Probleemgedrag paard,hond & pijnverlichting voor uw geliefde huisdier
Dinsdag 6 maart 2007
Wie is Anky Van Grunsven.......?
Wie is Anky Van Grunsven ... ?
Theodora Elisabeth Gerarda (Anky) van Grunsven (Erp, 2 januari 1968) is een Nederlandse dressuurrijdster. Ze begon met rijden op zesjarige leeftijd op haar eerste Shetlandse pony Heleentje.Van Grunsven is haar hele leven actief in de dressuur en heeft klinkende resultaten behaald.‘Het is gewoon fantastisch om met een paard een band te hebben. En toch kun je het héél goed met elkaar vinden en weet je precies van elkaar wat je aan elkaar hebt. Met een paard is dat vaak makkelijker dan met een mens.’
Ziehier de Kür Met Keltec Salinero... deze kombinatie één geheel ... een droom om naar te zien ...op een prachtig mooi muziekje ! ! Voor de kijklustigen ... euh ... vergeet het muziekje in de linkerkolom niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt hé ....hmm geniet ervan ...
.....
‘Een paard is zoals hij is: hij heeft geen bijgedachten, laat zich niet verleiden door verlokkelijke aanbiedingen. Mensen kunnen onder zulke omstandigheden nog wel eens veranderen.’
AKEN (ANP) - Dressuuramazone Anky van Grunsven heeft met Keltec Salinero de zilveren medaille veroverd bij de Wereldruiterspelen van Aken. De amazone uit Erp behaalde het succes voor bijna 40.000 toeschouwers in de Grand Prix Special. Alleen de Duitse Isabell Werth met Satchmo deed het beter.
Anky van Grunsven Met links Gestion Bonfireen rechts Keltec Salinero . Veel liefs ... Olympische groetjes ... hiii ...Miryam
Er zijn verschillende theoriën over de intelligentie van honden. De meerderheid van eigenaars zal beweren dat zijn hond intelligent is: ze kunnen talrijke verhalen vertellen om dit aan te tonen. Buiten deze verhalen over hoe de hond in staat was zijn baasje te slim af te zijn, toont de hond ook zijn intelligentie in de taken waarvoor hij oorspronkelijk gekweekt was.
De Border Collie bijvoorbeeld is relatief eenvoudig aan te leren hoe hij een kudde schapen onder bedwang moet houden, maar wanneer je hem vraagt om een vos op te sporen zal hij wellicht schromelijk tekort schieten. De jachthond daarentegen die zonder probleem de vos weet te localiseren zal zonder twijfel een idioot lijken wanneer hij geconfronteerd word met schapen.
Motivatie is een groot gedeelte verantwoordelijk voor intelligentie. Zo was er een hondeneigenaar die zijn hond wou laten testen omdat hij dacht dat het dier een leerstoornis had na een discussie met een vriend. Zijn labrador bleef dom voor de deur zitten tot iemand deze opendeed terwijl de andere hond zijn snuit en poten gebruikte om de deur te openen. Het kwam helemaal niet in de eigenaar op dat de hond helemaal niet zo dringend naar buiten wou en slim genoeg was om te wachten tot iemand de deur open deed in plaats van energie te verspillen.
Een andere persoon met een Border Collie dacht dat haar hond dom was omdat hij minder snel leerde apporteren dan haar andere Borders. Eens de trainingsmethode werd aangepast aan het specifieke karakter van de hond (anders dan de doorsnee Border) apporteerde hij als geen ander.
We mogen de intelligentie van de hond niet afmeten tegen menselijke standaarden. Elke hond bezit nml zijn eigen unieke talent. In het hierop volgende filmke zul je met verbazing staan kijken ... euh ... zoniet gapen van ongeloof ..echt een uniecum ... prachtig mooi om zien ! ! Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit zetten ... alvorens deze te bekijken .... geniet ervan ... ! !
Curlypaarden ... paardenallergie ? ziehier het Allroundpaard voor heel de Familie... !!
Mensen met een allergie voor paarden kunnen opnieuw adem halen: er zijn geschikte paarden voor hen. Paarden met duurzaam golvend haar maken een droom voor paardenfans die allergisch zijn waar. Een studie uit de universiteit van Aachen zegt hierover: Curlypaarden zijn verschillend.
Ze zien er uit zoals paarden met golvend haar. Ze zijn één van de meest robuuste natuurlijke rassen de Amerikaanse Curlypaarden. Het enige paard met een gekruld vel. Hun ander vel ten opzichte van andere paarden is te wijten aan de levensomstandigheden waar ze oorspronkelijk vandaan komen, nl. extreme koude streken in het westen van Amerika.
Krieger (Sioux ) had al een grote bewondering voor de ongewone paarden omwillen van hun moed, hun gedrevenheid en doorzettingsvermogen.
