Het Barock Pinto paard ....

Merry Christmas ...! !



Wens aan ieder, van harte ... aangenaam gezellige eindejaarsfeesten toe...
Dat vrede jullie deel mag zijn , voorspoed , liefde en harmonie , mogen uren ,dagen , maanden ,worden tot een symfonie ... !






Veel Liefs ...groetjes ...XXX jes 
Miryam

Rudolph the Red-Nosed Reindeer

Het liedje over “Rudolph the red-nosed reindeer” is al een echte kerstklassieker geworden. Het rendier met de glimmende rode neus fleurt ook vele kerstkaartjes op, maar kennen jullie ook het verhaal achter Rudolph? En waar komt zijn grote succes vandaan?

  

Het ontstaan van Rudolph

In tegenstelling tot wat we misschien zouden verwachten, is de legende van Rudolph niet tot bij ons gekomen via eeuwenoude overlevering. Rudolph is een creatie van de
twintigste eeuw!

Robert May
Rudolph ontsproot in 1939 aan het brein van de 34-jarige Robert L. May. Deze was door Montgomery Ward, een bedrijf uit Chicago, gevraagd om een kerstverhaal te verzinnen om mee te geven aan klanten als promotionele stunt. Normaal gezien gaven de Montgomery Ward-winkels steeds kleurboeken aan hun klanten als kerstgeschenk. In 1939 besloten ze om zelf een boekje te maken met een leuk verhaal erin, omdat dit een goedkopere oplossing bleek. Hiervoor huurden ze dus Mr. May in.

 

Het oorspronkelijk verhaal
Rudolph leefde in een rendierdorpje waar de spot werd gedreven met zijn rode neus. Toch waren zijn ouders niet beschaamd over hun zoontje met de rare neus. Rudolph groeide op in een liefhebbend gezin en had een positief eigenbeeld. Rudolph voelt zich wel wat miserabel als hij uitgesloten wordt door de andere rendieren. Hij moet zich op zijn eentje zien te vermaken. De Kerstman ontdekt het rendiertje met de rode neus per toeval wanneer hij bij diens huis cadeautjes gaat brengen. Omdat er een dichte mist hangt waardoor de Kerstman al vertraging heeft opgelopen, vindt hij dat Rudolph met zijn rood glimmende neus goed van pas zou komen. Hij zet Rudolph dan ook voorop bij het voorttrekken van de slede, zodat de cadeautjesronde verder zonder problemen verloopt. 

Onze kleine underdog wordt de reddende engel van de Kerstman.  Ziehier het alom welbekende liedje van Rudolf met schitterende winterse taferelen ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é
euh ... smile ! !

Een hartverwarmend einde voor een leuk kerstverhaal dat al vele harten
heeft beroerd ... !

Honden , katten ... tijdens de feestperiode !


  


De laatste week van het jaar is aangebroken ...De ongeëvenaarde ster van de kerstperiode is ongetwijfeld de kerstboom. In deze periode van het jaar vindt men hem in de meeste huisgezinnen. De kerstboom houdt nochtans een aantal risico's in voor honden en katten: het inslikken van zijn versieringen (slingers, kerstballen…) kan aanleiding geven tot een darmafsluiting, snijwonden, een darm- of maagontsteking. Bovendien kunnen elektrische slingers, die door hun flikkerende lichtjes aantrekkelijk zijn voor de dieren, zeer gevaarlijk zijn. 


 

In het ergste geval kan uw hond of kat zelfs geëlektrocuteerd worden. De kerstboom zou dus moeten geplaatst worden in een ruimte die voor uw kat of hond ontoegankelijk is wanneer er niemand is om toezicht te houden. Decoratieve planten tijdens de feestdagen Indien u uw interieur met kerstrozen (poinsettia) versiert, zet ze dan in elk geval buiten het bereik van uw kat of hond. Wanneer een huisdier van deze plant eet, is de reactie zeer hinderlijk voor het spijsverteringskanaal, het mondslijmvlies en de huid.


 


Hulst en maretak, andere planten die typisch zijn voor de kerst- en nieuwjaarsperiode, zijn niet minder gevaarlijk voor huisdieren. Het opeten van hun bessen kan leiden tot bovenmatige speekselafscheiding, diarree, braken en zenuwstoornissen. 

 

Uit dankbaarheid hoe wij over onze viervoeterkes waken tijdens deze periode breng ik een prachtig mooi filmpje "Christmas and Dogs " Vergeet evenwel  het liedje boven het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...hmm ... geniet ervan ! !

Maretak kan ook verantwoordelijk zijn voor hartstoornissen. Indien in grote hoeveelheden opgegeten, kunnen beide planten zelfs tot de dood van te gulzige huisdieren leiden. 

 

Veel liefs ... ho ho how ...Miryam ! !

De Samojeed is een middelgrote teddybeer met fonkelende pret-oogjes... !! 

 

De Samojeed is oorspronkelijk afkomstig uit het zeer koude polaire Russisch Mongolie en Siberie als manusje van alles van een zwervende nomadenstam. Hij werd gebruikt voor het hoeden en bewaken van de rendierkudden, voor het jagen op klein wild en het trekken van sleden.

