vijftig in amerika onstaan door de kruising van een American-shorthair met een Burmees... de vacht kenmerkt zich door zijn diepzwarte kleur.

 


 
 De Bombay is vernoemt naar de stad Bombay (India) om zijn treffende gelijkenis met de zwarte panter die daar leeft. De Bombay is een zeer sociale kat die gek is op mensen en ondanks zijn gelijkenis met de zwarte panter er betrekkelijk weinig moeite mee heeft altijd binnen te zijn.

 
 



Ziehier een prachtig mooi filmpje van twee kittens die zich naar hartelust uitleven ... schattig om zien met een super leuk achtergrond muziekje ... ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten  , alvorens dit aan te klikken ...  !!

Buiten de verenigde staten komt de Bombay nog nauwelijks voor ( is in Engeland nog niet eens erkend)maar vermoedelijk zal dit gezien zijn pracht niet lang meer duren. 


 


Kenmerken :
Kop: Rond met een bol gezicht dat driehoeksvormig uitloopt in een goed ontwikkelde snuit
Ogen:Rond, wijd uiteenstaand goud tot koper kleurig
Oren: breed aan de basis met een afgeronde top iets naar voren gericht


 


Lichaam: gespierd, maar tegelijkertijd lenig, middelgroot formaat.
Staart: een staart van gemiddelde lengte.
Vacht: De vacht moet kort en glad aanliggend zijn.
Kleur:De kleur is glanzend diepzwart . 

 



Veel liefs ... groetjes ... Miryam