De Mechelse Herder is een hond waarop we als Belg terecht fier mogen zijn.

Wereldwijd wordt de Mechelse Herder geapprecieerd, en dan vooral door hondensportliefhebbers en politiemensen.  Twee gebieden waarin de Mechelse Herder tot de besten behoort.


 


Ziehier een prachtige docu van deze alzo prachtige hond de Mechelaar...
 vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

Hij verdient zijn pluimen als waakhond, verdedigingshond, drugshond, sporthond, speurhond, lawinehond enz.  De Mechelaar is hét voorbeeld van de moderne werkhond.

Huishond

Mits voldoende beweging en training is de Mechelse herder ook geschikt als huishond. Door zijn temperament heeft hij het wel nodig dat zijn baas veel met hem bezig is en hem de nodige aandacht schenkt. Dankzij een consequente opvoeding leert hij al snel zijn plaats in het gezin kennen.

Als deze hond goed opgevoed is, dan is zijn baas z'n afgod. Hij blijft kort bij de baas en dicht bij huis. Deze hond denkt er niet aan om weg te lopen. 

 


Met kinderen

 Een Mechelse herder is een hond die zich kan aanpassen aan kinderen mits constante supervisie en door hem van jongs af een specifieke opvoeding te geven. Een Mechelse herder heeft nood aan een goede opvoeding en de juiste begeleiding.Laat echter nooit kinderen achter bij eender welke hond van welk ras ook.


 


Leervermogen

Het is een geweldige sporthond. In de eerste plaats omdat hij onvermoeibaar en erg wendbaar is. Maar ook omdat hij wil leren en wil gehoorzamen. Deze hond staat steeds klaar, is trouw en wil niets liever dan samenwerken met zijn baas. 

De ideale waakhond

Tegen vreemde mensen, andere honden of vreemde dieren gedraagt de Mechelse Herder zich meestal wantrouwig, soms zelfs agressief. Hij heeft alles gehoord en bij een vreemd geluid reageert hij door te blaffen

De Bombay ...
treffende gelijkenis met de zwarte panter ! 

  

 
Herkomst: Amerika
De Bombay is in de jaren vijftig in amerika onstaan door de kruising van een American-shorthair met een Burmees... de vacht kenmerkt zich door zijn diepzwarte kleur.


 
  


 
 De Bombay is vernoemt naar de stad Bombay (India) om zijn treffende gelijkenis met de zwarte panter die daar leeft. De Bombay is een zeer sociale kat die gek is op mensen en ondanks zijn gelijkenis met de zwarte panter er betrekkelijk weinig moeite mee heeft altijd binnen te zijn.

 
 



Ziehier een prachtig mooi filmpje van deze toch biezondere zwarte kat! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten  , alvorens dit aan te klikken ...  !!

Buiten de verenigde staten komt de Bombay nog nauwelijks voor ( is in Engeland nog niet eens erkend)maar vermoedelijk zal dit gezien zijn pracht niet lang meer duren. 


 


Kenmerken :
Kop: Rond met een bol gezicht dat driehoeksvormig uitloopt in een goed ontwikkelde snuit
Ogen:Rond, wijd uiteenstaand goud tot koper kleurig
Oren: breed aan de basis met een afgeronde top iets naar voren gericht 


 


Lichaam: gespierd, maar tegelijkertijd lenig, middelgroot formaat.
Staart: een staart van gemiddelde lengte.
Vacht: De vacht moet kort en glad aanliggend zijn.
Kleur:De kleur is glanzend diepzwart . 

 




Veel liefs ... groetjes ... Miryam  

Hoe wordt het apporteren leuk voor je hond ... ! !

  

HAAL HEM ZELF MAAR... ! Heb jij ook zo'n hond die je met opperste verbazing staat aan te kijken als je een leuk speeltje voor hem weggooit ? Of een hond die wel een speeltje ophaalt, maar het vervolgens heel hebberig voor zichzelf houdt ? Oorzaak hiervan kan zijn dat de hond niet gestimuleerd is, het nooit geleerd heeft ! Hoe kun je dit voorkomen? Stimuleren en heel veel oefenen ... ! !

  


Zo wordt een speeltje leuk: Er zijn honden die niet weten wat ze met een speeltje aan moeten. Sommige honden houden er gewoon minder van dan andere om iets in hun mond te nemen. En er zijn honden die in hun jeugd nooit speeltjes hebben gehad en spelen gewoon nooit geleerd hebben. Zaak is uit te vinden of ze echt nergens om geven: vaak blijkt een hond wel geïnteresseerd te zijn in een speciaal speeltje dat hij gewoon nog niet had. Er zijn honden die van een piepbeest houden,' of van een zacht speeltje van zeemleer. Of van een rubberbal met belletje. Of een hal aan een touwtje. Of van een frisbee. En er zijn honden die alleen maar pluchen speelgoed waarderen. 

 

Hier een prachtig voorbeeld hoe je je hond eventueel kunt stimuleren , let wel ,hier word ook het pakwerk gestimuleerd .... vergeet evenwel het filmpje bovenaan t logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken !



Probeer eerst verschillende dingen en neem dat speeltje - liefst twee - waar hij wel enige interesse voor had. Lukt het helemaal niet, knoop dan zijn favoriete hapje in een oude sok en hang die ergens op. Moedig de hond aan eraan te ruiken en te trekken. Geef steeds een andere sok. Als je hond enthousiast wordt als je zijn sok ergens ophangt is het tijd om het spel te veranderen: nu houdt je de sok vast en moedigt de hond aan om eraan te trekken. Gaat dat eenmaal enthousiast, dan is het moment van apporteren aangebroken. De hond is genoeg gemotiveerd om de sok te leren apporteren. Gebruik dus de sok of zo'n speeltje waar hij uiteindelijk toch interesse voor bleek te hebben. 

 


Je hond vindt een speeltje leuk: Als je hond een speeltje naar je toe brengt, neem je dat aan, geef wat lekkers en gooi het weer weg. Dat is vrij simpel, zo'n hond zal makkelijk leren apporteren. In feite kan hij het al, alleen nog niet op verzoek.
Herhaal het spel en breek het af als de hond nog enthousiast is. Het kan ook zijn dat de hond met het speeltje bij je terugkomt, maar het niet afgeeft.


 
 
Geen nood. Eerst probeer je hem te bewegen het voorwerp te ruilen voor een heel smakelijk hapje. Als dat lukt, gooi het speeltje dan weer voor hem weg. Een hapje in ruil voor een speeltje en dan het speeltje weer terug, dat is zo'n slechte ruil nog niet. Je kunt in plaats van wat lekkers ook een ander speeltje nemen waar de hond dol op is. Geeft hij je het ene, dan beloont jij hem met 'goed' en gooit het andere voor hem weg. 

 
 

Resumerend. Met de nodige inspanning en een positieve beloning is het mogelijk vrijwel iedere hond te leren apporteren. Apporteren is niet alleen een enig spel voor baas en hond voor de rest van zijn leven, maar tevens een heel prettige manier om probleemgedrag weg te trainen. Een hond leren apporteren is dus echt zinvol.

 

Veel liefs ...  Miryam

Zorses ... Een zebrapaard  of -ezel ... 

 
 
Een zorse is de nakomeling van gestreepte zebrahengst en een paardmerrie. Het is een zebroid: deze termijn verwijst naar om het even welke hybride met gestreept voorgeslacht.De Zorse heeft meer de gestalte van een paard dan een zebra, maar heeft goed gestreepte benen en vaak strepen op het lichaam of de hals. Zoals  de meeste andere hybriden, is de Zorse onvruchtbaar.

Cossar Ewart, Professor Biologie in Edinburgh (1882-1927) en een geneticus, kruiste de gestreepte zebrahengst met paarden en poneymerries om de theorie van telegony, of vaderlijke indruk te onderzoeken. Cossar Ewart gebruikte Arabische merries. De gelijkaardige experimenten werden uitgevoerd door de Overheid van de V.S. en werden vermeld in “Genetica met betrekking tot Landbouw”door E B Babcock en RE Clausen en in de “Wetenschap van het Leven” door H.G. Wells en  J Huxley en GP Wells (c.1929).

 

Zie hier een korte intro van dit biezonder paard , vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...
 

Zebras, de ezels, en de paarden zijn alle lid van familie- Equines. Equines kunnen worden gekruist om hybriden te kweken. Zij zijn allen lichtjes verschillend in genetische makeup, maar nog alle equines. De paarden hebben 64 chromosomen, terwijl de zebra schommelt tussen 44 en 62 (afhankelijk van soorten). Zorses kunnen mannelijk of vrouwelijk zijn, maar is steriel aangezien hun chromosoomtelling 63 is.

 

Het werd vrij snel duidelijk dat Zoses niet de gemakkelijkste van de paardenfamilie zijn om mee om te gaan. ( volgens trainer Pat Parelli)

 Zorses hebben de voorkeur boven de zuivere zebras voor het berijden om verscheidene redenen.Zij zijn gewoonlijk minder temperamentvol dan zebras, hoewel zij nog niet zo gemakkelijk zoals rasechte paarden worden behandeld en ook is het niet aangewezen om door onervaren personen bereden te worden

Hun ongeveer gelijkenis op het paard, in het bijzonder het schoudergebied maakt het makkelijker om hun te zadelen.

Zebras, zijn wilde dieren, en niet gedomesticeerd zoals paarden en ezels, en geven dus hun wilde dierlijke trekken door aan hun nakomelingen.

Zebras, niet zo groot, zijn bijzonder sterk en agressief.

Meestal zijn er twee trainers nodig die kettingen gebruiken als een leidsel en zij staan elk aan één kant van de zebra om toch enigszins het dier onder controle te kunnen houden bij het opleiden of trainen.

Zo ook hebben Zorses een sterk temperament en kunnen ook wel agressief zijn.

 

Veel liefs ... groetjes ...Miryam

De Manx ...een aanhankelijke kat
die enorme rust uitstraalt ... ! 

 

De Manx is een eeuwenoud, op een natuurlijke manier tot stand gekomen ras dat vandaag de dag nog steeds op het Isle of Man in zijn funktie als muizenvanger en geliefd huisdier door de boerenbevolking gehouden wordt.
 
                                                                 
De wortels van het ras liggen op het Britse Isle of Man dat in de Ierse Zee ligt. Naar alle waarschijnlijkheid is daar ongeveer vier eeuwen geleden een spontane mutatie opgetreden die resulteerde in de geboorte van een staartloze kitten. 

