Veel gestelde vragen
Omtrent het inenten van honden ... ! !

 

• Waarom worden pups zo vaak geënt?

Bij pups is het afweersysteem in ontwikkeling. Gedurende de eerste levensweken drinkt de pup moedermelk en krijgt via deze melk antistoffen tegen verschillende ziektekiemen. Met name de eerste melk zit er vol mee. In een vroeg stadium kan de pup de antistoffen nog opnemen via de darmen. Naarmate de tijd verstrijkt wordt het gehalte antistoffen minder en tevens gaan de pups steeds meer vast voedsel eten. Zo rond de 6 weken is het tijdstip aangebroken dat de pup zelf afweer kan opbouwen. Vandaar dat op dat moment begonnen wordt met het enten.

 

• Waarom moeten honden elk jaar geënt worden?

Na een enting wordt door de hond zelf afweer opgebouwd. Deze opgebouwde afweer zal in de loop der tijd weer afnemen. Zo is de opgebouwde afweer tegen de ziekte van Weil, Paraïnflueza en Bordetella na ongeveer 1 jaar verdwenen. Vanaf dat moment is de hond bij b.v. een infectie met de ziekte van Weil dus niet goed beschermd. Vandaar dat hier ieder jaar tegen geënt moet worden. Tegen Parvo en bijvoorbeeld het Hondeziektevirus wordt weerstand opgebouwd die 2 jaar is gewaarborgd. Vandaar dat er een afwisselend entschema gehanteerd wordt.

• De hond van de buurman wordt nooit geënt en nooit ziek; hoe kan dat?

Het feit dat niet-gevaccineerde honden niet ziek worden komt doordat bijna alle honden wel goed geënt worden. In feite profiteert de buurman van het goede entgedrag van andere hondebezitters. Door een goed vaccinatiebeleid is het gelukt hele vervelende ziekten tot een minimum te beperken. Wanneer meerdere mensen de hond slecht of zelfs niet laten enten is de kans groot dat in de loop der tijd de infectiedruk van meerdere ziektekiemen toeneemt, met alle gevolgen van dien.

 
  
 Veel liefs  ... Knusse knuffjes ...Miryam

         Meer leuke weetjes vind je 
     http://www.dierenklinieklemmer.nl

Lichaamstaal ... en katten .... ( 1 )! !

  

 Katten hebben dus, evenals honden, meerdere manieren om zich door zowel lichaams - als vocale taal hoorbaar te maken.En communiceert hiermee zowel met soortgenoten, andere dieren als de mens. Het is aan de mens die taal en gebaren te vertalen en leren te begrijpen

 

 Ogentaal is in kattenkringen heel belangrijk. Twee katten die elkaar niet goed gezind zijn, fixeren elkaar strak. Met een oogwenk uiten katten dat ze zich tot elkaar aangetrokken voelen.
Geknipperd wordt er ook om elkaar te kennen te geven dat alles in orde is: "Doe mij niets, want dan doe ik jou ook niets",wordt er min of meer tegen elkaar gezegd, door drie of vier keer met hun oogleden te knipperen.

 

Een schuwe kat kan door de mens gerust worden gesteld door haar tot op gezicht afstand te naderen en dan enkele keren langzaam de ogen te sluiten. Een vreemde kat die men dichter bij wil laten komen, kan met twee knipogen duidelijk worden gemaakt dat ze diegene bevalt. Ziehier een grappig filmpje hoe je eventueel ...euh ... ongewenste bezoekers van je deur kunt houden ...hiii ...Voor de kijklustigen onder jullie vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... fun .. ! !

  

De Clydesdale is
waarschijnlijk het bekendste zware trekpaard.

 

De Clydesdale is waarschijnlijk het bekendste zware trekpaard. Men ziet ze vaak, met hun flitsende hoefbeweging en hun gecoördineerde passen in een groot span voor een felgekleurde bierkar. De Clydesdale komt uit Lanarkshire, Schotland. Een gebied dat, toen dit paard rond 1750 ontwikkeld werd, nog Clydesdale heette. Omdat de wegen steeds beter werden, verschoof het fokdoel van lastpaard naar tuigpaard. In Engeland werd het paard uitgebreid gebruikt voor werk op het land. In Amerika werd de Clydesdale meer gebruikt als paard in een express-span, waar zijn uiterlijk en elegante gang goed in uitkomen.

 

De kenmerken die de Clydesdale tot een apart ras maken, zijn: lang, zwaar, maar niet grof, behang aan de benen, een gladde romp en een lichte vachtkleur. Hij komt voor in goudbruin, bruin, voskleurig en stekelharig zwart. De kleur wordt geaccentueerd door witte vlekken, met name op het hoofd en de onderbenen. Het hoofd is breed en recht, de hals lang en gebogen.

  

Ziehier een prachtig reclamefilmpje van Budweiser ... waarmee de Clydesdale wereldwijd bekend staat... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...! !

Clydesdales hebben een stokmaat van ongeveer 1,65 m., en wegen tussen de 765 tot 855 kg. Het paard is niet het grootste trekpaard ter wereld, maar het steekt andere rassen naar de kroon met zijn gedistingeerde uiterlijk, zijn actieve bewegingen en daarbij zijn vermogen om zware lasten te trekken.