Al enige jaren schatten een handvol insiders deze Amerikaanse paarden hoog in die niets verschillen van andere paarden behalve dan hun vacht. Of is er toch een onderscheid? Eigenlijk meer van belang, en vooral dan voor mensen met een allergie voor paardenhaar. ( of beter: voor de huidallergie van dieren, want de allergie komt niet van het haar zelf). Iemand met een allergie kan perfect een Curlypaard benaderen, strelen en berijden, en dit zonder te hoeven niezen, hoesten, huiduitslag of zefls een aanval van astma.
Dit is natuurlijk een troost en comfort voor hen die hun droom al afgeschreven hadden; zodat deze zich zelfs nu een paard kunnen aanschaffen en berijden zonder medicatie te moeten nemen. Er zijn ook Curlypaarden zonder gekrulde vacht. Na dat allergische personen in de USA en Duitsland vaststelden dat er geen neveneffecten waren zoals huiduitslag en dergelijke, begonnen Prof. F. Jugert en Dr. Anne Spieker van de universiteit van Aachen in Maart 2000 een onderzoek, meer bepaald naar de allergisch afgevende proteïnen, welke aanwezig zijn in de huidschubben van deze paarden. Er werden huidschubben onderzocht en vergeleken met 10 verschillende paardenrassen, ondermeer dus bij het Curlypaard.
Tegelijkertijd werd ook het bloed onderzocht van 50 mensen met allergie voor paarden.Na onderzoek was de conclusie van Prof. Jugert dat Curlypaarden niet alleen minder van deze genenen proteïnen hebben in hun schubben, maar dat ze ook nog kwalitatief anders zijn samengesteld. De Curly’s worden bij alle takken van paardensport gebruikt. De paarden zijn heel handzaam en intelligent. Paarden van dit ras rennen niet weg als ze schrikken, maar ze gaan naar de plek des onheils om te kijken waar ze van geschrokken zijn.De bijzondere vacht van deze paarden is hypo-allergeen, waardoor Curly’s gekocht worden door mensen die allergisch zijn voor andere paarden, maar niet voor de Curly.
De Australische Tiffanie ...kat ... een visie in een zilveren sluier ! !
Naar mijn mening, is de meest exquise of edele kat de Chinchilla met zijn zilveren getinte vacht en afgelijnde ogen rond die mooie lichtgevende opmerkelijke groene ogen.(net alsof ze een eyeliner gebruiken) De Chinchilla vergt nochtans een grote verzorging.
De Birmaan, anderzijds, is een prachtige kat met een grote persoonlijkheid, hartelijk en tevens weinig in onderhoud. Meng hen samen allebei en na twee generaties kunt u de Australische Tiffanie bekomen; even mooi als de Chinchilla maar met een laag onderhoud en een semi-langharige vacht. En met een buitengewoon hartelijke persoonlijkheid van het Birmaanse type
Eén van de meest overweldigende eigenschappen van dit ras zijn de mooie levendige groene ogen,wat twee jaar kan vergen om zich te ontwikkelen; en bij de kleine kittens eerst voorkomt als prachtig marineblauw. De verscheidenheden tonen ook afgelijnde ogen en lippen die hen zulk een aantrekkelijke verschijning geeft. De rode tot rose neus is omlijnd in het zwart. Alhoewel de bonte of gevlamde variëteiten een neus hebben die samengaat of compatibel is met hun pluizige vacht.
Veel liefs ... hiii ... pluizige spinnende groetjes ... Miryam
Een zorse is de nakomeling van gestreepte zebrahengst en een paardmerrie. Het is een zebroid: deze termijn verwijst naar om het even welke hybride met gestreept voorgeslacht.De Zorse heeft meer de gestalte van een paard dan een zebra, maar heeft goed gestreepte benen en vaak strepen op het lichaam of de hals. Zoals de meeste andere hybriden, is de Zorse onvruchtbaar.
Cossar Ewart, Professor Biologie in Edinburgh (1882-1927) en een geneticus, kruiste de gestreepte zebrahengst met paarden en poneymerries om de theorie van telegony, of vaderlijke indruk te onderzoeken. Cossar Ewart gebruikte Arabische merries. De gelijkaardige experimenten werden uitgevoerd door de Overheid van de V.S. en werden vermeld in “Genetica met betrekking tot Landbouw”door E B Babcock en RE Clausen en in de “Wetenschap van het Leven” door H.G. Wells en J Huxley en GP Wells (c.1929).
Zebras, de ezels, en de paarden zijn alle lid van familie- Equines. Equines kunnen worden gekruist om hybriden te kweken. Zij zijn allen lichtjes verschillend in genetische makeup, maar nog alle equines. De paarden hebben 64 chromosomen, terwijl de zebra schommelt tussen 44 en 62 (afhankelijk van soorten). Zorses kunnen mannelijk of vrouwelijk zijn, maar is steriel aangezien hun chromosoomtelling 63 is.