 

Deze kitten groeide op en heeft zich kunnen voortplanten, zodat er langzaam maar zeker steeds meer staartloze katten op het eiland geboren werden.Ondanks het vaak deels tot compleet ontbreken van de staart hebben de katten geen moeite bij het houden van hun evenwicht of lopen en springen. Ze kunnen met alle gemak over een smalle schutting lopen of in bomen klimmen.  


 


Gezien de geisoleerde ligging van het eiland waren er op den duur meer staartloze katten dat katten met een staart. Het bestaan van deze katten bleef niet onopgemerkt. Melding van import werden reeds in 1830 gemaakt, en op kattententoonstellingen in de Verenigde Staten en op het Europese vasteland werden omstreeks 1890 al Manxen uitgebracht.

 

Het ras heeft op het Isle of Man nog steeds een officieel beschermde status. In de rest van de wereld wordt deze kat als een curiositeit beschouwd. 

                                                                   
Ziehier een prachtige docu over dit toch ogenschijnlijk wonderbare kat ... voor de kijklustige onder jullie vergeet het muziekje in bovenaan het logje niet uit te zetten hé ... voor je diaanklikt ... ! !

Manxen stralen een bepaalde rust uit. Het zijn over het algemeen aanhankelijke katten die het met andere katten en honden, maar ook met mensen en kinderen, goed kunnen vinden.
 


 

Al hebben sommigen de neiging zich aan een bepaalde persoon binnen het gezin in het bijzonder te hechten. Manxen zijn ondanks hun rustige en evenwichtige karakter bijzonder speels en blijven dit tot op hoge leeftijd. Manxen zijn relatief gezonde katten die met een goede verzorging een hoge leeftijd kunnen bereiken.De Manx is een aanhankelijke kat die het goed kan vinden met andere katten, honden en ook met mensen en kinderen.  Ze zijn enorm speels waardoor u de nodige speeltjes moet voorzien. 

 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

De Appaloosa ... betrouwbaar, verdraagzaam en evenwichtig paard ...


 

Een Appaloosa valt direct op. Met zijn bijzondere vachttekening trekt hij onmiddellijk de aandacht. En toch is de Appaloosa meer dan een gevlekt paard, veel meer ... ! De door de Nez Perce indianen gefokte Appaloosas stammen af van de door de Spanjaarden rond 1600 meegebrachte gevlekte paarden.

 

Deze stam, gefascineerd door de kleur, snelheid, uithoudingsvermogen en het karakter van deze paarden, werd de Appaloosa fokker bij uitstek. Alleen de beste dieren werden voor de fokkerij gebruikt; minder goede exemplaren werden verhandeld of gecastreerd. Aan het einde van de 19e eeuw kwam er  bijna een einde aan het bestaan van de Appaloosa. De indianen werden door de regering gedwongen in reservaten te gaan wonen.


 


De Nez Perce indianen weigerden dit, vluchtten richting Canada, maar werden vlakbij de Canadese grens door het leger overmeesterd. De indianen werden naar een reservaat gebracht. Enkele honderden Appaloosas werden neergeschoten om te voorkomen dat de indianen opnieuw zouden proberen te vluchten.




De Appaloosa is een zeer betrouwbaar en verdraagzaam paard met een evenwichtig karakter dat net zo van mensen houdt als deze van hem. De Appaloosa is intelligent, gemakkelijk te trainen, ideaal voor oudere alsook jongere mensen en daarmee het paard voor de hele familie. Maar het is ook hèt paard wanneer er hoge eisen gesteld worden. Het is een solide paard maar gelijkertijd ook een super atleet met grote successen in de westernsport, lange afstandsritten en op de renbaan.

 


Een veel voorkomende fout is echter dat elk gevlekt paard een Appaloosa genoemd wordt. Dit is verre van juist! Er zijn namelijk ook nog andere, gevlekte rassen zoals bijvoorbeeld de Knabstrupper uit Denemarken en de Pinzgauer uit Oostenrijk.Ziehier een prachtige voorstelling... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....

 

Veel gevlekte paarden in Nederland zijn ontstaan uit kruisingen met deze rassen en worden ten onrechte "Appaloosa" genoemd. Tegenwoordig spreekt men in Nederland vaak over Amerikaanse Appaloosas en Nederlandse Appaloosas.

Eigenlijk is dit jammer en geheel overbodig; een Appaloosa stamt altijd af van de paarden uit Noord Amerika en heeft altijd een Amerikaans registratiepapier; het is het enige paard dat met recht APPALOOSA genoemd mag worden!

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Picardische Herdershond
of Berger Picard

De Picardische Herdershond of Berger Picard deed in de negentiende eeuw zijn intrede in Frankrijk. Deze  vrij grote herders werden door de Kelten meegenomen. 

Deze hond is een afstammeling van de oude Herdershonden uit de Middeleeuwen zoals die op schilderijen werden afgebeeld.

De honden zijn verwant aan de Briards en de Beauceron en werden samen met deze honden in 1863 voor het eerst tentoongesteld.  In 1925 werd de standaard opgesteld en werd dit ras officieel erkend. Door het ras te gebruiken voor de fok van de Bouvier des Flandres, verdween het ras als zodanig. Pas aan het einde van de tweede wereldoorlog zijn de liefhebbers van het ras weer begonnen met de fok en is het aan hen te danken dat dit ras praktisch uit het niets weer ontstond. Zijn werkterrein bevindt zich tegenwoordig in de regio Pais-de-Calais. Frankrijk is niet al te dichtbevolkt met deze herders en buiten Frankrijk zijn er zeer weinig exemplaren.