 

Bovendien hield hij de mensen, vooral de kinderen, warm in hun tenten. De Samojeed is een middelgrote teddybeer met fonkelende pret-oogjes. Flink gespierd en gelijktijdig zeer zachtaardig.

 

De beharing bestaat uit een angora-achtige wollige ondervacht, die zich gemakkelijk laat spinnen om bijvoorbeeld warme kleding van te maken en een langharige bovenvacht, die hem van nature beschermt tegen vastklittende sneeuw. 


 


De vacht neemt vuil op, maar hij schudt dat, na droging, moeiteloos van zich af. De vacht moet wel regelmatig geborsteld worden, vooral tijdens de rui in de lente en de herfst, waardoor de haaruitval versneld wordt en hij er weer snel mooi uitziet.


 


Karakter :
Het karakter laat zich omschrijven als zachtaardig, vriendelijk, aanhankelijk en speels. Naast zijn onbegrenste nieuwsgierigheid is hij ook zeer eigenzinnig en soms dominant. Mag ik u voorstellen ... een prachtige mooie voorstelling van deze snoezige wollige teddybeer ...met een al evenzo prachtig mooi fluisterend liedje ... ... maar voor aleer je dit aanklikt vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... Just  ... ... enjoy it ... knipoogje  ...!

Neva Masquerade
hebben een hypo-allergeen vacht  .... !! 

 

Een leuk weetje bij de Neva Masquerade is het feit dat deze katten een hypo-allergeen vacht hebben, wat zover bekend is enkel bij het Siberische ras voorkomt.

De "Newskaja Maskaradnaja" komt uit Rusland en werd daar pas in 1978 erkend De eerste Neva Masquerade kwam pas naar Europa 12 jaar later .

 


Neva Masquerade is geen apart ras, maar een kleurslag van de Siberische kat met een eigen naam, fokkers in Rusland hebben hem deze naam gegeven wat betekend "Maskerkat van de Neva" dit omdat deze katten voor het eerst gezien werden bij de rivier de Neva die van St. Peterburg tot diep in het koude noorden loopt. Ziehier een schattig spelende kittentje ... zo snoezig om zien ...!!

Dit ras heeft zich op natuurlijke wijze ontwikkeld zonder toedoen van de mens.


 
 

De Neva Masquerade is een vrij grote, goed gespierde halflangharige kat met korte poten en een naar verhouding zware botstructuur. Korte wigvormige kop met een brede schedel, afgeronde snuit en stevige wangen, die geaccentueerd worden door brede kaken. De kop is breed. Brede ronde neusbrug. Het profiel heeft een lichte glooiing boven neusbrug. Het voorhoofd is iets rond. Stevige kin.Vrij grote oren met afgeronde toppen, breed aan de basis. 


 

De ruimte tussen de oren bedraagt de breedte van een oor. Het binnenoor heeft een sterke beharing en pluimpjes op de toppen van de oren zijn gewenst. De oren wijzen iets naar voren Het lichaam is middelgroot van afmeting, stevig en goed gespierd en vrij lang met een horizontale ruglijn. De nek is kort en stevig.De poten zijn stevig, goed gespierd en vrij kort. Forse ronde voeten met haarplukken tussen de tenen.


 


Een leuk weetje bij de Neva Masquerade is het feit dat deze katten een hypo-allergeen vacht hebben, wat zover bekend is enkel bij het Siberische ras voorkomt.Wat houdt dit in, bij alle katten zit in het speeksel het proteïne FELD-1 dit is een proteïene wat door het schoonlikken op de vacht terecht komt en hierdoor krijgen ze een soort roos, hele kleine schilvers die niet uit de lucht te filteren zijn.

 


Veel mensen die allergische zijn, zijn dus allergisch voor deze schilvers, bij dit ras is dat dus niet mogelijk om hier allergisch voor te zijn, mensen die dus een allergische reactie krijgen van katten die die schilvers bij zich hebben kunnen dus wel een Siberische (neva masquerade) kat houden zonder dat ze daar ooit last van hoeven te hebben.


 


Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

 Christmas Horse Parade Orange Park, California !

 


Prachtige sfeerbeelden van de jaarlijkse Horse Christmas parade te Orange Park California (sinds 2005 ! ) Het afgelopen weekend was het weer zover ... rinkelende bellen , kinderen vergezellen .... 




 Christmas Horse Parade Orange Park, California
Hiii ... een must voor het oog en bovendien een prachtig spectakel ...
vergezeld met aangename verrassende temperatuukes ... ! !

 


  Ziehier een prachtige nachtparade ... alle paarden passeren de revue ... van Arabierkes tot de welgekende Shires ... van Belgische trekpaarden tot de alom kleine dotjes de Shelty's... dit alles prachtig naar voorgebracht met aangenaam bekende Christmas songs ... laat ons passend beginnen met Jingel Bels ... kijk en geniet ...!!Vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 



Hmm... keep Smiling ... ! !


 

Veel liefs ...groetjes ... Miryam

De Berner sennenhond ... een waakzaam maar beheerst karakter ... !