Het werd vrij snel duidelijk dat Zorses niet de gemakkelijkste van de paardenfamilie zijn om mee om te gaan. ( volgens trainer Pat Parelli)
Zorses hebben de voorkeur boven de zuivere zebras voor het berijden om verscheidene redenen.Zij zijn gewoonlijk minder temperamentvol dan zebras, hoewel zij nog niet zo gemakkelijk zoals rasechte paarden worden behandeld en ook is het niet aangewezen om door onervaren personen bereden te worden
Hun ongeveer gelijkenis op het paard, in het bijzonder het schoudergebied maakt het makkelijker om hun te zadelen.
Zebras, zijn wilde dieren, en niet gedomesticeerd zoals paarden en ezels, en geven dus hun wilde dierlijke trekken door aan hun nakomelingen.
Zebras, niet zo groot, zijn bijzonder sterk en agressief.
Meestal zijn er twee trainers nodig die kettingen gebruiken als een leidsel en zij staan elk aan één kant van de zebra om toch enigszins het dier onder controle te kunnen houden bij het opleiden of trainen.
Zo ook hebben Zorses een sterk temperament en kunnen ook wel agressief zijn.
Veel liefs ... hiii ....ongetemde groetjes ...Miryam
De munchkin is een kattenras dat bekend staat om zijn zeer korte poten
Dit ras is voor het eerst tentoongesteld in 1991 in Madison Square Garden. Het ras is afkomstig van een poes genaamd BlackBerry, die een nestje kreeg met verschillende kortpotige katten in 1982. De naam munchkin komt van de dwergen uit het verhaal De tovenaar van Oz. Het gen dat verantwoordelijk is voor de korte poten is dominant.
Hoewel de kat korte poten heeft, tast het zijn beweeglijkheid niet sterk aan. Hij heeft enkel wat meer moeite met springen. Munchkins zijn erg aanhankelijk, speels en actief. Alle variëteiten zijn acceptabel. Vermenging met gedrongen en stevige rassen moet vermeden worden. Kittens uit zo'n vermenging mogen niet doorgefokt worden
Het is één van de nieuwste rassen van kat, hoewel de kortpotige katten doorheen de 20ste eeuw in veterinaire literatuur zijn verschenen. Moderne Munchkins kunnen hun voorgeslacht bij een zwarte kortpotige kat vinden genoemd Blackberry, (Louisiane in 1983). Munchkins werden eerst tentoongesteld in 1991 en goedgekeurd door NBC- (nieuwe ras of kleur) status in 1995. Het wordt nog beschouwd als experimenteel en niet op brede schaal erkend.
Tot op heden, hebben Munchkins geen achter of ruggegraatsproblemen zoals die soms bij de Dachshond wel voor komt.
Munchkins zijn gezellige en hartelijke katten. Ondanks de korte poten, kunnen Munchkins lopen, klimmen, en springen; evenwel niet zo hoog zoals hun neven met lange poten. Zie hier het heerlijk filmpje van Munchkins kittens die aan t spelen zijn ... Voor de kijklustigen onder jullie ....vergeet het liedje in linker kolom niet uit te zetten vooralleer ...je dit aanklikt hé .... Just have funn ... heerlijk ! !
Hun bewegingen worden beschreven als gelijkaardig aan dat van fretten. Zij zijn beschikbaar in een verscheidenheid van kleuren en in zowel lang als kort haar.Dit ras is nog niet erkend in Nederland.
Dit is really genieten van een uniek staaltje natural horsemanship. De bekende paardentrainer Honza Bláha uit Tsjechië ( overal heb je wel een bekende hé ... k denk aan Duitsland Hempfling , Nederland Parelli of de bekendste Monty Roberts .. ) laat zien wat je allemaal kunt bereiken door op een natuurlijk manier met paarden te communiceren.
Zijn methode lijkt erg op de Parelli Natural Horsemanship. Honza gebruikt oefeningen om ‘at liberty’ met je paard te werken maar ook ‘relexation’ staat in zijn training centraal. Spectaculair berijdt hij zijn paarden enkel met twee zweepjes en weet desondanks de volledige controle te behouden. Mens en paard in harmonie samen één ... ! !
Geniet van een uniek staaltje natural horsemanship ... mooi en aangenaam om zien harmonisch gebracht op leuk muziekje ... Voor de kijklustigen onder jullie ... gelieve eerst het muziekje in de linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... just enjoy it ... lovely ...! !Voor diegene die niet zo op de hoogte zijn in het doen en laten van deze edele viervoeter ... we krijgen hier een prachtig mooi harmonisch geheel te zien ... !