 

De Clydesdale komt uit een gebied dat nu Lanarkshire heet, in Schotland. Vroeger heette dit gebied Clydesdale, vandaar. De Clydesdale heeft net als veel Britse trekpaarden geprofiteerd van de introductie van Vlaamse hengsten bij inheemse merries. De stamhengst van het ras was Blaze, die zijn 'functie' uitoefende rond het jaar 1799.Hiiiiiii ... en hier een super grappig voorstellingske van een ezel die oooooooohhh zo graag eens met de Clydesdales mee wilt ... het kost hem dan ook zeer veel geduld en moeite ... ocharme ... hiiii ...  ! !

De Clydesdale is naar veel delen van de wereld geëxporteerd, waaronder Noord- en Zuid-Amerika, Europa, en de voormalige Sovjet-Unie. De Clydesdale heeft veel in steden gewerkt als trekpaard voor handelaren.

 
Op het platteland was hij niet erg gewild, omdat zijn zware behang lastig te onderhouden was op de modderige boerderijen. Bovendien prefereerden boeren toch de zwaardere werkpaarden. Zij kozen daarom meer massieve, minder gedistingeerde rassen. Waarschijnlijk de beroemdste Clydesdales uit Amerika zijn de paarden van de Anheuser-Busch Company, uit St. Louis

De witte herder oftewel De Canadese herdershond ...! !

 

Doch al spoedig besloot Duitsland dat de kleur wit niet gewenst was voor de Duitse Herder. Dit was een probleem, want witte en gekleurde pups kwamen in een nest voor. Al die tijd werd er niet op kleur gefokt en het gen voor de kleur wit was van het begin af tevens recescief aanwezig gezien de eerste officieel ingeschreven honden dit gen bij zich droegen.

Algemeen:
De Witte Herder is een krachtige, goedgespierde, middelgrote (lang) stokharige herdershond met staande oren, rechthoekig formaat, van middelzware bouw en met elegante, harmonisch vloeiende belijning. Ziehier hoe Indy de witte herder op bezoek gaat in een kattenkennel... zeer rustig... Voor de kijklustigen onder jullie gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ..!

Het beroemdste kattenras ter wereld ... de Pers

 

Langharige katten waren tot aan het midden van de zestiende eeuw onbekend in Europa. De eerste voorouders van de Pers werden vanuit Perzië (het huidige Iran) in de zeventiende eeuw door Pietro della Valle in Italië geïmporteerd.
Later bracht Nicolas Fabri de Peiresec, raadgever van het Parlement in Aix-en-Provence, vanuit Turkije katten naar Frankrijk (mogelijk van het type Angora). Deze katten waren erg in trek bij de Europese adel.

 

Hiii ... zie hier het prachtig filmpje met als titel " It's ooohh so quiet " hiii ... moet je gezien hebben ... supper datte ...have fun en pssssst ... quiet hé ...! !Voor de kijklustigen onder jullie ...Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé

Louis XV bezat een witte angora Pers.
In de eerste helft van de negentiende eeuw werden enkele in Italië gefokte 'Perzen', in Frankrijk en Engeland geïntroduceerd en gekruist met Perzen van Turkse oorsprong. De eerste dieren werden in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld. Rond die tijd werd door Britse fokkers een fok- en selectieprogramma op poten gezet. Kruisingen met Angora katten werden uitgevoerd om de vachtkwaliteit te verbeteren. Anderzijds werd systematisch werk gemaakt van een uitbreiding van kleuren en aftekening, met als resultaat een tweehonderd tal variëteiten.

 

Hij verdraagt de eenzaamheid. Hij miauwt niet vaak en heeft een zachte stem. Het ras is pas met twee jaar volwassen. De puberteit wordt pas laat (met twaalf maanden) bereikt. Weinig vruchtbaar en soms moeilijke bevallingen.
De verzorging is een niet te onderschatten bezigheid (borstelen, kammen en wassen). De lengte van de haren zorgt ervoor dat zich makkelijk knopen en klitten vormen. Dagelijks moet de vacht ontward worden, de dieren ruien in de lente en de zomer. De ogen, die vaak tranen, moeten regelmatig gereinigd worden.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

Een (stevige) brok levende geschiedenis..... " De wortels van de Brabander " !

Troeteldier van de brouwer is het vosse trekpaard, één van de zeven kleurvariëteiten. Zijn amberkleurige vel en witte manen doen denken aan een frisse pint met schuimkraag. Er leven nu terug 15 000 Brabanders in België. Het Pajottenland en de Brabantse Kouters (allebei in de Groene Gordel) zijn tot op vandaag ´paardenland´ bij uitstek gebleven.

De duitse dog  ...
een toonbeeld van energie, wilskracht en majesteit

  

Over de duitse dog, zoals wij die tegenwoordig kennen, valt nog wel het één en ander te vertellen. Om te beginnen zijn naam en hoe hij daar aan gekomen is.
Wij gaan terug naar het jaar 1870 toen in Denemarken de dog vrij veel voorkwam, zowel in het lichte als zware type. Men gebruikte deze honden voor de jacht op grof wild: beren, wilde zwijnen, wolven, enz. Het spreekt vanzelf dat de denen de bij hen voorkomende dog “deense dog” gingen noemen en dit tot vandaag de dag nog doen.

  
Toen deze “deense dog” in Duitsland geïmporteerd werd, begonnen de duitsers deze hond te “perfectioneren” door de dog te kruisen met windhonden waardoor het type minder plomp en eleganter werd. Zij kwamen tot een standaardtype en veranderden de naam in “duitse dog”. Deze naam werd enkele jaren later ook door ons land overgenomen.
De strijd om de naam van het ras tussen Denemarken en Duitsland heeft tot veel verwarring onder de mensen geleid. Er zijn mensen die menen dat een zwart-wit gevlekte dog een deense dog is en een geel gestroomde of een blauwe dog een duitse dog. De kleurvariëteit heeft echter niets met de naam te maken en in Nederland noemen wij deze dog dus “duitse dog”.