 

De Berner sennen hond is een middelgrote, krachtig gebouwde berghond van Zwitserse afkomst. De hond heeft een schofthoogte van ongeveer 65 cm en is overwegend zwart met bruinwitte aftekeningen op kop, borst en poten. De vacht is lang en golvend. De naam van het ras verwijst naar Bern waar deze hond gefokt werd. 'Sennen' betekent zoveel als 'boeren in de Alpen'.

 

Functie
De Berner sennen hond is gefokt als hoeder van vee, als trekdier en als waakhond. De hond is in staat om vee te hoeden zonder menselijk toezicht. In sommige Zwitserse dorpen worden Berner sennenhonden nog steeds gebruikt om karren met melkbussen te trekken.

 

Geschiedenis
Beweerd wordt dat het ras afstamt van zwarte dogachtige honden die de Romeinen in Zwitserland importeerden. Hieruit ontwikkelden zich verschillende typen sennenhonden ('boerenhonden'). Deze rassen verdwenen echter geleidelijk totdat een aantal Zwitserse kynologen in het Dürrbachgebied in de buurt van Bern zich gingen toeleggen op het fokken van de huidige Berner sennenhond. De hond die eerst 'Dürrbächler' werd genoemd kreeg zijn huidige naam een jaar na de oprichting van de eerste vereniging voor dit ras in 1908.



De Berner sennenhond hoort een waakzaam maar beheerst karakter te hebben. De waakzaamheid van de Berner beperkt zich tot het terrein en de leden van het eigen gezin. Ziehier het prachtig filmpje van een opgroeiende nest Berner sennertjes ... hiii ... hou het wit puntje van de staartjes in de gaten ... als zo een horde puppy's komt afgelopen ....super lief en prachtig mooi om zien ... !Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ! !

De hond is niet overmatig fel en grijpt alleen in wanneer het echt nodig is. Tegenover eigen mensen is de Berner sennenhond zeer aanhankelijk.
 
  

De zelfstandigheid die de Berner sennenhond heeft ontwikkeld vanwege de taken waarvoor hij is gefokt, kan leiden tot eigenwijs gedrag. Dit maakt dat het ras een zeer consequente training nodig heeft. De hond kan goed overweg met kinderen.

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Een schildpadkat ...tortie "of " ... tortoiseshell ..

 


Een kat met enkel ros en zwart heet een "schildpadkat" of "tortie", een afkorting van het Engelse "tortoiseshell" (schildpaddenschild), waar de vacht van deze katten op zou lijken. Soms wordt de term "lapjeskat" ook wel gebruikt voor deze tweekleurige katten. Zwartschildpad en blauwcrème komen, met of zonder wit, veel voor bij rasloze katten, maar ook bij raskatten zie je deze kleurcombinatie vaak.Schildpadkatten zijn bijna altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch komen er sporadisch schildpadkaters voor; een onderzoek wees uit dat één op de 3000 geboorten een schildpadkater oplevert.


 


Kleuren bij katers
Katers kunnen hun Y chromosoom dat hun tot kater maakt uiteraard alleen maar van hun vader krijgen; de kleur van pa heeft dan ook geen enkele invloed op de kleur van zijn zonen want zijn Y chromosoom is ‘leeg’ qua kleur. Daaruit vloeit voort dat katers altijd de kleur krijgen van hun moeder. Is moeder rood, dan zijn haar zoons ook rood. Is moeder zwart, dan worden haar zoons ook zwart. Is moeder een schildpad (een beter woord voor lapjeskat) dan heeft zij dus een X chromosoom voor ‘zwart’ en een X chromosoom voor ‘rood’. Ze kan dan ook zowel zwarte als rode zonen voortbrengen. 



 


Kleuren van poezen
Hoe is het gesteld met de dames? De kleur van hun vader heeft wél invloed op hun vachtkleur. Poezen hebben immers twee ‘kleurendragende’ X chromosomen; één kregen ze van hun moeder en de andere van de vader. Beide X chromosomen bevatten informatie voor vachtkleur, dus de informatie ‘rood’ of ‘zwart’. Is de moederpoes rood en de vader ook, dan zijn de kitten eveneens rood. Is moederpoes zwart en de vader ook, dan zijn alle kittens zwart. Maar wat gebeurt er als de moederpoes zwart is en de vader rood? Dan krijgen de dochters van hun moeder een X chromosoom voor ‘zwart’ en van pa een X chromosoom voor ‘rood’. Beide basiskleuren tonen zich dan in de dochter; ze is zwart en rood, ofwel een schildpad !



 


 En wat nu als de moeder een schildpad is en de vader rood? Dan kan het X chromosoom van de moederpoes zowel de informatie ‘rood’ als ‘zwart’ bevatten en pa geeft enkel het X chromosoom voor ‘rood’. Uit deze combinatie kun je dan ook schildpadkleurige dochters krijgen als rode dochters. Nog een voorbeeldje; moeder is een schildpad en vader is zwart; de dochters kunnen dan schildpad zijn, of zwart. Hier een prachtig voorbeeldje van een nest met een schildpad moeder ... gelieve eerst het liedje bovenaan het logje uit te doen alvorens dit aan te klikken !! 