Waarbij het paard in alle vrijheid op littele kommando's gaat spelen ... zonder drang welliswaar ... we zagen het verzameld lopen ... het spinnen ... het achteruitgaan ...waarbij zowel Honzà ... als ... het paard er een uniek spelleke van maken ... ! ! Prachtig toch .... ! ! Voor diegene die nog meer willen zien ... hier enige linkjes die echter alleen op aanvraag te krijgen zijn .... enjoy it ... je krijgt er werkelijk een kippevelleke van ... hiiii .... ! !
In het voorjaar van 1982 werd er in The Dalles, om precies te zijn in de schuur van de boerderij van Dick en Linda Koehl, een nestje katten geboren. Toevalligerwijs was dit de eerste keer dat Linda bij de geboorte aanwezig was. Tot haar grote verbazing bevond zich in het nest een enkel volkomen haarloos katje met enorme oren. Linda vertelde later dat ze nog nooit zo'n lelijk kitten gezien had, en dat ze dacht dat het diertje waarschijnlijk niet oud zou worden. Tegen alle verwachtingen in groeide het katje echter voorspoedig op. En tot ieders verbazing verscheen er op het kale lijfje een zachte, krullende vacht.
Ook bleek al snel dat Curly, zoals Linda het diertje had genoemd, een heel ander karakter had dan de andere katten op de boerderij: ze was vriendelijk, lief en vol vertrouwen in de mensen. Ze genoot van aandacht, zonder echter ooit opdringerig te worden. Zelfs toen ze als gevolg van een ongeluk ernstig gewond raakte, bleef ze geduldig en vriendelijk. Ze leek zelfs te genieten van de extra aandacht. Toen ze weer beter was, ging Curly weer naar buiten, waar ze zich bij de andere werkende boerderijkatten voegde.
Karakter De LaPerm heeft een lief en aanhankelijk karakter. Is erg speels en weet zichzelf met alles te vermaken maar weet ook de aandacht op te eisen. Houd erg van contact met mensen en is in het spelen onvermoeibaar. Kan goed overweg met andere huisgenoten zoals honden ... hiii ... vogels en andere katten.
Het uiterlijk Opvallend is de gekrulde vacht van de LaPerm. Het ontbreken van een ondervacht zorgt er tevens voor dat ze nagenoeg niet verharen wat het een ideale kat maakt voor mensen met allergie problemen. De verzorging van de vacht is nihil. Ze hoeven niet gekamd of geborsteld te worden.
Veel liefs ... Spinnende Groetjes á LaFerme .... hiii ... Miryam
Ziehier het waar gebeurd verhaal van Gelert ( een Ierse Wolfshond ) Zo een verhalen brengen altijd veel pathetiek en veel emoties met zich mee ... zelfs zoveel dat dit meer volk aantrekt ... , dan één of andere heilige St. uit de zesde eeuw.
Het verhaal gaat dat de Prins van Noord-Wales, Prins Llewellyn, een paleis had in Beddgelert. Beddgelert in het engels betekent “graf van Gelert”.
Op zekere dag ging hij op jacht, en liet zijn trouwe hond Gelert thuis om op zijn zoon te passen. Toen Llewellyn terugkeerde vond hij de wieg van de baby leeg en het beddegoed bespat met bloed. De hond Gelert sprong op om zijn meester te ontmoeten, met zijn gezicht (of muil) ook bespat met bloed.
Prins Llewellyn trok zijn zwaard en sloeg niet alleen zichzelf maar ook Gelert hiermee. De hond zijn dodelijke schreeuw werd dadelijk beantwoordt door het geluid van de wenende baby, en na een kort onderzoek vond Llewellyn zijn zoon. Naast het zoontje lag het lichaam van een grote wolf, en Llewellyn realiseerde zich dat zijn trouwe hond met de wolf gevochten had tot de dood en aldus het leven van zijn zoon had gered .
De prins Llewellyn nam het lichaam van Gelert en begroef het in de vallei dichtbij de kerk van Beddgelert, de plaats gemarkeerd met een stevige steen (kei) . Volgens de legende zou hij nooit meer geglimlacht hebben. .
Het graf van Gelert is nu een heiligdom dat door vele duizenden mensen elk jaar wordt bezocht en ter plaatse verblijven. . Dit kleine dorp is een verrukking voor hen die wat tijd in een vreedzame plaats wensen.
Verkeer en veiligheid te paard ... ( 3 ) (Volgens Belgische Wetgeving)
Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement. Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg .
Een ruiter-bestuurder van een rijdier moet: - het betrokken rijdier kunnen besturen; - de nodige kennis en vaardigheid bezitten om dat rijdier te besturen; - de vereiste lichaamsgeschiktheid bezitten om dat rijdier te besturen; - voortdurend in staat zijn met het rijdier alle nodige rijbewegingen uit te voeren; - zijn rijdier voortdurend goed in handen hebben.
Een woordje uitleg. Als bestuurder - ruiter, begeleider of drijver- moet je je dier(en) in normale verkeersomstandigheden kunnen doen stoppen, vertrekken, versnellen, vertragen, omkeren, enz. Opgelet! Het lawaai van een betonmolen, een voorbijrijdende auto, tractor, vrachtwagen, trein en zelfs van een laagvliegend vliegtuig wordt beschouwd als normale verkeersomstandigheid. Je moet voldoende ervaring hebben om de gewone schrikreacties van je paard te voorzien en er doeltreffend op te reageren.
Aan welke andere vereisten moet een ruiter op de openbare weg voldoen ... ? Je moet fysiek en psychisch in staat zijn om je dier te besturen. Dit legt beperkingen op aan mensen met lichamelijke en mentale problemen. als je echter plotseling onwel wordt door bijvoorbeeld de hitte wordt dat als overmacht beschouwd.
Hoewel over de relatie ouderdom en lichaamsgeschiktheid niets expliciet in het verkeersreglement staat, is het toch duidelijk dat te jonge of te oude ruiter-bestuurders soms niet (meer) in staat zijn hun rijdier op een correcte manier te besturen. Zij zijn dan ook in overtreding als zij zich op de openbare weg begeven.
Dit is een prachtige semi-langharige kat met een rijke stevige chocolade of agoutikleur, met een zijdeachtig gevoel aan zijn vacht. Het zacht, vlot en niet hebben van om het even welke onderlaag maakt de vacht makkelijk te verzorgen.
Men noemt ze ook de “Chocolade Delight”, met een heel glorieuze pluimstaart, een halskemphaan en oormeubilair , die zijn middelgroot lichaam accentueert.
Bij volwassen katten vormt het haar in de achterste benen een klein rokje. De volwassen vacht ontwikkeld zich heel langzaam, vaak in volledige lengte pas na 24 maanden.
Er is weinig haarverlies en kan gemakkelijk worden verzorgd.
Enkel ter verduidelijking : in sommige plaatsen noemt men dit ras ook wel Chantilly/Tiffany.
Hun eerste rassennaam, Tiffany, werd gekozen naar het beroemde Theater Tiffany, wiens naam met elegantie verbonden was aan de woelige jaren 20.
Aangezien er nieuwe kwekers bij kwamen werd de naam veranderd in Chantilly/Tiffany om de verbinding met de naam Tiffany te bewaren en verwarring met andere rassen te vermijden die reeds ook het woord Tiffany als deel van hun rassennamen gebruikten. Het ras wordt nu zowel Tiffany als Chantilly genoemd.
Wat is de persoonlijkheid van Tiffany/Chantilly? Zij hebben een liefdevol, zacht, toegewijd en een intelligente persoonlijkheid met een zachte manier die tot uiting komt bij het converseren. Zij gebruiken een kenmerkend zacht en zoet geluid zoals duiven kirren en een tjilpend geluid. Zij hebben een gematigd temperament, niet te actief, niet te volgzaam.
Veel liefs .... hmm choco...achtige spinnende groetjes Miryam
De IJslandse pony stelt weinig eisen en is sterk en temperamentvol. Het is altijd vooral voor volwassenen gefokt. Tot in het begin van de 20ste eeuw bleef dit paard immers een onmisbaar hulpmiddel voor de IJslanders. Vandaag is het een kameraad voor de vrije tijd geworden.
De IJslandse pony is kleiner dan sommige andere rassen, maar zelf de meest veeleisende ruiter vergeet dit zodra hij op de rug van een IJslander gedragen wordt. Dit ras heeft immers vijf gangen en is daarom anders dan de paarden die gebruikt worden voor dressuur, springen, rodeo of rennen. Als de pony behalve stap, draf en galop ook de gang "tölt" heeft, spreekt men over een vierganger. Aangezien de IJslandse pony ook nog een telgang heeft, is het een vijfganger.
Tölt
Telgang
De speciale gangen tölt en telgang, ontstaan niet door training maar zijn natuurlijke, aangeboren talenten van dit paardenras. De tölt is een viertakt-gang waarbij het paard door de beenzetting van de stap z'n tempo kan verhogen. De tölt kun je heel goed horen en zien: het paard gaat trots opgericht en de ruiter zit stil op de rug van het paard. De telgang is dan weer een gang waarbij het paard afwisselend met zijn linker- en rechterbenenpaar naar voren grijpt. Telgang wordt zo snel mogelijk gereden.