 
Deze indrukwekkende hond geeft de meeste mensen een gevaarlijke en angstaanjagende indruk. Toch is de Duitse Dog van nature uit helemaal geen vechtersbaas. Hij is heel gehecht aan zijn gezin en slooft zich tot het uiterste uit om zijn baas te plezieren. Hij is erg vriendelijk en een echte vriend en beschermer voor eigen kinderen. Hij wil graag bij alles betrokken worden en is niet geschikt om ganse dagen alleen te zitten. Ziehier het prachtig filmpje ...  een betwisting tussen groot en klein ...hiii ... super datte ... ! !Voor de kijklustigen onder jullie ...
vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten
alvorens dit aan te klikken hé ... ! !

De duitse dog in actie is een toonbeeld van energie, wilskracht en majesteit. Hij heeft een krachtige lichaamsbouw en straalt trots, kracht en elegantie uit. Hij is de Apollo onder de hondenrassen.

 

De duitse dog valt direct op door zijn imposante hoofd. Van nature heeft de duitse dog grote hangoren. Deze werden vroeger (en in sommige landen gebeurt dat nog steeds) op een leeftijd van ongeveer 7 weken gecoupeerd. In Nederland is het sinds 1991 verboden om de oren van een hond te couperen. De uitdrukking van de duitse dog is, mede door zijn grote hangoren, zachtmoedig en melancholiek.
De voornaamste karaktereigenschappen van de duitse dog zijn de grote waakzaamheid en opmerkingsgave, de goedaardigheid en de aanhankelijkheid.

De duitse dog is een imponerende hond. Zijn forse voorkomen dwingt ontzag af en het beschermen is hem aangeboren. Van nature is de duitse dog bereid om zijn huisgenoten te verdedigen. Onrecht kan hij moeilijk verdragen.
De duitse dog is vriendelijk van karakter. Door zijn rustige, bijna statige houding, is het een ideale huishond die, ondanks zijn grootte, praktisch in ieder huis kan worden gehouden. Bovendien is zijn liefde voor en geduld met kinderen bewonderenswaardig.

  

Veel liefs ... bewonderingswaardige groetjes ... Miryam

Kattentaal ... ! !

  
Door middel van lichaamstaal en geluiden kun je je kat begrijpen. Kijk dus goed naar de houding en de bewegingen, luister goed naar je kat en lees hier wat deze dingen betekenen

Communicatie doormiddel van geluiden
Als je kat bang is, zal ze dit duidelijk maken door een diep, hol klinkend 'wrau wrau'. Ter begroeting klinkt een beschaafd en helder klinkend 'rrr'. Je kat kan je iets vragen met een helderklinkend 'mrrr'. Als je kat honger heeft maakt ze dit duidelijk met een luid, kort en aanhoudend 'miauw'. Een kat kan gedempt blazen als iemand iets doet wat haar niet bevalt.

  

Ergert ze zich meer, dan zal dit geblaas harder gaan klinken. Een poes spint als ze zich prettig en veilig voelt, maar ook als ze ziek is, in nood of zelfs als ze op sterven ligt. Kattenmoeders lokken hun jongen ook met gespin. Ziehier het prachtig filmpje ... na enige meningsverschillen een welverdiend knuffke ....zeker de moeite om eens te zien en te luisteren ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ....
knipoogje  ... smile ... ! !

 

Communicatie doormiddel van lichaamstaal
Als een kat zo voor iemand gaat zitten, de staart uitstrekt over de vloer en geïnteresseerd omhoog kijkt, en daarbij zachtjes zegt: 'mrrr', betekent dit dat je kat nieuwsgierig is naar wat je doet. Ze wil graag weten of je iets interessants bij je hebt. Je kunt je kat erbij betrekken en laten zien wat je doet.
Op deze manier kan een kat haar baasje begroeten. Als ze zich tegen je aan drukt en kopjes geeft kan het zijn dat ze aandacht wil. Ze wil dan graag dat je haar vertroeteld.
Deze kat voelt zich goed en ligt lekker te slapen. Als ze zich ook nog als een bolletje heeft opgerold, laat ze merken dat ze het een beetje koud heeft.
Deze kat kromt haar rug en haar haren gaan overeind staan, omdat ze zich bedreigd voelt. Ze laat echter zien dat ze bereid is om zichzelf te verdedigen.

  

Veel liefs ...communicatieve groetjes Miryam

De Iers/Engelse Tinker of Romany horse...
 zowel braaf als sterk en beschikt over een flinke portie moed

Wie heeft nog niet gehoord over de Tinker? Dit ras afkomstig uit Ierland en Engeland zorgt voor een enorme golf van enthousiaste mensen.  

Maar wat is een Tinker nu eigenlijk? Voor diegenen die nog niet weten wat een Tinker precies is, wil ik dit graag uitleggen. De Tinker is een ras dat is samengesteld uit diverse rassen zoals de Clydesdale, de Shire en cob types. De gypsy’s of zigeuners gebruikten de Tinker, ook wel Romany horse genoemd, om hun huis mee voort te trekken. Hun hele hebben en houden werd toevertrouwd aan dit paardje. Heel belangrijk was het dat een Tinker zowel braaf als sterk was en over een flinke portie moed beschikte.

 

Met dekken werd niet zo nauw gekeken. Als een merrie gedekt moest worden, werd er in de omgeving een hengst gezocht en daar werd de merrie dan meestal 's nachts bij in de wei gezet. Wat voor een hengst erop ging, was niet van belang. Vandaar dat er zoveel verschil is tussen Tinkers. Zo worden er nu vier types beschreven: De Romany Vanner, Romany Grai, Romany Cob, Romany Scudder. De eerste drie types komen het meeste voor in Nederland.

De Tinker is een koudbloed waardoor ze ideaal zijn voor recreatief gebruik. De Tinker heeft over het algemeen een rustig temperament.

Het karakter van een Tinker is ideaal voor mensen die uren heerlijk naar buiten willen rijden in de bossen. Maar ook voor dressuur of springen deinst de Tinker niet terug. Dit vriendelijke dier houdt van aandacht en geeft ontzettend veel terug.

  

Ze beschikken over lange manen, een volle tot zeer volle staart en flink wat behang of sokken aan de voeten. De Tinker is over het algemeen bont gekleurd waarin men zwartbont, vosbont, bruinbont en driekleur onderscheidt. De driekleur is meestal bruinbont op het lichaam met zwart en witte manen. Maar ook effenkleurige Tinkers komen voor zoals bruin, zwart en ook schimmelkleurige zijn gesignaleerd zoals de blauwschimmel en de roodschimmel. Door de bontfactor kunnen Tinkers ook maanogen hebben, dit is een pigmentverkleuring van de iris. Het is een fabeltje dat mensen denken dat ze hierdoor minder aan dat oog kunnen zien.Ziehier een prachtig mooi filmpje ... wedden dat het een tinker wordt ... hiiii .... knipoogje ... ! ! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... ! !

Pas op bij aankoop dat u een ervaren Tinkereigenaar meeneemt. Een algemeen schoonheidsfoutje bij de Tinker is een losse knie.  

De Tinker heeft dan ook menige hart gewonnen. ... dat deze nog lang zal mogen bestaan om dit mooie ras in al zijn goede aspecten te kunnen behouden....

 

Veel liefs ... briesend hiii ...groetje ... Miryam

Teckels hebben de naam zeer schrander en eigenzinnig te zijn. Welnu, dat klopt!


Ze zijn slim en vindingrijk en zeer aanhankelijk jegens de baas. Ze zijn buitengewoon waaks en hebben een moedig en nieuwsgierig karakter. In tegenstelling tot veel andere hondenrassen zoeken teckels heel bewust oogcontact. Zij lezen als het ware wat er in hun mensen omgaat, waardoor een bijzondere binding ontstaat.

Teckels kunnen om hun zin door te drijven geweldig komedie spelen. Zij hebben een groot gevoel voor humor en stellen het op prijs de lachers op hun hand te hebben. Maar ze kunnen ook snel beledigd zijn en dan kan het lang duren vooraleer de baas weer in genade aangenomen wordt. Ziehier het prachtig filmpje ... hoe vinnig ze wel kunnen zijn ... hiiiiii op een leuk en euh ... aangenaam wakkere muziekje gebracht ... ! ! Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... have fun ... ! !

Van nature laat de teckel zich graag gelden en men moet er dus alert op zijn de baas te blijven. Geef een teckel een vinger en hij neemt de hele hand. Daarom mag u geen slaafse gehoorzaamheid van dit ras verwachten, want de teckel zal tot zijn laatste levensdag blijven proberen het laatste woord te hebben. U kunt hem echter wel degelijk onder appèl krijgen, het duurt alleen iets langer en u zult wat meer geduld moeten hebben dan bij andere rassen het geval is.

Teckels zijn jachthonden met een dikwijls felle jachtpassie en dat is tevens de oorzaak van het eigenzinnige karaktertrekje dat in iedere teckel huist. Al vele honderden jaren lang werden teckels gebruikt voor de jacht op vossen en dassen (vandaar de ietwat ouderwetse benaming Dashond)! De hond werd daartoe in de vossenburcht gezet en moest op eigen initiatief het karwei klaren. Daar is een flinke portie moed, doorzettingsvermogen en slimheid voor nodig. Ja amaai ... ziehier Puppy love ... hmm ...prachtig toch ... knipoogje ... ! !

Deze eigenschappen zijn door de eeuwen heen in het ras doorgefokt, vandaar dat de zelfstandigheid en eigen inbreng van de teckel zo dikwijls voor "eigenwijs" wordt aangezien. Ook heden ten dage wordt er nog steeds met teckels gejaagd, zowel op ondergronds als bovengronds wild. U begrijpt daar wel uit dat u geen troetelig dameshondje in huis haalt, maar een sterke gespierde hond met een enorm uithoudingsvermogen en een markant karakter.

  
 
Het jachtinstinct wil nog wel eens moeilijkheden opleveren, waardoor men de hond met veel jachtpassie niet of nauwelijks los kan laten lopen in het vrije veld. Doet men dit wel, dan gebeurt het meer dan eens dat de teckel verdwijnt en zich urenlang niet laat zien. U zult in zo'n geval moeten blijven wachten tot het de teckel belieft terug te komen. Straffen heeft weinig zin, want de volgende keer is de jachtpassie weer sterker dan uw straf of boze woorden.
Aangelijnd houden is dus de boodschap!


Veel liefs ... Waakse groetjes ... Miryam

De Siamees ...
Een 'heer' die wit geboren wordt ...

  
Een afbeelding van dit zeer oude ras is reeds te vinden in een manuscript uit 1350 afkomstig uit Ayuthia, de toenmalige hoofdstad van Siam, het huidige Thailand. De Duitse bioloog Pallas maakte al in het begin van de negentiende eeuw een beschrijving van witte katten met donkere extremiteiten, die leefden in Centraal Azië. In Siam was het ras gereserveerd voor de koninklijke familie en werden ze zorgvuldig binnen het koninklijk paleis gehouden. Ondertussen werden echter twee Siamezen, van onbekende oorsprong, met succes in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld.

  
In Parijs schreef in 1893 de heer Oustalet, professor aan het Natuurhistorisch Museum, een artikel over de 'Katten van Siam' die door de schoondochter van president Carnot teruggebracht waren.
In 1889 publiceerde H. Weir 'Our cats and all about them' met hierin een hoofdstuk gewijd aan de Siamezen. De eerste standaard werd door de G.C.C.F. in 1892 opgesteld. De eerste rasclub werd in 1901 in Engeland opgericht. De 'koninklijke' Siamees begon aan een briljante loopbaan.Daar er niet echt leuke filmpjes zijn van Siamezen ... hier wel ff iets heel anders ... hiii ... aangenaam grappig om zien ... hiiiiiii ... knap hoor ... Voor de kijklustigen onder jullie gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... enjoy it ... hiiii ... ! !

 
Karakter/bijzonderheden
De Siamees  'prins der katten' (F. Méry), is wellicht de meest extraverte van alle gedomesticeerde katten. Hij bezit een vulkanisch, onvoorspelbaar temperament. Hij is begiftigd met een sterk karakter en kan in alles flink overdrijven. Noch rustig noch kalm, hij is ideaal gezelschap wanneer men een nadrukkelijk aanwezige kat op prijs stelt. Overgevoelig, emotioneel, hij houdt van gezelschap. Hij verafschuwt eenzaamheid en onverschilligheid. Het deprimeert hem wanneer men hem negeert. In alle gevallen zal hij zijn baas met zijn krachtige en schorre stem lastig vallen.

Hij is uiterst spraakzaam. Zal zijn baas overal volgen in de hoop dat deze zich met hem bezig houdt. Exclusief, erg bezitterig, loopt over van genegenheid, soms jaloers. Sociaal, speelt graat met kinderen, maar stelt het gezelschap van soortgenoten niet steeds op prijs.
 
  

Deze kouwelijke kat houdt van comfort en van het leven in een appartement. De puberteit van de poes begint vroeg, rond vijf maanden kan de eerste krolsheid al optreden. Krolse periodes volgen om de twee weken, zonder seksuele rustperiode in de herfst en de winter. Het ras bezit een hogere vruchtbaarheid dan gemiddeld voor de soort. De kittens die overactief en onverschrokken zijn, moeten zorgvuldig opgevoed worden.... hmm ! !

   

Veel liefs ... Spinnende groetjes ... hiiii ... Miryam

Het Crioulo paard ... het paard van de Spaanse conquistadores uit de 16^e... ! !

  
Geschiedenis
De paarden van de Spaanse conquistadores uit de 16^e . Deze Spaanse conquistadores namen rijpaarden mee naar Zuid-Amerika, waaronder vele mooie exemplaren. Maar een groot aantal hiervan is toen der tijd ontsnapt. Vele paarden wisten op de enorme pompas van Zuid-Amerika te overleven, dit was een wrede en onbenaderbare plek.
Van deze paarden stamt de Crioulo af. De Crioulo is nog steeds door heel Zuid-Amerika te vinden maar voornamelijk in Peru en Argentinië. Men gebruikte de Criollo voor vele doeleinden, onder ander als pony voor de Gaucho (de Argentijnse cowboy) en als cavaleriepaard. 

  
  
Het oorspronkelijk bloed van de Crioulo is Andalusisch, Berbers en Arabisch, en het dankt zijn kleine maat aan 300 jaar strenge natuurlijke selectie.
Het ras is verfijnt door gevolg van het klimaat, van de temperatuur en de kwaliteit van de weilanden. Ook of ze in de heuvels of in de laagvlakte zijn gefokt, en van de particuliere selectieve fokkerij, geënt op de plaatselijke smaak.

Gebruiksmogelijkheden
De Crioulo wordt door de Gaucho's gebruikt om vee mee te drijven. De Gaucho gebruikt zijn paard niet alleen om op te rijden maar slaapt ook op zijn paard. Verder is het een goede rijpony die grote afstanden kan afleggen.

  

Bijzonderheden
Zuid-Amerika produceert een van de hardste paarden ter wereld, het kleine warmbloedpaard de Crioulo, rijpaard van de Gaucho's op de grote veeranches in het centrale deel van het continent. Het komt, met kleine variaties in type en stokmaat, in heel Zuid-Amerika voor als de Crioulo en Anglo-Argentino van Argentinië en Uruguay; de Crioulo van Brazilië; de Costeno en Morochuco van Peru; de Caballo Chileno van Chili en de Llanero van Venezuela.Ziehier een super leuk filmke ... heel grappig en gepast op muziek naar voor gebracht ... kei toff datte ... hiiiii ... Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé  ... Enjoy it ... hiii ... ! !

Met name in Argentinië is men erg trots op het uithoudingsvermogen van dit paard en organiseert  men verrichtingsproeven om hun uithoudingsvermogen en weerstand te testen, wat dan weer invloed heeft op de keuze bij de fokkerij.

  

Jaarlijks organiseren de fokkers een 15 dagen durende rit waarbij het paard een afstand van ruim 700 kilometer moet afleggen, een gewicht van 110 kg dragend, met niets anders te eten of te drinken dan wat men onderweg tegen komt.
Zonder de Crioulo zou de Gaucho nergens zijn: deze ruiter zit altijd in het zadel, weer of geen weer. Zijn “Recado” een soort zadel, gebruikt hij zowel om te rijden als om op te slapen. Er wordt wel gezegd dat, wanneer men een gaucho zijn paard afneemt, men hem zijn benen afneemt.

  

Veel liefs ... drijvende groetjes ... hiii ...Miryam

Westies zijn levendig, vrolijk, speels en barsten van het zelfvertrouwen... !
  
Geschiedenis van het ras :
In de negentiende eeuw kwamen in Schotland meerdere soorten laagbenige, ruwharige terriers voor. Robuust,niet kleinzerig en uitstekende bestrijders van schadelijke dieren. Soms werden er witte pups geboren, die meestal om het leven werden gebracht omdat men van mening was dat hun jachteigenschappen niet zo goed waren als die van hun gekleurde broertjes en zusjes. Op het eilans Skye kwamen echter al sinds het begin van de achttiende eeuw geheel witte terrierstammen voor, daar er fokkers waren die zich inzetten voor deze witte terriervariëteit. Het is echter door kolonel Malcolm uit Poltalloch in Schotland die aan het begin van de twintigste eeuw zijn honden tentoon begon te stellen dat de witte terrier bekend werd. Zijn honden en langharige, witte variëteit, die Rosneath Terrier werd genoemd, legden de basis voor de hedendaagse 'Westie'.



Algemene omschrijving
Westies zijn levendig, vrolijk, speels en barsten van het zelfvertrouwen. Ze zijn niet snel ergens van onder de indruk, en alert op alles wat er om hen heen gebeurd. Ze laten hun stem horen als ze onraad bespeuren. Excessief blaffen kan bij goede opvoeding worden voorkomen. Ze zijn trouw aan hun eigenaar en diens gezinsleden, en beslist aanhankelijk, maar tevens eigenwijs en zelfstandig.Hun slimheid en vindingrijkheid moet niet worden onderschat; hun aanwezigheid geeft zonder meer leven in de brouwerij. Ziehier het prachtig super lief filmpje ... met twee Westies in de hoofdrol ... hiii ... op een aangenaam muziekdeuntje naar voor gebracht ... hmm ... Voor de kijklustigen onder jullie gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... !

Hoewel alert zijn ze niet argwanend t.o.v. vreemden. Het ras kan het goed vinden met kinderen, zeker als deze de leeftijd hebben waarop ze met de hond kunnen spelen en ravotten.

 
De omgang met andere honden is redelijk tot goed, al kunnen reuen het soms niet altijd laten om een sexe-genoot uit te dagen. Het jachtinstinct is sterk ontwikkeld, wat inhoudt dat een harmonieuze omgang met kleine huisdieren niet vanzelfsprekend is. Een goede socialisatie kan echter een wereld van verschil maken. Deze hond heeft een doortastende baas nodig die hem beslist consequent moet opvoeden, en die zich niet om de tuin laat leiden. Blijft duidelijke leiding achterwege dan zoekt de hond zijn eigen (vaak ongewenste) bezigheden.
 

De Turkse Angora
is het oudste langhaar raskat van de wereld

  

De Turkse Angora is het oudste langhaar ras van de wereld. Vreemd als je dan vandaag de dag ziet dat alle rassen die afstammen van de Turkse Angora (de Pers, de Maine Coon en de Noorse Boskat bijvoorbeeld) de Turkse Angora in populariteit zijn voorbij gestreefd.

Geschiedenis
De Turkse Angora was rond 1700 erg geliefd aan het Franse hof en menig edelman beschouwde het als een eer als hij zo'n witte langharige kat kon bemachtigen. Kooplieden en kruisridders hadden deze katten meegenomen uit Turkije. Europese kolonisten namen eeuwen later hun eigen Europese katten mee naar Amerika en Canada. De Turkse Angora was, via de Vikingen, al aanwezig.

  
 Met een kleurtje
In het begin hield men zich alleen bezig met de fok van de witte Turkse Angora. Gekleurde dieren werden als een foutje aangemerkt. Gelukkig heeft men ingezien dat ook de gekleurde dieren wel degelijk Turkse Angora's zijn, vandaar dat nu ook alle natuurlijke kleuren worden erkend. Dit zijn zwart, blauw, rood, crème en schildpad en verder de effen of diverse tabby-patronen. Ook zilver hoort tot de mogelijkheden en dit alles met of zonder wit.Ziehier een supper schattig en lief filmpje van een kitten die met zijn beste maatje wil spelen .... hiii ... op een prachtig muziekdeuntje naar voor gebracht ...Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten voor je dit aanklikt hé ... !

Sierlijk verschijning
De Turkse Angora is een sierlijke, oosterse gebouwde halflanghaar-kat. Een zijdeachtige vacht, iets dat vooral bij de gekleurde dieren erg opvalt, een pluimstaart, een broek en een op het lijf wat langere vacht met kraag. 

  

 Tot op hoge leeftijd zijn ze speels en blijven ze nieuwsgierig. Kortom een echte kroelkat. Meestal kiest de Turkse Angora een favoriet uit, en hij of zij zal dat merken ook. Zij of hij wordt overladen door attenties, knabbelen aan je oor of tenen, op je schouder gaan zitten en er niet meer af willen. Ze helpen mee de krant lezen, en met een beetje pech gaan ze ook mee in bad of onder de douche. Het zijn wel praters, maar geen zeurders. Andere kattenrassen verdragen ze goed, ook honden zijn meestal geen probleem.

Al met al een is de Turkse Angora een gezond natuurras dat erg op mensen is gericht. Bedenk echter dat het geen kat is die alleen maar mooi ligt te zijn; het is een intelligente en speelse kat. Een kat ook die - als hij aandacht wil - dat opeist, goedschiks of kwaadschiks. En die aandacht krijgt hij gegarandeerd.

  

Veel liefs ... Spinnende groetjes ... Miryam

Apassionata .... een stukje pure rust .... !

  

De natuur gaf het paard zijn kracht, zijn schoonheid en zijn atletische beweeglijkheid. Deze geven het paard zijn trots, zijn uithoudingsvermogen maar vooral zijn ongelooflijke gevoel voor evenwicht. Apassionata speelt hier duidelijk op in , om die éénheid tussen paard en mens te bekomen ! ! Niet voor niks zijn zij dan ook " het van het " voor elke paardenliefhebber !

Fenomenaal om zien... let op het speelse wat het paard uitstraalt , zijn nieuwsgierigheid naar het volgende , het gericht zijn naar de éénheid ...hier een wonderbaarlijk stukje ...rust ... voor elke dieren liefhebber een absolute must ... !
Als dierenliefhebber moet je deze absoluut gezien hebben !
 Ooohh zo.... rustgevend filmpje ...! Vergeet het muziekje in de linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... hé ! !

  

 Veel liefs ... Rustgevende groetjes Miryam

 De Basset Hound ...
een neus van uitzonderlijke kwaliteit  ... ! !

  
Oorspronkelijk komt het ras uit Frankrijk, met de Basset-Artesien Normand als voorvader, kwam naar Engeland en werd daar gekruist met de Bloedhond. Hij werd gebruikt voor de hazejacht. Het ras speurt uitstekend en is vasthoudend bij zijn acties. In 1887 werd het ras door de Engelse Kennel Club erkend. Kenmerkend voor dit ras is het zorgelijke uiterlijk en het milde en vriendelijke karakter De Basset Hound is aan het einde van de vorige eeuw als ras erkend. De Hound stamt af van andere deels uitgestorven laagbenige jachthonden, zoals die in het Europa van de zestiende eeuw al bekend waren. (het franse woord "bas" betekent laag).

 

De Engelsen, die omstreeks 1860 op een franse hondententoonstelling kennis maakten met deze in ere herstelde jachtenhonden, waren zo verrukt van deze hounds, dat ze de Basset importeerde in Engeland en verder fokten. De basis bleek al ras te smal en degeneratie dreigde. Het is de zeer bekwame fokker Millias geweest, die nieuw bloed invoerde door de kruising met de bloedhond. Het resultaat van deze kruising is de huidige Basset Hound. Vanuit Engeland zwermde de Basset Hound over de hele wereld. Alhoewel kleine verschillen in de loop de tijden optraden tussen de op de verschillende continenten gefokte Basset Hounds is de standaard zeer stabiel gebleken. In Europa werd de Basset omstreeks de jaren dertig geïntroduceerd en is hij, zij het op bescheiden schaal, een gevierde huisgenoot.

 

De Basset Hound behoort tot de groep van lopende honden of brakken. Dat wil zeggen, dat hij bij de jacht werd gebruikt op klein wild, als konijnen, hazen, vossen e.d. Hij dreef daarbij zelfstandig in meuteverband het wild op en bracht het voor het geweer van de jager. Door de bouw van de Basset Hound ontwikkelt hij een tempo, waaraan het wild zich aanpast en de jager in staat stelt te voet vaak door onbegaanbaar terrein, de meute te volgen. Om de jager te laten weten, waar de meute en het wild zich bevinden in laag struikgewas en bos, jagen de Hounds onder luid geblaf ("hals geven"). Ziehier een supper lief filmpje ... en het is zeker geen luid geblaf .... hiiii ... op een mooi deuntje naar voor gebracht ! Voor de lijklustigen onder jullie ... vergeet even het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... ! !

Bij ons is de Basset Hound dus meer een gezelschapshond, waarbij u echter rekening moet houden met deze oorspronkelijke gebruikseigenschappen.

Karakter en gedrag van de Basset Hound:
Onder het fraaie uiterlijk van de Basset Hound met zijn waardige blik en melodieuze stem, die hij nooit overmatig gebruikt, gaat een hart schuil, dat de ware passie voor de jacht nog bezit. Als meutehond heeft hij van huis uit een sociaal gevoel, dat in zijn gedrag in het gezin tot uitdrukking komt. Hij neemt graag deel aan de gezellige dingen in het gezin. Hij is lief, rustig en aanhankelijk; plezierig en verdraagzaam in de omgang met kinderen en ondanks zijn misschien wat treurige blik altijd goed gemutst.

Hij is trouw en verstandig. Daarenboven heeft hij in het algemeen een sterk gestel en behoeft geen overdreven verzorging. U moet echter wel een paar dingen in de gaten houden, die te maken hebben met dat oude erfgoed van zijn werkende voorvaderen, wat hij nog niet heeft vergeten. Aan gehoorzaamheid en opvoeding zult u consequent vanaf de prille puppytijd veel aandacht moeten besteden, meer dan bijv. bij een herder of aanstaande jachthond. Hij verwacht dat ook van u, die hij als meuteleider ziet.

