Hoe een moederloos kitten grootbrengen ... ?

De Achal Tekkiner komt vooral in goudkleur, zilverkleur en bronskleur voor

 


De foto's van de Achal Tekké zijn voor alle duidelijkheid niet bewerkt. ! !
Het zijn dan ook geen echte kleuren , maar de vacht of haren van de Achal Tekké zijn "hol" waardoor er licht heen schijnt en hij dan deze prachtige glim krijgt!


 


De Achal Tekkiner alias de Achal Tekké komt oorspronkelijk uit Rusland. Het is een typisch nomadenpaard, hij staat er om bekend dat hij lange perioden zonder water en voedsel kan zonder dat hij er minder om presteert.

 


Het uithoudingsvermogen van dit mooie dier is ongekend enorme hitte trotseert hij moeiteloos. Hij valt ook onder de oudste raspaarden, 1000 voor Christus kwam de Achal Teké al voor in het Aziatische deel van Rusland.


 


Uiterlijke kenmerken
Dit dier heeft een recht profiel met een iets te lange rug, hij heeft een hoge schoft en schuine schouders. De hals maakt bijna een rechte hoek met het lichaam. Het hoofd is lang en rank, en het profiel is kaarsrecht.


 

Hij heeft vrij wijde neusgaten en mooie grote ogen. De enigszins lange oren staan iets verder uit elkaar dan bij andere rassen en ogen sierlijk. De mondlijn komt boven de schofthoogte uit, dit is kenmerkend voor het ras. De benen zijn lang en hebben lichte maar stevige botten.


 


De zijdeachtige staart is kort met een lage inplant. De manen zijn over het algemeen redelijk kort. Ziehier een heerlijk glanzend stoeipartij ... knipoogje ... een Achal en een Haflingerpaardje ... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... !

De Achal Tekkiner komt voor in goudkleur, zilverkleur en lichtbruin. Schimmelkleurig komt zelden voor.

 


Veelal heeft hij witte aftekeningen op het hoofd en benen.
Door zijn enorme uithoudingsvermogen is de Achal Tekkiner bij uitstek geschikt als renpaard. Maar als rijpaard is de Achal Tekkiner ook zeer geschikt.
 Ziehier een prachtig zilver getinte Achal ... t eerste stukje van t filmpke is nogal onduidelijk ,  maar  ... t loont zeker de moeite ... !!

De Achal Tekkiner is niet geschikt voor beginnende paardenliefhebbers, het is geen gemakkelijk paard. Hij heeft een sterke eigen wil en is behoorlijk temperamentvol; een consequente hand is absoluut noodzakelijk.

 
Veel liefs  ...  groetjes ... Miryam

 Onenigheid bij katten...

 

Als twee katten met elkaar overhoop liggen, moet je niet ingrijpen. Reden tot deze plotselinge vijandigheid kan een veranderde geur zijn of een korte afwezigheid. De gevechten zijn zeker korter als je je er niet mee bemoeit.


 

Als twee katten met elkaar in gevecht raken is het het beste om af te wachten hoe erg het wordt. Verwonden ze elkaar, probeer ze dan allebei tegelijk te laten schrikken (deur hard dicht doen, koud water), zodat ze uit elkaar gaan. Partij kiezen is altijd verkeerd... . Ziehier een discussie tussen twee katten... waarover t gaat, wordt je duidelijk in t filmpje , gelieve eerst t liedje bovenaan t logje eerst uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Onenigheid bij katten die onder hetzelfde dak leven komt nogal eens voor. Tenslotte is elk dier een eigen persoonlijkheid.
Als twee katten, die al lang met elkaar samenwonen, plotseling voortdurend vechten dan is er meestal sprake van plaatsgebrek.

 

Om dat probleem weer op te lossen moeten we zorgen voor meer ruimte door middel van bijvoorbeeld klimpalen, verbouwde balkons en dergelijke. Tijdens de nieuwe gewenningsperiode kunnen ze dan het beste een rustgevend middeltje van de dierenarts hebben.

 

De katten slapen dan langer en meer. Schuif tijdens het slapen de mandjes dichter bij elkaar of neem de beide slapende katten op schoot. Na een week of vier moet de rust weergekeerd zijn en dan zonder medicijnen. Als dat niet zo is dan is de enige oplossing een scheiding.
Twee katten die elkaar voor het eerst ontmoeten en elkaar niet uit de weg kunnen gaan, slaan vaak met de poten en nemen een dreigende houding aan. Na een eventueel gevecht zal het meestal vrede zijn.

 

Voelt een kat zich bedreigd dan maakt hij zich zo groot mogelijk. Zijwaarts lopen ze op de vijand toe, ze gaan op hun tenen staan, knie en ellebogen worden gestrekt en nek-, rug- en staartharen zetten ze omhoog om maar zo indrukwekkend mogelijk te lijken. De kromme rug versterkt dit effect nog. Ter bescherming worden de oren tegen de kop gedrukt en de ogen toegeknepen. Zo loopt de kat bij een aanval minder risico. Bij het blazen laat de kat de lange hoektanden zien. Zijn al deze bedreigingen nutteloos, dan richt de kat al zijn aandacht op het gezicht van de tegenstander, dat is het eerste doel van de nagels.