De IJslandse pony wordt niet te groot (1m30 tot 1m44) en is door jong en oud te berijden. Het is bovendien zeer sterk, sober en winterhard, gemakkelijk en goedkoop in onderhoud. Hmmm ... hier een mooi docufilmpje van bij de N.O.S... zeker de moeite om te zien ... je kunt onderhand zien welke de 5 gangen precies zijn .... voor de kijklustigen onder jullie ... euh ... vergeet het liedje in de linker kolom niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt hé ... Veel kijkgenot ... ! !
bries begroetingshinnik snoepjes... diepe zucht ik wil niet! Hiii enkele geluidjes !!
Dit fragment is afkomstig uit "Alles Kan Beter". Mark Uytterhoeven vertelt hoe je traumatiserende ervaringen bij honden kunt voorkomen ....... euuh Vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten voor alleer je dit prachtig fenomenaal fragmentje bekijkt .... hiiiiiii ! !
Alles Kan Beter - Dierenjournaal
"Alles Kan Beter". Het panel bestaat uit Mark Uytterhoeven, Rob Vanoudenhoven, Guy Mortier en Adriaan van den .
InEdinburgh heeft zich het ware verhaal afgespeeld van de Skye Terrier Bobby, ook wel "Greyfriars Bobby" genoemd. Nadat zijn baasje John Gray, een politieman te Edinburgh, overleed op 15 februari 1858, sliep Bobby gedurende 14 jaren bij het graf van zijn baasje op Greyfriars Kirkyard. Bobby werd door veel mensen op de klokslag van één uur 's middags gezien waarop hij naar het koffiehuis ging en daar zijn middagmaal van de eigenaar kreeg. Bovendien werd de licentie (een voorloper van hondenbelasting) betaald door de provoost van Edinburgh, Sir William Chambers, die een groot dierenliefhebber was. Bobby overleed in 1872. Een gedenkteken ter ere van Bobby, geprezen om zijn loyaliteit, staat in Greyfriars Place, vóór het voormalige koffiehuis, nu pub. De Kirkyard ligt er direct achter.
Schotland in de vorige eeuw. Bobby is een klein hondje dat samen met zijn baas Old Jock, een schaapherder, op een boerderij woont. Eén keer per week ondernemen ze een reis naar de grote stad Edinburgh waar ze gaan eten en de sfeer opsnuiven. Tijdens één van die reizen, in de winter van 1859, wordt Old Jock ziek. Hij overlijdt en wordt begraven op het kerkhof Greyfriars. Een kennis van Jock brengt Bobby terug naar de boerderij. De hond kan echter niet leven zonder zijn baas en keert terug naar het graf in de stad. Hij besluit om bij het graf te blijven wonen.
Zoals elke stad zijn eigen legende heeft, heeft Edinburgh de legende van Greyfriars Bobby. Het verhaal gaat dat de Skye Terrier Bobby gedurende 14 jaar bij het graf van zijn baasje sliep op het Greyfriars Kirkyard. Zijn baasje, politieagent John Gray, stierf op 15 februari 1858 en sinds die dag bezocht het hondje elke dag trouw het graf van zijn baasje.
Elke dag om precies een uur ’s middags ging Bobby naar het koffiehuis, waar hij een middagmaal kreeg van de eigenaar. Toen Bobby in 1872 overleed is er een gedenkteken ter ere van zijn loyaliteit opgericht. Dit beeld staat voor het voormalige koffiehuis, nu een pub. Het kerkhof ligt hier direct achter.
Deze film speelt zich in Schotland af. Bobby was de hond van een politieman die John Gray heette. Niets aparts: een doodgewone man, die een hond neemt met een doodgewone naam.
Maar in 1858 overleed Gray aan tuberculose. En 14 jaar lang, tot aan zijn eigen dood toe, brengt Bobby zijn dagen door met over het graf van zijn vriend te waken op het kerkhof Greyfriars.
Vandaag de dag is Bobby het symbool van loyaliteit, en er werd voor hem een welverdiend standbeeld geplaatst in Edinburgh.
Verkeer en veiligheid te paard ... ( 2 ) (Volgens Belgische Wetgeving)
Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement. Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg .
Is een ruiter een bestuurder ... ?
Jazeker. Als ruiter ben je een bestuurder, ook als je je paard aan de hand leidt of op de openbare weg bewaakt. Je hoeft je paard zelfs niet aan de teugel vast te houden om als bestuurder te worden beschouwd. Behoudens enkele uitzonderingen ben je als ruiter-bestuurder aan alle voorschriften van het verkeersreglement onderworpen.
..... Hoe oud moet je zijn om op de openbare weg te komen ... ?