Een schildpadkater, dat kan dus niet?!
Een schildpadkater kan dus eigenlijk niet. Want dat zou betekenen dat hij twee X chromosomen draagt, net zoals een poes, maar zijn genetische code is XY het is een mannetje. Hij kan dus maar één kleur hebben; zwart of rood.


  


Ik heb de twee diertjes effe samen gezet , beiden dus, zowel een schildpad als een kat ... en t grappige daaraan is , dat de kat in dit geval het wel op een loopje zet na enige pogingen duidelijk te maken dat ze met rust gelaten wil worden ghiiiiii ...

 


Veel liefs ...  groetjes  ... Miryam

Voltige ! ! Wat is voltige ...?

 


Voltigeren wordt waarschijnlijk het best beschreven als gymnastiek op een paardenrug. Tegenwoordig is het een internationaal erkende sport, die sinds 1982 onder auspicien van de FEI staat. 


    


Voltigeren is ooit ontstaan als leermethode om beginnende ruiters aan de bewegingen van het paard te laten wennen en balans en zelfvertrouwen te geven. Vooral cavaleriescholen gebruikten voltige oefeningen om nieuwe rekruten te leren in balans te blijven op een bewegend paard.Hier een korte introductie van het voltigeren , in dit logje uitzonderlijk 3 filmpjes te zien !! Vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan t blog niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt é ... knipoogje !! 

 Voltigeren diende ook om de ruiter fitter en sterker te maken en zelfvertrouwen te geven.In 1976 is voltige in Nederland geïntroduceerd als een tak van de paardensport met het doel kinderen te leren paardrijden...! 


 

 

Het paard moet een rustig karakter hebben, sterk en onverstoorbaar zijn. Gedurende de hele oefening moet het constant, ritmisch en evenwichtig aan de longeerlijn kunnen galopperen. Het grootste nadeel van de sport is dat je altijd een helper nodig hebt. Namelijk iemand die het paard longeert.

 

Het paard werkt altijd in de linkergalop op een volte van ten minste 13 meter. Er zijn 2 internationale wedstrijd categorien namelijk: CVI een ster en CVI twee sterren. 

 
  
De wereldkampioenschappen worden om de twee jaar gehouden en er zijn ook internationale kampioenschappen met categorien voor heren-, dames- en gemengde teams. De eer naar de dames in dit filmpje gaat naar Katie Haynie ..

 

Veel liefs warme groetjes … Miryam

De Do-Khyi (aangebonden hond) of
De Tibetaanse mastiff


 


Geschiedenis
De Tibetaanse mastiff of Do-Khyi (aangebonden hond) stamt uit de Himalaya en wordt soms als een van de oudste hondenrassen van het oosten vernoemd.
Een wetenschappelijk bewijs door mitochondriaal DNS onderzoek is nog niet uitgevoerd. Omdat Tibet tot de annexatie in 1959 door China een niet vaak bezochte plaats was, is te vermoeden, dat de Tibetaanse mastiff zonder verdere invloeden kon ontwikkelen.


  


Het vermoeden dat de Tibetaanse mastiff de voorouder van alle dogachtige honden is, was reeds rond 1900 door de kynologen omstreden en heeft men tot vandaag niet door gentechnische onderzoeken kunnen bewijzen.


 


De Tibetaanse mastiff is een grote, niet overgrote, zeer krachtige hond. Hij komt in de kleuren zwart, goud, blauw, blauw met tan en zwart met tan voor. Een kleine witte aftekening ter hoogte van de borst en de tenen zijn toegestaan. De vacht is van grote densiteit. De ondervacht is extreem sterk en de bovenvacht is vast en samen met de ondervacht tegen elk weer bestand. Het haar rond de kop en nek vormt vooral bij reuen manen. De hond verhaart eenmaal per jaar in het voorjaar en de teven zijn eenmaal per jaar loops, doorgaans in de herfst. Het is een ras dat zich zeer langzaam ontwikkelt: teven zijn rond het derde jaar lichamelijk en geestelijk volgroeid en reuen doen daar nog een tot twee jaar langer over.


 

De hond vertoont een bijna kwadratische bouw met functionele hoeken tussen voor- en achterbenen en een krachtige nek. De staart wordt gekruld over de rug gedragen. De kop van de volwassen hond is zwaar en breed. De oren zijn klein tot middelgroot en hangen zijwaarts langs de kop.


  


De minimum schofthoogte voor teven is 61 cm en voor reuen 66 cm en het gewicht is doorgaans tussen de 45 en de 70 kg. Zie hier een prachtige voorstelling van de Tibetaanse Mastiff ... aangenaam naar voor gebracht op een fluisterend melodietje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é  

 

Geen kennelhond, heeft contact met zijn mensen nodig. Reuen zijn dominant naar andere reuen maar zijn geen ruziezoekers.Ghiiiiiii ... zie hier een prachtig filmpje van een puppy ... Mr Sandman ... letterlijk en figuurlijk ... toff om zien ...

