Verkeer en veiligheid te paard ..... ( 2 )

Het beroemdste kattenras ter wereld ... de Pers

 

Langharige katten waren tot aan het midden van de zestiende eeuw onbekend in Europa. De eerste voorouders van de Pers werden vanuit Perzië (het huidige Iran) in de zeventiende eeuw door Pietro della Valle in Italië geïmporteerd.
Later bracht Nicolas Fabri de Peiresec, raadgever van het Parlement in Aix-en-Provence, vanuit Turkije katten naar Frankrijk (mogelijk van het type Angora). Deze katten waren erg in trek bij de Europese adel.

 

Hiii ... zie hier het prachtig filmpje met als titel " It's ooohh so quiet " hiii ... moet je gezien hebben ... supper datte ...have fun en pssssst ... quiet hé ...! !Voor de kijklustigen onder jullie ...Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé

Louis XV bezat een witte angora Pers.
In de eerste helft van de negentiende eeuw werden enkele in Italië gefokte 'Perzen', in Frankrijk en Engeland geïntroduceerd en gekruist met Perzen van Turkse oorsprong. De eerste dieren werden in het Crystal Palace in Londen in 1871 tentoon gesteld. Rond die tijd werd door Britse fokkers een fok- en selectieprogramma op poten gezet. Kruisingen met Angora katten werden uitgevoerd om de vachtkwaliteit te verbeteren. Anderzijds werd systematisch werk gemaakt van een uitbreiding van kleuren en aftekening, met als resultaat een tweehonderd tal variëteiten.

 

Hij verdraagt de eenzaamheid. Hij miauwt niet vaak en heeft een zachte stem. Het ras is pas met twee jaar volwassen. De puberteit wordt pas laat (met twaalf maanden) bereikt. Weinig vruchtbaar en soms moeilijke bevallingen.
De verzorging is een niet te onderschatten bezigheid (borstelen, kammen en wassen). De lengte van de haren zorgt ervoor dat zich makkelijk knopen en klitten vormen. Dagelijks moet de vacht ontward worden, de dieren ruien in de lente en de zomer. De ogen, die vaak tranen, moeten regelmatig gereinigd worden.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

Teckels hebben de naam zeer schrander en eigenzinnig te zijn. Welnu, dat klopt!


Ze zijn slim en vindingrijk en zeer aanhankelijk jegens de baas. Ze zijn buitengewoon waaks en hebben een moedig en nieuwsgierig karakter. In tegenstelling tot veel andere hondenrassen zoeken teckels heel bewust oogcontact. Zij lezen als het ware wat er in hun mensen omgaat, waardoor een bijzondere binding ontstaat.

Teckels kunnen om hun zin door te drijven geweldig komedie spelen. Zij hebben een groot gevoel voor humor en stellen het op prijs de lachers op hun hand te hebben. Maar ze kunnen ook snel beledigd zijn en dan kan het lang duren vooraleer de baas weer in genade aangenomen wordt. Ziehier het prachtig filmpje ... hoe vinnig ze wel kunnen zijn ... hiiiiii op een leuk en euh ... aangenaam wakkere muziekje gebracht ... ! ! Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... have fun ... ! !

Van nature laat de teckel zich graag gelden en men moet er dus alert op zijn de baas te blijven. Geef een teckel een vinger en hij neemt de hele hand. Daarom mag u geen slaafse gehoorzaamheid van dit ras verwachten, want de teckel zal tot zijn laatste levensdag blijven proberen het laatste woord te hebben. U kunt hem echter wel degelijk onder appèl krijgen, het duurt alleen iets langer en u zult wat meer geduld moeten hebben dan bij andere rassen het geval is.

Teckels zijn jachthonden met een dikwijls felle jachtpassie en dat is tevens de oorzaak van het eigenzinnige karaktertrekje dat in iedere teckel huist. Al vele honderden jaren lang werden teckels gebruikt voor de jacht op vossen en dassen (vandaar de ietwat ouderwetse benaming Dashond)! De hond werd daartoe in de vossenburcht gezet en moest op eigen initiatief het karwei klaren. Daar is een flinke portie moed, doorzettingsvermogen en slimheid voor nodig. Ja amaai ... ziehier Puppy love ... hmm ...prachtig toch ... knipoogje ... ! !

Deze eigenschappen zijn door de eeuwen heen in het ras doorgefokt, vandaar dat de zelfstandigheid en eigen inbreng van de teckel zo dikwijls voor "eigenwijs" wordt aangezien. Ook heden ten dage wordt er nog steeds met teckels gejaagd, zowel op ondergronds als bovengronds wild. U begrijpt daar wel uit dat u geen troetelig dameshondje in huis haalt, maar een sterke gespierde hond met een enorm uithoudingsvermogen en een markant karakter.