Als ruiter-bestuurder of bewaker van een rijdier op de openbare weg moet je tenminste 14 jaar oud zijn. Dit geldt zowel bij het rijden, begeleiden als drijven van paarden, veulens en pony's. Deze minimumleeftijd is niet van toepassing voor andere plaatsen zoals maneges en oefenterreinen. Belangrijke uitzondering: kinderen vanaf 12 jaar mogen op de openbare weg rijden als zij begeleid worden door een ruiter van minstens 21 jaar oud.
Als het dier aan de hand wordt geleid door een persoon van minstens 14 jaar, heeft de leeftijd van de persoon die op het dier zit geen belang. De begeleider wordt dan als bestuurder beschouwd.
Amerikaanse Bobtail of stompstaartkat ... ! ! Geschiedenis Hoewel de Amerikaanse Bobtail of stompstaartkat al heel lang in Amerika voorkwam, werd pas eind zestiger jaren een begin gemaakt met de ontwikkeling van het ras.Over de oorsprong van dit ras doen de vreemdste verhalen de ronde, volgens een van die verhalen zou het ras zijn onstaan door een kruising tussen een Noord Amerikaanse lynx en een gewone huiskat. Dit lijkt onwaarschijnlijk omdat de lynx en de huiskat tot een ander tak van de kattenfamilie behoren en daarbij is de lynx ook nog eens twee keer zo groot als een huiskat
De meest waarschijnlijke verklaring is dat het ras is ontstaan uit kruisingen met de Manx of door een spontane mutatie. De Amerikaanse Bobtail is een middelmatig tot groot, stevig gebouwd ras met een natuurlijke, 'wilde' uitstraling. Doordat de achterpoten zijn iets langer zijn dan de voorpoten is de achterkant van de kat iets hoger dan de voorkant. Deze katten hebben twee to drie jaar nodig om volledig te volgroeien
Het, liefst rechte, korte staartje reikt bij voorkeur tot halverwege de hak maar mag ook korter en/of iets gebogen zijn. In de praktijk hebben veel katten een staart met één of meerdere knikken of hij ontbreekt helemaal. Dat laatste wordt echter als een ernstige fout gezien. Er bestaat van dit ras een kortharige en een langharige variant. De dubbele vacht heeft harde dekharen en een zachte ondervacht. Alle natuurlijke kleuren zijn bij dit ras toegestaan. De stompstaart vererft dominant, dat wil zeggen dat er bij een kruising met een gewone huiskat, of een ander ras, vrijwel zeker kittens met een korte staart geboren zullen worden.
Hollywoodsterren spenderen fortuin aan nieuwe hondensoorten ..... ! !
Sylvester Stallone, Uma Thurman en Sopranos-ster James Gandolfini hebben er al een: een puggle. Da's een kruising tussen een mopshond en een beagle, en bijzonder hip onder de Amerikaanse sterren.
Ook andere nieuwe hondensoorten scoren geweldig in Tinseltown. De spanador (spaniël en labrador), bullmarian (bulldog en dalmatiër) of de jackabee (Jack Russell terriër en beagle) bijvoorbeeld. Hollywoodsterreen leggen duizenden dollars neer voor die beesten.
Links de Spanador een Jackabee-pup, rechts de Puggle
Links de Spanador ,in 't midden de Bullmarian De puggle is dé hond van het moment: een kruising tussen de mopshond en de kleine drijfhond. Kelly Osbourne heeft er zo eentje. Kostprijs: 2.500 euro, het zesvoudige van een gewone hond met een stamboom. Ze zijn wel super leergierig ... kun je zien in het volgend filmke ... vergeet wel eerst het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé .... have fun ... ! !
Nog andere rasen zijn de cockerpoe (kruising tussen cocker spaniel en een poedel) of de dollie , een kruising tussen een dalmatiër en een Schotse herdershond, deze zijn en blijven trouwens de hit in Groot-Brittannië.
Verkeer en veiligheid te paard ... ( 1 ) (Volgens Belgische Wetgeving)
Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement. Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg.
Wanneer geldt het verkeersreglement ? Het verkeersreglement is van toepassing op ruiters die zich op de openbare weg begeven. Een openbare weg is elke weg die door voor het verkeer openstaat.
Dit betekent dat ook aardewegen of paden - bijvoorbeeld in een bos, veld of park - openbare wegen zijn als er verkeer toegelaten is. Is de toegang echter beperkt, dan vervalt het openbaar karakter. Zo zal een weg die bijvoorbeeld naar een manege of een oefenterrein leidt en voorbehouden is voor leden van de club of de deelnemers aan een oefenterrein, niet als een openbare weg wordt beschouwd. dit privé-karakter kan nog worden versterkt door verbodsvoorschriften, afsluitingen, hekken, enz.