IDEALE RASKENMERKEN
Deze ruwe, norse herder heeft een natuurlijk en rustiek uiterlijk. Hij is één van de grootste herders, heeft een lange rug en goede benen.  De Picard heeft een schofthoogte van 60 tot 65 cm voor reuen; teven zijn 55 tot 60 cm en het gewicht 23 tot 31 kg. Het hoofd is enigszins smal en de oren, die klein moeten zijn, worden rechtop gedragen en hebben een brede basis. De staart wordt in actie hoog gedragen. De ruwe, verwarde vacht is een belangrijk kenmerk van de hond.

. 

Het is een stugge, halflange vacht die ruw moet aanvoelen, met een dichte ondervacht. De vachtkleuren zijn grijs ( zwartgrijs, blauwgrijs, roodgrijs ), licht of donker fauve, of een mengeling van deze kleuren. Een kleine witte aftekening op de voorborst en/of op de tenen is toegestaan. Er komen ook witte exemplaren voor.

Ziehier een exellent prachtige slide van de Berger Picard met zijn specifieke uitstekende eigenschappen , zowel als veedrijver , sport en spel , bewaking en het gezellig omgaan met mens en dier ... veel kijkgenot ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...  !!
 

Ondanks zijn strijdlustige aard kan de Picard een fijne huis- en familiebewaker zijn. Hij is zeer zelfbewust maar ook zeer aanhankelijk.... Deze hond is zachtaardig voor eigen mensen, maar gereserveerd tegenover vreemden.

 



 Hij is intelligent, waakzaam en onvermoeibaar, aanhankelijk en lief voor kinderen.  Het is een hond die veel beweging nodig heeft, want het is nog steeds een echte werkhond.

 

Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

Overgewicht bij katten ...


 


Zwaarlijvigheid speelt een belangrijke rol. Dikke katten en poezen bewegen minder. Bij verminderde activiteit zijn ook darmen en andere orgaanstelsels minder actief.

Geslacht:
vanwege de nauwere plasbuis bij katers zien we bij deze sneller volledige obstructies van de plasbuis dan bij poezen. 

 

Hoe herken je het ?
Aangezien de obstructie van de urethra levensbedreigend kan zijn, is het van belang dat u als katteneigenaar in staat bent om de symptomen die mogelijk hierop kunnen wijzen, kunt herkennen. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als u een van onderstaande symptomen opmerkt. Urine met bloed erin, abnormale kleur van de urine. 
                                                                            
  

Veel persen tijdens de mictie (=het plassen), of vaak plassen van slechts kleine hoeveelheden, miauwen of schreeuwen als zij/hij op de kattenbak is.
Gedragsveranderingen als lusteloosheid of juist onrust, vaak naar de kattenbak lopen, klaaglijk miauwen, zich verstoppen of niet willen eten, veelvuldig likken rond anus en penis of vulva. Plots plassen op afwijkende plaatsen, of plassen in huis
Abnormale houding tijdens de mictie (Urineren, ook wel plassen of mictie genoemd )

 

Behandeling
De behandeling zal dus afhankelijk zijn van de oorzaak. Veelal zal er een speciaal dieet gegeven worden. Vaak zullen er antibiotica gebruikt worden, en meestal een tijdje een pijnstiller. Is er echt sprake van een algehele obstructie van de urethra, dan moet er een katheter in de plasbuis gebracht worden tot in de blaas. Dit kan zeer lastig zijn, aangezien de plasbuis heel erg nauw is, en verstopt zit met kristallen!Als het gelukt is om de katheter te plaatsen, dan zal de blaas gespoeld worden. Vaak wordt de katheter enige dagen op zijn plek gelaten om zodoende een volgende verstopping te voorkomen. Ziehier hoe je je kat eventueel in beweging kunt houden...ghiii ... met een knipoog naar een loopmolen .... ! ! Voor de kijklustigen ... gelieve eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken

é


De behandeling wordt voortgezet totdat er in de urine geen afwijkingen meer gevonden worden. Vaak zal er overwogen worden om gedurende langere tijd, soms levenslang, speciaal dieet voer te geven. 

 
Veel liefs ... actieve groetjes ... Miryam

De Coton de Tuléar ...voelt katoenachtig aan ... en word bestempeld als de clown onder de honden...

 


De Coton de Tuléar is een kleine witte gezelschapshond.Hij valt dan ook in groep 9, de groep gezelschapshonden. Hij dankt zijn moeilijke naam die je uitspreekt als “kooton de tuleeaar” aan de structuur van zijn vacht, die katoenachtig moet aanvoelen en aan de plaats waar hij vandaan komt nml. het plaatsje Tuléar op het eiland Madagascar.


 


De vacht van de Coton is halflang tot lang.Wit van kleur, met mogelijk hier en daar een zweem van champagne kleur of lichtgrijs tot donkergrijs  mn. aan de oren.
Het behoeft weinig verzorging als we het hebben over trimwerk, wel moet hij regelmatig geborsteld worden.