 

Een kat die op haar vier poten staat, kan zich slecht verdedigen. Om de nagels te kunnen gebruiken stelt de kat zich vaak op de achterpoten op en deelt de klappen uit met de voorpoot.

De buik presenteren is bij de meeste diersoorten een onderdanig gedrag of het toegeven van een nederlaag. Bij de kat niet, integendeel.
 
 

Als ze zich op de zij of de rug legt, heeft ze de scherpste wapens ter beschikking die ze heeft: haar nagels! In de hoek gedreven katten laten dit verdedigingsgedrag vaak zien. Het verschil met het ontspannen liggen op de zij is: een gevechtsklare kat legt de oren aan en versmalt haar ogen tot spleten, om zo haar gevoelige plekken te beschermen.

Boze vechtpartijen leveren alleen ongecastreerde katers. Ook niet geholpen poezen en dan vooral tijdens de krolsheid en zwangerschap kunnen anderen stevig toetakelen.

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

  


Het ringrijden is afgeleid van de steekspelen en toernooien, die de krijgszuchtige en strijdbare adel in de middeleeuwen organiseerden.

Het was toen de gewoonte dat de jonkvrouwen - bij wijze van ereprijs - één van hun ringen lieten ophangen. De ridders moesten deze ring in galop aan hun lans proberen te steken.Het is bij deze dan ook nog steeds een folkloristische traditie met opsmuk van straten en paarden met meestal folkloristische klederdracht ! 

 
 

 
Bij ringrijden is het de bedoeling dat men op een ongezadeld paard in galop door de baan een ring probeerd te steken met een lans. De ruiter is hierbij geheel in het wit gekleed met een orange sjerp om de rechter schouder heen. De rijder die aan het eind van de dag de meeste ringen heeft weten te steken is de dagwinnaar.


  

   
De baan is ongeveer 1 meter breed en 36 meter lang. De ring hoogte is 2.20 meter.
De ring hangt in een bus in het midden van de baan aan een touw. De ring kan over het hele touw verschoven worden. De rijder geeft dan met de lans aan de ringhanger aan waar de ring moet hangen. Dit doet hij door met de lans naar links of rechts te wijzen. Als de ring goed hangt wijst hij met de punt van de lans naar boven.


  

Over de hele dag worden er 30 beurten gereden op de ring van 38 mm.
Pas als men de ring gestoken heeft en de ring wordt aan de ringoppasser afgeven wordt deze geteld. Het aantal ingestoken ringen per rijder wordt dan bijgehouden op het scorebord en op papier. Als de ring ingestoken wordt zet men een verticaal streepje op het scorebord, bij een misser een horizontaal streepje. Hoe alles juist te werk gaat zie je in dit prachtig folkloristich filmpke ...  Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é ...
 

Als alle beurten gereden zijn wordt er door de rijders die de meeste ringen op de bekers hebben gestoken gekampt op de bekers.





Kampen wil zeggen dat er gestreden wordt om 1 prijs.
Hierbij wordt de grootte van de ring steeds kleiner, na de 38 mm komt de 32 mm dan de 26 mm, 20 mm, 14 mm en de 10 mm.

 




Degene die de enige is die een (kleinere) ring steekt is de winnaar van de kamp.
Aan het einde van de wedstrijd wordt de dagwinnaar en meestal ook de winnaar van de 1e beker en de pollepel ''gejonast''. Hierbij wordt de rijder door alle andere deelnemers in het midden van de baan 3 keer in de lucht gegooid.

  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Hovawart “Hofwachter, de bewaker van de (boeren)hof...

 

De Hovawart is eigenlijk een jong ras met een oude naam. Zijn naam is afgeleid van “Hofwachter, de bewaker van de (boeren)hof.

 

 In 1922 werd het eerste nestje Hovawarts ingeschreven in het stamboek in Duitsland. De eerste jaren werd er bovendien ingekruist met andere rassen o.a. de Duitse Herder,Leonberger,Newfounlander en Kuvasz.

 

Wat is nu eigenlijk een Hovawart? Het is een hond die waaks is en bereid is om te verdedigen, hij is echter niet overdreven scherp; hij is aanhankelijk en hij houdt van kinderen en kan tot op hoge leeftijd een speelse en aaibare gezinshond zijn die in huis rustig op zijn eigen plek ligt, zonder te storen, die tijdens de wandeling (waar hij voortdurend naar uitkijkt) onvermoeibaar rent, spingt en speelt. 

  

Hoe ze wel onvermoeibaar spelen en blijven rennen kun je zien op het hierop volgend filmpje ... een prachtig duo Hovawarts blond en zwart .... lets playtime ... go ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten é ... knipoogje ...