 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Onze geliefde viervoetertje de kat  ...
over ditjes en datjes !

De kat is niet weg te denken uit onze maatschappij.  Als huisdier stijgt ze langzaam maar zeker in de populariteitslijst . Ze is immers minder arbeidsintensief in verband met verzorging in vergelijking met de hond en kan een boel liefde en aanhankelijkheid geven.Poes wordt vaak binnenshuis gehouden en overdag alleen gelaten wanneer iedereen uit werken is of op school zit.  


  

De noodzaak aan een goed opgevoede kat is dus zeer groot, want niemand komt graag thuis na een dag hard werken om alle planten terug recht te moeten zetten en de aarde op te ruimen, het behangpapier in flarden aan de muur te zien hangen, enz..enz... Te veel poezen worden het huis uitgezet omwille van al het “kattenkwaad” dat ze uithalen, en dit omdat de eigenaar zijn kat niet heeft opgevoed.

 


En een kat opvoeden kan heel goed ondanks de wijdverspreide mening van het tegendeel.Het is zo dat de opvoeding van de kat een heel andere aanpak vergt dan de opvoeding van de hond : de kat is nu éénmaal geen kleine hond ... !
Ziehier een prachtige compilatie van katten en jawel ... de kerstboom !!  Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

De hondenopvoeding staat al op hoog niveau, dit onder andere door de grondige onderzoeken en goede kennis van de hondenpsychologie : de mens kan de hond opvoeden op een “hondse” manier dwz : de mens kan zich in de hondenpsychologie begeven om de hond op te voeden op een manier die de hond begrijpt.


  


Zo ook moet de mens de kat opvoeden, op een “kattige”manier !  zodoende dat de mens de kattenpsychologie leert te begrijpen om te kunnen belonen ... straffen en opvoeden op een manier die de kat begrijpt !Opvoeding van een kat moet gebeuren van het eerste ogenblik dat het kitten/de poes binnenkomt.

 

Het is immers verbazingwekkend hoe snel en haast onomkeerbaar de kat bepaalde gewoontes in huis zal aannemen.   U moet dus van tevoren bepalen wat mag en niet mag, en in de beginne elke keer consequent het gewenste gedrag belonen en het ongewenste bestraffen. De beloning moet duidelijk van u uitgaan : een aai over de kop, een knuffelpartijtje, enz...gepaard aan een vriendelijk uitgesproken woord (een kort woordje, telkens hetzelfde gebruiken), eventueel een kattensnoepje.

 

De straf daarentegen mag NIET zichtbaar van u uitgaan (behalve bij het bestraffen van agressie ten opzichte van uw persoon) : u moet erg vindingrijk zijn om onaangename sensaties bij de kat te veroorzaken ten tijde van het te bestraffen gedrag.Zowel straf als beloning moet ten tijde van het gedrag of enkele seconden erna toegepast worden, anders heeft het geen zin, en begrijpt het dier niet wat hij goed of slecht heeft gedaan !

De Boulonnais ...word ook wel gezien als het edelste trekpaard ...! !

 


De Boulonnais is afkomstig uit Noord-Frankrijk. Dit koudbloedpaard beschikt via de Arabier over oosters bloed. Hij komt voort uit kruisingen met inlandse paarden, die rond het begin van onze jaartelling al hebben plaatsgevonden.

Later werden ook andere rassen bij het fokken gebruikt, waaronder het Middeleeuwse Groot oorlogspaard en de Andalusiër.
Van het inlandse paard, waarschijnlijk het Bospaard, erfde de Boulonnais zijn maat en zijn massa.

 
            

De Arabier zorgde voor de verfijning en de beweging, terwijl de Andalusiër de fysieke toestand bepaalde. In de loop van de zeventiende eeuw begon men twee typen te onderscheiden: de grotere Boulonnais en de kleinere Mareyeur ('getijdenpaard'). Dit paard werd speciaal gebruikt voor snel vervoer, zoals het vistransport van de Franse kust naar Parijs. Dit type komt bijna niet meer voor.

 

De Boulonnais, ook wel gezien als het edelste trekpaard, wordt tegenwoordig veelvuldig voor de slacht gefokt. De Boulonnais wordt onder andere ingezet bij het fokken van de Normandische Cob en de Breton Postier. Ziehier een prachtige docu over let wel ... de Boulonnais  de Percherons en De Shire ... ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ...

Een poging dit ras bij het fokken van het Italiaans zwaar trekpaard te betrekken, mislukte. De Boulonnais heeft over het algemeen een sierlijk voorkomen. Hij is sterk en heeft een goed geproportioneerd lichaam met een brede rug en borst. De borstkas is stevig. De schoft steekt licht uit, de schouders hellen sterker af dan bij de meeste zware trekpaarden.

 

De hoogte van dit ras ligt tussen de 1,58 en 1,68 m. met een gemiddelde stokmaat van 1,65 m. De Mareyeur was duidelijk kleiner met een hoogte van 1,53 tot 1,58 m. De achterhand is stevig gespierd en het kruis is voorzien van extra spieren. De benen van de Boulonnais zijn sterk en krachtig gespierd en hebben geen 'behang'. Ze zijn droog, vertonen dus geen overtollig vet, plooien en rimpels, en hebben platte voeten.