 

Vele noemen hem de clown onder de honden, een naam die hij zeker eer aan doet, zowel qua uiterlijk als qua karakter. Ghiiiiiii ... amaai ... hier een super grappig filmpke van deze " clown" ... hiii ..... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! !

De coton heeft een vrolijk en open karaktertje.Is leergierig maar behoeft wel een consequente opvoeding.De Coton is ook waaks, als er onraad in de buurt is zal hij dan ook zeker van zich laten horen.  

 


Enkele rassen die genoemd worden als mogelijk voorouders van onze Coton’s zijn de Bichon, het Vlinderhondje (vanwege de kleurtjes) en de Bedlington terrier vanwege de welving die de Coton in de rug heeft.


 


Toen in 1966 enkele mensen in Madagascar de Madagaskische kennelclub oprichtte vroegen ze ook onmiddellijk erkenning aan bij de FCI voor hun plaatselijke rasje de Coton de Tuléar. Die erkenning volgde in 1970 en in ’71 is de eerste rasstandaard gepubliceerd, de laatste standaard dateert van 2000 en Madagascar heeft niet langer de rasstandaard in handen, deze ligt nu in Frankrijk.

 
 

Veel liefs ... knipoogje ... Miryam

De Pinto .... paarden met een gevlekte vacht ... !

 

De Pinto stamt af van de paarden met gevlekte vacht die NoordAmerikaanse indianen ontvreemdden bij de conquistadores. Zijn naam heeft hij te danken aan een Spaans woord, 'pintado', wat 'geverfd' betekent.Een Pinto karakteriseert zich beter aan de hand van zijn kleur en niet zozeer door zijn bouw.
 

 


 Gewoonlijk is het een stevig gebouwd, krachtig paard dat gedurende lange tijd inspanningen kan leveren. De vacht van de Pinto kan worden onderverdeeld in twee groepen: de 'overo' (witte vlekken op een gekleurde ondergrond) en de 'tobiano' (wit met vlekken in verschillende kleuren, behalve zwart).
 

 


De Pinto werd nog niet zolang geleden erkend als ras en dan nog maar alleen in de Verenigde Staten. Dit spectaculaire paard heeft soepele, losse gangen en gewoonlijk is het bijzonder comfortabel.


  


Het bezit een korte, dunne staart. Wellicht ontstond die door selectief fokken om niet te blijven hangen aan de struiken en doornen van de ongerepte vlakten in de VS. 

 


Ziehier  een voorstelling van een prachtige pinto wat te koop wordt aangeboden nbsp;... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... ! 

 

 Het lijkt niet zo evident  ... maar net als beloningen worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.  Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf direct volgen op het gedrag.  Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd, te straffen voor dit gedrag. 


 

 De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor de thuiskomst van de eigenaar iets heeft uitespookt dat door de eigenaar van de hond niet als aangenaam wordt ervaren.  Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren aan elkaar voor het krijgen van straf, in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld, een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.  Het dier heeft er echter geen idee van dat hij zelf verantwoordelijk was voor het vernielen van de stoel. 

 


Bovendien kan voor sommige mensen het straffen verslavend werken, men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker wordt, en de kans dat hij dus agressief zal reageren toeneemt (angst-agressie).  Als de hond zich onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan met straffen. Daarnaast kan het geven van straf ook negatieve effecten hebben.  Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.  

 

 Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar of effectief.De beste manier om een hond een bepaald gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven, wat dan weer beloond kan worden. Ziehier een leuk candid camera filmpje ... ghiiiiiii ...  hoe slim honden wel kunnen zijn als ze het huis ff voor hun alleen hebben ... knipoogje  ! Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Probleemgedrag ontstaat vaak doordat de fouten zijn gemaakt bij het belonen of straffen.  Het is dan weer zaak de hond alternatieven aan te bieden, voordat men overgaat tot corrigeren.

  

Zoals al eerder vermeld is behalve de sterkte van de straf en de beloning ook de timing van beide erg belangrijk.  Indien het gaat om zaken die we niet kunnen controleren (zoals het vernielen van het meubilair tijdens afwezigheid van de eigenaar), is het beter om te voorkomen dat de hond ongewenst gedrag kan gaan vertonen. 

 

In dat geval kan een kamerkennel (= bench) een uitkomst zijn.  Hiermee wordt ongewenst gedrag voorkomen en als de hond de kamerkennel heeft aangeleerd als een prettige ervaring, zal hij er ook geen moeite mee hebben om in zijn eigen veilig en aangnaam plekje te vertoeven ... maar vergeet vooral het belonen niet en slecht gedrag kan men beter negeren door de hond links te laten liggen ... en totaal geen aandacht te schenken !  

  

Hetzelfde geldt voor het straffen van de hond als hij na eindeloos roepen eindelijk komt.  Wordt de hond op het moment dat hij dan toch bij de eigenaar komt gestraft, dan wordt niet het treuzelen van de hond maar het terugkomen bestraft.  Met als gevolg dat de hond de volgende keer twee keer zal "nadenken" vooraleer hij terug tot bij u komt want er hangt hem tenslotte een straf boven het hoofd... oei oei ... knipoogje                

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Lapjeskat onder de loep... ! !