  
 
Het jachtinstinct wil nog wel eens moeilijkheden opleveren, waardoor men de hond met veel jachtpassie niet of nauwelijks los kan laten lopen in het vrije veld. Doet men dit wel, dan gebeurt het meer dan eens dat de teckel verdwijnt en zich urenlang niet laat zien. U zult in zo'n geval moeten blijven wachten tot het de teckel belieft terug te komen. Straffen heeft weinig zin, want de volgende keer is de jachtpassie weer sterker dan uw straf of boze woorden.
Aangelijnd houden is dus de boodschap!


Veel liefs ... Waakse groetjes ... Miryam

Verkeer en veiligheid te paard ... ( 1 )
(Volgens Belgische Wetgeving)

  

Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement. Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg.

  
Wanneer geldt het verkeersreglement ?

Het verkeersreglement is van toepassing op ruiters die zich op de openbare weg begeven. Een openbare weg is elke weg die door voor het verkeer openstaat.

  

 Dit betekent dat ook aardewegen of paden - bijvoorbeeld in een bos, veld of park - openbare wegen zijn als er verkeer toegelaten is. Is de toegang echter beperkt, dan vervalt het openbaar karakter. Zo zal een weg die bijvoorbeeld naar een manege of een oefenterrein leidt en voorbehouden is voor leden van de club of de deelnemers aan een oefenterrein, niet als een openbare weg wordt beschouwd. dit privé-karakter kan nog worden versterkt door verbodsvoorschriften, afsluitingen, hekken, enz.

 
 
Gelden er dan geen regels op privé-wegen? Je moet rekening houden met het voorzichtigheidsprincipe. Zie erop toe dat jij zowel het paard voorbereid zijn op allerlei omstandigheden die je kan tegenkomen onderweg ... een grasmachine... plassen water , onweer , motto , brug ... opschrikkende dieren ... hier in het filmpke word je wel duidelijk wat er kan gebeuren ... op een ... zoals gewoonlijk rustige alledaagse wandeling met je geliefde viervoeter ... ! ! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje  ... ! !

  

Veel liefs ... hmm als ruiter weet je nu ... euhm
... toch al een beetje hoe het moet als je de openbare weg op moet ...veiligheid eerst ... groetjes Miryam

De Berner sennenhond ... een waakzaam maar beheerst karakter ... !

  
De Berner sennen hond is een middelgrote, krachtig gebouwde berghond van Zwitserse afkomst. De hond heeft een schofthoogte van ongeveer 65 cm en is overwegend zwart met bruinwitte aftekeningen op kop, borst en poten. De vacht is lang en golvend. De naam van het ras verwijst naar Bern waar deze hond gefokt werd. 'Sennen' betekent zoveel als 'boeren in de Alpen'.

Functie
De Berner sennen hond is gefokt als hoeder van vee, als trekdier en als waakhond. De hond is in staat om vee te hoeden zonder menselijk toezicht. In sommige Zwitserse dorpen worden Berner sennenhonden nog steeds gebruikt om karren met melkbussen te trekken.

  

Geschiedenis
Beweerd wordt dat het ras afstamt van zwarte dogachtige honden die de Romeinen in Zwitserland importeerden. Hieruit ontwikkelden zich verschillende typen sennenhonden ('boerenhonden'). Deze rassen verdwenen echter geleidelijk totdat een aantal Zwitserse kynologen in het Dürrbachgebied in de buurt van Bern zich gingen toeleggen op het fokken van de huidige Berner sennenhond. De hond die eerst 'Dürrbächler' werd genoemd kreeg zijn huidige naam een jaar na de oprichting van de eerste vereniging voor dit ras in 1908.

  

Het karakter volgens fokkers
De Berner sennenhond hoort een waakzaam maar beheerst karakter te hebben. De waakzaamheid van de Berner beperkt zich tot het terrein en de leden van het eigen gezin. Ziehier het prachtig filmpje van een opgroeiende nest Berner sennertjes ... hiii ... hou het wit puntje van de staartjes in de gaten ... als zo een horde puppy's komt afgelopen ....super lief en prachtig mooi om zien ... ! Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ... hiii ... ! !

De hond is niet overmatig fel en grijpt alleen in wanneer het echt nodig is. Tegenover eigen mensen is de Berner sennenhond zeer aanhankelijk. De zelfstandigheid die de Berner sennenhond heeft ontwikkeld vanwege de taken waarvoor hij is gefokt, kan leiden tot eigenwijs gedrag. Dit maakt dat het ras een zeer consequente training nodig heeft. De hond kan goed overweg met kinderen.

  

Veel liefs ... waakzame groetjes ... Miryam

The world of The Dancing Horses... ! !

  

Wanneer u deze unieke briljante vertoning en de mooie mix van vaardigheid, behendigheid en ... communicatie tussen paard en mens ziet, zult u betoverd worden met de muziek en de bewegingen. U zult in een wereld van verbeelding en betovering terecht komen ..... de wereld van De Dansende Paarden.