 


Veel liefs ... warme groetjes ... Miryam

Honden, katten tijdens de vrieskoude ....

 


Gezelschapshonden
De meeste honden kunnen heel goed tegen kou en vorst. Wanneer een hond relatief vrij loopt, bijvoorbeeld op een groot erf of in een tuin, is enige beschutting voldoende. Te denken valt aan een hok(je), schuur(tje) et cetera. Een droge ligplaats is wel een vereiste.
Voor honden die slechts enkele uren per dag buiten zijn, is het bovenstaande niet nodig, mits het droog is.

  


Een hond die gedurende de winter (ook bij vorst) in een auto verblijft, heeft geen problemen. Het dier lijdt er niet onder. Gebeurt het echter vaak, dan kan een afdelingsinspecteur contact opnemen met de eigenaar om te overleggen of het ook anders kan.


 

Zwervers
Honden die geheel 'vrij' zijn, zoals zwervers of weglopers, zoeken zelf beschutting.
Ziehier een korte docu van wat je zoal kunt doen tijdens de barre vrieskoude voor je geliefde viervoeterke ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ......





Waakhonden
Voor waakhonden (in een kennel of aan een looplijn) geldt het 'Waak- en heemhondenbesluit'. Hierin wordt een deugdelijk vocht- en tochtvrij nachthok verplicht gesteld. Het besluit geldt overigens alleen voor honden die 24 uur per dag als waakhond worden gehouden.


 

KATTEN

Katten kunnen zichzelf prima redden, ook met kou en vorst. Veel katten worden 'vrij' gehouden en zelfs als ze nooit in huis komen, zoals bijna alle boerderijkatten, zoeken ze zelf wel een behaaglijk plekje.


 

Veel liefs ... warme groetjes ... Miryam

 Zijn dieren in de kou ook werkelijk zielig...

 


Zodra het kouder wordt, nemen de meldingen over 'zielige, koulijdende dieren' toe. Maar zijn dieren in de kou ook werkelijk zielig? Of is het misschien juist zielig om ze binnen te houden?


 


Voor bijna alle landbouwhuisdieren (schapen, runderen, paarden en pony's) geldt dat ze prima bestand zijn tegen kou, mits ze voldoende voer van goede kwaliteit krijgen. Daarnaast hebben runderen, paarden en pony's behoefte aan drinkwater, zeker bij vrieskou moet dit minimaal één keer per dag vers aangevoerd worden.

 


Het is een misverstand dat vers drinkwater niet nodig zou zijn als er sneeuw ligt. Een jong rund drinkt algauw 25 liter water per dag, wat zou betekenen dat hetzelfde dier 25 kilo sneeuw bij elkaar zou moeten likken!
Schapen vormen hierbij een uitzondering: zij drinken in de winter nauwelijks. Alleen bij droge vorst en guur weer hebben ze wat water nodig.

 


Het is lastig vast te stellen of dieren wel dagelijks drinkwater krijgen. Toch zijn er wel enkele hulpmiddelen: Indien er een emmer of ton met ijs staat, zullen er 'liksporen' te zien zijn, wanneer de dieren dorst hebben. Verder kan aan de hand van een emmer met water beoordeeld worden hoe de dorstig de dieren zijn (vallen ze erop aan en verdringen ze elkaar, of nemen ze een paar slokken en lopen dan weer weg?).


  


Verder hebben de meeste landbouwhuisdieren behoefte aan een plek om te schuilen tegen koude wind en regen. Een afdak lijkt weliswaar de meest ideale schuilplek, maar dit is wettelijk niet verplicht. Overigens kan ook een bossage, heg of houtwal goed dienen als schuilmiddel.


 


Dieren die ook in de nazomer en de herfst buiten gehouden werden, kunnen ook in de winter buiten blijven (als ze de keuze hebben, zijn ze ook eerder buiten dan op stal te vinden). Ze beschikken dan namelijk over een dikke, isolerende wintervacht. De vacht houdt de lichaamswarmte zo goed vast, dat zelfs een laag sneeuw op de rug van het dier geen enkel probleem hoeft te vormen.
De bloedsomloop in de poten van landbouwhuisdieren is minimaal, waardoor er geen lichaamswarmte verloren gaat in de koude grond. De hoeven of klauwen isoleren nog eens extra.

 


Weet dat ook dieren in sneeuwtoestanden graag hun pretje beleven ... ghiii , dat kun je trouwens zien in het hieropvolgend filmpke ... met een knipoog naar fun !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....

Bij 'strak' winterweer kunnen dieren die een goede verzorging krijgen probleemloos temperaturen van tegen 20 graden vorst doorstaan.Een ander verhaal wordt het als een koude wind staat. Die zorgt er namelijk voor dat de gevoelstemperatuur algauw sterk daalt. Dit wordt de 'wind-chill-factor' genoemd. Maar zelfs dan kunnen dieren met een goede schuilplek prima buiten verblijven.

 



Veel liefs … warme groetjes … Miryam

Maine Coon ....
is het grootste kattenras ter wereld...

 

Het kattenras Maine Coon is het grootste kattenras ter wereld. En dan niet zozeer qua aantal raskatten, waar ze ook wel een eind mee komen, maar wel qua afmeting en gewicht van de Maine Coons zelf. 

 
Een kater kan zelfs een kilo of 8-9 wegen, natuurlijk in gezonde conditie. Hoewel de naam nog wel eens verkeerd gespeld wordt zoals Main Coon is het toch echt Maine Coon. Aangezien het eerste deel van de naam, Maine, vernoemd is naar de staat Maine uit de Verenigde Staten.

 



De Maine Coon heeft ook een erg natuurlijk uiterlijk, dit komt bijvoorbeeld door de vaak gestreepte vacht in bruin of zilver. Natuurlijk zijn er ook allerlei patroon en kleurvarianten zoals bijvoorbeeld een effen Maine Coon. 





Wat ook voor het natuurlijke uiterlijk zorgt zijn de halflangharige vacht, volle staart, een kraag en bij een groot deel van de Maine Coons ook pluimpjes op de oren. Dit alles maakt het dus dat de Maine Coon er niet uitziet als een speciaal gefokt ras zoals sommigen met een stompe neus of geheel naakt.  


 


Qua karakter is het ook een geschikte gezelschapskat, Maine Coons zijn over het algemeen goed gehumeurd, intelligent, houden wel van wat spelen, zijn super verdraagzaam met mensen en andere dieren en doen meestal ook geen vlieg kwaad. Al moet dat laatste natuurlijk niet te letterlijk genomen worden. Maar hier alvast een voorsmaakje hoe groot ook hun knuffelgehalte wel kan zijn .....  Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken ... ! ! 

 


Ook zijn Maine Coons vaak erg nieuwsgierig en willen daarom bij van allerlei dingen neuzen en met je meelopen en ze zijn zo af en toe ondeugend door bijvoorbeeld stiekem iets te jatten.Hier alvast een voorsmaakje wat je van deze dotjes mag verwachten ... !! 

 

Verder is de Maine Coon niet een echt prater en mauwen ze meestel enkel wanneer ze bijvoorbeeld door een deur willen of wat eten verwachten. Natuurlijk zijn er uitzonderingen die hele verhalen hebben. 


  


Veel liefs ...   groetjes... Miryam

De Malamute
een rechtstreekse afstammeling van de poolwolf...

 

Men zegt wel dat de Malamute een rechtstreekse afstammeling is van de poolwolf. Hij is gesmeed door de natuur en niet door de mens. Hierdoor beschikt dit ras nog over de "oer"-instincten en zien we, als we de hond observeren nog zoveel terug van het gedrag van zijn voorvader: de wolf. 
 
 

Voor veel mensen is het uiterlijk van de hond de aanleiding tot aanschaf en het is toch ook een leuke bijkomstigheid dat het dier ook nog eens echte "oerinstincten" heeft. Heel begrijpelijk en dat het bij ons in eerste instantie ook om het uiterlijk ging, spreekt voor zich. Dit neemt echter niet weg dat de Malamute wel een hond is met een eigenzinnig, sterk en niet alledaags karakter waarin je je niet moet vergissen!

 
Ziehier een prachtig stukje winterlandschap ... ik neem u even mee met deze prachtige sledehonden   Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...  ! !
 

De Malamute is een erg lieve, attente hond. Zijn vriendelijkheid verhindert echter niet dat hij bij tijd en wijle laat merken dat hij op enige onafhankelijkheid gesteld is. Ook een strijd om de hierarchie zal hij zeker niet uit de weg gaan. Hij leeft graag in gezelschap maar heeft beslist een goede leider nodig.

 

De Malamute vertoont een heel sociaal gedrag en daarom wordt hij graag als familiehond gehouden. Hij is vriendelijk, aanhankelijk, speels maar kan ook urenlang rustig blijven liggen. Dit neemt natuurlijk niet weg dat de hond pas in zijn element is als hij de beweging krijgt die hij nodig heeft en dit blijft niet beperkt tot "3 maal daags een blokje om". Er zullen flinke wandelingen gemaakt moeten worden en ook fietstochten. Een afwisselende training zal ook zijn "geest" op peil houden. Overigens is hij niet de gemakkelijkste met het trainen. Er zal dus een hondenschool gezocht moeten worden die hond en eigenaar traint op de manier die het beste past bij het karakter van de hond.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Iers/Engelse Tinker of Romany horse...
 zowel braaf als sterk en beschikt over een flinke portie moed

Wie heeft nog niet gehoord over de Tinker? Dit ras afkomstig uit Ierland en Engeland zorgt voor een enorme golf van enthousiaste mensen.  

Maar wat is een Tinker nu eigenlijk? Voor diegenen die nog niet weten wat een Tinker precies is, wil ik dit graag uitleggen.


 


De Tinker is een ras dat is samengesteld uit diverse rassen zoals de Clydesdale, de Shire en cob types. De gypsy’s of zigeuners gebruikten de Tinker, ook wel Romany horse genoemd, om hun huis mee voort te trekken. Hun hele hebben en houden werd toevertrouwd aan dit paardje. Heel belangrijk was het dat een Tinker zowel braaf als sterk was en over een flinke portie moed beschikte. 


 

Met dekken werd niet zo nauw gekeken. Als een merrie gedekt moest worden, werd er in de omgeving een hengst gezocht en daar werd de merrie dan meestal 's nachts bij in de wei gezet. Wat voor een hengst erop ging, was niet van belang. Vandaar dat er zoveel verschil is tussen Tinkers. Zo worden er nu vier types beschreven: De Romany Vanner, Romany Grai, Romany Cob, Romany Scudder. De eerste drie types komen het meeste voor in Nederland.

De Tinker is een koudbloed waardoor ze ideaal zijn voor recreatief gebruik. De Tinker heeft over het algemeen een rustig temperament.

Het karakter van een Tinker is ideaal voor mensen die uren heerlijk naar buiten willen rijden in de bossen. Maar ook voor dressuur of springen deinst de Tinker niet terug. Dit vriendelijke dier houdt van aandacht en geeft ontzettend veel terug. 

Ze beschikken over lange manen, een volle tot zeer volle staart en flink wat behang of sokken aan de voeten. De Tinker is over het algemeen bont gekleurd waarin men zwartbont, vosbont, bruinbont en driekleur onderscheidt. De driekleur is meestal bruinbont op het lichaam met zwart en witte manen. Maar ook effenkleurige Tinkers komen voor zoals bruin, zwart en ook schimmelkleurige zijn gesignaleerd zoals de blauwschimmel en de roodschimmel. 


 

Door de bontfactor kunnen Tinkers ook maanogen hebben, dit is een pigmentverkleuring van de iris. Het is een fabeltje dat mensen denken dat ze hierdoor minder aan dat oog kunnen zien.Ziehier een prachtig mooi filmpje ... wedden dat het een tinker wordt ... hiiii .... knipoogje ... ! ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten ... ! !

Pas op bij aankoop dat u een ervaren Tinkereigenaar meeneemt. Een algemeen schoonheidsfoutje bij de Tinker is een losse knie.  

De Tinker heeft dan ook menige hart gewonnen. ... dat deze nog lang zal mogen bestaan om dit mooie ras in al zijn goede aspecten te kunnen behouden....

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Brits Langhaar of de 'lowlander' ...
onder de loep .... ! !

 


Uiterlijk
Voor de Lowlander geldt dezelfde rasstandaard als voor de Britse korthaar met uitzondering van de vachtlengte die halflang tot lang kan zijn. Lowlander katten zijn middelgrote katten. Ze behoren een brede borstkas en een korte, gespierde rug te hebben, de bouw behoort in alle opzichten gedrongen te zijn. De poten zijn kort en recht, met ronde, stevige voetjes. De dikke staart is kort tot gemiddeld van lengte.
 


De kop is rond, met volle wangen en een brede schedel, en staat geplaatst op een korte en dikke, gespierde nek. De kleine oren zijn kort en breed aan de basis, en staan ver uit elkaar. De ogen zijn groot en rond; ze kunnen verschillende kleuren hebben, afhankelijk van de kleur van de vacht. De brede neus is kort en recht, en de neusaanzet mag niet te "plat" zijn,maar moet in een lichte welving in het voorhoofd overgaan. De kin is stevig en goed ontwikkeld. Lowlander katten combineren een mooie, gedrongen bouw met een langharige vacht en zijn vriendelijke en rustige huisdieren

 


Zowel in België als Engeland, Frankrijk en Nederland willen fokkers van langharige Britten (pluizen) de naam "Lowlander" aan de langharige Brit gaan geven en als ras laten erkennen. Dit is natuurlijk niet zo vreemd omdat veel rassen hun langharige variant of omgekeerd kennen. Ziehier een prachtig filmpke ... Good bye summer ... Vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ....

Karakter
Lowlander katten staan net als Brits-Korthaar katten bekend om hun gelijkmatige en aangename humeur ze zijn misschien wel iets aanhankelijker dan de Brits korthaar, maar dat kan natuurlijk per kat verschillen. De meeste katten zijn uiterst verdraagzaam en vriendelijk, ze hebben een groot aanpassingsvermogen. De kittens zijn tot op een leeftijd van ongeveer een tot twee jaar net zo speels als andere katten, maar daarna worden de meeste wat minder actief en laten ze hun aanwezigheid nooit zo nadrukkelijk blijken, het ligt niet in hun aard om luidruchtig om aandacht te vragen.

 


Ze kunnen zichzelf redelijk goed bezighouden. Soms liggen ze uren ergens te slapen, maar ze houden er ook van om geknuffeld en geaaid te worden, en veel contact met de huisgenoten stellen ze zeker op prijs. Ondanks hun zachte karakter vinden Lowlander katten niet altijd alles maar goed, ze blijven hun eigen karakter behouden en als ze het ergens niet mee eens zijn zullen ze dat zeker laten merken.

 



Veel liefs ... groetjes .... Miryam