 

Een lapjeskat is een kat die wordt gekenmerkt door een vacht met drie kleuren: wit, ros en zwart. Deze kleuren kunnen als grotere vlekken optreden, en de vacht van de kat ziet er dan uit als een soort lappendeken. Ook fijnere verdelingen komen voor, waardoor de kleuren bijna een menging vormen

 


Kleurgenen
De kleur wit wordt door een bepaald gen veroorzaakt dat ervoor zorgt dat katten witte haren, vaak tot vlekken geconcentreerd, in hun vacht hebben. Waar dit gen niet actief is, wordt een kleur waargenomen.

 

Er bestaat echter geen gen dat codeert voor drie kleuren tegelijk: wit, zwart en ros. Wel bestaat er een gen dat de keuze voor ros (een geelachtig rood) bepaalt, en een gen dat kiest voor zwart. Deze genen zijn gekoppeld aan het X-chromosoom.

Vrouwtjes hebben van dit X-chromosoom twee exemplaren, en dit verklaart waardoor de twee kleuren ros en zwart naast elkaar voorkomen. In het kattenembryo wordt na verloop van tijd van ieder paar X-chromosomen er één inactief; het actieve chromosoom bepaalt nu de kleur.

 


Deze kleurfactoren zullen vaak geclusterd optreden; vele gelijksoortige chromosomen naast elkaar veroorzaken dan een kleurvlek, hetzij zwart, hetzij ros.



Geslacht
Lapjeskatten zijn vrijwel altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch is 10% van de lapjeskatten mannelijk. Dit wordt veroorzaakt door erfelijke afwijkingen, en zo'n mannelijk exemplaar is vaak onvruchtbaar. 


 

 Veel liefs ....groetjes ... Miryam

 De  "Morab" een"kruising tussen een Arabier " en "Morgan".


 


De Morab was altijd al meer een paard dat gebruikt werd om andere paarden te verbeteren, dan dat hij zelf als apart ras gefokt werd.
De laatste jaren komt hier verandering in. Fokkers beginnen de goede bewegingen en de schoonheid van dit paard te ontdekken.Het fokken van de Morab is echter nog steeds het werk van de enkele enthousiaste fanaat.


 


De Morab komt voor in alle kleuren; witte aftekeningen op hoofd en benen zijn toegestaan.Het heeft de gangen en houding met de achterbenen achter het lichaam van de Morgan wanneer het stilstaat en het expressieve hoofd en temperament van de Arabier. Hier een knap staaltje aan éénheid tussen mens en dier   !! Let wel dit is een Arabier paardje ... vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

 

De Morab is een gespierd paard, met een lange een schuinliggende schouderpartij en een diepe borst.De rug is betrekkelijk kort en sterk. Het ras ontstond in de 19e eeuw in Amerika en kwam voort uit kruisingen tussen een Volbloed Arabier en een Morgan.De naam "Morab" is dan ook een kruising tussen "Arabier" en "Morgan".

Voor 1930 werden deze kruisingsprodukten toegelaten in stamboeken van beide rassen.Het bekendste product uit deze combinatie was wellicht Golddust (1854), destijds beroemd vanwege zijn snelheid als draver.
De Amerikaanse Burgeroorlog heeft de verdere ontwikkeling van de Morab even in de weg gestaan, maar toen de excentrieke miljonair William Randolph Hearst zich ging interesseren voor de kruising, won het ras aan reputatie.
Vanaf toen werd ook pas de naam Morab gebruikt.

 



Veel liefs .... groetjes ... Miryam

Chinese Cresteds : Chinese gekuifde naakthond ! !

 

De Chinese Gekuifde Naakthond, die ooit de 'eetbare Chinese hond' werd genoemd, stamt volgens sommigen af van een haarloze Afrikaanse voorouder. Door steeds met de kleinste hondjes te fokken, ontstond de moderne versie van dit ras. Deze honden gingen met Chinese zeelieden mee op de wilde vaart en hielden de schepen vrij van ongedierte.
 

 
Tegen de 18e eeuw waren ze dan ook in Afrika, Azië, Europa en Amerika te vinden. Er is tegenwoordig zowel een kale als een behaarde variëteit, de Powderpuff , vaak in hetzelfde nest. Het wonderlijke is dat de Chinese Gekuifde Naakthond warmte kwijtraakt via zweetklieren en niet via hijgen.  Dit ras is in China ( zijn land van oorspong ) zeldzaam, maar geniet een groeiende populariteit in het Westen.




IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte: reuen 28 tot 33 cm, teven 23 tot 30 cm. Het gewicht bedraagt 2 tot 5 kg.  Uiterlijk: lichtgebouwd, sierlijk lichaam; levendig, gracieus gangwerk. Vacht : zacht, zijdeachtig haar op het hoofd, de staart en hoogstens tot de polsen, met verder een gladde huid; de Powderpuff is bedekt met lang, recht, zijdeachtig haar. Kleur : alle kleuren of kleurencombinaties toegestaan. 


 


De kleuren van de huid variëren tussen roze en zwart, waaronder mahonie, blauw, lavendel en koperkleurig.  Hij kan een gevlekt of een effen uiterlijk hebben.  Hoofd: vrij ronde schedel met dun toelopende snuit; middelgrote, donkere ogen; grote, staande oren. Staart: lang, dun toelopend, hoog gedragen. 