Gelden er dan geen regels op privé-wegen? Je moet rekening houden met het voorzichtigheidsprincipe. Dit wil zeggen dat je ook hier regels moet respecteren die analoog zijn aan het verkeersreglement: voorrang (van rechts), manoeuvres, beheersing van de snelheid, enz. Tot slot is ook het begrip openbare plaats voor ruiters van belang. Het gaat niet alleen om de openbare weg, maar ook om terreinen die voor het grote publiek of voor een zeker aantal personen toegankelijk zijn. Zo zijn overtredingen op het vlak van vluchtmisdrijf, dronkenschap en drugsgebruik zowel strafbaar op de openbare weg als op openbare terreinen.
Veel liefs ... hmm als ruiter weet je nu ... euhm ... toch al een beetje hoe het moet als je de openbare weg op moet ...veiligheid eerst ... groetjes Miryam
Het Waar gebeurd verhaal van een held .... Balto ...
Het gloeiende brons van dit standbeeld op een rots die dichtbij de Oostdreef bij de 67ste Straat wijst erop dat talloze kinderen en volwassenen het verhaal van een heldhaftige hond herinneren.
In Januari 1925, de stad van Nome, ervoer Alaska een uitbarsting van difterie. Op dat ogenblik, had Nome een bevolking van 1.429 mensen en er was slechts genoeg antitoxineserum in het verre Anchorage om ongeveer 300 mensen te behandelen die aan de ziekte waren blootgesteld. Een treinlijn deed er meer dan 325 mijlen van Anchorage naar Nenana, de post het dichtst bij Nome; maar Nome was door ijs afgesloten tijdens zeven maanden in het jaar. Er waren twee open-cockpitvliegtuigen van Alaska en die waren niet veilig in het zeer koude en winderige weer.
Een groep van mushers (menners) en hun hondenslee teams was de enige manier om de met bont verpakte twintig pond pakket van serum aan de zieke gemeenschap 674 mijlen van Nenana te leveren.
De route volgde de oude Sleep Idita weg die door postbestuurders van Anchorage naar Nome wordt gebruikt (nu de route van de hondenslee kampioenschappen).
De 20 teams van meer dan 200 honden staken het bevroren terrein over bij ongeveer zes mijlen per uur, in sneeuwstormen met temperaturen van 50 graden onder nul. Een internationaal publiek luisterde naar hun radio's en las in hun kranten van de reis naar Nome. De laatste menner, Gunnar Kasson, en zijn team geleid door Balto, een zwart-witte malamute van Alaska, renden over bevroren tundra in slechts vijf dagen en zeven uren - een wereldrecord. . Na een paar dagen, na de aankomst van het serum, was de epidemie voorbij, die het leven aan vijf mensen had gekost .
Gunnar Kasson beschreef later de ongelooflijke reis aan verslaggevers als volgt:Ik kon het spoor niet zien; en vaak kon ik zelfs mijn honden niet zien, zodat we als blinden waren . Ik gaf Balto, mijn leidershond het volle vertrouwen. . Hij heeft ook geen enkele keer gefaald.
.Het was Balto die de weg leidde. Alle krediet en eer is aan hem.
Balto overleefde de reis, en reisde doorheen de Verenigde Staten met de rest van het hondenteam. Op 17 December, 1925, 10 maanden na zijn aankomst in Nome, was Balto aanwezig aangezien dit bronsstandbeeld in Centraal Park werd onthuld. Balto stierf in 1933 in Cleveland, Ohio, waar zijn gevuld lichaam op vertoning bij het Museum van Biologie van Cleveland is.
Steven Spielberg heeft hierop ingespeeld en zich gebaseerd op het waargebeurd verhaal, een duizelingwekkend avontuur over één van de dapperste honden aller tijden...Balto Voor de kijklustigen onder jullie vergeet eerst het liedje in de linker kolom niet uit te zetten vooralleer dit aan te klikken hé ... just have fun ! !
Privé schenkingen onder toezicht van de Gemeentelijke Maatschappij van Kunsten betaalde het grootste deel van de kosten van dit beeldhouwwerk.
Frederick George Richard Roth (1872-1944) ontving een commissie voor het sculpteren van het standbeeld, dat de Prijs Speyer van 1925 door de Nationale Academie van Ontwerp werd toegekend.
Een reliëf toont het hondenteam die de sneeuwstormen trotseerde en een inscriptie in het standbeeld verwijzend naar alle sleehonden die het leven sparen van zovele mensen.
. Vanaf het ogenblik van de onthulling, is het beeldhouwwerk een favoriet van jonge parkbezoekers, veel van hen die van zeer ver komen om schrijlings op de hondheld te zitten die in verscheidene boeken evenals in de geanimeerde film van Steven wordt gevierd
Wie is Anky Van Grunsven.......?
.jpg)
pluizige vacht. 
1 reactie op dit bericht
hallo