Het is een hond die niet aan staart en oren gecoupeerd, niet getrimd of geschoren dient te worden, een hond die zijn gezondheid en gebruiksmogelijkheid niet aan zijn schoonheid geofferd ziet.

 

Kortom: een hond die zowel van karakter als van uiterlijk “natuurlijk”aandoet en een hond voor mensen die een lieve, robuuste viervoeter willen hebben en tegelijkertijd vriend, bewaker en beschermer is; die in staat is met hun door dik en dun te gaan!

  

Gedrag en karakter:
Hij is een erkende werkhond voor veelzijdig gebruik. Van aanleg evenwichtig en goedaardig, bezit hij: verdedigingsdrang, strijdlust, zelfverzekerdheid en belastbaarheid, middelmatig temperament een zeer goede neus.

Zijn harmonisch op elkaar afgestemde lichaamsverhoudingen en een bijzondere binding met zijn gezin maken hem in het bijzonder tot een uitstekende begeleiding-, waak-, verdediging-, redding- en speurhond.

 

Veel liefs ... groetjes... Miryam

 

Behendigheid wedstrijden Agility bij katten? Waarom niet?

 

Behendigheid bij katten? Waarom niet? Aangezien honden wedstrijden Agility kunnen betwisten of shows, waarom dan geen katten??
 

Het spel : Prachtig, spannend, leuk, opwindend, fascinerend zijn de kreten die je rondom een behendigheidswedstrijd hoort van de toeschouwers.
Vooral van de mensen die voor de allereerste keer zoiets meemaken.

 


Het ziet er allemaal zeer aantrekkelijk uit, een beetje zoals de hindernissen voor een paardenspringconcours. Het zijn niet alleen sprongen, er is ook een hoepel, een wip, een tunnel, een slurf, een slalom (rij paaltjes), toestellen met raakvlakken (kattenloop, kruising, schutting), etc… Alles in vrolijke en afwisselende kleuren geschilderd.

 

 Hier alvast een voorsmaakje ... enjoy it ... voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken...

Katten kunnen misschien niet zo makkelijk getraind worden zoals honden ,maar met geduld en regelmatige oefeningen, kunnen zij ook zulke opmerkelijke prestaties neerzetten, zo niet beter uitvoeren zoals een regelmatige behendigheidshond .

  

De vereniging van de behendigheid in de Vereniging CFA ( Cat Fanciers’ Association) verschilt van de regelmatige of gewone verenigingen die katten beoordelen op verscheidene manieren.

  


1. De kat kan een huisdier zijn (HHP) die moet gecastreerd zijn op de leeftijd van 8 maand of ouder. 2. De kat kan een geregistreerde kat zijn. (stamboom) 3. Katten met een krul in de staart, aparte ogen, of enige ander soort kat…kan en mag deelnemen

De behendigheidscursus is opgesteld met een combinatie treden, sprongen, tunnels, hoepels en weefselpolen. Elke kat gaat door de poort en wordt wat tijd gegund om zich met de omgeving aan te passen en zich comfortabel te voelen
Sommigen kunnen binnen komen en klaar zijn om te starten, maar deze zullen dan meestal wel de veteranen zijn.... knipoogje  !!


 

Wanneer de kat (neem nota van de staart die omhoog staat! ) comfortabel is, wordt de kat geleid doorheen de hindernissen door de katteneigenaar; ze mogen gebruik maken van een stuk speelgoed als lokmiddel. De begeleider of eigenaar mag de kat niet met de handen raken, maar mag wel aanmoedigen door middel van het speelgoed. Het spel : Prachtig, spannend, leuk, opwindend, fascinerend  doet zijn opmars dit jaar voor de eerste maal officieel... Dus daar horen we zeker nog meer van ... ghiiiiii ... wie weet ... zitten er wel kampioenen onder de bloggertjes hier !!

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam  

Verkeer en veiligheid te paard ...
(Volgens Belgische Wetgeving)

  

Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement.
Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg.

  

Wanneer geldt het verkeersreglement ?

Het verkeersreglement is van toepassing op ruiters die zich op de openbare weg begeven. Een openbare weg is elke weg die door voor het verkeer openstaat.

  

 Dit betekent dat ook aardewegen of paden - bijvoorbeeld in een bos, veld of park - openbare wegen zijn als er verkeer toegelaten is. Is de toegang echter beperkt, dan vervalt het openbaar karakter.


Zo zal een weg die bijvoorbeeld naar een manege of een oefenterrein leidt en voorbehouden is voor leden van de club of de deelnemers aan een oefenterrein, niet als een openbare weg wordt beschouwd. dit privé-karakter kan nog worden versterkt door verbodsvoorschriften, afsluitingen, hekken, enz.


 
 
Gelden er dan geen regels op privé-wegen? Je moet rekening houden met het voorzichtigheidsprincipe. Zie erop toe dat jij zowel het paard voorbereid zijn op allerlei omstandigheden die je kan tegenkomen onderweg ... een grasmachine... plassen water , onweer , motto , brug ... opschrikkende dieren ... hier in het filmpke word je wel duidelijk wat er kan gebeuren ... op een ... zoals gewoonlijk rustige alledaagse wandeling met je geliefde viervoeter ... ! ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...

     

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

De Chihuahua wordt beschouwd als de kleinste rashond ter wereld...

 

De Chihuahua wordt beschouwd als de kleinste rashond ter wereld en draagt de naam van de grootste staat van de Mexicaanse Republiek (Chihuahua).
Men neemt aan dat deze honden vroeger in het wild leefden en, rond de tijd van de beschaving van de Toltecs, werden gevangen en door de inwoners tam gemaakt.
Illustraties van een gezelschapshondje, "Techichi" genaamd, dat in Tula leefde, werden gebruikt als decoraties op stadsarchitectuur. 

 

Zo ver als bekend is van de geschiedenis van Mexico en zijn inwoners is het duidelijk dat honden, speciaal kleine honden, belangrijk waren voor veel van de indianen, speciaal voor de Azteken. De indianen gebruikten veel honden bij geboorte-, huwelijks- en begrafenisrituelen. De honden werden goed verzorgd, ze hielden de teefjes, de reutjes werden meestal gecastreerd, De chiwawa is over heel Mexico bekend.


 

Ziehier het prachtig filmpje en thevens de trailer van de film "Beverly Hills Chihuahua " ... ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten voor je dit aanklikt hé ...  ! ! 
 



Er is waarschijnlijk geen Mexicaan die de kleine chihuahueno, zoals zij de chiwawa noemen, niet kent, hoewel er maar weinig Mexicanen zijn die hem ooit in werkelijkheid gezien hebben.

 

chiwawa's bestaan in kortharige en langharige variant. De kortharige heeft een glanzende, gladliggende en zachte vacht. De langharige heeft lang, fijn, zacht haar; dit kan sluik of licht golvend zijn. Deze variëteit heeft een forse kraag en oorfranjes rond de nek.



Ze zijn door geen andere hond uit het veld te slaan. Ze kunnen zeer fel en scherp zijn ten opzichte van andere honden,soortgenoten worden in het algemeen goed accepteerd. Ze zijn wantrouwig tegenover vreemden. Hun gewicht schommelt tussen 1.5 en 3 kg.

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

Toyger Cats ... (miniatuur tijger huiskatten ) ! !

 


Toyger 

De ontwikkeling van het Toyger-kattenras is begonnen in 1980 toen Judy Sudgen probeerde om via selectief fokken het vlekkenpatroon van een aantal van haar katten te verhelderen. Op een dag merkte ze dat er opvallende patronen zaten op twee van haar katten. De patronen op de kop, een gebied waar normaal gesproken geen duidelijk patroon zit, inspireerde haar tot het idee van een kat die lijkt op een Tijger.

 

Nadat ze in India een kat met opvallende patronen op zijn kop had gevonden, begon de uitdaging om tijgerachtige, ronde patronen te ontwikkelen. De introductie van een Bengaal in de bloedlijn was bedoeld om het lichaam van de kat groter te maken en meer volume te geven. de toyger, een ‘speeltijgertje’.
 

Ziehier een prachtige intro van deze toch biezonder tijgertje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...




Toygers worden gefokt op hun gespierde figuur, een oranje vacht, witte buik en zwarte tijgerstrepen. Op het gezicht moeten de zwarte strepen eenzelfde concentrisch patroon volgen als bij een tijger.

 
 



De oortjes moeten klein en rond zijn, de kin robuust en de neus(rug) breed. Een grappig bijverschijnsel is het feit dat alle toygers –in tegenstelling tot de meeste gewone katten- dol op water zijn, ze spelen graag in een kinderbadje in de tuin.Tot op heden heeft mevrouw Sugden al 400 toygers laten registreren, maar er zit en nog steeds geen één bij die echt álle gewenste kenmerken vertoont.






Sugden hoopt de perfecte toyger rond 2010 te hebben. De toyger wordt overigens wel een prijzig raskatje, deskundigen voorspellen dat de prijs van een toygerkitten waarschijnlijk rond de 4000 dollar zal liggen.


 

Qua temperament moet de Toyger een lieve gezellige huiskat zijn die goed met andere huisdieren en kinderen overweg kan . Daarnaast is de Toyger intelligent en vriendelijk. De Toyger houdt van gezelschap, is vol zelfvertrouwen en komt ontspannen over.

 

Veel liefs ,  groetjes ...Miryam

Het Roan paard ... is net zoals de Brindle en Birdcatcher Spots paard een kleurvacht die in alle rassen terug te vinden is

 


Paarden vertonen een uiteenlopende reeks van vachtkleuren en onderscheidende merktekens Een gespecialiseerde woordenschat is geëvolueerd om ze te beschrijven Kleur is een van de eerste dingen die opvalt bij een paard .

Vaak is een paard voor het eerst beschreven door de kleur van de vacht in plaats van ras of geslacht Zo is de Roan een vachtkleur gevonden bij , vooral paarden, runderen en honden Het is algemeen omschreven als een gelijkmatig mengsel van witte en gepigmenteerde haren die niet van  of vervagen als het dier op hogere leeftijden. 





 Er zijn een verscheidenheid van genetische aandoeningen welke kleuren produceren de beschreven als "Roan" in verschillende soorten "De Roan gen is ook een Modifier. Het brengt allemaal witte haren over het hele lichaam heen. Behalve het hoofd en de onderbenen wordt de kleur van het paard gemengd met witte haren. De Roan wordt geboren als een “normaal” veulen, nadat de eerste veulenharen eraf gaan kun je pas zien of het een Roan wordt.
 




Roan is een “dominante” gen, dat wil zeggen dat het niet verstopt kan zitten en dat er altijd 1 Roan ouder nodig is om een Roan veulen te krijgen.
De Roan gen kan “over” alle andere kleuren heen, dus je kan een Sorrel-Roan hebben (ook wel Red-Roan genoemd, maar ook bijvoorbeeld een Palomino-Roan! De zwarte paarden met de Roan gen heten meestal Blue Roans omdat ze blauw lijken.





Ziehier een prachtig voorbeeldje van een dansend " Blue Roan " Quarter horse... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....
 




Soms lijkt een Roan op een schimmel, of een schimmel op een Roan, het grootste verschil is dat de Schimmel (gray) elk jaar weer witter wordt. Een Roan veranderd wel van winter tot zomer vacht, maar blijft zijn hele leven ongeveer hetzelfde. En, belangrijk, een Roan houdt altijd een donker hoofd. Een Gray wordt juist vrij snel wit op zijn hoofd."


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Het Leeuwhondje werd geschoren en door de hofdames als 'voetenwarmertje’ gebruikt

  
Het Leeuwhondje is een zeer oud ras. Hij is afkomstig uit Frankrijk. Vanaf de vroege Middeleeuwen is het Leeuwhondje reeds op talrijke afbeeldingen te zien. In de Kathedraal van Amiens in Frankrijk zijn twee Leeuwhondjes in steen uitgehouwen.

 

Bekend is dat deze in de 15e eeuw zeer geliefde hondjes aan het Florentijnse hof aan de achterzijde werden geschoren en door de hofdames als 'voetenwarmertje' onder hun lange rokken gebruikt werden. Rond 1550 heeft Conrad Gesner in Zwitserland in een boek - dat als een van de oudste boeken over honden wordt beschouwd - geschreven over windhonden en een Leeuwhondje


 


. Het ras was lange tijd sterk in trek bij adel en geestelijkheid, tot het in de vergetelheid raakte. Een belgische fokster heeft deze kleine innemende en levendige gezelschapshond met veel moeite teruggefokt.


 


Alle kleurvariaties zijn toegestaan. Door deze regelmatig te kammen en te borstelen kan men deze enkele vacht van loszittend haar ontdoen. Men heeft geen last van haren in huis.


  



Hoe prachtig hun geschiedenis wel is , hoor je in het hieropvolgend filmpke , hoe ze ravotten ,... hoe aanhankelijk ze wel zijn ... !! Vergeet evenwel het liedje in bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... knipoogje !!

Leeuwhondjes zijn intelligente, levendige en aanhankelijke gezelschapshondjes. Ze zijn lief voor kinderen en kunnen ook met andere huisdieren goed overweg. Daardoor is het een heel aantrekkelijke gezinshond.

Veel liefs …  Miryam

De  Havana Brown kat ... onder de loep ... ! !


  


De eerste volkomen bruine kat werd in 1894 onder de naam Zwitserse bergkat in Engeland tentoongesteld. Vermoedelijk ging het hier om een kruising tussen een Sealpoint Siamees en een Huiskat. 

De Havana wordt sinds het begin van de jaren vijftig gefokt en was daarmee een gepland product van een door Barones von Uhlman (cattery Roofspringer) opgezet fokprogramma tussen een Chocolatepoint Siamees en zwarte Europeese korthaar. 

 


Ziehier een prachtig mooie voorstelling van deze toch uitzonderlijke mooie kat ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...





 De Havana werd in 1958 erkend onder de naam Chestnutbrown Foreign Shorthair. De huidige  naam ontleent zij aan de kleurovereenkomst met de Havana sigaar


 


De vacht moet een warme kastanjebruine kleur hebben. De haren zijn van top tot wortel volledig doorgekleurd. De neusspiegel en voetjes zijn bruin. De ogen zijn groen. Ghostmarking, witte haren bij volwassen dieren en gele ogen zijn fouten.

  

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

De Cleveland bay ... (het Engelse "bay" betekent roodbruin) !!

 

De Cleveland bay is een Brits paardenras. Afgezien van de inheemse pony’s is het het oudste paardenras van Engeland. De originele Cleveland bay is bijna uitgestorven omdat ze soms gefokt werden met een barbarijs of arabier. Ze zijn mede in stand gehouden doordat de Engelse koningin ermee fokt. De bekendste zijn dan ook die van de stallen van Buckingham Palace.

Zoals de naam al aangeeft (het Engelse "bay" betekent roodbruin) is een Cleveland bay altijd geheel roodbruin met hooguit een witte bles of wat wit in de manen. De Cleveland bay kan als rij- en tuigpaard gebruikt worden. De Cleveland Bay is het oudste onveranderde paardenras van Groot-Brittannië. Dit krachtige, vriendelijke warmbloedpaard dankt zijn naam aan de gelijknamige streek in het noorden van Yorkshire, Engeland.

 

Al voordat de wegen voor wagens geschikt waren, werden deze paarden al ingezet voor het vervoer van goederen. Toen stonden de paarden ook wel bekend als ‘Chapmans Horses’, vernoemd naar rondreizende kooplieden (‘Chapmen’) die rondtrokken met hun spullen op de rug van hun paarden.

 

In de 18e eeuw kwam de industriële revolutie op gang en werd de Cleveland Bay overbodig als trekpaard. Kruisingen met volbloeden vervolmaakten de bouw van het ras, waarna ze opgefokt werden tot uitstekende jachtpaarden. Deze paarden kregen de bijnaam Engels halfbloed Hunters.

 

De Cleveland Bay heeft een niet erg edel, groot hoofd met vriendelijke ogen. Deze paarden hebben een lange hals, rug en kruis. Ze beschikken over korte benen, goedgevormde spronggewrichten en een krachtige achterhand. De staart wordt hoog gedragen. De bewegingen van de Cleveland Bay maken duidelijk waarom het zo'n geschikt jachtpaard is: de stap is ruim, de draf energiek, het paard heeft een uitstekende galop en is een goede springer.

 

Hier een prachtig mooi staaltje van Natural Horsemanship  ... aangenaam rustgevend om zien ... In dit filmpke komt wel geen Cleveland Bay in voor dit ter informatie ... Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken  ... !!

 De Cleveland Bay is een warmbloedpaard met vele toepassingen, zowel onder het zadel als in het span. Vroeger werden ze veelal gebruikt als trekpaarden, toen ze eenmaal veredeld werden door kruisingen met volbloeden ontstond de zogenaamde Engels halfbloed Hunter. Deze paarden zijn ideaal voor de jachtsport.

Cleveland Bays hebben een gigantisch uithoudingsvermogen en een prettig, kalm temperament. Ze zijn zeer intelligent, gevoelig en leergierig, wat ze ideale paarden maakt voor de jacht en de sport.

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Sint Bernard  ... the guardian angel... ! !

 

De Sint Bernard stamt af van de Romeinse Molosser en is genoemd naar het klooster Sint Bernard in de Zwitserse Alpen, waar hij gekweekt werd en wordt. De monniken hadden destijds onder andere de taak om reizigers die in de sneeuw verdwaald waren, of onder een lawine bedolven waren, te zoeken of te redden.

 

Deze honden konden lawines voelen aankomen en zich goed oriënteren in de sneeuw. Oorspronkelijk waren de honden kortharig, later werden andere rassen ingekruisd (onder andere de New Foundlander) en toen ontstonden ook langharige St-bernards. 

De kortharige variant was beter geschikt om in de sneeuw te werken omdat sneeuw en ijs zich minder gemakkelijk in de vacht kan vastzetten. 

Deze St Bernard in t volgend Filmpje kennen jullie heel zeker wel   ...
nml " Beethoven "... zie hier een prachtige trailer ... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... een guardian knipoogje ... ! !

 Men schat dat de afgelopen 250 jaar zeker 2000 mensen gered zijn door een St-Bernard. De bekendste St-Bernard is “Barry” die tussen 1800 en 1810 zeker 40 mensenlevens gered zou hebben. De St-Bernard is sterk, maar vriendelijk.  Tevens is het ras slim en gemakkelijk af te richten.

 


Aard : kalm - vriendelijk-betrouwbaar -dol op kinderen -gemakkelijk af te richten-en intelligent deze
zijn enkele van de kwaliteiten van de St-Bernard, hij werd wereldberoemd als reddingshond( Barry ), maar hij werd ook als trekhond ingezet, nog steeds wordt hij als lawinehond gebruikt; hoewel ze tegenwoordig als familiehond worden gehouden. 


 

De St-Bernard is dan ook een trouwe, vriendelijke en evenwichtige hond, die voorzichtig is en niet vaak blaft.   Hij is leergierig en aanhankelijk, maar soms  ook wat opdringerig (doch niet in een slechte zin).  Hij is lief voor kinderen, hoewel hij te zwaar is om met kleine kinderen te kunnen spelen.  De omgang met andere honden en huisdieren geeft doorgaans geen problemen.

 



Veel liefs ...groetjes ... Miryam

Een Burmees is gewoon gek op mensen... !


 


Burmezen zijn katten met een heel aanhankelijk karakter, lief, maar zeker aanwezig ! Een Burmees is gewoon gek op mensen, wel een beetje een aparte kat, niet direkt wat uiterlijkbetreft, maar wel het innerlijk, het karakter dus.

 
 

Hij komt heel graag op schoot zitten, of in je nek,lekker dicht bij je en wordt graag veel geaaid, wat voor zowel zijn mens, als voor hem zelf een genot is, met die supperzachte vacht, is het voor beiden heerlijk .


 


Een Burmees ligt ook graag samen met zijn soortgenoten, wanneer je
meerdere Burmeesjes hebt, liggen ze vaak allemaal op "een hoopje".
Ze hebben het ook graag lekker warm, dus een mandje op of aan de verwarming,
zien de meeste Burmeesjes niet direkt als een luxe maar vinden het heel normaal !


 

De meeste mensen denken wel eens dat de Burmees, hetzelfde is als de Siamees, nee, dus,ze komen beiden uit het Oosten, maar lijken totaal niet op elkaar. Ook op shows worden ze gewoonlijk in andere kategorieën ingedeeld. De ogen van een Burmees zijn een beetje brutaal, maar hebben de typische Burmezenblik,
ze kijken een beetje zwoel, wij noemen het "slaapkameroogjes".


 

Waar houden Burmezen Niet van !!
Burmezen houden helemaal NIET van alleen zijn, dan worden ze echt "depri" !
Op dat gebied zijn ze echt wel anders, dan vele andere rassen, en leven graag samen met hun mensen en soortgenoten.Een deur die dicht is, houden ze ook NIET van ! De meeste Burmeesjes, kunnen dan ook goed deuren open maken, daar zijn ze heel vindingrijk in !!Sommigen kunnen zelfs deuren openen, waar i.p.v. een gewone rechte deurkruk opstaat, reeds een ronde knop opgezet is, je kan zeggen dat er Burmeesjes bij zijn die echt een "diploma" verdienen in uitbreken !

 

Burmezen zijn gek op mensen, zitten dolgraag op schoot delen als het kan graag ook uw bed.Ziehier een korte intro van deze toch unieke prachtige kat ... gelieve eerst het muziekje bovenaan het logje uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...





 Ze zijn ook zeer intelligent en nieuwsgierig; bij alles waar u mee bezig bent willen ze graag mee "helpen". Men noemt ze ook wel eens de hond onder de katten.

Met dank aan mijn zus Sofie voor de prachtige foto's van haar dotjes Saartje en Bruno !!


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

 

De Highland Pony is één van de twee inheemse rassen van de Schotse hooglanden en eilanden. Gedurende vele eeuwen heeft het ras zich aangepast aan het veranderende en vaak barre klimaat en de leefomstandigheden van Schotland.

 

En wat hij van zijn Keltische voorvaderen geërfd heeft, is vandaag nog volop zichtbaar.

 



Andere kenmerken: een harmonische bouw, een sterke en gewelfde hals, een korte rug en krachtige lenden, wapperende manen en een zijdeachtige beharing. Stokmaat tussen 1,32 m en 1,47 m. De toegelaten kleuren zijn grijs, zwart, izabel en baai. Aalstreep en zebrastrepingen op de benen en zeer goede voeten.

 
 

De Boxer ... onvoorwaardelijk trouw aan zijn baas en gezin

 


De verre voorouders van de Boxer waren zware, dogachtige honden die gebruikt werden als verdedings- en als vechthond tegen stieren en beren.
Het waren dus vaak woeste en agressieve dieren.

 

Al gauw bleek dat een kleinere variant een betere vechter zou zijn en daarop werd de Duitse Bullenbijter, die deze eigenschappen had, populair. Het is deze Bullenbijter die met de Engelse Bulldog werd gekruist en aanleiding gaf tot het ontstaan van de Boxer zoals we die nu kennen.De Boxer is een opgewekte en temperamentvolle hond die nu meer een huishond geworden is.Hij is onvoorwaardelijk trouw aan zijn baas en gezin en zal deze als het nodig blijkt ook sterk verdedigen.


  


 Een goed opgevoede Boxer is rustig, lief voor kinderen en vraagt om genegenheid van zijn leefomgeving.Hij is vrolijk en is altijd te vinden voor spelletjes.Hoe rustig en trouw hij wel is zie je in het hierop volgend filmpje ... smile ... ik kreeg er een kippevelletje van ... een hond midden in een groep eenden laten zitten ... komen er ook nog enkele katten aan hem snuffelen ... en geen greintje van ontrouw te bespeuren van deze schattige hond ... prachtig op een rustgevend melodieke naar voor gebracht ... !! .Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken hé ... ! !

We mogen echter niet vergeten dat hij nog steeds het bloed heeft van een echte vechthond.
En daarom is het uiterst belangrijk om hem reeds vanaf zijn jonge jaren léren te gehoorzamen.

 Mits de juiste toenadering is hij immers goed af te richten. Deze dynamische en onvermoeibare hond is strijdlustig en zal, indien de omstandigheden van die aard zijn, een geduchte tegenstander onverschrokken aanvallen.
Zijn sterke eigenschappen kunnen echter ook positief gebruikt worden en daarom is deze hond bijvoorbeeld ook geschikt als politiehond.

 

De Brits Korthaar ... onder de loep ... ! !

 

Herkomst
Britse Korthaar katten werden rond 1870 in Groot-Brittannië gefokt uit mooie huiskatten, waarna het inkruisen van Perzen heeft gezorgd voor de massieve, gedrongen vorm en het bolle hoofd. Zoals de naam al doet vermoeden, is dit een ras met een korte vacht.

 

Britse Korthaar katten moeten onderscheiden worden van (vooral in Scandinavië voorkomende) Europese Korthaar katten, die een gladdere vacht, langere poten, een langere snuit en grotere oren hebben.
Als kittens zijn Britse Korthaar katten heerlijk speels. Later worden het rustige en vriendelijke katten met een zeer gelijkmatig karakter.

  


Karakter
 Ze kunnen uitstekend zichzelf vermaken, houden erg van slapen, maar vinden het ook heerlijk om geknuffeld en geaaid te worden.Wel blijven ze spelen heel leuk vinden, Het zijn gezelllige knuffelberen. Bovendien kunnen ze over het algemeen prima opschieten met kinderen, honden en andere katten. Ze kunnen uitstekend aarden in bovenwoning of flat, maar een terras of tuin vinden ze ook prettig. Zie hier een schattig lief filmpje  ... vergeet niet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...  ! !

 De verzorging bestaat uit het wekelijks borstelen van de vacht en het (indien gewenst) regelmatig knippen van de nagelpunten met een goede nageltang. Controle van de binnenkant van de oorschelpen en het (zo nodig) zeer voorzichtig schoonmaken ervan horen zeker bij de "schoonheidsbehandeling".

 

Verder is het belangrijk dat er, net als bij alle andere katten, eenmaal per jaar gevaccineerd wordt (tegen kattenziekte en niesziekte), dat er (vooral in de zomer) preventie tegen vlooien plaatsvindt en dat de katten regelmatig ontwormd worden.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Zorses ... Een zebrapaard  of -ezel ... 

 
 
Een zorse is de nakomeling van gestreepte zebrahengst en een paardmerrie. Het is een zebroid: deze termijn verwijst naar om het even welke hybride met gestreept voorgeslacht.De Zorse heeft meer de gestalte van een paard dan een zebra, maar heeft goed gestreepte benen en vaak strepen op het lichaam of de hals. Zoals  de meeste andere hybriden, is de Zorse onvruchtbaar.

Cossar Ewart, Professor Biologie in Edinburgh (1882-1927) en een geneticus, kruiste de gestreepte zebrahengst met paarden en poneymerries om de theorie van telegony, of vaderlijke indruk te onderzoeken. Cossar Ewart gebruikte Arabische merries. De gelijkaardige experimenten werden uitgevoerd door de Overheid van de V.S. en werden vermeld in “Genetica met betrekking tot Landbouw”door E B Babcock en RE Clausen en in de “Wetenschap van het Leven” door H.G. Wells en  J Huxley en GP Wells (c.1929).

Zebras, de ezels, en de paarden zijn alle lid van familie- Equines. Equines kunnen worden gekruist om hybriden te kweken. Zij zijn allen lichtjes verschillend in genetische makeup, maar nog alle equines. De paarden hebben 64 chromosomen, terwijl de zebra schommelt tussen 44 en 62 (afhankelijk van soorten). Zorses kunnen mannelijk of vrouwelijk zijn,

maar is steriel aangezien hun chromosoomtelling 63 is.

 

Het werd vrij snel duidelijk dat Zoses niet de gemakkelijkste van de paardenfamilie zijn om mee om te gaan. ( volgens trainer Pat Parelli)

 Zorses hebben de voorkeur boven de zuivere zebras voor het berijden om verscheidene redenen.Zij zijn gewoonlijk minder temperamentvol dan zebras, hoewel zij nog niet zo gemakkelijk zoals rasechte paarden worden behandeld en ook is het niet aangewezen om door onervaren personen bereden te worden

Hun ongeveer gelijkenis op het paard, in het bijzonder het schoudergebied maakt het makkelijker om hun te zadelen.

Zebras, zijn wilde dieren, en niet gedomesticeerd zoals paarden en ezels, en geven dus hun wilde dierlijke trekken door aan hun nakomelingen.

Zebras, niet zo groot, zijn bijzonder sterk en agressief.

Meestal zijn er twee trainers nodig die kettingen gebruiken als een leidsel en zij staan elk aan één kant van de zebra om toch enigszins het dier onder controle te kunnen houden bij het opleiden of trainen.

Zo ook hebben Zorses een sterk temperament en kunnen ook wel agressief zijn.

 

Veel liefs ... groetjes ...Miryam