Let op het majestueuze van deze voortreffelijk opgeleide paarden tegen de achtergrond van de Dansende Wateren. De fascinerende schoonheid en de synchronisatie van het spectaculair verlichte Dansende Water zullen uw adem weg nemen!

 

Zonder enige verdere uitleg ...Leun even achterover en geniet van de unieke verbazingwekkende prestaties  van deze sterren "The world of The Dancing Horses "... ! !Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

  

Veel liefs ....dancing hugs ... euh ..hiii ...Miryam

Fenneks kunnen met wat aandacht wel als huisdier worden gehouden

  

De fennek is de kleinste van alle vossen, met de grootste oren van alle vossen, tot 15 cm lang. De oren worden gebruikt voor het op het gehoor lokaliseren van prooi en kunnen door hun grote oppervlak warmte helpen afstaan. Hij is 25 tot 49 cm groot en zijn staart is 20 tot 30 cm lang. De staart eindigt in een zwart puntje. Het dier weegt 1 tot 1,5 kg en kan zo'n 12 jaar oud worden. De fennek leeft in groepjes van soms wel 10 dieren. De fennek heeft een witte buik en meestal een abrikozenkleurige tot tot geelbruine rug. Ze zijn erg schuw. Fenneks zijn hondachtigen en hijgen dus ook als ze het warm hebben.

  

Menu: Insecten, knaagdieren, schorpioenen, eieren, hagedissen, hazen, slangen, spinnen, vis, vogels, vruchten en zaden. Bheeeeekes ... hiii ... dames ... wagen wij er ons aan ... hiii ...Ziehier een prachtig lief filmpje ... dit Fennikske loopt wat verloren tussen de kittens ... wel snoezig om zien ... en zo euh ... schattig ... ! Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten
alvorens dit aan te klikken hé ... ! !

 

Katherders ...een beroep met veel toegave en liefde ... ! !

    
 Hoe zou het zijn om duizend katten een ranch te laten runnen ... ?   John O' Hagan zijn ranch helpt ons dat te visualiseren. John, die met het Fallon Creatieve team werkt, wierf echte cowboys aan en gebruikte echte katten en nam hen allen mee naar de Tejon Ranch, 70 mijl ten  noorden van Los Angeles.
 
 

Het script kwam grotendeels uit de geïmproviseerde spitsvondigheden van de cowboys, die vee laten verplaatsen door katten.De man hier rechts is  mijn overgrootvader. Hij is de eerste katherder in onze familie.Het hoeden van katten: Laat om het even wie ... u niet vertellen dat het gemakkelijk is.Om het even wie er kan vee hoeden. Het samen houden van tienduizend half wilde kortharigen,  dat is totaal een ander zaak.Een katherder is waarschijnlijk het moeilijkste dat ik ooit heb gedaan.

Ik werd hier deze morgen geraakt door een kat en als u zijn gezicht bekijkt, het is in stukken gereten. U ziet wel filmpjes, hoort verhalen - het is zo van….maar ik beleef werkelijk een droom. Niet iedereen kan doen wat wij doen.Ik zou niets anders willen doen.Het is geen gemakkelijke job maar wanneer u een kudde in een stad brengt en u niet één van hen is verloren, is er geen enkel ander gevoel in de wereld……zo onbeschrijflijk ! ! In zekere zin is het dit wat wij doen ... ! !

Ha ... prachtig mooi om zien ... is echt iets unieks ... hmm ... voor de
kijklustigen onderjullie vergeet het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé .... enjoy it ...

    

Veel liefs ... knuff ... t speurneusje ... Miryam

De duitse dog  ...
een toonbeeld van energie, wilskracht en majesteit

  

Over de duitse dog, zoals wij die tegenwoordig kennen, valt nog wel het één en ander te vertellen. Om te beginnen zijn naam en hoe hij daar aan gekomen is.
Wij gaan terug naar het jaar 1870 toen in Denemarken de dog vrij veel voorkwam, zowel in het lichte als zware type. Men gebruikte deze honden voor de jacht op grof wild: beren, wilde zwijnen, wolven, enz. Het spreekt vanzelf dat de denen de bij hen voorkomende dog “deense dog” gingen noemen en dit tot vandaag de dag nog doen.

  
Toen deze “deense dog” in Duitsland geïmporteerd werd, begonnen de duitsers deze hond te “perfectioneren” door de dog te kruisen met windhonden waardoor het type minder plomp en eleganter werd. Zij kwamen tot een standaardtype en veranderden de naam in “duitse dog”. Deze naam werd enkele jaren later ook door ons land overgenomen.
De strijd om de naam van het ras tussen Denemarken en Duitsland heeft tot veel verwarring onder de mensen geleid. Er zijn mensen die menen dat een zwart-wit gevlekte dog een deense dog is en een geel gestroomde of een blauwe dog een duitse dog. De kleurvariëteit heeft echter niets met de naam te maken en in Nederland noemen wij deze dog dus “duitse dog”.

 
Deze indrukwekkende hond geeft de meeste mensen een gevaarlijke en angstaanjagende indruk. Toch is de Duitse Dog van nature uit helemaal geen vechtersbaas. Hij is heel gehecht aan zijn gezin en slooft zich tot het uiterste uit om zijn baas te plezieren. Hij is erg vriendelijk en een echte vriend en beschermer voor eigen kinderen. Hij wil graag bij alles betrokken worden en is niet geschikt om ganse dagen alleen te zitten. Ziehier het prachtig filmpje ...  een betwisting tussen groot en klein ...hiii ... super datte ... ! !Voor de kijklustigen onder jullie ...
vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten
alvorens dit aan te klikken hé ... ! !

De duitse dog in actie is een toonbeeld van energie, wilskracht en majesteit. Hij heeft een krachtige lichaamsbouw en straalt trots, kracht en elegantie uit. Hij is de Apollo onder de hondenrassen.

 

De duitse dog valt direct op door zijn imposante hoofd. Van nature heeft de duitse dog grote hangoren. Deze werden vroeger (en in sommige landen gebeurt dat nog steeds) op een leeftijd van ongeveer 7 weken gecoupeerd. In Nederland is het sinds 1991 verboden om de oren van een hond te couperen. De uitdrukking van de duitse dog is, mede door zijn grote hangoren, zachtmoedig en melancholiek.
De voornaamste karaktereigenschappen van de duitse dog zijn de grote waakzaamheid en opmerkingsgave, de goedaardigheid en de aanhankelijkheid.

De duitse dog is een imponerende hond. Zijn forse voorkomen dwingt ontzag af en het beschermen is hem aangeboren. Van nature is de duitse dog bereid om zijn huisgenoten te verdedigen. Onrecht kan hij moeilijk verdragen.
De duitse dog is vriendelijk van karakter. Door zijn rustige, bijna statige houding, is het een ideale huishond die, ondanks zijn grootte, praktisch in ieder huis kan worden gehouden. Bovendien is zijn liefde voor en geduld met kinderen bewonderenswaardig.

  

Veel liefs ... bewonderingswaardige groetjes ... Miryam

De Pinto .... paarden met een gevlekte vacht ... !

  

De Pinto stamt af van de paarden met gevlekte vacht die NoordAmerikaanse indianen ontvreemdden bij de conquistadores. Zijn naam heeft hij te danken aan een Spaans woord, 'pintado', wat 'geverfd' betekent. Een Pinto karakteriseert zich beter aan de hand van zijn kleur en niet zozeer door zijn bouw.

 

Gewoonlijk is het een stevig gebouwd, krachtig paard dat gedurende lange tijd inspanningen kan leveren. De vacht van de Pinto kan worden onderverdeeld in twee groepen: de 'overo' (witte vlekken op een gekleurde ondergrond) en de 'tobiano' (wit met vlekken in verschillende kleuren, behalve zwart).

  

De Pinto werd nog niet zolang geleden erkend als ras en dan nog maar alleen in de Verenigde Staten. Dit spectaculaire paard heeft soepele, losse gangen en gewoonlijk is het bijzonder comfortabel. Het bezit een korte, dunne staart. Wellicht ontstond die door selectief fokken om niet te blijven hangen aan de struiken en doornen van de ongerepte vlakten in de VS.

Ziehier het prachtig opgevoerde humoristisch optreden van Tommy
Turvey hiii... opgepast voor een broekscheurlingske hiii ... spektakel verzekerd !
Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... Just have fun ...met een knipoogje
naar ... euh ... fun ... hiii ... enjoy it ...! !

  

Veel liefs ... met of zonder een scheurlingske ...hiii ... knuff Miryam

Nova Scotia Duck Tolling Retriever, of kortweg "Toller"

  

Wat is een Toller ... ?
Tollers zijn als de andere retrievers in die zin dat het echte gezelschapshonden zijn en gemakkelijk te trainen, maar omdat het energieke honden zijn hebben ze behoefte aan veel beweging. Daarbij moet worden gedacht aan meerdere wandelingen per dag, waarbij tenminste een wandeling van een uur moet zitten, waarin de hond los kan rondrennen. Op voorwaarde dat in die laatste behoefte wordt voorzien is de Toller een prachtige huishond. De Toller is een slimme hond die snel en graag leert.

  

Steeds meer eigenaren komen tot de conclusie dat de Toller, naast de jacht en apporteren, ook uitermate geschikt is voor andere trainingen, zoals Obedience en Behendigheid. De natuurlijke wil om te apporteren en zijn speelsheid zijn noodzakelijk voor de "tolling" eigenschap. Zoals ook van "voorstaan" bij staande honden kan worden gezegd, geldt dat de "tolling" eigenschap erfelijk bepaald is en niet of nauwelijks kan worden aangeleerd. De honden hebben een intens en natuurlijk plichtbesef. Met jonge honden moet worden getraind, maar het opbouwen van een hechte relatie door de kinderen balletjes te laten weggooien, die de Tollers steeds weer met plezier zullen gaan halen, is ook trainen. 

 

De mensen in Nova Scotia spreken ook niet van werken met de hond maar van "playing the dog". Andere eigenaren zeggen dat het apporteer-maniakken zijn.
"Als ooit iemand een balletje weggooit blijft de Toller hem net zolang terugbrengen totdat de arm van deze ongelukkige eraf valt". Er is een verhaal bekend van een Toller die steeds zijn balletje meeneemt naar de top van een heuvel om hem daar te laten vallen. Vervolgens loopt hij er hard achteraan in een poging het balletje te pakken te krijgen voordat het beneden is. Dit spelletje kon zich uren lang herhalen.

  

Jha hmm ... hier dus een prachtig fenomenaal filmke in verband met een love story... het geheel is prachtig mooi ingekleed met hmm sensueel muziek.... hiii .... In de hoofdrol spelen Amber & Raiko   ! !
Voor de kijklustigen .... gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten  ! !
Enjoy this ... true ... love story ...just the ritmhe of live ....prachtig mooi om zien ... met een knipoog naar euh ... liefde ...! !

De Noorse Boskat onder de loep 

  

Korte geschiedenis van het ras
Wetenschappers zijn het erover eens dat de oorsprong van (half)langharige katten gezocht moet worden in Zuid-Rusland, Turkije en Iran. In vroeger tijden kwamen er buiten deze contreien alleen kortharige katten voor. De voorvaderen van de Noorse Boskat moeten dus op de een of andere manier door toedoen van de mens in Noorwegen terecht zijn gekomen. Men neemt aan dat het de zeevarende Noormannen zijn geweest die omstreeks de 9e eeuw halflangharige katten met zich mee naar huis namen. We kunnen dus stellen dat de Noorse Boskat een verre afstammeling van het ras is dat wij nu kennen als de Turkse Angora.

   

De Noorse Boskat is echter forser van bouw en veel ruiger van beharing, wat een gevolg zal zijn van een min of meer natuurlijke selectie en de invloed van de in Scandinavie reeds aanwezige korthaarkatten. De katten met een dikkere vacht en een steviger lichaamsbouw hadden natuurlijk veel meer kans om de barre Scandinavische winter te overleven. In 1912 werd de allereerste Noorse Boskat als raskat tentoongesteld. Een groep liefhebbers begon belangstelling te krijgen voor het nationale ras, wat resulteerde in de oprichting van een vereniging die zichzelf als doel stelde het ras te stabiliseren. De Noorse Boskat is pas in 1977 door de internationale kattenverenigingen officieel erkend.

 

Karakter . De Noorse Boskat heeft een gemakkelijk, tolerant en sociaal karakter. Het is een rustige, evenwichtige kat die echter vrij actief is. Ziehier een prachtig filmpje ... welliswaar geen Noorse Boskat ... maar het gezellig samen zijn tussen kat en hond ... " Hey ... have i told you lately ..." ... knipoogje ... ! Vergeet het muziekje in de linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Ze kunnen ontzettend goed klimmen en demonstreren dit graag. Ten opzichte van mensen stellen deze katten zich zeer vriendelijk op, ze worden graag aangehaald en geknuffeld, al zijn ze wat minder meegaand dan sommige andere halflangharige rassen. Ze hebben de neiging zich aan een persoon in het bijzonder te hechten. De omgang met honden geeft zelden problemen.

  

Ze hebben een sterk territoriumgevoel, dus zullen katers het onderling gewoonlijk niet zo goed samen kunnen vinden. De omgang tussen gecastreerde katers geeft overigens zelden problemen. Vrouwelijke dieren gaan vaak wel goed met elkaar om. Hij is boven alles nieuwsgierig, wil graag weten wat er om hem heen gebeurt en alles wat het huis binnenkomt, of het nu gaat om boodschappen of een bezoeker, wordt grondig geinspecteerd en gekeurd.

  
Veel liefs ...spinnende groetjes ... Miryam

De Lippizaner



De Lippizaner is beroemd geworden door de Spaanse rijschool in Wenen. In 1580 begon aartshertog Karel van Oostenrijk met het fokken met 33 dieren, die hij uit Spanje had laten overkomen. Later werd Duits bloed toegevoegd. Het ras is vernoemd naar de stoeterij in Lippica, waar de dieren tot 1918 waren ondergebracht.

  

De opleiding tot hogeschoolpaard duurt ongeveer zeven jaar. Van sommige Lippizaners is bekend dat ze tot op een leeftijd van twintig jaar en ouder prestaties van een heel hoog niveau kunnen leveren. Vooral de veerkrachtige draf met veel actie maakt dit paard zo geschikt voor de hogere rijkunst.

 

Ziehier een prachtig filmpje ! In het filmke kun je o.a. verschillende passen zien zoals het appuyeren , spaanse pas , gallopwissels en zoveel meer ... ! Het geheel is gebracht op een mooi clasics muziekje ! Just have fun ... ! !
Vergeet het muziekje in de linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Classical Dressage ... !!

  

De American Staffordshire Terrier de ware aard ..! !

  

De American Staffordshire Terrier, of Amstaff, is de Amerikaanse versie van de Staffordshire Bull Terrier. De geschiedenis is niet los te denken van hondengevechten (hond tegen hond, maar ook hond tegen stier). Deze laatste waren vooral in Engeland in trek bij een bepaald publiek. In het begin van de 19de eeuw nam de belangstelling hiervoor enigszins af. In 1935 werden ze definitief verboden. Het is duidelijk dat de Amstaff een ingewikkelde geschiedenis achter de rug heeft. Waar men zeker van is zijn 2 data: in 1935 werd de Staffordshire Bull Terrier officieel erkend door de Britse kennel club en in 1936 werd de American Staffordshire Terrier officieel erkend door de American kennel club.
 
  

De eerste American Staffordshire Terrier die officieel werd ingeschreven in het stamboek was Pete, die opviel door zijn zachte aard en kalme houding. Hij had naam gemaakt als acteur in de film ‘Our gang’ die in de jaren 30 veel succes had.
Ziehier een prachtig en bovendien ook grappig filmpje van hoe hoe sterk de Staffy wel is ... gebracht op een mooi muziekdeuntje ...Voor de kijklustigen onder jullie vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ...

Karakter
In tegenstelling tot wat velen denken die het ras niet of nauwelijks kennen is de AmStaff geen afgestompte vechtmachine. Integendeel! Het is voor zijn gezin een zeer gevoelige hond, welke door een te dressuurachtige opvoeding geheel gebroken kan worden.

  

De AmStaff is een opgewekte, voor zijn grootte een zeer atletische hond die van nature erg gehoorzaam is. Daarbij komt dat zij zeer intelligent zijn,dus snel leren. Het is ook een volstrekt betrouwbare metgezel, die erg mensvriendelijk is en bijzonder goed met kinderen overweg kan. De meeste AmStaff zijn allemansvrienden en staan graag in het middelpunt van de belangstelling. Hiiii ... duidelijk zichtbaar in dit filmpje ... hiii ..

Echter, hij blijft goed weten wie de baas is. Wel zijn ze geneigd de minder dominerende gezinsleden, bij afwezigheid van de baas, te beschermen
en bij werkelijke onraad kan de AmStaff een uiterst fanatieke verdediger van het gezin zijn.
  
 
Over het algemeen is het zo, dat de AmStaff niet ruziezoekerig is met andere honden. Vaak zijn ze vrij ongeïnteresseerd voor soortgenoten tenzij van het andere geslacht. Echter een gevecht uit de weg gaan ligt niet in hun aard, zeker wanneer ze eens eerder in een gevecht betrokken zijn geweest. Opvoeding speelt ook hierin een belangrijke rol ...! Smile ... knipoogje ... ! !

  

Veel liefs ... waakse groetjes ... Miryam

Wasbeerhond of Racoondog .... ! ! 

 

 Nachtdier, behorend tot de hondenfamilie; zijn overeenkomst met de wasbeer berust alleen op de vachttekening. Oorspronkelijk voorkomend in Oost-Azië (Mongolië, China, Korea, Japan) maar daarnaast, toen hij in trek als pelsdier kwam, uitgezet in in heel Rusland. Men zag over het hoofd dat hij een schuwe maar taaie overlever is, en bovendien een trekker. Vanuit de uitplaatsen verspreidde hij zich over Noord- en Midden-Europa, waar hij overal geschikte leefgebieden aantrof: moerassige of licht beboste landschappen en met loofhout begroeide rivierdalen.

 

De opmars van de wasbeerhond lijkt niet te stuiten. Duitsland kent inmiddels honderdduizend(en) van deze immigranten, die zich binnen afzienbare tijd ook in Nederland zullen vestigen. Met zijn menu van kleine knaagdieren, vogels en eieren is hij een regelrechte concurrent van inheemse vleeseters, met name de Europese vos. Een typisch staaltje van faunavervalsing, waar onze Reintje de dupe van kan worden. Ziehier een snoezig racoontje die een kat van t eten houd .... hiiiii ... schattig lief ... ! Voor de kijklustigen ... gelieve eerst het liedje in linkerkolom uit te zetten alvorens dit te bekijken hé ...

Een wasbeerhond is dan wel een hond, maar hij gedraagt zich niet als uw trouwste kameraad. Hij wil niet worden aangelijnd en zit helemaal niet bij de supermarkt braaf
op u te wachten.

 

Het gezellige mandje in de woonkamer zal hij niet gebruiken, liever trekt hij zich terug onder het bed in de logeerkamer, in de werkkast of op zolder. Hij wordt pas wakker als de lichten in huis uitgaan, voor hem het sein tot activiteit.Wasbeerhonden zijn plekzindelijk, maar hun keuze voor een plek is meestal tamelijk onprettig. Bijvoorbeeld midden in de woonkamer of op de overloop, want voor hun behoefte zoeken ze graag een open terrein. Geen enkel schoonmaakmiddel kan zijn goede neus misleiden, dus hij zal altijd naar dit favoriete plaatsje terugkeren.
Er is maar één voordeel aan een wasbeerhond: hij is echt geen blaffer.

 

Veel liefs ... knipoogje ... Miryam 

Niesziekte bij je geliefde viervoeterke..... levenslang... ?

  

Niesziekte kan heel akelige gevolgen hebben. Als niesziekte namelijk niet op de juiste manier behandeld wordt, is de kans groot dat de kat heel lang (soms levenslang!) last blijft houden van chronische luchtweginfecties zoals bronchitis, een loopneusje en van ontstoken ogen. Zelfs kunnen katten een zodanige ooginfectie oplopen, dat zij hun oog verliezen.

Twee virussen.
Niesziekte kan door een aantal virussen veroorzaakt worden, waarvan de belangrijkste zijn: het Calici virus en het Herpes virus. De verschijnselen verschillen iets tussen beide virussen, maar beide kunnen de volgende symptomen geven: niezen, koorts, verlies van eetlust, neusuitvloeiing, vieze ogen. Het Calici virus kan daarnaast ook nog zweertjes op de tong geven. Dit betekent dat je direct naar de dierenarts moet gaan. Als de kat na medicijnen weer gezond is en geen verschijnselen meer vertoont, kan hij een "drager" van het virus worden. De kat is dan een bron van besmetting voor andere katten, zonder dat hij zelf ziek is.

  

Hongerdood.
Helaas is het niezen een probleem, dat erger is als dat het lijkt: de kat kan namelijk niet meer ruiken. En als een kat niet kan ruiken, zal hij niet eten en de hongerdood sterven. Het voer iets warm maken kan helpen omdat dan de geurstoffen iets makkelijker vrijkomen. Als dat niet helpt, dan is dwangvoeding de enige remedie. Hmmmm ... ziehier een schrikwekkend filmpke ... euh ... heren hou je vast bij je bretellen .... en dames .... je jaretellen .... hiiiii ... Leuk om zien ...Vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... knipoogje ! !

Gemakkelijke besmetting.
Het spreekt voor zich dat de kans dat niesziekte overgedragen wordt groter is in de omstandigheden waar veel katten bijeenkomen, zoals bijvoorbeeld kattenpensions. Alle kattenpensions zullen dan ook eisen, dat de kat geënt is tegen niesziekte en andere ziekten.

 

Ook kan je het virus gemakkelijk aan je schoenen, kleding en haar meenemen van buiten. Vaak waait het via ramen, deuren en luchtroosters naar binnen. Dus ook flatkatten dienen ieder jaar gevaccineerd te worden. Juist deze katten hebben minder weerstand omdat ze niet buiten komen.

  

The Dog Whisperer ... Cesar Millan ... ! !

  

Cesar Millan (Culiacán, 12 mei 1969) is een Mexicaans-Amerikaans (zelfbenoemd) hondenpsycholoog. Hij is vooral bekend vanwege zijn zijn programma op National Geographic Channel: The Dog Whisperer Cesar Millan is geboren en opgegroeid in Mexico , hij stond dicht bij de natuur en heeft de taal van de honden geleerd. Toen hij 13 jaar was werd hij bekend als "El Perrero", Spaans voor de hondenman. Later is hij de Verenigde Staten gaan wonen en is hij het: "dog psychology center" begonnen. Hier worden honden `heropgevoed` en er wordt mensen geleerd hoe ze beter met hun hond om moeten gaan

 

Uniek aan zijn methode is de "Power of the Pack" methode. De meeste hondenpsychologen werken met een hond tegelijk, maar Cesar werkt met een roedel. In het wild hangt het overleven van een hond af van een sterke, stabiele en georganiseerde roedel, waar de roedelleden hun plek weten en de regels volgen die gevormd zijn door de roedelleider. Het roedelinstinct is waarschijnlijk de grootste natuurlijke motivator voor een hond. Cesar millan leert mensen hoe ze een goede roedelleider kunnen worden.

 

Deze hondenpsycholoog heeft zijn eigen show op National Geographic Network die van Millan een ware beroemdheid heeft gemaakt. Hij wordt inmiddels door veel sterren met onhandelbare huisdieren geraadpleegd.
Millan raadt de eigenaren aan vooral rustig te blijven en hun huisdieren aan regels te onderwerpen. Zoals hij zelf zegt: ‘Ik revalideer de honden en train hun baasjes.’

  
Millan heeft al heel wat beroemdheden geholpen om een betere relatie met hun hond te krijgen. Onder hen acteur Will Smith, hoofddirecteur van Walt Disney, Michael Eisner en tv-persoonlijkheid Oprah Winfrey. Oprah had volgens Millan van haar Sophie een ‘onevenwichtige’ hond gemaakt, door haar teveel te vertroetelen. Sophie is inmiddels met de hulp van Millan weer volledig hersteld.Maar of hun eigenaren nu beroemd zijn of niet, honden vertonen ongepast gedrag vanwege het gedrag van hun baasjes, die gewoon niet weten hoe de gedachtewereld van een hond in elkaar steekt, weet Millan te vertellen.

Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom
niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

  

Veel liefs ... Fluisterende pedagogische ... groetjes Miryam

Liefde voor het paard .... zowel mens , hond en kat vinden hun welzijn te paard ! !

 

 

Zie hier een topper van formaat ... haha ... je acht het niet voor mogelijk .... hiiiii ... toch maar even kijken ... hiiiiiii ... al fluitend op de maat met Robin Hood ... jha datte zeg ...! !
Wel eerst het liedje in linkerkolom eerst uit zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje .... ! !

Selkirk Rex een huiskat met
krullekes ... ! !
  

Oorsprong
Het ras Selkirk Rex is ontstaan in 1987 uit een Asiel poes in Sheridan (Montana) Een van haar kittens had namelijk een gekrulde vacht. Jeri Newman een lokale perzen fokker werd door het Asiel om haar mening gevraagd over dit apart uitziend poesje. Jeri die in katten genetica geïnteresseerd is adopteert dit kitten en kruiste dit poesje (Miss DePesto of NoFace) met een pers uit haar cattery.

  

Op 4juli 1988 werd Miss DePesto of NoFace de troste moeder van 6 kittens. 3 kittens hadden krullen de andere 3 hadden gladhaar.
Deze 50 % kitten met krul haar was precies wat je van een dominant gen zou kunnen verwachten. Door dit gegeven werd Jeri nog meer geïnteresseerd in dit gen en begon haar fokprogramma en gaf het ras haar naam. Net zoals bij de Devon Rex en Cornish Rex is de Selkirk Rex vernoemd naar de een plaats waar dit ras zijn oorsprong had. Het dominante Rex-gen van de Selkirk zorgt ervoor, dat de haren in losse afzonderlijke krullen gerangschikt zijn.

   
 
Rondom de nek, op de staart en op de buik zijn de krullen het duidelijkst.In de vacht van de Selkirk zijn alle haarsoorten aanwezig. Het is nog een relatief jong ras dat nog in ontwikkeling is. De grondlegger van de Selkirk wilde geen oosters uiterlijk aan het Ras geven. Als outcross partners is daarom gekozen voor de Perzisch Langhaar, Exotic, Brits korthaar en Brits type langhaar.

  

Op het moment is het nog een redelijk zeldzaam ras hier in België. De meeste Selkirks die nu in België wonen komen uit Oostenrijk, Duitsland, Amerika, Hongkong. Maar ze hebben natuurlijk allemaal vele generaties terug Miss DePesto of NoFace als gemeenschappelijke voorouder.

  
 Veel lief ...  spinnende groetjes ... Miryam

De Connemara Pony ...

  

De Connemara Pony is afkomstig uit Ierland. Een gebied in het uiterste westen dat Connemara heet en waar de pony zijn naam aan dankt. Eeuwen lang leefden de pony's in het onherbergzame en heuvelachtige gebied in halfwilde staat. Het gebied staat bekend om zijn gure klimaat; veel regen, mist en wind en vooral weinig voedsel.
 De Connemara is een uiteindelijk product van de oude West-Europese rassen en de destijds op Arabieren gelijkende paarden.

 

Door het bizarre klimaat konden slechts de sterkste dieren overleven en zodoende bleef er een sterk en gehard paardje over. De huidige Connemara is een robuuste pony met adel en uitstraling.Ziehier een prachtig filmpke ... op een aangenaam muziekdeuntje naar voor gebracht ... vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ... !

De Connemara pony bezit een prettig karakter. Ze zijn intelligent, vriendelijk en eerlijk en houden ervan met mensen te werken. De Connemara heeft weinig vluchtneiging, een eigenschap dat veel bergpony's gemeen hebben.

 

Tot op hoge leeftijd kan het dier werken en met gemak kan het ook een volwassene dragen. De Connemara is daardoor en mede door zijn goede bouw en uithoudingsvermogen een ideale sport en familie pony. Zoals bij veel ponyrassen zijn er ook onder de Connemara's wel eens wat eigenwijze types maar opvoeding speelt ook hier een grote rol!

 

De Connemara bezit een uitstekend springvermogen en presteert bijzonder goed in de dressuur maar ook in de cross. Daarnaast zijn ze prima te gebruiken bij het aangespannen rijden in zowel enkel-, dubbel- en vierspan. Door hun uithoudingsvermogen en tredzekere pas presteren de Connemara's ook goed bij het Endurance rijden en zelfs de Western sport heeft de Connemara inmiddels ontdekt.

  

Veel liefs .... groetjes ... Miryam