Door dat meutegevoel kan hij ook wat slecht tegen lang alleen zijn, op een gegeven moment zal hij dat met veel gevoel voor theater en publiciteit kenbaar maken. Uw buren zullen dat wellicht niet op prijs stellen. De Basset Hound beschikt nog steeds over een neus van uitzonderlijke kwaliteit die hem in staat stelt alle eetbare dingen feilloos te registreren en het tot zich te eigenen. Buiten zal hij door diezelfde neus plotseling een aantrekkelijk geurspoor ontdekken, hij zal u op dat moment wel eens kunnen vergeten en op avontuur gaan.

  

Veel liefs ... t speurneusje .... Miryam

Overgewicht bij katten ...

  

Zwaarlijvigheid speelt een belangrijke rol. Dikke katten en poezen bewegen minder. Bij verminderde activiteit zijn ook darmen en andere orgaanstelsels minder actief.

Geslacht:
vanwege de nauwere plasbuis bij katers zien we bij deze sneller volledige obstructies van de plasbuis dan bij poezen. 

 

Hoe herken je het ?
Aangezien de obstructie van de urethra levensbedreigend kan zijn, is het van belang dat u als katteneigenaar in staat bent om de symptomen die mogelijk hierop kunnen wijzen, kunt herkennen.

Abnormale houding tijdens de mictie

  

Behandeling
De behandeling zal dus afhankelijk zijn van de oorzaak. Veelal zal er een speciaal dieet gegeven worden. Vaak zullen er antibiotica gebruikt worden, en meestal een tijdje een pijnstiller. Is er echt sprake van een algehele obstructie van de urethra, dan moet er een katheter in de plasbuis gebracht worden tot in de blaas. Dit kan zeer lastig zijn, aangezien de plasbuis heel erg nauw is, en verstopt zit met kristallen!Als het gelukt is om de katheter te plaatsen, dan zal de blaas gespoeld worden. Vaak wordt de katheter enige dagen op zijn plek gelaten om zodoende een volgende verstopping te voorkomen. Ziehier een leuk  en plezant filmpje... hiiiiii ... met een knipoogje naar.... ! ! Voor de kijklustigen ... gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit te bekijken hé ...

  

De Shetlandpony ... sterker dan een trekpaard ?

 

De Shetlandpony komt van oorsprong van de Shetland eilanden, ten noorden van Schotland. Op deze eilanden heerst een klimaat van koude, wind en regen. Het voedselaanbod is klein en kent weinig variatie. De Shetlandpony heeft zich aan dit strenge klimaat weten aan te passen door een weelderige staart en manenpartij en een bijzonder dikke vacht in de winter te krijgen. De pony's bleven door het beperkte voedselaanbod klein van stuk en zijn taai, sober en sterk.
Op de Shetland eilanden werkte de pony voornamelijk als lastdier. (o.a. hooi en turf transport) Later werd deze kleine pony veel ingezet in de kolenmijnen maar gelukkig komt dat nu niet meer voor.

 

De Shetlandpony kwam in de dertiger jaren naar Europa en vervulde voornamelijk een rol als trekdier. De pony nam destijds ook de taken van de, toen nog bestaande, trekhonden over. Op kleine landbouw- en fruitteeltbedrijven verrichte hij veel werkzaamheden. Het is bekend dat een Shetlandpony, in verhouding tot zijn maat en gewicht, sterker is dan een groot trekpaard. De Shetlander is zelfs, toen de grotere rijpony's nog niet zo bekend waren, vrij veel ingezet als kinderrijpony.

  

Het gebruik
Het gebruik van de kleine Shetlanders is bijzonder veelzijdig te noemen! Behalve als 'speelpony' voor de kinderen (laat kinderen nooit zonder toezicht met het dier sollen!), wordt de Shet gebruikt als rijpony, in 1-, 2- en 4 span bij het aangespannen rijden, zowel recreatief als in wedstrijdverband en vaak in de vrijheidsdressuur! Ziehier het mooi en aangenaam filmpje van een shelty die met plezier springt ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... !

De Nebelung ... een karakteristieke
en elegante kat ... ! !

  

De Nebelung is een karakteristieke en elegante kat, die met zijn mysterieuze verschijning zo uit een sprookje lijkt te komen. De naam Nebelung (duits voor mistwezen) past perfect bij deze kat met zijn nevelkleurige vacht.

Herkomst
De Amerikaanse basis van de Nebelung is gelegd door Siegfried (1984) en Brunhilde (1985). Elsa, de moeder van zowel Siegfried als Brunhilde, was een zwarte kortharige huiskat waarvan de vader op een zwarte angora leek. Zij werd gedekt door een kater die overeenkomsten vertoonde met een Blauwe Rus. Uit dit nest werden zes kittens geboren, waarvan een met halflanghaar, Siegfried (zie hieronder). Siegfried was een bijzondere kat, hij bezat de kenmerkende eigenschappen van een Blauwe Rus, echter gecombineerd met halflanghaar.

  

Vijf maanden later wierp Elsa nog een nest van dezelfde vader. Hieruit werden zeven kittens geboren. Twee van deze kittens hadden halflanghaar waarvan de ene zwart en het andere poesje blauw was gekleurd (Brunhilde).

Brunhilde had zijdezacht haar dat lichter was dan dat van Siegfried. Cora Cobb was zo onder de indruk van deze kittens dat ze vond dat dit een eventueel begin van een nieuw ras zou kunnen zijn.

  

De ras standaard van de Nebelung is gelijk aan die van een Blauwe Rus, maar met één verschil haarlengte.

  

Veel liefs ... hiii snoezige groetjes ... Miryam