 

Ghiiiiiii ... ziehier een super grappig filmpke van een Crested die een Sphynx ontmoet ... ghiiii ... De Cresteds worden ook wel de rockers onder de honden genoemd ... echte punkers ... smile ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken

AARD : dit ras vergt een speciale verzorging van zijn eigenaar.  Door zijn naaktheid is hij erg gevoelig voor ultra-violette straling, voor koude en vocht en andere klimatologische condities.  De liefdevolle Chinese Naakthond maakt al deze verzorging weer goed, doordat hij zeer gemakkelijk zijn affectie toont, vriendelijk is en een levendige natuur heeft.  Hij is slim, opgewekt, speels, makkelijk te trainen en terughoudend naar vreemden. 


 


Ziehier toch wel een heel speciaal filmpje ... een intervieuw in het Fins ... euh ...van een Chinese crested ..Londen genaamd ... mooi om het hondje in het oog te houden , hoe het de aandacht trekt ghiiiiiii ... een echt dgntje hoor !!

Hij gaat goed om met kinderen, wanneer de kinderen hem in zijn waarde laten, m.a.w. hem niet behandelen als speelgoed.  De omgang met andere huisdieren verloopt normaal gezien probleemloos. ACTIVITEIT : de Chinese Naakthond past zich qua beweging aan het gezin aan en is dol op spelletjes.OPVOEDING : de opvoeding is door zijn slimheid niet moeilijk en hij heeft al vlug door wat er van hem verlangd wordt.

 

Veel liefs ... Miryam

De Australian Kelpie... een allround hond... ! 


 

Dit prachtige ras, de Australian Kelpie, is ontstaan uit twee geïmporteerde Black and Tan, kortharige collies met recht opstaande oren. Rond 1860 werden deze collies geïmporteerd door dhr. Elliot en dhr. Allen, van Geralda Station vlakbij Forbes in New South Wales.

 

In een nest wat vlak na de aankomst van de honden in Australië geboren werd zaten verschillende black and Tan puppies en een rood pupje. Het rode pupje had veel weg van een vosje. Vanuit Victoria kwam een teefje, ook van een collie, met de naam Kelpie (een Keltisch woord dat waterbron betekent). Kelpie werd gedekt door een van de pups van dhr. Elliot en dhr. Allen. Een van deze nakomelingen leek zoveel op haar moeder dat ook zij Kelpie werd genoemd.

 

In 1872, op de leeftijd van 12 maanden, werd Kelpie ingeschreven voor de eerste ‘Sheep dog trail’. De wedstrijd werd gehouden in Forbes, New South Wales. Kelpie won deze eerste trail met gemak. Nadat zij deze wedstrijd had gewonnen kwam er een grote vraag naar haar pups. Deze pups werden Kelpie’s genoemd. Zo is de naam Kelpie geleidelijk ontstaan. Tegenwoordig is de naam officieel: Australian Kelpie.Ziehier een prachtig en leerzaam filmpje ... Hoe hoeden Kelpies schapen ... hoe lopen ze over schapen ... ??? Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ....!

Een van de meest beroemde Kelpies in Australië was een ‘smoke blue’ hond, genaamd Coil.Hij won de eerste ronde van de in 1898 in Sydney gehouden sheep dog trails met een maximum aantal punten.

  

De Australian Kelpie wordt nog steeds gebruikt bij het werken met schapen. Deze hond is voor de Australische schapenhouders wat de Border Collie is voor de Britse.
De Australian Kelpie staat er om bekend over de ruggen van de schapen te lopen om zo snel mogelijk aan de andere kant van de (grote) kudde te komen of om achtergebleven dieren terug te brengen.

De Kelpie is een zeer behendige en wendbare hond. Hierdoor is hij zeker geschikt voor behendigheid en flyball. Ook is hij heel alert en heeft een snel leervermogen wat van hem een uitstekende gehoorzaamheidshond maakt. De snelheid waarmee de Kelpie nieuwe dingen leert, is zowel zijn sterke als zijn zwakke punt: ongewenste gedragingen zijn ook zo aangeleerd!

Heeft een zacht, gevoelig en aanhankelijk karakter. Tegelijkertijd is het een heel sociale, kindvriendelijke en aanhankelijke hond. Natuurlijk moet dit ras, net als andere rassen, goed gesocialiseerd worden.

 


Veel liefs ...  .. Miryam

Hé, mijn kat doet vreemd!

 
Soms heb je een handleiding nodig om je kat te begrijpen. Een kat kan gedrag vertonen waar wij mensen het raden naar hebben. Waarom krabt hij naast zijn etensbak, mekkert hij naar vogels of kneedt hij je schoot tijdens het knuffelen? Wat voor ons ronduit vreemd of grappig gedrag lijkt, is meestal logisch te verklaren.

 

Zie hier een  filmpke ...!! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!

Meestal gaat het om natuurlijk gedrag dat ooit nuttig is geweest, en nog steeds zit ingebouwd in het instinct van je kleine huistijger. . Kneden op je schoot
Als je je kat knuffelt, hoe gedraagt hij zich dan? De meeste katten zullen tijdens het knuffelen spinnen en met hun voorpoten je schoot kneden.

 

Het zijn de uiterlijke tekenen van een tevreden kat. De reden hiervoor is terug te vinden in de kittentijd. Wanneer de kittens wilden drinken, moesten ze eerst de tepelhof van de moederpoes ‘kneden’ om de melk te doen vloeien.
 


Ook op deze leeftijd ging het kneden gepaard met tevreden gespin. Het gedrag stamt dus af uit de kittentijd maar is op volwassen leeftijd zijn functie verloren. Ook een kat die zijn ‘bed opmaakt’ zal meestal eerst de lakens of een kussen kneden. Het is de lichaamstaal van een gelukkige en ontspannen kat.

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Boulonnais ...word ook wel gezien als het edelste trekpaard ...! !

De Boulonnais is afkomstig uit Noord-Frankrijk. Dit koudbloedpaard beschikt via de Arabier over oosters bloed. Hij komt voort uit kruisingen met inlandse paarden, die rond het begin van onze jaartelling al hebben plaatsgevonden.

Later werden ook andere rassen bij het fokken gebruikt, waaronder het Middeleeuwse Groot oorlogspaard en de Andalusiër.
Van het inlandse paard, waarschijnlijk het Bospaard, erfde de Boulonnais zijn maat en zijn massa. 

 
            

De Arabier zorgde voor de verfijning en de beweging, terwijl de Andalusiër de fysieke toestand bepaalde. In de loop van de zeventiende eeuw begon men twee typen te onderscheiden: de grotere Boulonnais en de kleinere Mareyeur ('getijdenpaard'). Dit paard werd speciaal gebruikt voor snel vervoer, zoals het vistransport van de Franse kust naar Parijs. Dit type komt bijna niet meer voor.

 

De Boulonnais, ook wel gezien als het edelste trekpaard, wordt tegenwoordig veelvuldig voor de slacht gefokt. De Boulonnais wordt onder andere ingezet bij het fokken van de Normandische Cob en de Breton Postier. Ziehier een prachtige docu over let wel ... de Boulonnais  de Percherons en De Shire ... ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ...




Een poging dit ras bij het fokken van het Italiaans zwaar trekpaard te betrekken, mislukte. De Boulonnais heeft over het algemeen een sierlijk voorkomen. Hij is sterk en heeft een goed geproportioneerd lichaam met een brede rug en borst. De borstkas is stevig. De schoft steekt licht uit, de schouders hellen sterker af dan bij de meeste zware trekpaarden.

 

De hoogte van dit ras ligt tussen de 1,58 en 1,68 m. met een gemiddelde stokmaat van 1,65 m. De Mareyeur was duidelijk kleiner met een hoogte van 1,53 tot 1,58 m. De achterhand is stevig gespierd en het kruis is voorzien van extra spieren. De benen van de Boulonnais zijn sterk en krachtig gespierd en hebben geen 'behang'. Ze zijn droog, vertonen dus geen overtollig vet, plooien en rimpels, en hebben platte voeten.

Veel liefs ... warme groetjes ... Miryam

De Sphynx ... een haarloze kat onder de loep ... ! !




De Sphynx is een aparte verschijning tussen alle andere kattenrassen. Zijn naaktheid, de enorme oren, het tonvormige lichaam met de ietwat in een o-stand staande poten. Vaak hoor je mensen zeggen: ET of net een Gremlin. Een ding is zeker: je valt op ze of niet, een tussenweg lijkt er bij dit ras niet te zijn.De Sphynx is bijzonder aanhalig en mensgericht.

Niets vindt een Sphynx prettiger dan samen met zijn mensen te zijn en aangehaald te worden. Daarnaast is hij erg sociaal of het nu visite betreft of andere huisdieren: ze zijn hem allemaal even lief.
 Het karakter van de Sphynx wordt wel eens omschreven als een kwart een kat, een kwart een aapje, een kwart een hond en een kwart een kind. En dit alles is zoals wij al jaren ervaren allemaal waar.


 

Het zijn bijzonder intelligente dieren en ook nieuwsgierigheid is hen niet vreemd. Doordat de Sphynx zo sociaal en aanhankelijk is kan hij beter niet alleen gehouden worden, tenzij er iemand een deel van de dag thuis is. De hele dag alleen thuis zijn is niet goed voor een Sphynx, hij heeft gezelschap nodig.


 

Ziehier een documentaire van het wezen  " De Sphynx " ...  zeer zeker eens zien ... je valt voor hun of niet ... ! ! Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! !
 

Hebben ze het niet koud?
Nee, de Sphynx heeft een hogere stofwisseling waardoor zijn lichaamstemperatuur iets hoger ligt dan van andere katten. Dierenartsen, die nog nooit een Sphynx hebben vastgehouden, denken dan wel eens dat de kat verhoging heeft.

 Daarom eet een Sphynx meer dan andere katten, er moet altijd ruim voldoende voer de hele dag vrij tot zijn beschikking staan. Wij hebben de kachel gerust niet op 25 graden staan maar gewoon op 20 zoals menigeen .

Is het DE kat voor mensen met een allergie voor katten?



Als je allergisch bent voor kattenhaar dan kan de Sphynx DE kat zijn, in het geval van allergie voor huidschilfers zou je tegen een Sphynx kunnen omdat deze gewassen moet worden en met het wassen was je ook de huidschilfers weg. Maar of dit wassen voldoende is dat weet je niet van te voren. Het is dus niet juist om te stellen dat een Sphynx DE kat is voor allergische mensen, maar er zijn mensen met een kattenallergie die wel tegen een Sphynx kunnen.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam